Gênesis 12
jum (JUM) vs ARA
1 Aŋ Abram kiini Pïṭo ogo, “Atä, baan yüünü mañjä ïñï ke mä yüükü ke än wääc, aŋ atä nänṭä yaana bi nüütkenii kä ye.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 Aŋ ïkï bi naŋeni wäätci agä ṭoŋ yäwke, aŋ ïkï bi tutkeni cäwdä ŋerconḍe, aŋ yäntonḍü bi naŋä täl, aŋ me bi käñï ŋüülkïn ika ti kä päy yüünü.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 Aŋ m'aka ïkï ŋüülkïnï ye, bi ŋüülkü aŋ m'aka ïkï tuumgi ye, bi tuumu, aŋ ïkï bi wäätci agä ŋüülkïn yek äärgä tüggen ŋommañ wic muure.”
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Aŋ Abram baŋŋä bata yaana kiinene daa Pïṭo ye, aŋ attä ke minneni määden Luut. Aŋ Abram wääna kääjenee woo baan yaana battä me ogo Araan ye jï, yuunge caykä kä ŋüṭükel witken kä duuc.
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Aŋ Abram iiŋe Caarraay koowne ke Luut, ke wakkä yeeke yaaka bilti ye muure, iken ke Luut, ke kiinkä yaaka ḍooje ke ike Araan ye. Aŋ iken kaaccä woo muure üŋjïdï ŋommañ mä Kanaan ti.
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 Abrammä ättä ke ḍakene ti jaan mooye yaana battä me ogo Muura ye ti, cokulaŋ ti baan yaana battä me ogo Cakïïm ye ti. I nïïnkä yaakca ti mä Kanaan bilti ŋommañ yaanja jï.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Aŋ Pïṭo üükïn woo Abram ti, aŋ kiinne ogo, “A kaaynä yüükü ken bi iñä ŋommañ yaanni.” Aŋ Abram Pïṭo bätkene tambal nänṭa üükene kä woo Pïṭo ye.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Aŋ wäättana iken baŋŋä, aŋ cääjjin waadgä pämkä waan Betalï ke Aay, aŋ Betalï ḍïmjïdï kä ŋäjäk aŋ Aay ken kä ñomuk, aŋ keeñ yeene ṭeljene ïñï wïca. Aŋ Abram Pïṭo bätkene tambal aŋ maaŋŋe wïca.
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Aŋ Abram bakkä woo üŋjïn ïñï teettälaŋ yaana battä me ogo Najïp ye.
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 Aŋ baan yaanja ti nänṭä aŋŋa käñ kä yaac, aŋ Abram baŋŋä Macïr atï cääjjïdï wïca a boorgon nääŋka käñ yaaññee kä wïca ye.
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 Aŋ wääna iken ḍakkene ti tooy tük Macïr ye, iiŋe Caarraay kiinne ogo, “Ŋäjjä ïkï agä iiŋ ŋerconḍe.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 Naana ïkï bi yoorgi mä Macïr ye, iken bi jaajjï ogo, ‘A iiŋe inni.’ Aŋ ika bi näka ḍok aŋ ïkï bi mañjini agä üdon.
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 Jaajjä ogo ïkï agjey käwo, aŋ kä jiik yüükü ika batta bi naŋga nääŋkalaŋ, aŋ ika bi üüdja ḍok.”
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 Aŋ wääna kaaccene ti Macïr ye, ike yoori mä Macïr ŋeraŋ kä yaac.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 Aŋ wääna yoorene daa kä ḍuuŋkulen yek Parahuun ye, riingi Parahuun aŋ wäättana iji än mooye yeene jï.
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Aŋ kä ike Parahuun jone ñappä kä Abram, aŋ Abram iññi ḍiik ke däk ke tüürüŋŋï oogen ke määngen ke kiinkä oogen ke määngen ke kälämgä.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Aŋ Pïṭo Parahuun ke mä yeeke tuckene yokïn rackïtïn yaajgonḍe kä jiik Caarraay iŋ Abram.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Aŋ Parahuun Abram bärkene aŋ taaññe ogo, “A nääŋkä ŋaaka ika näŋganaa kä yaakka? Ika batta nüütkadaa ogo ïïŋü ina?
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 Aŋ ika kiindaa ogo käwic ina, ke koowu daa kä a iiŋ yeeni? Ïïŋü ina, koowu aŋ ate!”
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 Aŋ Parahuun mä yeeke iingene ogo Abram ñoolcï woo baannen ke iiŋe ke waak yeeke muure.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.