Tiago 3
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Atum untsurí̱ jintiṉkiartin ajastin wakerukairap. Yus in, jintiṉkiartin ájinia núnaka, naṉkaamas neka asar, awajiakrin naṉkaamas Yus asutiámattaji.
1 Meus irmãos, não vos torneis, muitos de vós, mestres, sabendo que havemos de receber maior juízo.
2 Iis, ashí mash ti awajiatsjik. Tura shuar chichaak, aya péṉkernak chichaakka, nu shuar tuke eseer enentáimniuiti. Tura aya̱shí̱i̱sha tuke péṉker ana nuna túriniaiti.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça no falar, é perfeito varão, capaz de refrear também todo o corpo.
3 Kawaisha enentáimpratai. Jiru wenuchiniam ikiursam ni aya̱shi̱ ashí ayantaatsuk.
3 Ora, se pomos freio na boca dos cavalos, para nos obedecerem, também lhes dirigimos o corpo inteiro.
4 Kanusha ti úuntaitiat tura kakaram wéayat ishitiapach wiantaiji̱a̱i̱ shuar wakera nui̱ ayantarminiaiti.
4 Observai, igualmente, os navios que, sendo tão grandes e batidos de rijos ventos, por um pequeníssimo leme são dirigidos para onde queira o impulso do timoneiro.
5 Núniskete ii iniai̱. Timiá ishitiapchitiat awakmaktinia tímianu chichaatsuk. Ji ishichik kapa̱a̱ja̱i̱ ashí numi tsaruaku ekeemakchamniakait.
5 Assim, também a língua, pequeno órgão, se gaba de grandes coisas. Vede como uma fagulha põe em brasas tão grande selva!
6 Ii iniai̱sha jiji̱a̱i̱ métekete. Ashí tunáa piákuiti. Tura ii aya̱shí̱i̱n tunáa túratniun útsutmaji. Túṉkuruanmaya̱ jiji̱a̱i̱ ikiapármaiti tura ashí ii wekajnia nui̱ émeseawai.
6 Ora, a língua é fogo; é mundo de iniquidade; a língua está situada entre os membros de nosso corpo, e contamina o corpo inteiro, e não só põe em chamas toda a carreira da existência humana, como também é posta ela mesma em chamas pelo inferno.
7 Shuar ashí yajasman nawamkamin áiniawai. Ashí kajen írunna nunasha, nanamtincha, napincha, tura entsaya̱ncha ashí nawamkaruiti.
7 Pois toda espécie de feras, de aves, de répteis e de seres marinhos se doma e tem sido domada pelo gênero humano;
8 Tura iniaikia peṉké nawamkachminiaiti. Ti yajauch asa peṉké nupetkachminiaiti. Iniaikia ti taráa tseasaiti.
8 a língua, porém, nenhum dos homens é capaz de domar; é mal incontido, carregado de veneno mortífero.
9 Nu iniaiji̱a̱i̱ Yus Apa shiir awajeaji tura nu iniaiji̱a̱i̱ṉ aentsti yajauch chichárnaiyaji. Áentsun Yus Niiji̱a̱i̱ métek-taku najanamaitiatar yajauch chicharnaiyaji.
9 Com ela, bendizemos ao Senhor e Pai; também, com ela, amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 Nu iniaiji̱a̱i̱ṉ péṉkersha tura yajauchisha chichaaji. Yatsuru, nuka peṉké atsutniuiti.
10 De uma só boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não é conveniente que estas coisas sejam assim.
11 ¿Púkuninmaya̱ entsa sáawiji̱a̱i̱ kusuku jíinkimniakait?
11 Acaso, pode a fonte jorrar do mesmo lugar o que é doce e o que é amargoso?
12 Yatsuru, ¿Kushiṉkiap shuinian nereawak. Munchisha kushiṉkiapen nerektatuak? Núnisaṉ púkuninmaya̱ entsa sáawiji̱a̱i̱ kusuku jíinkichminiaiti. Ii iniai̱ji̱a̱i̱ núnisaṉ aya péṉkera nu chichastiniaitji.
12 Acaso, meus irmãos, pode a figueira produzir azeitonas ou a videira, figos? Tampouco fonte de água salgada pode dar água doce.
13 Shuar ti neka enentái takakna nu, péṉker túrattawai. Nekas nékaitkiuṉka péejchachia núnis tuke péṉker ana nuna túrattawai.
13 Quem entre vós é sábio e inteligente? Mostre em mansidão de sabedoria, mediante condigno proceder, as suas obras.
14 Antsu atumí enentáiji̱a̱i̱ peṉké yajauch enentáimtunairum tura atumek péṉker pujustin enentáimtumarum, nékaitiatam péṉker túrachiatam “péṉkeraitjai” tiip. Nuka wáitrame. Nekaska núchaiti.
14 Se, pelo contrário, tendes em vosso coração inveja amargurada e sentimento faccioso, nem vos glorieis disso, nem mintais contra a verdade.
15 Nú enentaikia Yúsai̱ya̱nchuiti. Antsu ju̱ nuṉkanmaya̱iti, shuara enentái̱ya̱iti, núnisaṉ iwianchnumia̱iti nú enentaikia.
15 Esta não é a sabedoria que desce lá do alto; antes, é terrena, animal e demoníaca.
16 Shuarsha yajauch enentáimtunairar tura niṉki enentáimtumainiakui, nuja̱i̱ ashí meseawai tura ashí yajauch ti awai.
16 Pois, onde há inveja e sentimento faccioso, aí há confusão e toda espécie de coisas ruins.
17 Antsu Yusaiya̱ enentái takakua nu jú̱nisaiti: ashí naṉkaamas emka eseeratin, nuyá nawamkartin, shiir ajá, péṉker anturnain, waitneṉkratin, ashí péṉker takáa tura anaṉtsuk naka chichamtin.
17 A sabedoria, porém, lá do alto é, primeiramente, pura; depois, pacífica, indulgente, tratável, plena de misericórdia e de bons frutos, imparcial, sem fingimento.
18 Eseera enentáimsatniusha shiir takawai ashí shuar péṉker ana nuna túrawarti tusa.
18 Ora, é em paz que se semeia o fruto da justiça, para os que promovem a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.