Mateus 27
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT
1 Kashin tsawarmatai Israer-patri uuntri̱sha Israer-shuara úuntri̱sha Jesus maatai tiarmiayi.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Tiar Jesusan jiṉkiawar apachi uuntri̱n Punsiu Piratui̱ júkiarmiayi.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Jútas Jesusan suruk tura máatai tuínian antuk enentáimiar trainta kuítian Israer-patri uuntri̱ncha Israer-shuara úuntri̱ncha awaṉtukiarmiayi.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Tura tímiayi “Nu áishmaṉ tunaarinchan máatarum tusan surukan wi sumamajai.”
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Tinia Jútas nui̱ Yusa Uunt Je̱e̱ kuítian utsaṉ ikiuak nuyá we kajempramiayi.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Nuyá Israer-patri uuntri̱ nu kuítian júukar tiarmiayi “Ju̱ kuit shuar sumakma asamtai Yusa kuítri̱ji̱a̱i̱ irurchamniaiti.”
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Tura nuamtak áujmatsar “nuṉka sumaktai” tiar Nuwe Najantai nuṉkan sumakarmiayi yajaya̱ shuar nui̱ iwiarsatniun.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Shuar sumakma kuitja̱i̱ sumakma asamtai yamaisha Numpá Nuṉka tuke tuíniawai.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 — ausente —
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 — ausente —
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Jesusan apachi úuntri̱i̱n ejeniarmatai nii aniasmiayi “¿Nekasmek Israer-shuara uunt akupniurí̱ntiam?”
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Nuyá Israer-patri úuntri̱sha Israer-shuara úuntri̱sha súmamtikia Jesus pachischamiayi.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Nuyá Piratu tímiayi “Ashí yajauch chichartamainia nu ¿anturmammek?”
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Tútaisha Jesus peṉké áimkiachmiayi. Túmakui akupin ti enentáimiar títinian nekaachmiayi.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Jísat tsawantin apachi uuntri̱ Israer-shuar shiir enentáimprarat tusa sepunam eṉketun shuar wakeramun ji̱i̱ki aṉkant akupniuyayi.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Nui̱ sepunam tunáa shuar Parapás náartin pujumiayi. Ashí shuar nékarmiayi.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Tuma asamtai Piratu Israer-shuar iruntrarun aniasmiayi “¿Yana aṉkant akupkat tusarum wakerarum. Parapásnak akupkattaj; Kristu tutai Jesusnak akupkattaj?” tímiayi.
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Kame Israer-shuar ántar kajerainiak ni itiarmian nekaamiayi.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Tura Piratu nuna inintrak puja̱i̱ ni nua̱rí̱ chichaman akuptukmiayi. “Ju̱ péṉker áishmaṉ súmamtikiatniuja̱i̱ pachiinkiaip. Mesekranam nii áitkiatniun nekaan wáitsan tsawa̱rjai” tímiayi.
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Túrasha Israer-patri úuntri̱sha Israer-shuara úuntri̱sha “Parapás aṉkant wetí, tura Jesus mantamnati” titiarum tusar shuáran akatrarmiayi.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Apachi akupniuri̱ ataksha aniasarmiayi “Ju̱ jimiará áentsun ¿yana aṉkant akupkat tusarum wakerarum?”
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Tutai aniasarmiayi “Jesusnasha. Yusa Anaikiamuri̱ Kristu tuinia nunasha, ¿itiúrkáttaja?”
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Tuíniakui Piratu tiarmiayi “¿Warí yajauchinia túrait?”
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Tura Piratu Jesus uwemtikrachminiaitkiui antsu ashí shuar charaatum ajainiakui entsa uturtitiarum tusa seamiayi. Tura ashí íimiainiai̱ṉ ikijmiak tímiayi “Ju̱ péṉker áishmaṉ máatniunam wikia pachiintsujai. Antsu atumek íistarum.”
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Tutai ashí shuar tiarmiayi “Iik ii shuari̱ji̱a̱i̱ ju̱ áishmaṉ máatin íistaji.”
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Nuyá Piratu Parapásan aṉkant akupkamiayi. Tura Jesus asutiárum krúsnum máatárum tusa akupkamiayi.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Nuyá akupin pujutai je̱a̱nam akupniu suntari̱ Jesusan júkiar ashí suntaraim irunturarmiayi.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tura pushiri̱ áitkiar akupin entsatain kapa̱a̱ku pushin áentsrarmiayi.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Múuknúmsha tawaspan jaṉki najanamun etsemtikiarmiayi. Tura karisun akupniu numiri̱a áaniun untsuurí̱ni̱ ataksarmiayi. Túrawar wishikiainiak tikishmatrar tiarmiayi “Israer-shuara uunt akupniuri̱nme.” Jaṉkí tawaspan etsemitikiarmiayi.|src="ABS 84 Crown of thorns" size="span" ref="27.29"
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Tiar usukiarmiayi. Tura karisun jurukiar múuknum awatiarmiayi.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Tura núkap wishikrar kapa̱a̱ku pushin áitkiar ni pushiri̱n áentsrarmiayi. Nuyá krúsnum maatai tusar júkiarmiayi.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Jesusan jukí wésar Serini nuṉkanmaya̱ shuaran, ni naari̱ Semuṉ, Jesusa krúsri̱n jurukit tusar achikiarmiayi.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Nuyá Kúrkutanam ejeniarmiayi. Kúrkutaka, shuar chichamja̱i̱ṉkia, muuka ukunch tútainti.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Nui̱ Jesusan umutai yapája̱i̱ pachimpra najanamun áartaj tusar súsarmiayi. Tura Jesus apas iis umarchamiayi.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Krúsnum ajintrurar suntar yáki Jesusa pushiri̱n jukit tusar nakurusar awakmakua nuna súsarmiayi. Núja̱i̱ṉkia yaunchu Yúsnan etserin áarmia nu uminkiamiayi:
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Nuyá wáinkiatai tusar pujursarmiayi.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Tura urukamtai máamuit ashí aents nekaawarti tusa áarman muuknumaani anujtukarmiayi. JU̱ITI JESUS, ISRAERA UUNT AKUPNIURI̱
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Núnisaṉ Niiji̱a̱i̱ métek jimiará kasa chikichkin untsuurnumani̱ tura chikichnasha menaanmani̱ krúsnum máawarmiayi.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Shuar nui̱ naṉkaamainiak muuke pe̱a̱tar wishikiainiak
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 tiarmiayi “Ame Yusa Uunt Je̱e̱ sáa̱kim menaintiú tsawantin jeamtatjai tíchakaitiam. Nekas Yusa Uchirí̱nkiumka krúsnumia̱ akaikim uwemprata” tiarmiayi.
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Núnisaṉ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, Pariséusha, Israer-shuara úuntri̱sha, Jesusan wishikiainiak nuamtak tiarmiayi
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 “Chikichnaka uwemtikraiti tura Níṉkikia uwemtsui. Israera Uunt Akupniurí̱ntkiuṉka krúsnumia̱ akaikimtai nekas enentáimtustatji.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 “Yúsan nekas enentáimtiniaitjai” tawai. Wátsek, Yus nekas Nin aneakka uwemtikrati. “Wi Yusa Uchirí̱ntjai” turamchamkajⁱ” tiarmiayi.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Kasá shuarsha Niiji̱a̱i̱ ajintruamu armia nusha Nin wishikrarmiayi.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Nuyá tutupin a̱i̱ tee ajasmiayi. Túrunayat ataksha a̱a̱ṉku tsáapin ajasmiayi.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Nuni a̱i̱ Jesus kakantar untsumkamiayi. “Erí, Erí, rama sapaktani’ tímiayi. Nusha shuar chichamja̱i̱ṉkia “Yusrú, Yusrú, ¿urukamtai ajapa ikiurkiniam?” tawai.
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Shuar nui̱ wajarmia nusha nuna enentáimtsuk antukar tiarmiayi “Yaunchu Yúsnan etserniun Eríasan untsuawai.”
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Tura chikichik tsékeṉki we uruchin itiamiayi. Tura churuinian ajamper sapapja̱i̱ ijiú mukunati tusa susamiayi.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Tura chikichcha wíshikeak tiarmiayi “Iniáisatá, Erías tarí uwemtikratpiash.”
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Jesus ataksha kakantar untsumak nuyá jakamiayi.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Nu chichamaik Yusa Uunt Je̱e̱ tarach ajamu yakiiniya̱ achik nuṉkaani tse̱u̱ jaanakmiayi. Nuṉkasha ú̱u̱rkamiayi. Kayasha jakukarmiayi.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Núnisaṉ iwiarsamusha uraniarmatai untsurí̱ Yus-shuar jákarusha nantakiarmiayi.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Nusha emka Jesus nantakmiatai niisha nantakiar iwiarsamun ikiukiar Yusa pépruri̱n Jerusaréṉnum waya̱warmatai untsurí̱ shuar wáinkiarmiayi.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Nuyá suntar Jesusan wáinkiarmia nusha tura ni kapitiántri̱sha nuṉka ú̱u̱rkamtai nuyá chikichcha ashammai ajasmatai ti sapijmiakarmiayi. Tura tiarmiayi “Ju̱ áishmaṉ nekas Yusa Uchirí̱nti.”
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Nui̱sha nuwa̱ Jesusan nemariarmia nu, arant wajasar, ii wajaarmiayi. Nusha Kariréanmaya̱ pataatukiar Jesusan yaiṉki ejeniarmiayi.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Nuja̱i̱ Máktaranmaya̱ Marisha, Sepetéu nuwé̱sha, tura chíkich Marisha ármiayi. Chíkich Marikia Jakupuncha tura Jusencha nukurí̱yayi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Kiarai̱ shuar ti kuítrintin Arimatéu péprunmaya̱ ni naari̱ Jusé támiayi. Nusha Jesusan enentáimtiniuyayi.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Nii Piratui̱ we Jesusa aya̱shin seamiayi. Nin súsarat tusa Piratu akupkamiayi.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Túram Jusé Jesusa aya̱shin krusnumia̱ jusa ti péṉker tarachja̱i̱ penuarmiayi.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Tura kaya wa̱a̱ táurmanum yamaram amia nui̱ iwiarsamiayi. Ni iwiarsatin táumtikramunam Jusé iwiarsamiayi. Iwiaras kaya uuntja̱i̱ etektuk ikiuak wémiayi.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Nui̱sha Máktaranmaya̱ Marísha tura chíkich Marísha iwiarsamunam naka ii pujuarmiayi.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Nú kíara̱i̱ṉ ayampratin tsawantna mash iwiarnakui Israer-patri úuntri̱sha Pariséusha Piratui̱ wearmiayi.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Tura tiarmiayi “Uuntá, nu wáitrin áishmaṉ iwiaaku pujus “Menaintiú tsawant jakan nantaktiatjai” tíniuyi.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Nu asamtai iwiarsamunam menaintiu tsawant suntar wáinkiarat tusa akuptukta. Ni unuiniamuri̱ kashi tariar tura ni aya̱shin kasamkar “Pai, nantakni” shuáran tiara̱i̱ṉ. Ju̱ja̱i̱ṉkia nuna naṉkaamas shuáran anaṉkawarainti” tiarmiayi.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Tutai Piratu tiarmiayi “Nui̱ suntar takakrume. Werum iwiarsamu urakchamnia péṉker wáinkiatárum.”
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Tutai wear iwiarsamun urankashti tusar etektukma iṉkiuṉmanum seraja̱i̱ yakarar ni áarmari̱n anujtukarmiayi. Tura suntarnasha awajtukiarmiayi.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.