Mateus 25
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 ‘Yus akupeamunam pachiinkiatin jú̱nis átatui. Nuatnaikiatin jísat akui tias nuwa̱ natsa kantiran akaawar nuátkattana nu áishmaṉkan iṉkiuṉ je̱á itiatai tusar wearmai.
1 Jesus disse:
2 Seṉku nuwa̱ enentáimcha armai. Tura chíkich seṉku nuwa̱ enentáimin armai.
2 Cinco eram sem juízo, e cinco eram ajuizadas.
3 Enentáimcha arma nú nuwa̱ aya akaamunak juíniak amuukamtai yaraatniun asuitin júkicharmai.
3 As moças sem juízo pegaram as suas lamparinas, mas não levaram óleo de reserva.
4 Antsu chíkich seṉku núwa̱ka akaamuncha juíniak tura ataksha amuukamtai yaraatniun asuitin júkiarmai.
4 As ajuizadas levaram vasilhas com óleo para as suas lamparinas.
5 Tura jíinkiarmatai nuatkatin áishmaṉ wari taachkui kari̱ pujakui kanararmai.
5 Como o noivo estava demorando, as dez moças começaram a cochilar e pegaram no sono.
6 Nuyá kashi ajapéṉ shuar untsumuk “Pai nuatkatin winiawai. Werirum iṉkiuṉtarum” timiai.
6 — À meia-noite se ouviu este grito: “O noivo está chegando! Venham se encontrar com ele!”
7 Tu untsumun antukar nantakiar kantiran akaatai tusar pujursarmai.
7 — Então as dez moças acordaram e acenderam as suas lamparinas.
8 Nuyá seṉku nuwa̱ enentáimcha arma nu, chíkich nuwa̱ enentáimniun tiarmai “Incha atumi asuitiri̱ ishichik ajamprusaitia. Ii kantiri̱sha kajiniawai.”
8 Aí as moças sem juízo disseram às outras: “Deem um pouco de óleo para nós, pois as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 ‘Tutai chíkich seṉku nuwa̱ tiarmai “Atsá, warí íncha jeartamchattaji. Tura atumnia peṉké jeashtatui. Nekaska surutainium werum sumaka utumtarum” tiarmai.’
9 — “De jeito nenhum”, responderam as moças ajuizadas. “O óleo que nós temos não dá para nós e para vocês. Se vocês querem óleo, vão comprar!”
10 ‘Tura nuyá seṉku nuwa̱ enentáimcha arma nu, asuitian sumak utitiai tusar wéarai̱ ukunam nuatkatin áishmaṉ tamai. Túramtai enentáimin nuwa̱ arma nuka nuatnaikiatin námpernam nuatkatniuja̱i̱ waya̱warmai. Túramtai wáitin epeniarmai.
10 — Então as moças sem juízo saíram para comprar óleo, e, enquanto estavam fora, o noivo chegou. As cinco moças que estavam com as lamparinas prontas entraram com ele para a festa do casamento, e a porta foi trancada.
11 Tura epeniarai̱ enentáimcha nu táarmai. Tura tiarmai “Úuntá, waiti uratritia.”
11 — Mais tarde as outras chegaram e começaram a gritar: “Senhor, senhor, nos deixe entrar!”
12 ‘Tu untsumainiakui nu uunt kajerak chichak “Cha, ¿yátsukaitrum? Peṉké nékatsjarme” tiarmai.”
12 — O noivo respondeu: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: eu não sei quem são vocês!”
13 Jesus nuna áujmatas umik tímiayi “Aents Ajasuitjai tura tátin tsawantrusha tura uruk aiṉ tátaj nusha nékatsrume. Tuma asarum tuke iwiarnarum pujustarum’ tímiayi.
13 E Jesus terminou, dizendo:
14 ‘Núnisan Wi tátin jú̱nisaiti. Shuar chíkich nuṉkanam wéakᵤ ni takarniuri̱n untsukar ni kuítri̱n akanak súsarmai.
14 Jesus continuou:
15 Chikichkiniak seṉku mir (5.000) kuítian susamai. Chikichnasha jimiará mir (2.000) kuítian susamai. Tura chikichnasha chikichik mir (1.000) kuítian susamai. Nii takastin jearma nuja̱i̱ métek súsarmai. Tura ikiuak yajá wemai.
15 E lhes deu dinheiro de acordo com a capacidade de cada um: ao primeiro deu quinhentas moedas de ouro; ao segundo deu duzentas; e ao terceiro deu cem. Então foi viajar.
16 Takari̱n seṉku mir kuítian achikmia nuja̱i̱ takakmas ataksha seṉku mir kuítian patakmai.
16 O empregado que tinha recebido quinhentas moedas saiu logo, fez negócios com o dinheiro e conseguiu outras quinhentas.
17 Chikichcha núnisaṉ jimiará míran achikmia nu̱ja̱i̱ takakmas ataksha jimiará míran patakmai.
17 Do mesmo modo, o que havia recebido duzentas moedas conseguiu outras duzentas.
18 Tura chíkich shuar ni uuntrí̱ kuítri̱n chikichik míran achikmia nuna wa̱a̱ taur ú̱u̱kmai.’
18 Mas o que tinha recebido cem moedas saiu, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do patrão.
19 ‘Nuyá ukunam nu shuara uuntri̱ támai. Tura kuítian súkiarma nuja̱i̱ itiurkarmakit tusa untsukarmai.
19 — Depois de muito tempo, o patrão voltou e fez um acerto de contas com eles.
20 Emka seṉku mir kuítian achikmia nu tamai. Nuyá ni úuntri̱n chíkich seṉku mir patakman suak timiai “Uuntá, seṉku mir kuit surusmame. Pai, atak seṉku míran patasmajai.”
20 O empregado que havia recebido quinhentas moedas chegou e entregou mais quinhentas, dizendo: “O senhor me deu quinhentas moedas. Veja! Aqui estão mais quinhentas que consegui ganhar.”
21 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ti péṉker takakmauwitme. Nekas uminiaitme. Ishichkiji̱a̱i̱sha ti péṉker takakma asakmin ti núkap yamaikia amastatjai. Winí waya̱m wiji̱a̱i̱ ti shiir warasta” timiai.’
21 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
22 ‘Nuyá chíkich shuar jimiará míran achikmia nu tarí timiai “Uuntá, jimiará mir surusmame. Pai, ataksha jimiará míran patasmajai.”
22 — Então o empregado que havia recebido duzentas moedas chegou e disse: “O senhor me deu duzentas moedas. Veja! Aqui estão mais duzentas que consegui ganhar.”
23 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ti pe̱ṉker takakmauwitme. Nekas uminiaitme. Ishichkiji̱a̱i̱sha ti péṉker takakma asakmin ti núkap yamaikia amastatjai. Winí waya̱m wiji̱a̱i̱ ti shiir warasta” timiai.’
23 — “Muito bem, empregado bom e fiel”, disse o patrão. “Você foi fiel negociando com pouco dinheiro, e por isso vou pôr você para negociar com muito. Venha festejar comigo!”
24 ‘Nuyá chíkich shuar chikichik míran achikmia nu tarí timiai “Uuntá, ti kajen asakmin tura araachiatam tura atsaamprachiatam júurtuktarum tiniu asakmin
24 — Aí o empregado que havia recebido cem moedas chegou e disse: “Eu sei que o senhor é um homem duro, que colhe onde não plantou e junta onde não semeou.
25 sapijmiakun ame kuítrumniaka nuṉká táutran ú̱u̱kmajai. Pai, ju̱í̱iti ame surukmiam nu” timiai.’
25 Fiquei com medo e por isso escondi o seu dinheiro na terra. Veja! Aqui está o seu dinheiro.”
26 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ámeka yajauchiitme. Aya nákiitme. Wi araachiatan tura atsaamprachiatan júurtuktarum tíniuitme túrutsumek.
26 — “Empregado mau e preguiçoso!”, disse o patrão. “Você sabia que colho onde não plantei e junto onde não semeei.
27 Tu enentáimkiumka ¿urukamtai kuit-iruntainiam ikiurtuschamam? Nuikia wi táakun patasan achikiáa̱jai” timiai.
27 Por isso você devia ter depositado o meu dinheiro no banco, e, quando eu voltasse, o receberia com juros.”
28 Nuna tinia nui̱ wajainian tiarmai “Ju̱ shuar chikichík mir kuit atankirum tias mir kuítian takaka nu susatarum.
28 “Tirem dele o dinheiro e deem ao que tem mil moedas.
29 Kame núkap takakna nú shuar ataksha patatnastatui tura ampiniartatui. Antsu ishichik takakna nusha ishichik takakuitiat jurunkittiawai.
29 Porque aquele que tem muito receberá mais e assim terá mais ainda; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
30 Ju̱ umichu shuarsha a̱a̱ kiritniunam ajapatarum. Nui̱ ti wáitiak ti úuttiatui” timiai”. Tu áujmatsamiayi Jesus.
30 E joguem fora, na escuridão, o empregado inútil. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
31 Jesus áujmatuk tímiayi ‘Aents Ajasuitjiana nu ashí akupin ajasan Yusa suntari̱ éṉkekma winittiajai. Tura Uunt Akupin asan shiir pujutairui̱ pujustatjai.
31 Jesus terminou, dizendo:
32 Túramtai ashí nuṉkanmaya̱ aents Winia irunturartatui. Túrunawarmatai akantrartatjai. Murikiu wáinin kachurtinian tura kachurtichuja̱i̱ akanea nútisanak shuáran akantrattajai.
32 Todos os povos da terra se reunirão diante dele, e ele separará as pessoas umas das outras, assim como o pastor separa as ovelhas das cabras.
33 Tura kachurtichunka, péṉkera nuna, untsuuruini̱ awajsartatjai. Tura kachurtinniaka, yajauchia nuna, menaaruini̱ awajsartatjai.
33 Ele porá os bons à sua direita e os outros, à esquerda.
34 Túran nekas Uunt Akupin asan untsuuruini̱ wajainian títiatjai “Atumniaka winia Apar shiir awajtamsaitrume. Wi akupeajna nui̱ winitiarum. Yus nuṉkan najanamia tímianaik átum nui̱ warastinian tsaṉkatramkamiarme.
34 Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, vocês que são abençoados pelo meu Pai! Venham e recebam o
35 Kame Wi tsukamá wekai̱ ayurtuamiarme. Kitiama wekai̱sha umartin surusmiarme. Wait ajá wekai̱sha itiaararum ajamprusmiarme.
35 Pois eu estava com fome, e vocês me deram comida; estava com sede, e me deram água. Era estrangeiro, e me receberam na sua casa.
36 Pushir atsai̱sha átumka surusmiarme. Jaa tepai̱sha íiráimiarme. Sepunam eṉketai̱sha tarum íiráimiarme” títiatjai.
36 Estava sem roupa, e me vestiram; estava doente, e cuidaram de mim. Estava na cadeia, e foram me visitar.”
37 Tutai untsuuruini̱ wajainia turutiartatui “Uuntá, ¿urutia tsukamá wekaamnisha ayuramajⁱ. Urutiá iisha kitiama wekáa wainkiarsha umartincha amasmajⁱ.
37 — Então os bons perguntarão: “Senhor, quando foi que o vimos com fome e lhe demos comida ou com sede e lhe demos água?
38 Tura urutia wait ajá wekaamnisha tura pushiram mamurmataisha iisha amasmajⁱ.
38 Quando foi que vimos o senhor como estrangeiro e o recebemos na nossa casa ou sem roupa e o vestimos?
39 Urutia iisha jaa tepamin tura sepunam eṉketmin wainkiarsha winitir íimiajⁱ?” turutiartatui.’
39 Quando foi que vimos o senhor doente ou na cadeia e fomos visitá-lo?”
40 ‘Turutainiakui Wi Uunt Akupin asan tiartatjai “Nekasan tájarme, ashí ju̱ wíi shuar péejchachisha waitnentramarum nu Winia anentakum túraitrume” tiartatjai’ tímiayi.
40 — Aí o Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando vocês fizeram isso ao mais humilde dos meus irmãos, foi a mim que fizeram.”
41 ‘Wi Uunt Akupin asan menaaruini̱ wajainian tiartatjai “Atumsha yajá wetarum. Yajauchiji̱a̱i̱ yumiṉkramuitrume. Yus uunt iwianchi ni suntari̱ji̱a̱i̱ tuke kajinkiashtin jinium apeatniua nui̱ wétatrume atumsha.
41 — Depois ele dirá aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, vocês que estão debaixo da maldição de Deus! Vão para o fogo eterno, preparado para o Diabo e os seus anjos!
42 Átumka Wi tsukamai̱ ayurtuachmarme. Kitiamai̱sha umartin suruschamarme.
42 Pois eu estava com fome, e vocês não me deram comida; estava com sede, e não me deram água.
43 Wait ajá wekai̱sha ikiatrachmarme. Pushirun imiamprai̱sha entsartin suruschamarme. Jaa tepai̱sha tura sepunam eṉketai̱sha íiraichmarme” tiartatjai.’
43 Era estrangeiro, e não me receberam na sua casa; estava sem roupa, e não me vestiram. Estava doente e na cadeia, e vocês não cuidaram de mim.”
44 ‘Tutai niisha turutiartatui “¿Urutia, Uuntá, tsukamakmesha, kitiamakmesha, wait ajaknísha, pushiram imiampramsha, jáakmesha, tura sepunam wait ajá pujamnisha íisha winitir yáiṉchamajⁱ?” turutiartatui.’
44 — Então eles perguntarão: “Senhor, quando foi que vimos o senhor com fome, ou com sede, ou como estrangeiro, ou sem roupa, ou doente, ou na cadeia e não o ajudamos?”
45 ‘Wi Uunt Akupin asan tiartatjai “Nekasan tájarme, Ashí Wíi shuar, péejchachisha waitnentrachmarum nui̱ Winiasha túrutachuitrume” tiartatjai.
45 — O Rei responderá: “Eu afirmo a vocês que isto é verdade: todas as vezes que vocês deixaram de ajudar uma destas pessoas mais humildes, foi a mim que deixaram de ajudar.”
46 Nu shuarka tuke wáitsatniunam weartatui. Tura Yus achikma ainia nusha tuke iwiaaku Yusja̱i̱ pujustinnium weartatui” tímiayi Jesus.
46 E Jesus terminou assim:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.