Mateus 25
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 ‘Yus akupeamunam pachiinkiatin jú̱nis átatui. Nuatnaikiatin jísat akui tias nuwa̱ natsa kantiran akaawar nuátkattana nu áishmaṉkan iṉkiuṉ je̱á itiatai tusar wearmai.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Seṉku nuwa̱ enentáimcha armai. Tura chíkich seṉku nuwa̱ enentáimin armai.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Enentáimcha arma nú nuwa̱ aya akaamunak juíniak amuukamtai yaraatniun asuitin júkicharmai.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Antsu chíkich seṉku núwa̱ka akaamuncha juíniak tura ataksha amuukamtai yaraatniun asuitin júkiarmai.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Tura jíinkiarmatai nuatkatin áishmaṉ wari taachkui kari̱ pujakui kanararmai.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 Nuyá kashi ajapéṉ shuar untsumuk “Pai nuatkatin winiawai. Werirum iṉkiuṉtarum” timiai.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 Tu untsumun antukar nantakiar kantiran akaatai tusar pujursarmai.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Nuyá seṉku nuwa̱ enentáimcha arma nu, chíkich nuwa̱ enentáimniun tiarmai “Incha atumi asuitiri̱ ishichik ajamprusaitia. Ii kantiri̱sha kajiniawai.”
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 ‘Tutai chíkich seṉku nuwa̱ tiarmai “Atsá, warí íncha jeartamchattaji. Tura atumnia peṉké jeashtatui. Nekaska surutainium werum sumaka utumtarum” tiarmai.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 ‘Tura nuyá seṉku nuwa̱ enentáimcha arma nu, asuitian sumak utitiai tusar wéarai̱ ukunam nuatkatin áishmaṉ tamai. Túramtai enentáimin nuwa̱ arma nuka nuatnaikiatin námpernam nuatkatniuja̱i̱ waya̱warmai. Túramtai wáitin epeniarmai.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 Tura epeniarai̱ enentáimcha nu táarmai. Tura tiarmai “Úuntá, waiti uratritia.”
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 ‘Tu untsumainiakui nu uunt kajerak chichak “Cha, ¿yátsukaitrum? Peṉké nékatsjarme” tiarmai.”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Jesus nuna áujmatas umik tímiayi “Aents Ajasuitjai tura tátin tsawantrusha tura uruk aiṉ tátaj nusha nékatsrume. Tuma asarum tuke iwiarnarum pujustarum’ tímiayi.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 ‘Núnisan Wi tátin jú̱nisaiti. Shuar chíkich nuṉkanam wéakᵤ ni takarniuri̱n untsukar ni kuítri̱n akanak súsarmai.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Chikichkiniak seṉku mir (5.000) kuítian susamai. Chikichnasha jimiará mir (2.000) kuítian susamai. Tura chikichnasha chikichik mir (1.000) kuítian susamai. Nii takastin jearma nuja̱i̱ métek súsarmai. Tura ikiuak yajá wemai.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Takari̱n seṉku mir kuítian achikmia nuja̱i̱ takakmas ataksha seṉku mir kuítian patakmai.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Chikichcha núnisaṉ jimiará míran achikmia nu̱ja̱i̱ takakmas ataksha jimiará míran patakmai.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Tura chíkich shuar ni uuntrí̱ kuítri̱n chikichik míran achikmia nuna wa̱a̱ taur ú̱u̱kmai.’
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ‘Nuyá ukunam nu shuara uuntri̱ támai. Tura kuítian súkiarma nuja̱i̱ itiurkarmakit tusa untsukarmai.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Emka seṉku mir kuítian achikmia nu tamai. Nuyá ni úuntri̱n chíkich seṉku mir patakman suak timiai “Uuntá, seṉku mir kuit surusmame. Pai, atak seṉku míran patasmajai.”
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ti péṉker takakmauwitme. Nekas uminiaitme. Ishichkiji̱a̱i̱sha ti péṉker takakma asakmin ti núkap yamaikia amastatjai. Winí waya̱m wiji̱a̱i̱ ti shiir warasta” timiai.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 ‘Nuyá chíkich shuar jimiará míran achikmia nu tarí timiai “Uuntá, jimiará mir surusmame. Pai, ataksha jimiará míran patasmajai.”
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ti pe̱ṉker takakmauwitme. Nekas uminiaitme. Ishichkiji̱a̱i̱sha ti péṉker takakma asakmin ti núkap yamaikia amastatjai. Winí waya̱m wiji̱a̱i̱ ti shiir warasta” timiai.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 ‘Nuyá chíkich shuar chikichik míran achikmia nu tarí timiai “Uuntá, ti kajen asakmin tura araachiatam tura atsaamprachiatam júurtuktarum tiniu asakmin
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 sapijmiakun ame kuítrumniaka nuṉká táutran ú̱u̱kmajai. Pai, ju̱í̱iti ame surukmiam nu” timiai.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ámeka yajauchiitme. Aya nákiitme. Wi araachiatan tura atsaamprachiatan júurtuktarum tíniuitme túrutsumek.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Tu enentáimkiumka ¿urukamtai kuit-iruntainiam ikiurtuschamam? Nuikia wi táakun patasan achikiáa̱jai” timiai.
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 Nuna tinia nui̱ wajainian tiarmai “Ju̱ shuar chikichík mir kuit atankirum tias mir kuítian takaka nu susatarum.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Kame núkap takakna nú shuar ataksha patatnastatui tura ampiniartatui. Antsu ishichik takakna nusha ishichik takakuitiat jurunkittiawai.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ju̱ umichu shuarsha a̱a̱ kiritniunam ajapatarum. Nui̱ ti wáitiak ti úuttiatui” timiai”. Tu áujmatsamiayi Jesus.
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Jesus áujmatuk tímiayi ‘Aents Ajasuitjiana nu ashí akupin ajasan Yusa suntari̱ éṉkekma winittiajai. Tura Uunt Akupin asan shiir pujutairui̱ pujustatjai.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Túramtai ashí nuṉkanmaya̱ aents Winia irunturartatui. Túrunawarmatai akantrartatjai. Murikiu wáinin kachurtinian tura kachurtichuja̱i̱ akanea nútisanak shuáran akantrattajai.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Tura kachurtichunka, péṉkera nuna, untsuuruini̱ awajsartatjai. Tura kachurtinniaka, yajauchia nuna, menaaruini̱ awajsartatjai.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 Túran nekas Uunt Akupin asan untsuuruini̱ wajainian títiatjai “Atumniaka winia Apar shiir awajtamsaitrume. Wi akupeajna nui̱ winitiarum. Yus nuṉkan najanamia tímianaik átum nui̱ warastinian tsaṉkatramkamiarme.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Kame Wi tsukamá wekai̱ ayurtuamiarme. Kitiama wekai̱sha umartin surusmiarme. Wait ajá wekai̱sha itiaararum ajamprusmiarme.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Pushir atsai̱sha átumka surusmiarme. Jaa tepai̱sha íiráimiarme. Sepunam eṉketai̱sha tarum íiráimiarme” títiatjai.
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 Tutai untsuuruini̱ wajainia turutiartatui “Uuntá, ¿urutia tsukamá wekaamnisha ayuramajⁱ. Urutiá iisha kitiama wekáa wainkiarsha umartincha amasmajⁱ.
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Tura urutia wait ajá wekaamnisha tura pushiram mamurmataisha iisha amasmajⁱ.
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Urutia iisha jaa tepamin tura sepunam eṉketmin wainkiarsha winitir íimiajⁱ?” turutiartatui.’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 ‘Turutainiakui Wi Uunt Akupin asan tiartatjai “Nekasan tájarme, ashí ju̱ wíi shuar péejchachisha waitnentramarum nu Winia anentakum túraitrume” tiartatjai’ tímiayi.
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 ‘Wi Uunt Akupin asan menaaruini̱ wajainian tiartatjai “Atumsha yajá wetarum. Yajauchiji̱a̱i̱ yumiṉkramuitrume. Yus uunt iwianchi ni suntari̱ji̱a̱i̱ tuke kajinkiashtin jinium apeatniua nui̱ wétatrume atumsha.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Átumka Wi tsukamai̱ ayurtuachmarme. Kitiamai̱sha umartin suruschamarme.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Wait ajá wekai̱sha ikiatrachmarme. Pushirun imiamprai̱sha entsartin suruschamarme. Jaa tepai̱sha tura sepunam eṉketai̱sha íiraichmarme” tiartatjai.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 ‘Tutai niisha turutiartatui “¿Urutia, Uuntá, tsukamakmesha, kitiamakmesha, wait ajaknísha, pushiram imiampramsha, jáakmesha, tura sepunam wait ajá pujamnisha íisha winitir yáiṉchamajⁱ?” turutiartatui.’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 ‘Wi Uunt Akupin asan tiartatjai “Nekasan tájarme, Ashí Wíi shuar, péejchachisha waitnentrachmarum nui̱ Winiasha túrutachuitrume” tiartatjai.
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 Nu shuarka tuke wáitsatniunam weartatui. Tura Yus achikma ainia nusha tuke iwiaaku Yusja̱i̱ pujustinnium weartatui” tímiayi Jesus.
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.