Mateus 25

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 ‘Yus akupeamunam pachiinkiatin jú̱nis átatui. Nuatnaikiatin jísat akui tias nuwa̱ natsa kantiran akaawar nuátkattana nu áishmaṉkan iṉkiuṉ je̱á itiatai tusar wearmai.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Seṉku nuwa̱ enentáimcha armai. Tura chíkich seṉku nuwa̱ enentáimin armai.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Enentáimcha arma nú nuwa̱ aya akaamunak juíniak amuukamtai yaraatniun asuitin júkicharmai.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Antsu chíkich seṉku núwa̱ka akaamuncha juíniak tura ataksha amuukamtai yaraatniun asuitin júkiarmai.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Tura jíinkiarmatai nuatkatin áishmaṉ wari taachkui kari̱ pujakui kanararmai.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Nuyá kashi ajapéṉ shuar untsumuk “Pai nuatkatin winiawai. Werirum iṉkiuṉtarum” timiai.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Tu untsumun antukar nantakiar kantiran akaatai tusar pujursarmai.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 Nuyá seṉku nuwa̱ enentáimcha arma nu, chíkich nuwa̱ enentáimniun tiarmai “Incha atumi asuitiri̱ ishichik ajamprusaitia. Ii kantiri̱sha kajiniawai.”
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 ‘Tutai chíkich seṉku nuwa̱ tiarmai “Atsá, warí íncha jeartamchattaji. Tura atumnia peṉké jeashtatui. Nekaska surutainium werum sumaka utumtarum” tiarmai.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 ‘Tura nuyá seṉku nuwa̱ enentáimcha arma nu, asuitian sumak utitiai tusar wéarai̱ ukunam nuatkatin áishmaṉ tamai. Túramtai enentáimin nuwa̱ arma nuka nuatnaikiatin námpernam nuatkatniuja̱i̱ waya̱warmai. Túramtai wáitin epeniarmai.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Tura epeniarai̱ enentáimcha nu táarmai. Tura tiarmai “Úuntá, waiti uratritia.”
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 ‘Tu untsumainiakui nu uunt kajerak chichak “Cha, ¿yátsukaitrum? Peṉké nékatsjarme” tiarmai.”
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Jesus nuna áujmatas umik tímiayi “Aents Ajasuitjai tura tátin tsawantrusha tura uruk aiṉ tátaj nusha nékatsrume. Tuma asarum tuke iwiarnarum pujustarum’ tímiayi.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 ‘Núnisan Wi tátin jú̱nisaiti. Shuar chíkich nuṉkanam wéakᵤ ni takarniuri̱n untsukar ni kuítri̱n akanak súsarmai.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Chikichkiniak seṉku mir (5.000) kuítian susamai. Chikichnasha jimiará mir (2.000) kuítian susamai. Tura chikichnasha chikichik mir (1.000) kuítian susamai. Nii takastin jearma nuja̱i̱ métek súsarmai. Tura ikiuak yajá wemai.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Takari̱n seṉku mir kuítian achikmia nuja̱i̱ takakmas ataksha seṉku mir kuítian patakmai.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Chikichcha núnisaṉ jimiará míran achikmia nu̱ja̱i̱ takakmas ataksha jimiará míran patakmai.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Tura chíkich shuar ni uuntrí̱ kuítri̱n chikichik míran achikmia nuna wa̱a̱ taur ú̱u̱kmai.’
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 ‘Nuyá ukunam nu shuara uuntri̱ támai. Tura kuítian súkiarma nuja̱i̱ itiurkarmakit tusa untsukarmai.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Emka seṉku mir kuítian achikmia nu tamai. Nuyá ni úuntri̱n chíkich seṉku mir patakman suak timiai “Uuntá, seṉku mir kuit surusmame. Pai, atak seṉku míran patasmajai.”
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ti péṉker takakmauwitme. Nekas uminiaitme. Ishichkiji̱a̱i̱sha ti péṉker takakma asakmin ti núkap yamaikia amastatjai. Winí waya̱m wiji̱a̱i̱ ti shiir warasta” timiai.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 ‘Nuyá chíkich shuar jimiará míran achikmia nu tarí timiai “Uuntá, jimiará mir surusmame. Pai, ataksha jimiará míran patasmajai.”
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ti pe̱ṉker takakmauwitme. Nekas uminiaitme. Ishichkiji̱a̱i̱sha ti péṉker takakma asakmin ti núkap yamaikia amastatjai. Winí waya̱m wiji̱a̱i̱ ti shiir warasta” timiai.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 ‘Nuyá chíkich shuar chikichik míran achikmia nu tarí timiai “Uuntá, ti kajen asakmin tura araachiatam tura atsaamprachiatam júurtuktarum tiniu asakmin
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 sapijmiakun ame kuítrumniaka nuṉká táutran ú̱u̱kmajai. Pai, ju̱í̱iti ame surukmiam nu” timiai.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 ‘Takui ni uuntri̱ timiai “Ámeka yajauchiitme. Aya nákiitme. Wi araachiatan tura atsaamprachiatan júurtuktarum tíniuitme túrutsumek.
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 Tu enentáimkiumka ¿urukamtai kuit-iruntainiam ikiurtuschamam? Nuikia wi táakun patasan achikiáa̱jai” timiai.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Nuna tinia nui̱ wajainian tiarmai “Ju̱ shuar chikichík mir kuit atankirum tias mir kuítian takaka nu susatarum.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Kame núkap takakna nú shuar ataksha patatnastatui tura ampiniartatui. Antsu ishichik takakna nusha ishichik takakuitiat jurunkittiawai.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ju̱ umichu shuarsha a̱a̱ kiritniunam ajapatarum. Nui̱ ti wáitiak ti úuttiatui” timiai”. Tu áujmatsamiayi Jesus.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 Jesus áujmatuk tímiayi ‘Aents Ajasuitjiana nu ashí akupin ajasan Yusa suntari̱ éṉkekma winittiajai. Tura Uunt Akupin asan shiir pujutairui̱ pujustatjai.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Túramtai ashí nuṉkanmaya̱ aents Winia irunturartatui. Túrunawarmatai akantrartatjai. Murikiu wáinin kachurtinian tura kachurtichuja̱i̱ akanea nútisanak shuáran akantrattajai.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Tura kachurtichunka, péṉkera nuna, untsuuruini̱ awajsartatjai. Tura kachurtinniaka, yajauchia nuna, menaaruini̱ awajsartatjai.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Túran nekas Uunt Akupin asan untsuuruini̱ wajainian títiatjai “Atumniaka winia Apar shiir awajtamsaitrume. Wi akupeajna nui̱ winitiarum. Yus nuṉkan najanamia tímianaik átum nui̱ warastinian tsaṉkatramkamiarme.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Kame Wi tsukamá wekai̱ ayurtuamiarme. Kitiama wekai̱sha umartin surusmiarme. Wait ajá wekai̱sha itiaararum ajamprusmiarme.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Pushir atsai̱sha átumka surusmiarme. Jaa tepai̱sha íiráimiarme. Sepunam eṉketai̱sha tarum íiráimiarme” títiatjai.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Tutai untsuuruini̱ wajainia turutiartatui “Uuntá, ¿urutia tsukamá wekaamnisha ayuramajⁱ. Urutiá iisha kitiama wekáa wainkiarsha umartincha amasmajⁱ.
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Tura urutia wait ajá wekaamnisha tura pushiram mamurmataisha iisha amasmajⁱ.
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Urutia iisha jaa tepamin tura sepunam eṉketmin wainkiarsha winitir íimiajⁱ?” turutiartatui.’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 ‘Turutainiakui Wi Uunt Akupin asan tiartatjai “Nekasan tájarme, ashí ju̱ wíi shuar péejchachisha waitnentramarum nu Winia anentakum túraitrume” tiartatjai’ tímiayi.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 ‘Wi Uunt Akupin asan menaaruini̱ wajainian tiartatjai “Atumsha yajá wetarum. Yajauchiji̱a̱i̱ yumiṉkramuitrume. Yus uunt iwianchi ni suntari̱ji̱a̱i̱ tuke kajinkiashtin jinium apeatniua nui̱ wétatrume atumsha.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Átumka Wi tsukamai̱ ayurtuachmarme. Kitiamai̱sha umartin suruschamarme.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Wait ajá wekai̱sha ikiatrachmarme. Pushirun imiamprai̱sha entsartin suruschamarme. Jaa tepai̱sha tura sepunam eṉketai̱sha íiraichmarme” tiartatjai.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 ‘Tutai niisha turutiartatui “¿Urutia, Uuntá, tsukamakmesha, kitiamakmesha, wait ajaknísha, pushiram imiampramsha, jáakmesha, tura sepunam wait ajá pujamnisha íisha winitir yáiṉchamajⁱ?” turutiartatui.’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 ‘Wi Uunt Akupin asan tiartatjai “Nekasan tájarme, Ashí Wíi shuar, péejchachisha waitnentrachmarum nui̱ Winiasha túrutachuitrume” tiartatjai.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Nu shuarka tuke wáitsatniunam weartatui. Tura Yus achikma ainia nusha tuke iwiaaku Yusja̱i̱ pujustinnium weartatui” tímiayi Jesus.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.