Mateus 22
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 Jesus ataksha áujmatuk ju̱na tímiayi:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nis enentáimpramniaiti. Uunt akupin ni uchirí̱ nuáteakui nampermamai.
2 — O
3 Túrak ni takarniuri̱n ipiaamautarum tusa akupkarmai. Tura ipiaamusha nakitrarmai.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Ataksha chíkich takarniuncha ipiaamakrum ju̱ titiarum tusa akupkarmai. ““Mash yurumkan iwiarajai, tawai, titiarum, timiai. “Waakasha máatarum tusan akupkarjai, tawai. Ajaermancha máatarum tusan akupkajai, tawai. Ashí nuatnaiyamunam winiarti,” tawai” titiarum” timiai.
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Támaitiat nú ipiaamusha nakitrarmai. Chikichik ni nuṉken wemai. Chikichcha kuítian suruktinian wemai.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Chikichcha ipiaakratniun achikiar yajauch awajsarmai, tura chikichnaka máawarmai.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Túramtai uunt akupin ti kajek, ni suntari̱ mash máatarum túrarum ni je̱e̱ mash ekeemáktárum tusa akupkarmai.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Nuyá ataksha ni takarniuri̱n akupkamai. “Nuatnaikiatin jísat mash iwiaramuiti, timiai. Tura nu ipiaamu winichmin armai.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Tuma asamtai pepru jintí werum ashí shuar náṉkamas wáintrum nu ipiaatarum” timiai.
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Takui takarniuri̱ jíinkiar pepru jinti̱n wajainian, yajauch shuarnasha péṉker shuarnasha, ashí ipiaawarmai. Túramtai je̱a̱ piákmai.’
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ‘Nuyá uunt akupin ipiaamun íisartaj tusa waya̱mai. Nui̱ shuaran péṉker iwiarmamprachun wáinkiamai.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Tura timiai “Umpá, ¿urukamtai nuatnaiyamunam entsatai pushí entsatsuk waya̱m?” Tutai nu áishmaṉ tákamtak pujusmiayi.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Nuyá uunt akupin yurumka ajaaman timiai “Achikrum nawenmasha uwejnumsha jiṉkiarum a̱a̱ jí̱i̱krum kiritniunam ajapatarum. Nui̱sha ti úutin ti wáitsatin átatui” timiai.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Kame untsurí̱ ipiaamu áiniawai antsu ishichik achikma áiniawai.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Nuyá Pariséu chichaman najatawar uyu̱mtikiatai tusar tiarmiayi.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Túrawar ni shuari̱ncha tura akupin Erutisa nemarniuri̱sha Jesusan akuptukarmiayi. Kame akupin Erutis uunt akupin Sésara kuitri̱ wáinin asamtai nu apachniasha akupkarmiayi. Niisha jeariar Jesusan tiarmiayi “Uuntá, amesha nekas chicham chichaame. Nu nékaji. Chíkich shuar tuinia nu ántutsuk nekasam Yus-Chicham jintíame. Shuar shiir enentáimturarat tusam jintíatsme, tiarmiayi.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Tuma asamtai ju̱ nekaatai tusar wakeraji. ¿Uunt akupin Sésar akikminkiait?” tiarmiayi. “¿Yana yapimpiait tura yana naari̱ áarmait?”|src="ABS 31 Roman coins" size="span" ref="22.17"
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Jesus ni yajauch enentáiji̱a̱i̱ aníam nekáa tiarmiayi “Aya shiir chichamtiniaitrume. ¿Urukamtai uyu̱matkiarkatin wakerutarum? tímiayi.
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Wats, Sésar akiktinia nú kuit itiartitiarum.” Takui chikichik kuítian itiariarmiayi.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Nuna iis Jesus aniasarmiayi “¿Ju̱i̱ yana yapimpiait tura yana naari̱ áarmait?”
20 e ele perguntou:
21 Tutai “Uunt Sésarna” tiarmiayi.
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Tura nuna antukar ti enentáimprarmiayi. Tura ikiuiniak wearmiayi.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Nu tsawantai̱k Satuséusha Jesusan tariarmiayi. Satuséuka jakamunmaya̱ nantakchatniuiti tuíniawai. Nuna tiniu ásar ju̱na Jesusja̱i̱ áujmatsarmiayi.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “Uuntá, Muisais ju̱na áartampramiaji, “áishmaṉ uchin yajutmatsuk jakamtaiṉkia ni yachi̱ nu nuwa̱n nuatak ni yachin yajútmátrati,” tu áarmiayi, tiarmiayi.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Ayu, íi shuarnum siati (7) yáchintin ármiayi. Iwiai̱ri nuatak uchin yajutmatsuk jakamiayi. Tura waje̱n ni yachin ikiurkimiayi.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Tura niisha nuatak uchin yajutmatsuk jakamiayi. Tura chikichcha núnisaṉ jakamiayi. Tura chikichcha siati armia nu ashí nuatkar jákarmiayi.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Nuyá nuwa̱sha jakamiayi.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Jakamunmaya̱ nantakiar ¿yaki nekas ni aishri̱ ati? Ashí nin nuatkacharmakia” tiarmiayi.
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Tuíniakui Jesus tímiayi “Yus-Chichamsha nékachkuram tura Yusa kakarmari̱sha nékachkuram nantaktin atsawai tákuram ti awajiarme.
29 Jesus respondeu:
30 Nekaatarum. Jakamunmaya̱ nantakiaruka nuatkachartatui. Antsu Yusa suntari̱ nayaimpiniam pujuinia núnisar nuartichu pujusartatui.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Túrasha jakamunmaya̱ nantakiartatna nu nekaatajtsa wakerakrumka ju̱ enentáimsatarum. Muisais aarma nu áujsachukaitrum. Jú̱nisaṉ áarmiayi:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 “Wiitjai Apraáma Yúsrintjai, Isaka Yúsrintjai, Jakupu Yúsrintjai.” Tu áarmiayi.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ashí aents nuna antukar nu jintintiam ti enentáimprarmiayi.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Satuséu Jesusan ai̱ktinian tujinkiarmatai Pariséu nuna antukar iruntrarmiayi.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Tura chikichik Pariséu jintintin asa Jesusan uyu̱mtikiataj tusa aniasmiayi
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “Uuntá, ¿túa Yus akupkamu imiá naṉkaamas enentáimtustiniait?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Tutai Jesus tímiayi “Jú̱iti: “Ame Yúsrum ashí enentáimja̱i̱ aneeta. Ashí ame wakanmiji̱a̱i̱sha tura tuke enentáimtusam aneeta.” Tu áarmaiti, tímiayi.
37 Jesus respondeu:
38 Núiti emka ashí akupkamu naṉkaamas enentáimtustinia nu.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Chikichcha ju̱ja̱i̱ métek-taku awai. Nusha tawai: “Ame írutramuram ame aya̱shim aneamna nútiksamek aneata.”
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Nu jímiar akupkamu umirkam ashí Muisais akupkamia nusha tura ashí Yúsnan etserin unuiniararmia nusha umirkattame” tímiayi.
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Tura Pariséu tuke irunar pujuiniakui
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Jesussha aniasarmiayi “Kristu tutai ¿ya weeá átiniait. Warí enentáimtarum atumsha?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Tuíniakui Jesus tiarmiayi “Nuikia ¿urukamtai Tawit, Yusa Wakaní “titia” tutai, Krístun “winia Úuntur” tímia? Iis, Tawit ju̱na tímiayi:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “Uunt Yus winia Úuntrun ju̱na tímiayi: “Akupin pujutainium, winia untsuuruini̱, pujusam nákarsata. Ashí ame nemasrumin nupetkan Ámin umirtamkarti tusan amastatjai” tímiayi Yus.” Tu tímiayi Tawit.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Watsek, Tawit Krístun “winia Úuntur” tai̱sha ¿itiurak ni pampaṉmari̱ áti?” tímiayi Jesus.
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Nuna takui peṉkesha ái̱kcharmiayi. Túrawar atakka uyu̱mamtikiatai tusar aniascharmiayi Jesusan.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.