Mateus 22
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Jesus ataksha áujmatuk ju̱na tímiayi:
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nis enentáimpramniaiti. Uunt akupin ni uchirí̱ nuáteakui nampermamai.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Túrak ni takarniuri̱n ipiaamautarum tusa akupkarmai. Tura ipiaamusha nakitrarmai.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Ataksha chíkich takarniuncha ipiaamakrum ju̱ titiarum tusa akupkarmai. ““Mash yurumkan iwiarajai, tawai, titiarum, timiai. “Waakasha máatarum tusan akupkarjai, tawai. Ajaermancha máatarum tusan akupkajai, tawai. Ashí nuatnaiyamunam winiarti,” tawai” titiarum” timiai.
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Támaitiat nú ipiaamusha nakitrarmai. Chikichik ni nuṉken wemai. Chikichcha kuítian suruktinian wemai.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Chikichcha ipiaakratniun achikiar yajauch awajsarmai, tura chikichnaka máawarmai.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Túramtai uunt akupin ti kajek, ni suntari̱ mash máatarum túrarum ni je̱e̱ mash ekeemáktárum tusa akupkarmai.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Nuyá ataksha ni takarniuri̱n akupkamai. “Nuatnaikiatin jísat mash iwiaramuiti, timiai. Tura nu ipiaamu winichmin armai.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 Tuma asamtai pepru jintí werum ashí shuar náṉkamas wáintrum nu ipiaatarum” timiai.
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Takui takarniuri̱ jíinkiar pepru jinti̱n wajainian, yajauch shuarnasha péṉker shuarnasha, ashí ipiaawarmai. Túramtai je̱a̱ piákmai.’
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 ‘Nuyá uunt akupin ipiaamun íisartaj tusa waya̱mai. Nui̱ shuaran péṉker iwiarmamprachun wáinkiamai.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Tura timiai “Umpá, ¿urukamtai nuatnaiyamunam entsatai pushí entsatsuk waya̱m?” Tutai nu áishmaṉ tákamtak pujusmiayi.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Nuyá uunt akupin yurumka ajaaman timiai “Achikrum nawenmasha uwejnumsha jiṉkiarum a̱a̱ jí̱i̱krum kiritniunam ajapatarum. Nui̱sha ti úutin ti wáitsatin átatui” timiai.
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 Kame untsurí̱ ipiaamu áiniawai antsu ishichik achikma áiniawai.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Nuyá Pariséu chichaman najatawar uyu̱mtikiatai tusar tiarmiayi.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Túrawar ni shuari̱ncha tura akupin Erutisa nemarniuri̱sha Jesusan akuptukarmiayi. Kame akupin Erutis uunt akupin Sésara kuitri̱ wáinin asamtai nu apachniasha akupkarmiayi. Niisha jeariar Jesusan tiarmiayi “Uuntá, amesha nekas chicham chichaame. Nu nékaji. Chíkich shuar tuinia nu ántutsuk nekasam Yus-Chicham jintíame. Shuar shiir enentáimturarat tusam jintíatsme, tiarmiayi.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Tuma asamtai ju̱ nekaatai tusar wakeraji. ¿Uunt akupin Sésar akikminkiait?” tiarmiayi. “¿Yana yapimpiait tura yana naari̱ áarmait?”|src="ABS 31 Roman coins" size="span" ref="22.17"
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Jesus ni yajauch enentáiji̱a̱i̱ aníam nekáa tiarmiayi “Aya shiir chichamtiniaitrume. ¿Urukamtai uyu̱matkiarkatin wakerutarum? tímiayi.
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Wats, Sésar akiktinia nú kuit itiartitiarum.” Takui chikichik kuítian itiariarmiayi.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Nuna iis Jesus aniasarmiayi “¿Ju̱i̱ yana yapimpiait tura yana naari̱ áarmait?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Tutai “Uunt Sésarna” tiarmiayi.
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Tura nuna antukar ti enentáimprarmiayi. Tura ikiuiniak wearmiayi.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Nu tsawantai̱k Satuséusha Jesusan tariarmiayi. Satuséuka jakamunmaya̱ nantakchatniuiti tuíniawai. Nuna tiniu ásar ju̱na Jesusja̱i̱ áujmatsarmiayi.
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “Uuntá, Muisais ju̱na áartampramiaji, “áishmaṉ uchin yajutmatsuk jakamtaiṉkia ni yachi̱ nu nuwa̱n nuatak ni yachin yajútmátrati,” tu áarmiayi, tiarmiayi.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Ayu, íi shuarnum siati (7) yáchintin ármiayi. Iwiai̱ri nuatak uchin yajutmatsuk jakamiayi. Tura waje̱n ni yachin ikiurkimiayi.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Tura niisha nuatak uchin yajutmatsuk jakamiayi. Tura chikichcha núnisaṉ jakamiayi. Tura chikichcha siati armia nu ashí nuatkar jákarmiayi.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Nuyá nuwa̱sha jakamiayi.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Jakamunmaya̱ nantakiar ¿yaki nekas ni aishri̱ ati? Ashí nin nuatkacharmakia” tiarmiayi.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Tuíniakui Jesus tímiayi “Yus-Chichamsha nékachkuram tura Yusa kakarmari̱sha nékachkuram nantaktin atsawai tákuram ti awajiarme.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Nekaatarum. Jakamunmaya̱ nantakiaruka nuatkachartatui. Antsu Yusa suntari̱ nayaimpiniam pujuinia núnisar nuartichu pujusartatui.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Túrasha jakamunmaya̱ nantakiartatna nu nekaatajtsa wakerakrumka ju̱ enentáimsatarum. Muisais aarma nu áujsachukaitrum. Jú̱nisaṉ áarmiayi:
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 “Wiitjai Apraáma Yúsrintjai, Isaka Yúsrintjai, Jakupu Yúsrintjai.” Tu áarmiayi.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Ashí aents nuna antukar nu jintintiam ti enentáimprarmiayi.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Satuséu Jesusan ai̱ktinian tujinkiarmatai Pariséu nuna antukar iruntrarmiayi.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Tura chikichik Pariséu jintintin asa Jesusan uyu̱mtikiataj tusa aniasmiayi
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Uuntá, ¿túa Yus akupkamu imiá naṉkaamas enentáimtustiniait?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Tutai Jesus tímiayi “Jú̱iti: “Ame Yúsrum ashí enentáimja̱i̱ aneeta. Ashí ame wakanmiji̱a̱i̱sha tura tuke enentáimtusam aneeta.” Tu áarmaiti, tímiayi.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Núiti emka ashí akupkamu naṉkaamas enentáimtustinia nu.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Chikichcha ju̱ja̱i̱ métek-taku awai. Nusha tawai: “Ame írutramuram ame aya̱shim aneamna nútiksamek aneata.”
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Nu jímiar akupkamu umirkam ashí Muisais akupkamia nusha tura ashí Yúsnan etserin unuiniararmia nusha umirkattame” tímiayi.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Tura Pariséu tuke irunar pujuiniakui
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 Jesussha aniasarmiayi “Kristu tutai ¿ya weeá átiniait. Warí enentáimtarum atumsha?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Tuíniakui Jesus tiarmiayi “Nuikia ¿urukamtai Tawit, Yusa Wakaní “titia” tutai, Krístun “winia Úuntur” tímia? Iis, Tawit ju̱na tímiayi:
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 “Uunt Yus winia Úuntrun ju̱na tímiayi: “Akupin pujutainium, winia untsuuruini̱, pujusam nákarsata. Ashí ame nemasrumin nupetkan Ámin umirtamkarti tusan amastatjai” tímiayi Yus.” Tu tímiayi Tawit.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Watsek, Tawit Krístun “winia Úuntur” tai̱sha ¿itiurak ni pampaṉmari̱ áti?” tímiayi Jesus.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Nuna takui peṉkesha ái̱kcharmiayi. Túrawar atakka uyu̱mamtikiatai tusar aniascharmiayi Jesusan.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.