Mateus 14
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT
1 Kariréa nuṉkanam Erutis akupniuyayi. Tura Jesus túramuncha antukmiayi.
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 Tura ni írutramuri̱n tímiayi “Nuka imiakratin Juaṉ jakamunmaya̱ nantaki túrawai auka. Tuma asa aents tujintiamun túrawai” tímiayi. Kame Erutis Juaṉkan maa asa tímiayi.
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Niisha Juaṉkan máataj tukamá aentsun ashamiarmiayi. Ashí aents “Juaṉ Yúsnan etserniuiti” enentáimtuiniakui ashammiayi.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Tura akupin Erutis akiiniamu tsawantri̱ jeamtai nú námpertin Jirutíasa nawantri̱ ashí ipiaamu pujuiniamunam jantsemamiayi. Túramtai Erutis shiir enentáimtak
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 “Ame ashí wakeram nu seattia, tímiayi. Nekasan amastatjai, Yussha iirui” tímiayi.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Tutai nu nuwa̱ch emka ni nukuri̱ akatramu asa Erutisan chicharuk “Imiakratin Juaṉka muuké̱ tsupikiam amamkunam eṉkeram surústá” tímiayi.
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Tutai Erutis wake mesekmiayi. Túrasha “nekas Yus iirui” tiniu asa tura ni amikri̱sha antukaru asamtai umikmiayi.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ni suntari̱n sepunmaya̱n Juaṉka muuke̱n tsupik itiarti tusa akupkamiayi.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Tura amamkunam itiar nuwa̱chin súsarmiayi. Tura niisha ni nukurí̱ susamiayi.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Nuyá Juaṉka írutramuri̱ tariar aya̱shí̱ jukiar iwiarsarmiayi. Túrawar Jesusan ujauwearmiayi.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jesus nuna antuk Niṉki ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ṉ kanunam eṉkemar arant aents atsamunam wémiayi. Túrasha nuna aents nekaawar kukarak weriarmiayi Jesusan.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Kanunmaya̱ jíiniaj tukamá untsurí̱ áentsun wáinkiamiayi. Tura wáiniak waitnentrarmiayi. Tura jáiniancha tsuárarmiayi.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Kí̱akui ni unuiniamuri̱ Nin tariar tiarmiayi “Kí̱awai, Uunta. Tura shuar tíjiu̱ch pujaaka atsawai. Ju̱ aents akupkarta. Péprunam wear sumak yuuwearti” tiarmiayi.
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Tutai Jesus tímiayi “¿Urukamtaik wearat? Antsu atumek ayuratarum.”
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Tutai tiarmiayi “Iikia takaktsuji. Aya seṉku (5) tantachik jimiarchik namakchiji̱a̱i̱ṉ takakji.”
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Tuíniakui Jesus “Wats, nu itiartitiarum” tímiayi.
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Tinia aents chírichriniam pujusarti tusa akupkamiayi. Nuyá seṉku (5) tantancha jímiar namaknasha achik nayaimpiniam íimias Yúsan yumiṉsamiayi. Tura puur ni unuiniamuri̱n aents ayuratarum tusa súsarmiayi.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ashí yurumáwar jémararmiayi. Tura nuya̱sha puunaruka tuse (12) chaṉkin tiármiayi.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Nui̱ yurumáwarmia nusha nuwa̱sha uchisha nekapmatsuk seṉku mir (5000) aya áishmaṉ ármiayi.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Nuyá Jesus ni unuiniamuri̱n kanunam eṉkemprarum amain émaa ajatarum tusa akupkarmiayi. Niisha áentsun akupkarmiayi.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Akupkarsha naint waka Yúsan áujumiayi. Káshisha nui̱ Niṉki tuke pujumiayi.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Tura antumiaṉ tí waṉkaram asamtai kanu ajapén ajasmatai nase tukumma entsa tamparukmiayi.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Tsawaana ai̱ nii tuke wenai̱ Jesus entsá pátatek wekas pujuiniamunam jeamiayi.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Tura ni unuiniamuri̱ entsá pátatek wekaan wáinkiar ti sapijmiakarmiayi. Tura ashamainiak “wakanchashit” tiarmiayi.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Tuíniakui Jesus tiarmiayi “Kakaram ajastarum. Wiitjai. Ashamprukairap.”
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Takui Pítiur chicharuk tímiayi “Uunta, Ámetkumka nui̱ wekasa jeatin untsurkata.”
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Takui Jesus tímiayi “Wats, winitiá.”
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Tura ti nasen násentun nekáa ashamkamiayi. Ashama asa entsá waya̱miayi. Tura “Uuntá, achirkata” tu untsummiayi.
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Nu chichamtaik Jesus uwejnum achik júak “Maa, Yus imiá ishichik enentáimtuschamek” tímiayi.
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Tura kanunam eṉkemáwarmatai nasesha meṉkakamiayi.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Túramtai kanunam eṉkemarmia nusha Jesusan tikishmatar chicharuk “Nekas ame Yusa Uchirí̱nme” tiarmiayi.
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Tura amaini̱ katiṉkiar Jinisarít nuṉkanam jearmiayi.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Tura nuyá aents Jesusan nekaawar nu nuṉkanam ashí ujanairarmiayi. Túrawar jaancha ni pujamunam itiariarmiayi.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ni pushiri̱nkisha antiṉtai tusar seawarmiayi.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.