Mateus 13

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nu tsawantai̱ Jesus ni je̱e̱ya̱ jíinkin antumiaṉka kánmatkari̱n pujusmiayi.
1 Naquele mesmo dia Jesus saiu de casa, foi para a beira do lago da Galileia, sentou-se ali e começou a ensinar.
2 Tura ti untsurí̱ shuar káunkarmatai kanunam eṉkemar nui̱ pujusmiayi. Shuarsha antumiaṉka kánmatkari̱n pujusarmiayi.
2 A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou num barco e sentou-se; e o povo ficou em pé na praia.
3 Túrunawarmatai untsurí̱ métek-taku chichamja̱i̱ unuiniamiayi. “Atsaamin atsaamprataj tusa jíinkimiai, tímiayi.
3 Jesus usou parábolas para ensinar muitas coisas. Ele disse:
4 Atsaamki wesa arakri̱ jintia písunmasha iniaarmai. Tura chiṉki tariar yuawarmai.
4 Quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Chikichcha kaya írunmanum iniaarmai. Nuṉka ishichik asamtai wárik tsapainiarmai.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Tura nantu etsantramtai péṉker kaṉkáprúrcharu asa sukuam káararmai.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Chikichcha jaṉkí nupanam iniaarmai. Tura jaṉki wárik tsakar nupetak ajakramai.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas.
8 Chikichcha péṉker nuṉkanam iniaarmai. Nusha péṉker nerekar chíkich siaṉsha (100) nerekarmai. Tura chikichcha sesenta (60) nerekarmai. Tura chikichcha trainta (30) nerekarmai.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa produziram na base de cem, de sessenta e de trinta grãos por um.
9 Kuishim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Nuyá ni unuiniamuri̱n Jesusan taruntar aniiniak “¿Urukamtai aya métek-taku chichamja̱i̱ ju̱ shuar unuiniam?” tiarmiayi.
10 Então os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que o senhor usa
11 Tutai Jesus tímiayi “Urukuk ju̱ nuṉkanam Yus akupin ati, nuka yaunchu nekanachmiayi. Tura yamaikia Yus ashí nuna atumin paant iniakturmawai. Antsu chíkich nuna nekaachmin áiniawai.
11 Jesus respondeu:
12 Kame núkap takakna nu shuar nú nukap patatnaktatui tura ti núkap takustatui. Antsu ishichik takakna nuka ishichik takakuk juruktiniaiti. Núnisaṉ Yusna ti nekarum nú núkapka yúpichuch nekaattarme. Tura ishichik nékarum wárik kajinmatkittiarme.
12 Pois quem tem receberá mais, para que tenha mais ainda. Mas quem não tem, até o pouco que tem lhe será tirado.
13 Tuma asamtai aya métek-taku chichamja̱i̱ unuiniajai. Nú shuarka íiniayataṉ wáiniáiniatsui. Ántuiniayataṉ ántachua núnis nékainiatsui. Túmainiak Winia nekarainiatsui.
13 É por isso que eu uso parábolas para falar com essas pessoas. Porque elas olham e não enxergam; escutam e não ouvem, nem entendem.
14 Nuja̱i̱ yaunchu Yúsnan etserin Isayas timia nu uminkiaiti. Ju̱na tímiayi:
14 E assim acontece com essas pessoas o que disse o
15 Ju̱ shuara enentái̱ kátsuram ásar péṉkera nuna nakitiainiawai. Nu asamtai péṉker ántuiniatsui, ji̱i̱sha pusá áinis áiniawai. Túrachkuṉka paant nekaawarainti, tura nekas antukarainti, tura enentái̱ji̱a̱i̱ enentáimias Winia tsuarat tusa tarutiarainti.”
15 Pois a mente deste povo está fechada:
16 Tura átumka paant wainkia asarum péṉker anta asarum shíiraitrume.
16 Jesus continuou, dizendo:
17 Nekasan tájarme, untsurí̱ Yúsnan etserniusha tura péṉker shuarsha átum yamái wáintrum nuna wáinkiatniun wakeruiniayataṉ wáinkiacharmiayi. Tura átum yamái ántarme nuna antuktinian wakeruiniayataṉ antukcharmiayi’ tímiayi.
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: muitos profetas e muitas outras pessoas do povo de Deus gostariam de ver o que vocês estão vendo, mas não puderam; e gostariam de ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ‘Ayu, antuktarum. Atsaampramu chichaman paant jintintiatjarme.
18 — Então escutem e aprendam o que a
19 Árak jintia písunam iniaararma nuka shuar Yus-Chichaman ántayataṉ ni enentái̱n ikiuiniatsna núiti. Tura íwianch nu Yus-Chicham ni enentáin atsaampramu áinis antukman kajinmatkiawai.
19 As pessoas que ouvem a mensagem do vem e tira o que foi semeado no coração delas.
20 Árak kaya írunmanum iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk waras umirainia núiti.
20 As sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a aceitam logo com alegria,
21 Tura núkap kaṉkaprurcharu ásar katsuiniatsui. Antsu itiurchatan íṉkiuiniak tura Yus-Chichaman wakeruinia ásarmatai chíkich yajauch áujmatam wárik iniaisar ikiuiniawai.
21 mas duram pouco porque não têm raiz. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
22 Árak jaṉkí nupanam iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk emka umirniua núiti. Tura ju̱ nuṉkanam írunna nuna tuke páchiniak ni kuítri̱ncha ti enentáimtuinia ásarmatai ashí Yus-Chichaman enentáimtamun núpeteawai. Tuma asamtai nu áentsnum Yus-Chicham atsaampramu nereatsui. Yus-Chicham ni enentái̱n takasma atsawai.
22 Outras pessoas são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem, mas as preocupações deste mundo e a ilusão das riquezas sufocam a mensagem, e essas pessoas não produzem frutos.
23 Tura árak péṉker nuṉkanam iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk péṉker umirainia núiti. Tura péṉker nerenawai. Chíkich siaṉ (100) nerekarma núnis chikichcha sesenta (60) nerekarma núnis chikichcha trainta (30) nerekarma núnis áiniawai” tímiayi Jesus. Shuar péṉker arakan, tríkiun, ni nuṉken araamai.|src="ABS 92 Wheat" size="span" ref="13.23"
23 E as sementes que foram semeadas em terra boa são aquelas pessoas que ouvem, e entendem a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, cem; outras, sessenta; e ainda outras, trinta vezes mais do que foi semeado.
24 Jesus ataksha ju̱ métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nisaiti. Shuar péṉker arakan, tríkiun ni nuṉken araamai.
24 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
25 Tura ashí kanararmatai nemasri̱ kashi taa trikiu arakmanum yajauch nupa̱n aratak ikiukmiai.
25 Certa noite, quando todos estavam dormindo, veio um inimigo, semeou no meio do trigo uma erva ruim, chamada joio, e depois foi embora.
26 Trikiu tsapakar nereakui nuyá yajauch nupa̱sha nusháa nereku asa ti paant ajasmai.
26 Quando as plantas cresceram, e se formaram as espigas, o joio apareceu.
27 Nuna íisar takainia nu ni úuntri̱n werí tiarmai “Uunta, ¿péṉker arak araachmakam. Itiura ju̱sha yajauch nupa̱sha tsapakuit?”’
27 Aí os empregados do dono das terras chegaram e disseram: “Patrão, o senhor semeou sementes boas nas suas terras. De onde será que veio este joio?”
28 ‘Tutai nérentin timiai “Winia nemasur arakuiti.”’
28 — “Foi algum inimigo que fez isso!”, respondeu ele.
29 ‘Tutai timiai “Atsá, uwerairap. Yajauch nupa̱ uweaj tukamarum trikiu uweniirum.
29 — “Não”, respondeu ele, “porque, quando vocês forem tirar o joio, poderão arrancar também o trigo.
30 Iniaisatarum. Antsu métek tsakakti. Júuktin tsawant jeamtai winia takartinian emka yajauch nupa̱n uwer irumar jinkiawarat tusan akupkartatjai. Tura áesawartatui. Tura trikiu nere̱n júukar péṉker ikiusarat tusan akupkartatjai” timiai” tímiayi Jesus.
30 Deixem o trigo e o joio crescerem juntos até o tempo da colheita. Então eu direi aos trabalhadores que vão fazer a colheita: ‘Arranquem primeiro o joio e amarrem em feixes para ser queimado. Depois colham o trigo e ponham no meu depósito.’ ”
31 Jesus ataksha métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin mustasa jiṉkiaiya áintsaṉkete. Shuar péṉker nuṉke̱n araamai.
31 Jesus contou outra parábola . Ele disse ao povo:
32 Mustasa jiṉkiáikia imiá uchichiitiat tsapái tsakaakka ashí numichiji̱a̱i̱ naṉkaamas uunt ajawai. Ti uunt asamtai chiṉki ni kanawen pasuṉmainiawai” tímiayi Jesus.
32 Ela é a menor de todas as sementes; mas, quando cresce, torna-se a maior de todas as plantas. Ela até chega a ser uma árvore, de modo que os passarinhos vêm e fazem ninhos nos seus ramos.
33 Núnisaṉ chíkich métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin karinia áintsaṉkete. Nuwa̱ nijiamchiniam karinia eṉkea mashi páchimiawai. Tura nu mash karimtikiawai” tímiayi.
33 Jesus contou mais esta parábola para o povo:
34 — ausente —
34 Jesus usava parábolas para dizer tudo isso ao povo. Ele não dizia nada a eles sem ser por meio de parábolas.
35 — ausente —
35 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito: “Usarei parábolas quando falar com esse povo e explicarei coisas desconhecidas desde a criação do mundo.”
36 Nuyá shuaran ikiukin Jesus je̱á támiayi. Túramtai ni unuiniamuri̱ tariar “Yajauch nupa̱ áujmatmena nu paant awajsata” tiarmiayi.
36 Então Jesus deixou a multidão e voltou para casa. Os discípulos chegaram perto dele e perguntaram: — Conte para nós o que quer dizer a
37 Tutai Jesus tímiayi “Wi Aents Ajasuitjai. Wi péṉker arakan atsaamkaitjai.
37 Jesus respondeu:
38 Ashí nuṉka aja áintsaiti. Péṉker jiṉkiái Yus-shua̱ran Yus akupea nuna nakumeawai. Yajauch nupa̱ iwianchna ainia nuna nakumeawai.
38 O terreno é o mundo. As sementes boas são as pessoas que pertencem ao .
39 Tura íwianch ii nemasri̱ asa yajauch nupa̱n arakuiti. Tura nuṉka amúamunam Yusa suntari̱ arakan júuktinia áintsaṉ shuaran yaruaktatui.
39 O inimigo que semeia o joio é o próprio Diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Yajauch nupa̱ irur jinium áesatniua áanis nuṉka amúamunam túrunattawai.
40 Assim como o joio é ajuntado e jogado no fogo, assim também será no fim dos tempos.
41 — ausente —
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, e eles ajuntarão e tirarão do seu Reino todos os que fazem com que os outros pequem e também todos os que praticam o mal.
42 — ausente —
42 Depois os anjos jogarão essas pessoas na fornalha de fogo, onde vão chorar e ranger os dentes de desespero.
43 Antsu péṉker túruinia nuka ti shiir wincha ajasar ni Aparí̱ akupeana nui̱ etsa núnis tsáapnin ajasartatui. Wats, kuishim átsuk. Antukta.’
43 Então o povo de Deus brilhará como o sol no Reino do seu Pai. Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
44 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiatin kuit nuṉká u̱u̱kma áintsaṉkete. Shuar nu kuítian wáiniak nuiṉ ataksha u̱u̱kmai. Tura ti waras waketki nu kuit niiniu atí tusa ashí ni takakman suruk nu nuṉkan sumakmai.’
44 — O
45 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiatin jú̱nisaiti. Shuar kayachin ti shíirman e̱a̱k wekaana áintsaṉkete.
45 — O
46 Tura kayan ashí naṉkaamas kuit jeean wáiniak waketki ashí takakna nuna suruk nu kayan niiniu atí tusa súmawai.’
46 Quando encontra uma pérola que é mesmo de grande valor, ele vai, vende tudo o que tem e compra a pérola.
47 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nisaiti. Shuar nekaja̱i̱ namakan achía áintsaṉkete. Nekan nayaantsanam ajuntak niisháa namakaim achíawai.
47 — O
48 Tura nekanam nemarmatai kukar ji̱i̱ki, nui̱ péṉker namaknasha chaṉkinnium chumpiniawai. Tura yajauch namaknaka ajapenawai.
48 E, quando está cheia, os pescadores a arrastam para a praia e sentam para separar os peixes: os que prestam são postos dentro dos cestos, e os que não prestam são jogados fora.
49 Núnisaṉ átatui nuṉka amúamunam. Yusa suntari̱ taar Yus-shuaran tura íwianch shuaran akantrattawai.
49 No fim dos tempos também será assim: os anjos sairão, e separarão as pessoas más das boas,
50 Tura íwianch shuarnaka uunt jinium apeattawai. Nui̱sha ti úutin ti wáitsatin átatui.” Nuna ashí ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ áujmatsamiayi Jesus.
50 e jogarão as pessoas más na fornalha de fogo. E ali elas vão chorar e ranger os dentes de desespero.
51 Jesus nuna tinia amuk “¿Ju̱ mash antukurmek?’ tímiayi.
51 Então Jesus perguntou aos discípulos: — Sim! — responderam eles.
52 Tuiniakui Jesus tímiayi “Shuar ashí Yúsnan péṉker unuimiaruka aents kuítriniua áintsaṉkete. Ni ikiutairi̱ya̱ yamarmancha yaunchu sumakmancha jusamniaiti. Núnisaṉ nu shuar yamái nékamuja̱i̱sha tura yaunchu nékamuja̱i̱sha Yus-shuaran yáiṉtiniaiti.”
52 Jesus disse:
53 Jesus nu métek-taku chichaman áujmatas amuk nuyá wémiayi.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas , saiu dali
54 Tura ni pépruri̱n Nasarétnum jeá Israer-shuar iruntainiam wayá unuiniamiayi. Tura nuyá shuar antukar tí enentaimprarmiayi. Tura “¿Ju̱sha tui̱ imiá unuimiaruit, tiarmiayi. Itiurak aents tujintiamun túramniait?
54 e voltou para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado. Ele ensinava na sinagoga , e os que o ouviam ficavam admirados e perguntavam: — De onde vêm a sabedoria dele e o poder que ele tem para fazer milagres?
55 Juka karpintíru uchirinchukait. Nukurí̱sha Marichukait. Tura ni yachi̱sha Jakupu, Jusé, Semuṉ, Jútas áiniatsuk.
55 Por acaso ele não é o filho do carpinteiro? A sua mãe não é Maria? Ele não é irmão de Tiago, José, Simão e Judas?
56 Tura ni umai̱sha iiji̱a̱i̱ írutra pujuiniatsuk. ¿Nuikia itiura mash neka?” tiarmiayi.
56 Todas as suas irmãs não moram aqui? De onde é que ele consegue tudo isso?
57 Túrawar Jesusan itiurchat enentáimturarmiayi.
57 Por isso ficaram desiludidos com ele. Mas Jesus disse:
58 Tura nú shuar Jesusan enentáimtuiniachu asamtai aentsti tujintiamun aya ishichik túramiayi.
58 Jesus não pôde fazer muitos milagres ali porque eles não tinham fé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.