Mateus 13

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nu tsawantai̱ Jesus ni je̱e̱ya̱ jíinkin antumiaṉka kánmatkari̱n pujusmiayi.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Tura ti untsurí̱ shuar káunkarmatai kanunam eṉkemar nui̱ pujusmiayi. Shuarsha antumiaṉka kánmatkari̱n pujusarmiayi.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Túrunawarmatai untsurí̱ métek-taku chichamja̱i̱ unuiniamiayi. “Atsaamin atsaamprataj tusa jíinkimiai, tímiayi.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Atsaamki wesa arakri̱ jintia písunmasha iniaarmai. Tura chiṉki tariar yuawarmai.
4 E, quando semeava,
5 Chikichcha kaya írunmanum iniaarmai. Nuṉka ishichik asamtai wárik tsapainiarmai.
5 e outra
6 Tura nantu etsantramtai péṉker kaṉkáprúrcharu asa sukuam káararmai.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Chikichcha jaṉkí nupanam iniaarmai. Tura jaṉki wárik tsakar nupetak ajakramai.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Chikichcha péṉker nuṉkanam iniaarmai. Nusha péṉker nerekar chíkich siaṉsha (100) nerekarmai. Tura chikichcha sesenta (60) nerekarmai. Tura chikichcha trainta (30) nerekarmai.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Kuishim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Nuyá ni unuiniamuri̱n Jesusan taruntar aniiniak “¿Urukamtai aya métek-taku chichamja̱i̱ ju̱ shuar unuiniam?” tiarmiayi.
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Tutai Jesus tímiayi “Urukuk ju̱ nuṉkanam Yus akupin ati, nuka yaunchu nekanachmiayi. Tura yamaikia Yus ashí nuna atumin paant iniakturmawai. Antsu chíkich nuna nekaachmin áiniawai.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Kame núkap takakna nu shuar nú nukap patatnaktatui tura ti núkap takustatui. Antsu ishichik takakna nuka ishichik takakuk juruktiniaiti. Núnisaṉ Yusna ti nekarum nú núkapka yúpichuch nekaattarme. Tura ishichik nékarum wárik kajinmatkittiarme.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Tuma asamtai aya métek-taku chichamja̱i̱ unuiniajai. Nú shuarka íiniayataṉ wáiniáiniatsui. Ántuiniayataṉ ántachua núnis nékainiatsui. Túmainiak Winia nekarainiatsui.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Nuja̱i̱ yaunchu Yúsnan etserin Isayas timia nu uminkiaiti. Ju̱na tímiayi:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Ju̱ shuara enentái̱ kátsuram ásar péṉkera nuna nakitiainiawai. Nu asamtai péṉker ántuiniatsui, ji̱i̱sha pusá áinis áiniawai. Túrachkuṉka paant nekaawarainti, tura nekas antukarainti, tura enentái̱ji̱a̱i̱ enentáimias Winia tsuarat tusa tarutiarainti.”
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 Tura átumka paant wainkia asarum péṉker anta asarum shíiraitrume.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Nekasan tájarme, untsurí̱ Yúsnan etserniusha tura péṉker shuarsha átum yamái wáintrum nuna wáinkiatniun wakeruiniayataṉ wáinkiacharmiayi. Tura átum yamái ántarme nuna antuktinian wakeruiniayataṉ antukcharmiayi’ tímiayi.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 ‘Ayu, antuktarum. Atsaampramu chichaman paant jintintiatjarme.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Árak jintia písunam iniaararma nuka shuar Yus-Chichaman ántayataṉ ni enentái̱n ikiuiniatsna núiti. Tura íwianch nu Yus-Chicham ni enentáin atsaampramu áinis antukman kajinmatkiawai.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Árak kaya írunmanum iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk waras umirainia núiti.
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 Tura núkap kaṉkaprurcharu ásar katsuiniatsui. Antsu itiurchatan íṉkiuiniak tura Yus-Chichaman wakeruinia ásarmatai chíkich yajauch áujmatam wárik iniaisar ikiuiniawai.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Árak jaṉkí nupanam iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk emka umirniua núiti. Tura ju̱ nuṉkanam írunna nuna tuke páchiniak ni kuítri̱ncha ti enentáimtuinia ásarmatai ashí Yus-Chichaman enentáimtamun núpeteawai. Tuma asamtai nu áentsnum Yus-Chicham atsaampramu nereatsui. Yus-Chicham ni enentái̱n takasma atsawai.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Tura árak péṉker nuṉkanam iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk péṉker umirainia núiti. Tura péṉker nerenawai. Chíkich siaṉ (100) nerekarma núnis chikichcha sesenta (60) nerekarma núnis chikichcha trainta (30) nerekarma núnis áiniawai” tímiayi Jesus. Shuar péṉker arakan, tríkiun, ni nuṉken araamai.|src="ABS 92 Wheat" size="span" ref="13.23"
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Jesus ataksha ju̱ métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nisaiti. Shuar péṉker arakan, tríkiun ni nuṉken araamai.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Tura ashí kanararmatai nemasri̱ kashi taa trikiu arakmanum yajauch nupa̱n aratak ikiukmiai.
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Trikiu tsapakar nereakui nuyá yajauch nupa̱sha nusháa nereku asa ti paant ajasmai.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Nuna íisar takainia nu ni úuntri̱n werí tiarmai “Uunta, ¿péṉker arak araachmakam. Itiura ju̱sha yajauch nupa̱sha tsapakuit?”’
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 ‘Tutai nérentin timiai “Winia nemasur arakuiti.”’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 ‘Tutai timiai “Atsá, uwerairap. Yajauch nupa̱ uweaj tukamarum trikiu uweniirum.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Iniaisatarum. Antsu métek tsakakti. Júuktin tsawant jeamtai winia takartinian emka yajauch nupa̱n uwer irumar jinkiawarat tusan akupkartatjai. Tura áesawartatui. Tura trikiu nere̱n júukar péṉker ikiusarat tusan akupkartatjai” timiai” tímiayi Jesus.
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Jesus ataksha métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin mustasa jiṉkiaiya áintsaṉkete. Shuar péṉker nuṉke̱n araamai.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 Mustasa jiṉkiáikia imiá uchichiitiat tsapái tsakaakka ashí numichiji̱a̱i̱ naṉkaamas uunt ajawai. Ti uunt asamtai chiṉki ni kanawen pasuṉmainiawai” tímiayi Jesus.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Núnisaṉ chíkich métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin karinia áintsaṉkete. Nuwa̱ nijiamchiniam karinia eṉkea mashi páchimiawai. Tura nu mash karimtikiawai” tímiayi.
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 — ausente —
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 — ausente —
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Nuyá shuaran ikiukin Jesus je̱á támiayi. Túramtai ni unuiniamuri̱ tariar “Yajauch nupa̱ áujmatmena nu paant awajsata” tiarmiayi.
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Tutai Jesus tímiayi “Wi Aents Ajasuitjai. Wi péṉker arakan atsaamkaitjai.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Ashí nuṉka aja áintsaiti. Péṉker jiṉkiái Yus-shua̱ran Yus akupea nuna nakumeawai. Yajauch nupa̱ iwianchna ainia nuna nakumeawai.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 Tura íwianch ii nemasri̱ asa yajauch nupa̱n arakuiti. Tura nuṉka amúamunam Yusa suntari̱ arakan júuktinia áintsaṉ shuaran yaruaktatui.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Yajauch nupa̱ irur jinium áesatniua áanis nuṉka amúamunam túrunattawai.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 — ausente —
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 — ausente —
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Antsu péṉker túruinia nuka ti shiir wincha ajasar ni Aparí̱ akupeana nui̱ etsa núnis tsáapnin ajasartatui. Wats, kuishim átsuk. Antukta.’
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiatin kuit nuṉká u̱u̱kma áintsaṉkete. Shuar nu kuítian wáiniak nuiṉ ataksha u̱u̱kmai. Tura ti waras waketki nu kuit niiniu atí tusa ashí ni takakman suruk nu nuṉkan sumakmai.’
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiatin jú̱nisaiti. Shuar kayachin ti shíirman e̱a̱k wekaana áintsaṉkete.
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 Tura kayan ashí naṉkaamas kuit jeean wáiniak waketki ashí takakna nuna suruk nu kayan niiniu atí tusa súmawai.’
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nisaiti. Shuar nekaja̱i̱ namakan achía áintsaṉkete. Nekan nayaantsanam ajuntak niisháa namakaim achíawai.
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Tura nekanam nemarmatai kukar ji̱i̱ki, nui̱ péṉker namaknasha chaṉkinnium chumpiniawai. Tura yajauch namaknaka ajapenawai.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Núnisaṉ átatui nuṉka amúamunam. Yusa suntari̱ taar Yus-shuaran tura íwianch shuaran akantrattawai.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 Tura íwianch shuarnaka uunt jinium apeattawai. Nui̱sha ti úutin ti wáitsatin átatui.” Nuna ashí ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ áujmatsamiayi Jesus.
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Jesus nuna tinia amuk “¿Ju̱ mash antukurmek?’ tímiayi.
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Tuiniakui Jesus tímiayi “Shuar ashí Yúsnan péṉker unuimiaruka aents kuítriniua áintsaṉkete. Ni ikiutairi̱ya̱ yamarmancha yaunchu sumakmancha jusamniaiti. Núnisaṉ nu shuar yamái nékamuja̱i̱sha tura yaunchu nékamuja̱i̱sha Yus-shuaran yáiṉtiniaiti.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Jesus nu métek-taku chichaman áujmatas amuk nuyá wémiayi.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 Tura ni pépruri̱n Nasarétnum jeá Israer-shuar iruntainiam wayá unuiniamiayi. Tura nuyá shuar antukar tí enentaimprarmiayi. Tura “¿Ju̱sha tui̱ imiá unuimiaruit, tiarmiayi. Itiurak aents tujintiamun túramniait?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 Juka karpintíru uchirinchukait. Nukurí̱sha Marichukait. Tura ni yachi̱sha Jakupu, Jusé, Semuṉ, Jútas áiniatsuk.
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Tura ni umai̱sha iiji̱a̱i̱ írutra pujuiniatsuk. ¿Nuikia itiura mash neka?” tiarmiayi.
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Túrawar Jesusan itiurchat enentáimturarmiayi.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Tura nú shuar Jesusan enentáimtuiniachu asamtai aentsti tujintiamun aya ishichik túramiayi.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.