Mateus 13

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Nu tsawantai̱ Jesus ni je̱e̱ya̱ jíinkin antumiaṉka kánmatkari̱n pujusmiayi.
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 Tura ti untsurí̱ shuar káunkarmatai kanunam eṉkemar nui̱ pujusmiayi. Shuarsha antumiaṉka kánmatkari̱n pujusarmiayi.
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 Túrunawarmatai untsurí̱ métek-taku chichamja̱i̱ unuiniamiayi. “Atsaamin atsaamprataj tusa jíinkimiai, tímiayi.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 Atsaamki wesa arakri̱ jintia písunmasha iniaarmai. Tura chiṉki tariar yuawarmai.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Chikichcha kaya írunmanum iniaarmai. Nuṉka ishichik asamtai wárik tsapainiarmai.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Tura nantu etsantramtai péṉker kaṉkáprúrcharu asa sukuam káararmai.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Chikichcha jaṉkí nupanam iniaarmai. Tura jaṉki wárik tsakar nupetak ajakramai.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Chikichcha péṉker nuṉkanam iniaarmai. Nusha péṉker nerekar chíkich siaṉsha (100) nerekarmai. Tura chikichcha sesenta (60) nerekarmai. Tura chikichcha trainta (30) nerekarmai.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Kuishim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi.
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nuyá ni unuiniamuri̱n Jesusan taruntar aniiniak “¿Urukamtai aya métek-taku chichamja̱i̱ ju̱ shuar unuiniam?” tiarmiayi.
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 Tutai Jesus tímiayi “Urukuk ju̱ nuṉkanam Yus akupin ati, nuka yaunchu nekanachmiayi. Tura yamaikia Yus ashí nuna atumin paant iniakturmawai. Antsu chíkich nuna nekaachmin áiniawai.
11 Ao que Jesus respondeu:
12 Kame núkap takakna nu shuar nú nukap patatnaktatui tura ti núkap takustatui. Antsu ishichik takakna nuka ishichik takakuk juruktiniaiti. Núnisaṉ Yusna ti nekarum nú núkapka yúpichuch nekaattarme. Tura ishichik nékarum wárik kajinmatkittiarme.
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Tuma asamtai aya métek-taku chichamja̱i̱ unuiniajai. Nú shuarka íiniayataṉ wáiniáiniatsui. Ántuiniayataṉ ántachua núnis nékainiatsui. Túmainiak Winia nekarainiatsui.
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Nuja̱i̱ yaunchu Yúsnan etserin Isayas timia nu uminkiaiti. Ju̱na tímiayi:
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ju̱ shuara enentái̱ kátsuram ásar péṉkera nuna nakitiainiawai. Nu asamtai péṉker ántuiniatsui, ji̱i̱sha pusá áinis áiniawai. Túrachkuṉka paant nekaawarainti, tura nekas antukarainti, tura enentái̱ji̱a̱i̱ enentáimias Winia tsuarat tusa tarutiarainti.”
15 Porque o coração deste povo
16 Tura átumka paant wainkia asarum péṉker anta asarum shíiraitrume.
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 Nekasan tájarme, untsurí̱ Yúsnan etserniusha tura péṉker shuarsha átum yamái wáintrum nuna wáinkiatniun wakeruiniayataṉ wáinkiacharmiayi. Tura átum yamái ántarme nuna antuktinian wakeruiniayataṉ antukcharmiayi’ tímiayi.
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 ‘Ayu, antuktarum. Atsaampramu chichaman paant jintintiatjarme.
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 Árak jintia písunam iniaararma nuka shuar Yus-Chichaman ántayataṉ ni enentái̱n ikiuiniatsna núiti. Tura íwianch nu Yus-Chicham ni enentáin atsaampramu áinis antukman kajinmatkiawai.
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Árak kaya írunmanum iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk waras umirainia núiti.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 Tura núkap kaṉkaprurcharu ásar katsuiniatsui. Antsu itiurchatan íṉkiuiniak tura Yus-Chichaman wakeruinia ásarmatai chíkich yajauch áujmatam wárik iniaisar ikiuiniawai.
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Árak jaṉkí nupanam iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk emka umirniua núiti. Tura ju̱ nuṉkanam írunna nuna tuke páchiniak ni kuítri̱ncha ti enentáimtuinia ásarmatai ashí Yus-Chichaman enentáimtamun núpeteawai. Tuma asamtai nu áentsnum Yus-Chicham atsaampramu nereatsui. Yus-Chicham ni enentái̱n takasma atsawai.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Tura árak péṉker nuṉkanam iniaarma nuka shuar Yus-Chichaman antuk péṉker umirainia núiti. Tura péṉker nerenawai. Chíkich siaṉ (100) nerekarma núnis chikichcha sesenta (60) nerekarma núnis chikichcha trainta (30) nerekarma núnis áiniawai” tímiayi Jesus. Shuar péṉker arakan, tríkiun, ni nuṉken araamai.|src="ABS 92 Wheat" size="span" ref="13.23"
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Jesus ataksha ju̱ métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nisaiti. Shuar péṉker arakan, tríkiun ni nuṉken araamai.
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 Tura ashí kanararmatai nemasri̱ kashi taa trikiu arakmanum yajauch nupa̱n aratak ikiukmiai.
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 Trikiu tsapakar nereakui nuyá yajauch nupa̱sha nusháa nereku asa ti paant ajasmai.
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 Nuna íisar takainia nu ni úuntri̱n werí tiarmai “Uunta, ¿péṉker arak araachmakam. Itiura ju̱sha yajauch nupa̱sha tsapakuit?”’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 ‘Tutai nérentin timiai “Winia nemasur arakuiti.”’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 ‘Tutai timiai “Atsá, uwerairap. Yajauch nupa̱ uweaj tukamarum trikiu uweniirum.
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 Iniaisatarum. Antsu métek tsakakti. Júuktin tsawant jeamtai winia takartinian emka yajauch nupa̱n uwer irumar jinkiawarat tusan akupkartatjai. Tura áesawartatui. Tura trikiu nere̱n júukar péṉker ikiusarat tusan akupkartatjai” timiai” tímiayi Jesus.
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 Jesus ataksha métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin mustasa jiṉkiaiya áintsaṉkete. Shuar péṉker nuṉke̱n araamai.
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 Mustasa jiṉkiáikia imiá uchichiitiat tsapái tsakaakka ashí numichiji̱a̱i̱ naṉkaamas uunt ajawai. Ti uunt asamtai chiṉki ni kanawen pasuṉmainiawai” tímiayi Jesus.
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 Núnisaṉ chíkich métek-taku chichaman áujmatsamiayi. “Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin karinia áintsaṉkete. Nuwa̱ nijiamchiniam karinia eṉkea mashi páchimiawai. Tura nu mash karimtikiawai” tímiayi.
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 — ausente —
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 — ausente —
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 Nuyá shuaran ikiukin Jesus je̱á támiayi. Túramtai ni unuiniamuri̱ tariar “Yajauch nupa̱ áujmatmena nu paant awajsata” tiarmiayi.
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 Tutai Jesus tímiayi “Wi Aents Ajasuitjai. Wi péṉker arakan atsaamkaitjai.
37 E Jesus respondeu:
38 Ashí nuṉka aja áintsaiti. Péṉker jiṉkiái Yus-shua̱ran Yus akupea nuna nakumeawai. Yajauch nupa̱ iwianchna ainia nuna nakumeawai.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 Tura íwianch ii nemasri̱ asa yajauch nupa̱n arakuiti. Tura nuṉka amúamunam Yusa suntari̱ arakan júuktinia áintsaṉ shuaran yaruaktatui.
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 Yajauch nupa̱ irur jinium áesatniua áanis nuṉka amúamunam túrunattawai.
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 — ausente —
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 — ausente —
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Antsu péṉker túruinia nuka ti shiir wincha ajasar ni Aparí̱ akupeana nui̱ etsa núnis tsáapnin ajasartatui. Wats, kuishim átsuk. Antukta.’
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiatin kuit nuṉká u̱u̱kma áintsaṉkete. Shuar nu kuítian wáiniak nuiṉ ataksha u̱u̱kmai. Tura ti waras waketki nu kuit niiniu atí tusa ashí ni takakman suruk nu nuṉkan sumakmai.’
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiatin jú̱nisaiti. Shuar kayachin ti shíirman e̱a̱k wekaana áintsaṉkete.
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 Tura kayan ashí naṉkaamas kuit jeean wáiniak waketki ashí takakna nuna suruk nu kayan niiniu atí tusa súmawai.’
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 ‘Shuar Yus akupeamunam pachiinkiartin jú̱nisaiti. Shuar nekaja̱i̱ namakan achía áintsaṉkete. Nekan nayaantsanam ajuntak niisháa namakaim achíawai.
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 Tura nekanam nemarmatai kukar ji̱i̱ki, nui̱ péṉker namaknasha chaṉkinnium chumpiniawai. Tura yajauch namaknaka ajapenawai.
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 Núnisaṉ átatui nuṉka amúamunam. Yusa suntari̱ taar Yus-shuaran tura íwianch shuaran akantrattawai.
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 Tura íwianch shuarnaka uunt jinium apeattawai. Nui̱sha ti úutin ti wáitsatin átatui.” Nuna ashí ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ áujmatsamiayi Jesus.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesus nuna tinia amuk “¿Ju̱ mash antukurmek?’ tímiayi.
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 Tuiniakui Jesus tímiayi “Shuar ashí Yúsnan péṉker unuimiaruka aents kuítriniua áintsaṉkete. Ni ikiutairi̱ya̱ yamarmancha yaunchu sumakmancha jusamniaiti. Núnisaṉ nu shuar yamái nékamuja̱i̱sha tura yaunchu nékamuja̱i̱sha Yus-shuaran yáiṉtiniaiti.”
52 Então Jesus lhes disse:
53 Jesus nu métek-taku chichaman áujmatas amuk nuyá wémiayi.
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 Tura ni pépruri̱n Nasarétnum jeá Israer-shuar iruntainiam wayá unuiniamiayi. Tura nuyá shuar antukar tí enentaimprarmiayi. Tura “¿Ju̱sha tui̱ imiá unuimiaruit, tiarmiayi. Itiurak aents tujintiamun túramniait?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Juka karpintíru uchirinchukait. Nukurí̱sha Marichukait. Tura ni yachi̱sha Jakupu, Jusé, Semuṉ, Jútas áiniatsuk.
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 Tura ni umai̱sha iiji̱a̱i̱ írutra pujuiniatsuk. ¿Nuikia itiura mash neka?” tiarmiayi.
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 Túrawar Jesusan itiurchat enentáimturarmiayi.
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 Tura nú shuar Jesusan enentáimtuiniachu asamtai aentsti tujintiamun aya ishichik túramiayi.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.