Marcos 5
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ
1 Nuyá antumiaṉ amaini Jatara nuṉkanam jeawarmiayi.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Jesus kanunmaya̱ jiinkimtai áishmaṉ iwianchruku, shuar jakáa iwiartainiumia̱ wárik taa Jesusan iṉkiuṉmiayi.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nu shuar iwiartainium tuke pujuyayi. Tura jiruja̱i̱nkia nin jinkiaatniun tujinkiarmiayi.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Jiruja̱i̱ nawenmasha, uwejnumsha tuke jiṉkiau ármiayi. Túramaitiat jinkiaarman tsuriar tepet-tepet awajmiayi. Tura ti kakaram asamtai nin nupetkachminiuyayi.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Tuke tsawai̱sha káshisha, iwiartainiumsha murasha kayaja̱i̱ ijiumak untsumuu wekainiuyayi.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Tura yajaya̱ṉ wáiniak Jesusan tseke̱ tarimiayi; tura tikishmatramiayi.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 — ausente —
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 — ausente —
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Takui Jesus tímiayi “¿Ame náarmesha yait?”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Nuna ti̱ amik, nu nuṉkanmaya̱ akuptuka̱i̱ṉ tusa Jesusan ti seamiayi.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Nui̱sha nainnium nuntumas untsurí̱ kuchi shushuṉmak matsamarmiayi.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Tuma asamtai, kuchiniam eṉkemátin tsaṉkatrukta tusar Jesusan seawarmiayi.
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Tuiniakui Jesus “ayu” tímiayi. Takui íwianch áishmaṉkai̱nia̱ jíinkiar kuchiniam eṉkemáwarmiayi. Kuchisha ti untsurí̱, jimiará mir (2.000) áchiawash. Ashí mash nánatanam iniaawar antumiaṉnum iniaṉkarmiayi. Nui̱sha entsá ki̱akar jakerarmiayi.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Túrunamtai kuchin wáinin pisarar péprunmasha shuarnumsha nuna etserarmiayi. Tuma asamtai iyutai tusar ashintiukarmiayi.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Túrawar Jesusa̱i̱ jeawarmiayi. Jeawar áishmaṉ yaunchu iwianchrukun yamaikia péṉker ajasun pushiri̱n entsar pujan wáinkiarmiayi. Wáinkiar ashamkarmiayi.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Tura waketkiar kuchi túrunamuncha iwianchruku péṉker ajasmancha mash etserkarmiayi.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Tuma asamtai ni nuṉke̱ya̱ jiinki wetá tusa seawarmiayi. Jesus kanunam eṉkemamtai áishmaṉ nuik iwianchruku amia nu Jesusan chicharuk
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 “Wi Ámiji̱a̱i̱ tuke tsaniṉkian wekasatjai” tímiayi.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Tura núnaka Jesus suritkiamiayi. “Antsu ame je̱e̱mi̱i̱n, áminiurmi̱i̱n weme, ashí Uunt Yus túrutma nu tura waitnentrampra nusha ujakarta” tímiayi.
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Tutai áishmaṉsha wémiayi. Tura antsu Tekapuris nuṉkanam Jesus nin péṉker awajsamia nuna ashí shuaran ujakmiayi. Nu nuṉkanmaya̱ shuarka nuna antukar ti enentáimprarmiayi.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Ataksha Jesus kanuja̱i̱ katiṉmatai, aents untsurí̱ Nin irunturarmiayi. Jesuska antumiaṉka káanmatkari̱ wajamiayi.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Tura Israer-shuar iruntai̱ je̱a̱ náampruku, ni naari̱ Jairu, támiayi. Taa, Jesusan wáiniak, piniakum tepersamiayi.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 Piniakumar ti seak, “Winia nawantur jarutui. Winitiá, túram péṉker ajasat tusam uwejmi̱ji̱a̱i̱ antintrukta. Nuiṉkia jarutkashtatui” tímiayi.
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Tu tímiatai Jesus niiji̱a̱i̱ wémiayi. Tura untsurí̱ shuar wena ásar Nin chánuarmiayi.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nui̱ pachitkia nuwa̱ ti jaa wémiayi. Niisha tuse uwí numpan ajapeak wáitias pujuyayi.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Ti untsurí̱ tsuakratin nincha iisu armiayi. Tura iyamsha ti wáitias pujuyayi. Tura ni kuítri̱ncha ashí ajapaitiat tsuámarchauyayi; antsu tsuamsha nu arant ajauyayi.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Nu nuwa̱sha, Jesus túramun antuku asa, ni ukuurini̱ amainia̱ṉ ni pushiri̱n antiṉmiayi.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 “Wi aya ni pushiri̱n antiṉnaka péṉkerapi ajasaintjia” tu enentáimiar túramiayi.
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Tura Jesusa pushiri̱n antiṉ nú chichamaik numpa ájapman meṉkakamiayi. Péṉker ajasman aya̱shi̱i̱n nekapramiayi.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Tura nuiṉ Jesuska, ni kakarmari̱ji̱a̱i̱ tsuarman nekapmampramiayi. Tura nuna nekáa, ayantar chichaak “¿Yaki winia pushirun antintruka?” tímiayi.
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Tutai ni unuiniamuri̱ tiarmiayi, “Untsurí̱ Ámin antinmainiasha ¿urukamtai “yaki winia antintkia” tame?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Tura Jesus, yaki túruta tusa ashi íimpramiayi.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nuiṉkia nuwa̱sha, ni aya̱shin túruna nuna nekáa, ti ashamak kuraimiayi. Tura Jesusan jeari̱ tikishmatramiayi. Tura ni túrunamuri̱n ashí paant ujakmiayi.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Takui Jesus nin chicharuk “Nawantru, Winia nekas enentáimtursa asakmin, péṉker awajtamsaitme. Shiir wetá, tura tuke péṉker pujusta” tímiayi.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Tura Jesus nuna tuke chichas pujai̱, iruntai je̱a̱ uuntri̱ je̱e̱nia̱ tariarmiayi. Tariar chicharainiak “Ame nawantrum jakayi. ¿Urukamtai Unuikiartin tuke itit awajsatam?” tiarmiayi.
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Tura Jesuska, nii tiarmia nuna ántayat, núnaka pachitsuk, iruntai je̱a̱ uuntri̱n chicharuk “Ashamkaip; áyatik nekas enentáimtursata’ tímiayi.
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Tura Niiji̱a̱i̱ wétinian aya Pítruncha, Jakupuncha ni yachi̱ Juaṉja̱i̱ tsaṉkatkarmiayi.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Iruntai je̱a̱ uuntri̱ je̱e̱n jeawar, áentsun charaatum ajainian, úutainian untsumuk ajainiancha Jesus wáinkiamiayi.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Tura nuwa̱ch peṉké jakan nékayat, wayá nin chicharuk “¿Urukamtai timiá úutrum, tura wa wa ajarum? Nuwa̱ch jákachai, antsu kanarai” tímiayi.
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Nuna takui wishikrarmiayi. Tura Jesus ashí ji̱i̱r akupkarmiayi. Áyatik nuwa̱chi̱ aparí̱n, nukurí̱ncha tura Niiji̱a̱i̱ táaruncha nuwa̱chi̱ tepamuri̱n jukimiayi.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Tura waya̱war Jesuska nuwa̱chi̱ uweje̱n achik tímiayi “Taritia kumi.” Nusha shuar chichamja̱i̱nkia “nawantrú nantáktiá” tawai.
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Nuwa̱ch tuse uwí takakuya nu, nú chichamaik nantaki wekasamiayi. Túramtai nui̱ pujuarmiania nu ti enentáimprarmiayi.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Jesuska chichaak “Atumsha peṉké etserkairap’ tímiayi. Tura “nuwa̱ch ayuratarum” tímiayi.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.