Marcos 4
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 Nuyá jiinki antumiaṉka yantame̱n Jesus ataksha unuiniartinian juarkimiayi. Tura untsurí̱ shuar iruntrarmatai, kanunam eṉkempramiayi. Shuarsha antumiaṉka káanmatkari̱n pujuarmiayi.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Jesuska métek-taku chichamja̱i̱ ti jintintiármiayi. Jintintiuk ju̱na tímiayi:
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Antuktarum. Atsaamin atsaamprataj tusa jíinkimiai.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Atsaamkui ni arakri̱ jintiá iniararmai. Chiṉki yakiya̱ káutkar yuawarmai.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Chikichcha kaya írunmanum iniararmai, nuṉka ishichik ámanum. Tura nuṉka ishichik asamtai wárik tsapainiarmai.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Tura etsa etsantar sukuám kaṉkape̱ atsá asamtai káararmai.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Chikichcha jaṉkí nupanam iniararmai. Jaṉkisha tsapainiar kaṉkar ajakrarmai; túram nerekcharmai.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Chikichcha péṉker nuṉkanam iniararmai. Tura tsapainiar nerekarmai, chíkich trainta, chíkich sesenta, chíkich siaṉ nerekarmai.
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Kuíshim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Untsurí̱ wearmatai, ishichik Niiji̱a̱i̱ juakarmiania nu, ni tuse unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ aniasarmiayi “¿Ame jintintiamna nusha warimpiait?” tiarmiayi.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Tutai Jesus chichaak “Yuska ni akupeamuri̱n atumin paant nekamtikramattsa wakerutmarme. Antsu chíkich shuarka aya métek-taku chichamja̱i̱ jintintiáwartatui.
11 Jesus disse a eles:
12 Íiniayataṉ wáinkiacharat tusa, antukarsha nekaacharat tusa, umirtsuk ni tunaari̱ tsaṉkurnacharat tusa túrattawai’ tímiayi.
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Tura tímiayi ‘Wi jintintiajrumna nú métek-taku chicham nekaachurmek. Nu nékachkurmeka ¿itiurak chíkich métek-taku chichamsha nekaatarum?
13 Então Jesus perguntou:
14 Atsaamniua nuka Yus-Chichaman étserna nuna nakumui.
14 E continuou:
15 Jiṉkiái jintiá iniaarua nuna chíkich shuar ántuiniamun nakumui. Nu shuar chichaman ántuiniawai. Tura antukarmatai Satanás wárik tarí ni enentái̱n atsaampramun jurawai.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Chíkich shuar ántuiniamu kayanam atsaampramua núniskete. Niisha chichaman antukar wárik warainiak umiktasa wakeruiniawai.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Tura ni kaṉkape̱ atsakui, aya ishichik katsuiniawai. Tura ukunam, Yus-Chichaman wakeruiniakui shuar kajeram tura chíkich itiurchatan wáinkiar Yúsai̱ya̱ kanainiawai.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Chíkich ántuiniamuka jaṉkí nupanam atsaampramua núniskete. Nu shuar Yus-Chichaman ántuiniawai.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Ántuiniayat ju̱ nuṉkanam ana nuna ti páchiniawai. Tuma ásar kuítian tura shiirmachin ti takustinian wakeruiniawai. Nú wakeramu ni enentái̱n Yus-Chicham ana nuna kaṉkar emeṉkatui. Tuma asamtai nerektinian tujintiainiawai.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Tura chíkich ántuiniamusha péṉker núṉkanam atsaampramua núniskete. Nú shuarsha Yus-Chichaman antukar umiiniawai. Tura nerenawai, chíkich shuar trainta, chíkich shuar sesenta chíkich shuar siaṉsha nerenawai.’
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Nuyá Jesus ju̱na tímiayi ‘¿Shuar shiripkin ekeemak itiá pitiaknum eṉkeattawak. Peaknum wakenam ikiustatuak? Atsá. Antsu misanam ekentsashtinkiait.
21 Jesus continuou:
22 Núnisaṉ ashí u̱u̱kma ana nu ukunam paant nekanattawai. Tura núnisaṉ yamái ishishmasa chichasmasha ukunam paant nekanattawai.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Kuíshim ákuiṉkia antuktarum.’
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Tura nuyá tímiayi ‘Ántarmena nu esetrarum enentáimsarum antuktarum. Urutá péṉkerak enentáimsatarum, núnisaṉ Yuska ámin nekaatniun suramsattarme, tura nú núkap patatramsattarme.
24 Disse também:
25 Tuma asamtai shuar núkap takakna nu patatnastatui. Antsu chíkich shuar ishichik takakuk jurunkittiawai.’
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Nuyá Jesus chichaak ju̱na tímiayi ‘Yusa akupeamuri̱ jú̱nisaiti. Shuar jiṉkiain atsaampratniua núniskete.
26 Jesus disse:
27 Jiṉkiáin atsaamar, untsurí̱ kanar, tsawa̱r, uruksanpi tusa nákawai. Tura itiura tsapainia núnaka nékatsui.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Kame jiṉkiái nuṉkanam init aku niṉki tsapaatsuk; emka nukareawai, nuyá tuyu̱reawai tura nujamar katsua̱wai.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Túruna káakmatai júuktin tsawant jeayi tusar juíniawai.’
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Ataksha Jesus tímiayi ‘¿Yusa akupeamuri̱ wariji̱a̱i̱ṉkⁱ nakumkataj. Wariji̱a̱i̱ṉkⁱ métek-takuit?
30 Jesus continuou:
31 Mustasa jiṉkiaí araamua nuja̱i̱ métek-takuiti. Nu jiṉkiaisha ashí naṉkaamas ishitiupchichiti.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Tura araam tsapái̱ ashí naṉkaamas uunt ajawai; tura tseṉkeakmari̱sha kámpuram asamtai nui̱ mikintranam chiṉkisha shiir ayamainiawai.”
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Núnisaṉ Jesus untsurí̱ métek-taku chichamja̱i̱ Yus-Chichaman ujaamiayi. Nii nekaatniun jearmia nunak ujaamiayi.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Chíkich shuaran aya métek-taku chichamja̱i̱ ujaamiayi; antsu ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ Niṉki pujus ashí paant jintintrarmiayi.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Nu tsawantai̱ etsa akaikimtai Jesus ni unuiniamuri̱n chicharainiak “Entsa amain katiṉtai” tímiayi.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Tutai kanunam eṉkemprarmiayi. Chíkich shuarnaka káanmatkanam ikiukiar Jesusan kanunam pujan júkiarmiayi. Chíkich kanunmaya̱sha atampriarmiayi.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Tura nase̱sha ti nasenkatasa naṉkammiayi; chíchimi kanunam yaráná piáktasa ajamiayi.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Jesuska kanú seṉkari̱n atamprus kanúu tepemiayi. Tura, ni unuiniamuri̱ Jesusan ishintiak chicharuk “Uunta ii waya̱jnia ju̱ka pachitmatsmek” tiarmiayi.
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Tutai Jesus nantaki nase̱n kakantramiayi. Entsancha chicharuk “Takamatsata. Miaku ajasta” tímiayi. Tutai nase̱sha meṉkakamiayi, entsasha miaaku ajasmiayi.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Túrunamtai Jesus ni unuiniamuri̱n chicharainiak “¿Urukamtai ashamarum? Itiura Yus nekas enentáimtatsrum” tímiayi.
40 Aí ele perguntou:
41 Tura imiá ashamainiak “¿Maa ju̱sha yait? Nasesha entsasha nin umirainiatsuk” tunaiyarmiayi.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.