Marcos 4
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA
1 Nuyá jiinki antumiaṉka yantame̱n Jesus ataksha unuiniartinian juarkimiayi. Tura untsurí̱ shuar iruntrarmatai, kanunam eṉkempramiayi. Shuarsha antumiaṉka káanmatkari̱n pujuarmiayi.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Jesuska métek-taku chichamja̱i̱ ti jintintiármiayi. Jintintiuk ju̱na tímiayi:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Antuktarum. Atsaamin atsaamprataj tusa jíinkimiai.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Atsaamkui ni arakri̱ jintiá iniararmai. Chiṉki yakiya̱ káutkar yuawarmai.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Chikichcha kaya írunmanum iniararmai, nuṉka ishichik ámanum. Tura nuṉka ishichik asamtai wárik tsapainiarmai.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Tura etsa etsantar sukuám kaṉkape̱ atsá asamtai káararmai.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Chikichcha jaṉkí nupanam iniararmai. Jaṉkisha tsapainiar kaṉkar ajakrarmai; túram nerekcharmai.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Chikichcha péṉker nuṉkanam iniararmai. Tura tsapainiar nerekarmai, chíkich trainta, chíkich sesenta, chíkich siaṉ nerekarmai.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Kuíshim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi.
9 E Jesus acrescentou:
10 Untsurí̱ wearmatai, ishichik Niiji̱a̱i̱ juakarmiania nu, ni tuse unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ aniasarmiayi “¿Ame jintintiamna nusha warimpiait?” tiarmiayi.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Tutai Jesus chichaak “Yuska ni akupeamuri̱n atumin paant nekamtikramattsa wakerutmarme. Antsu chíkich shuarka aya métek-taku chichamja̱i̱ jintintiáwartatui.
11 Jesus disse a eles:
12 Íiniayataṉ wáinkiacharat tusa, antukarsha nekaacharat tusa, umirtsuk ni tunaari̱ tsaṉkurnacharat tusa túrattawai’ tímiayi.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Tura tímiayi ‘Wi jintintiajrumna nú métek-taku chicham nekaachurmek. Nu nékachkurmeka ¿itiurak chíkich métek-taku chichamsha nekaatarum?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Atsaamniua nuka Yus-Chichaman étserna nuna nakumui.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Jiṉkiái jintiá iniaarua nuna chíkich shuar ántuiniamun nakumui. Nu shuar chichaman ántuiniawai. Tura antukarmatai Satanás wárik tarí ni enentái̱n atsaampramun jurawai.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Chíkich shuar ántuiniamu kayanam atsaampramua núniskete. Niisha chichaman antukar wárik warainiak umiktasa wakeruiniawai.
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Tura ni kaṉkape̱ atsakui, aya ishichik katsuiniawai. Tura ukunam, Yus-Chichaman wakeruiniakui shuar kajeram tura chíkich itiurchatan wáinkiar Yúsai̱ya̱ kanainiawai.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Chíkich ántuiniamuka jaṉkí nupanam atsaampramua núniskete. Nu shuar Yus-Chichaman ántuiniawai.
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 Ántuiniayat ju̱ nuṉkanam ana nuna ti páchiniawai. Tuma ásar kuítian tura shiirmachin ti takustinian wakeruiniawai. Nú wakeramu ni enentái̱n Yus-Chicham ana nuna kaṉkar emeṉkatui. Tuma asamtai nerektinian tujintiainiawai.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Tura chíkich ántuiniamusha péṉker núṉkanam atsaampramua núniskete. Nú shuarsha Yus-Chichaman antukar umiiniawai. Tura nerenawai, chíkich shuar trainta, chíkich shuar sesenta chíkich shuar siaṉsha nerenawai.’
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Nuyá Jesus ju̱na tímiayi ‘¿Shuar shiripkin ekeemak itiá pitiaknum eṉkeattawak. Peaknum wakenam ikiustatuak? Atsá. Antsu misanam ekentsashtinkiait.
21 Jesus também lhes disse:
22 Núnisaṉ ashí u̱u̱kma ana nu ukunam paant nekanattawai. Tura núnisaṉ yamái ishishmasa chichasmasha ukunam paant nekanattawai.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Kuíshim ákuiṉkia antuktarum.’
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Tura nuyá tímiayi ‘Ántarmena nu esetrarum enentáimsarum antuktarum. Urutá péṉkerak enentáimsatarum, núnisaṉ Yuska ámin nekaatniun suramsattarme, tura nú núkap patatramsattarme.
24 Então lhes disse:
25 Tuma asamtai shuar núkap takakna nu patatnastatui. Antsu chíkich shuar ishichik takakuk jurunkittiawai.’
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Nuyá Jesus chichaak ju̱na tímiayi ‘Yusa akupeamuri̱ jú̱nisaiti. Shuar jiṉkiain atsaampratniua núniskete.
26 Jesus disse ainda:
27 Jiṉkiáin atsaamar, untsurí̱ kanar, tsawa̱r, uruksanpi tusa nákawai. Tura itiura tsapainia núnaka nékatsui.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Kame jiṉkiái nuṉkanam init aku niṉki tsapaatsuk; emka nukareawai, nuyá tuyu̱reawai tura nujamar katsua̱wai.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Túruna káakmatai júuktin tsawant jeayi tusar juíniawai.’
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Ataksha Jesus tímiayi ‘¿Yusa akupeamuri̱ wariji̱a̱i̱ṉkⁱ nakumkataj. Wariji̱a̱i̱ṉkⁱ métek-takuit?
30 Disse mais:
31 Mustasa jiṉkiaí araamua nuja̱i̱ métek-takuiti. Nu jiṉkiaisha ashí naṉkaamas ishitiupchichiti.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Tura araam tsapái̱ ashí naṉkaamas uunt ajawai; tura tseṉkeakmari̱sha kámpuram asamtai nui̱ mikintranam chiṉkisha shiir ayamainiawai.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Núnisaṉ Jesus untsurí̱ métek-taku chichamja̱i̱ Yus-Chichaman ujaamiayi. Nii nekaatniun jearmia nunak ujaamiayi.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Chíkich shuaran aya métek-taku chichamja̱i̱ ujaamiayi; antsu ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ Niṉki pujus ashí paant jintintrarmiayi.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Nu tsawantai̱ etsa akaikimtai Jesus ni unuiniamuri̱n chicharainiak “Entsa amain katiṉtai” tímiayi.
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Tutai kanunam eṉkemprarmiayi. Chíkich shuarnaka káanmatkanam ikiukiar Jesusan kanunam pujan júkiarmiayi. Chíkich kanunmaya̱sha atampriarmiayi.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Tura nase̱sha ti nasenkatasa naṉkammiayi; chíchimi kanunam yaráná piáktasa ajamiayi.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Jesuska kanú seṉkari̱n atamprus kanúu tepemiayi. Tura, ni unuiniamuri̱ Jesusan ishintiak chicharuk “Uunta ii waya̱jnia ju̱ka pachitmatsmek” tiarmiayi.
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Tutai Jesus nantaki nase̱n kakantramiayi. Entsancha chicharuk “Takamatsata. Miaku ajasta” tímiayi. Tutai nase̱sha meṉkakamiayi, entsasha miaaku ajasmiayi.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Túrunamtai Jesus ni unuiniamuri̱n chicharainiak “¿Urukamtai ashamarum? Itiura Yus nekas enentáimtatsrum” tímiayi.
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Tura imiá ashamainiak “¿Maa ju̱sha yait? Nasesha entsasha nin umirainiatsuk” tunaiyarmiayi.
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.