Marcos 12
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Jesus ju̱ métek-taku chichaman unuiniamiayi: “Shuar uwa ajan ajam wenuimiai. Nuyá uwa nekeetain najanamai. Tura kumpin je̱a̱n najanamai. Najana takartusti tusa shuáran ikiuak niṉkia jeachat wémai.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Neretai tsawant jeamtai, ni takarniuri̱n júukman akankat tusa akupkamai.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Tura ajanam takau arma nu, nu takarniun achik, katsumkar, áyatik awaiṉkiarmai.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ataksha chíkich takarniun akupkamai, tura nunasha kayaja̱i̱ tukurar, múuknum katsumkar, katsekar awaiṉkiarmai.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Tuma aiṉ ataksha chíkichan akupkamai, tura nunasha máawarmai. Ti untsurí̱n akupramai. Chikichnasha katsumkarmai, chikichan máawarmai.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Tura niiji̱a̱i̱ chikichik tuke ámiayi, nuka ni aneamu uchiri̱. Nu uchincha ukunam akupkamai. Akupeak “Winia uchirnaka shiir awajsartatui” tímiai.
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Tura ni uchiri̱ winian wáinkiar, takau shuar nuámtak chichainiak “Ju̱ka ajá nérenniu uchirí̱nti. Wátsek, maatai; túramka ájaka iiniu átatui” tiarmai.
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Túsar achikiar máawarmai. Aya̱shincha ajanmaya̱ ajapawarmai” tímiayi.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Tura nuyá aniasmiayi, “¿Wats, warí enentáimsarum; ajá nérenniuri̱ itiurkattawa? Jeashtanmayá taa, ajá takainia nú shuaran amuktatui. Ni ajarí̱ncha chikichan ikiastatui.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Ju̱, Yus-Papinium aarma ana nu áujsachukaitrum:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Nusha Yus túramuiti. Iisha íisar ti enentáimtaji.
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Tura nú metek-taku chichamja̱i̱ nin áujmatma asa achiktai tusar chichaman jurusarmiayi. Túmainiayat shuáran ashamainiak Jesusan ikiuiniak wearmiayi.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Tura wear, imiaamtikiar yajá chichakmatai núja̱i̱ yajauch títiai tusar Pariséu shuarnasha, Erutisa nemari̱n shuarnasha akatar Jesusan akuptukarmiayi.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Túram Nin jeariar chicharainiak: “Uuntá, aents nakitiainiai̱ṉ tuke nekas chicham páchitsuk chichaame, nu nékaji. Aents pátatek iiyatsme, antsu nekas Yusa jinti̱ unuiniame. ¿Waritia enentáimiam, ii kuitri̱ uunt Sesar súsatin péṉkerkait. Susattajik. Suritkiattajik? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Tura Jesus ni yajauch enentáimmiari̱n nekara “¿Urukamtai Winia yajauch titi tusarum wakerutarum? Kuit itiatarum, Wi íistaj” tímiayi.
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Tutai kuítian itiariarmiayi.
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Nuyá Jesus tímiayi “Uunt Sésarna ana nu susatarum; túrarum Yúsnaka Yus susatarum” tímiayi. Tura ni áimkiamuri̱n antukar ti enentáimprarmiayi.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nui̱sha Satuséu aents, jakamunmaya̱ nantaktin peṉké atsawai tiniu armia nu, Jesusan tariarmiayi. Taar Jesusan chicharainiak:
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 “Uuntá, Muisais ju̱na áatrampramiaji:
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Wats, siati yachi ármiayi. Iwiairi̱ nuwa̱n nuatak yajutmatsuk jakamiayi.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ni yachi̱ waje̱n akinkiamiayi. Nusha núnisaṉ yajutmatsuk jakamiayi. Nuna yachi̱sha núnisaṉ tura nuna yachi̱sha núnisaṉ túramiayi.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Tura ashí siati patai̱nmaṉ, patai̱nmaṉ nu nuwa̱n nuátkarmiayi. Yajutmatsuk, yajutmatsuk jíiniawarmiayi. Tura ukunam nuwa̱sha jakamiayi.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Nuiṉkia nantaktin tsawantai̱, nantakiarmatai, ¿yana nua̱ri̱ṉ ati? Ashí siati nuátkacharmaka” tiarmiayi.
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Tutai Jesus tímiayi ““Jakamunmaya̱ nantaktin atsawai” tátsurmek. Yusa chichame̱ tura Yusa kakarmari̱ nékachu asarum awajiarme, tímiayi.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Iimiatarum, aents jakamunmaya̱ nantakiarmatai, nuatnaikiatin atsuttawai, antsu nayaimpinmaya̱ suntara núnisaraṉ pujusartatui.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Tura jakamunmaya̱ nantaktiniapitia tusarum nu nekaatin nekas wakerakrumka Muisais aarmia nu enentáimtustarum. Yuska numichinmaya̱ Muisaisan chicharuk “Wikia Apraáma Isaaka tura Jakupu Yúsri̱ntjai” Yus tímiayi.
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Yaunchu jákaru aiṉ, Yus nuna taku, aya̱shnium jakayat iwiaaku pujuinia nuna Yusri̱ntjai, tawai. Nekas jaka ainia nuna Yusri̱nchuiti. Nantaktin atsawai tau asarum awajirurme” tímiayi Jesus.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Jesussha Satuséusha áujmatnainian Israer-shuara jintinniuri̱ taa anturkamiayi. Anturak, Jesus ti peṉker áimkiui, niisha Jesusan ju̱na aniasmiayi: “¿Yus akupkamu tuá imiá péṉkerait?’ tímiayi.
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Tutai Jesus tímiayi “Jú̱iti Yus akupkamu imiá péṉker: Antukta Israer shuará. Ii Yusri̱ úuntaiti, tura Niṉki nekas Yúsaiti.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Tuma asamtai, tuke enentáimja̱i̱ ti enentáimsam Uunt Yus aneeta. Túram ame iwiaakmarmesha, kakarmarmesha Yus íiktusta. Núiti nekas péṉker akupkamu, tímiayi.
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Nuya̱sha chikichcha awai, “ame aya̱shim aneamna tímiatrusmek ame írutramurmesha aneeta.” Chíkich nu naṉkaamas péṉker akupkamu atsawai’ tímiayi.
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Tutai jintintin tímiayi “Ee, péṉkeraiti, Uunta. Nékasmek tame. Chikichík Yus awai, chíkichkia atsawai.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Tura tuke enentáiji̱a̱i̱ ti enentáimsar, ii kakarmari̱sha Yus íiktusar Nin aneakrikia, ii aya̱shi̱ aneajnia núnik ii írutramuri̱sha aneatniuitji. Nusha ashí Yus sutai ana nuja̱i̱ naṉkaamas péṉkeraiti’ tímiayi.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nuna tiniu asamtai Jesus ni péṉker áimkian nekáa “Ameja Yus akupeamunam pachiinkiatin ishichik táasume” tímiayi. Tura nuyá chíkich shuar Jesusan aniastinian arantukarmiayi.
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n unuiniak pujumiayi. Tura chichaak “¿Urukamtai ii jintinniuri̱ “Yus anaikiamu Krístun Tawitia shuari̱” tuinia?”
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Tawit, antsu, Yusa Wakaní aarta tutai, Yus-Papinium ju̱na áarmiayi:
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Kame Tawitkia, Krístun áujmatuk, “winia Uuntru” taisha, ¿itiura ní shuari̱sha átiṉkⁱ?” tímiayi Jesus. Tuma asamtai untsurí̱ shuar nui̱ matsamarmia nu ti shiir antukarmiayi.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Jesus unuiniak tímiayi, “Israer-shuara jintinniuri̱ ainia nuja̱i̱ aneartarum. Niisha waantu enentáimtumasar, esaram pushin entsarar wekasatajtsar wakeruiniawai. Péprunmasha shuar shiir áujtusarat tusa wakeruiniawai.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Israer-shuar iruntainiam peṉkeri̱ pujutainium pujustinian wakeruiniawai. Nampernumsha peṉkeri̱ pujutainium pujustinniasha wakeruiniawai.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Tura wajé̱ je̱e̱ncha atantainiawai. Túrawar aents nekaracharat tusar ti esaram chichamja̱i̱ Yúsan áujainiawai. Nincha chikichja̱i̱ naṉkaamas Yus asutiawartatui” tímiayi.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n kuit eṉketainiam naka pujus áents kuítri̱n chumpian wáinkiamiayi. Untsurí̱ kúitrintin núkap eṉkeawarmiayi.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nuyá wa̱je̱ kuítrincha taa jimiará uchich kuítian, reara áantsaṉ, eṉkeamiayi.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Jesuska unuiniamuri̱n untsuk “Nekas tájarme, ju̱ waje̱ kuítrinchaitiat, ashí eṉkeena nú naṉkaamas núkap eṉkeayi.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Iis, kuítrinniusha nii ampirma nuna eṉkeenawai, tura antsu ju̱ nuwa̱ kuítrinchaitiat, ampirmatsuk ni yurumatniuri̱n takurmakman ashí eṉkeayi” tímiayi.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.