Marcos 12
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Jesus ju̱ métek-taku chichaman unuiniamiayi: “Shuar uwa ajan ajam wenuimiai. Nuyá uwa nekeetain najanamai. Tura kumpin je̱a̱n najanamai. Najana takartusti tusa shuáran ikiuak niṉkia jeachat wémai.
1 Depois, entrou Jesus a falar-lhes por parábola: Um homem plantou uma vinha, cercou-a de uma sebe, construiu um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Neretai tsawant jeamtai, ni takarniuri̱n júukman akankat tusa akupkamai.
2 No tempo da colheita, enviou um servo aos lavradores para que recebesse deles dos frutos da vinha;
3 Tura ajanam takau arma nu, nu takarniun achik, katsumkar, áyatik awaiṉkiarmai.
3 eles, porém, o agarraram, espancaram e o despacharam vazio.
4 Ataksha chíkich takarniun akupkamai, tura nunasha kayaja̱i̱ tukurar, múuknum katsumkar, katsekar awaiṉkiarmai.
4 De novo, lhes enviou outro servo, e eles o esbordoaram na cabeça e o insultaram.
5 Tuma aiṉ ataksha chíkichan akupkamai, tura nunasha máawarmai. Ti untsurí̱n akupramai. Chikichnasha katsumkarmai, chikichan máawarmai.
5 Ainda outro lhes mandou, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Tura niiji̱a̱i̱ chikichik tuke ámiayi, nuka ni aneamu uchiri̱. Nu uchincha ukunam akupkamai. Akupeak “Winia uchirnaka shiir awajsartatui” tímiai.
6 Restava-lhe ainda um, seu filho amado; a este lhes enviou, por fim, dizendo: Respeitarão a meu filho.
7 Tura ni uchiri̱ winian wáinkiar, takau shuar nuámtak chichainiak “Ju̱ka ajá nérenniu uchirí̱nti. Wátsek, maatai; túramka ájaka iiniu átatui” tiarmai.
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Túsar achikiar máawarmai. Aya̱shincha ajanmaya̱ ajapawarmai” tímiayi.
8 E, agarrando-o, mataram-no e o atiraram para fora da vinha.
9 Tura nuyá aniasmiayi, “¿Wats, warí enentáimsarum; ajá nérenniuri̱ itiurkattawa? Jeashtanmayá taa, ajá takainia nú shuaran amuktatui. Ni ajarí̱ncha chikichan ikiastatui.
9 Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros.
10 Ju̱, Yus-Papinium aarma ana nu áujsachukaitrum:
10 Ainda não lestes esta Escritura:
11 Nusha Yus túramuiti. Iisha íisar ti enentáimtaji.
11 isto procede do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Tura nú metek-taku chichamja̱i̱ nin áujmatma asa achiktai tusar chichaman jurusarmiayi. Túmainiayat shuáran ashamainiak Jesusan ikiuiniak wearmiayi.
12 E procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque compreenderam que contra eles proferira esta parábola. Então, desistindo, retiraram-se.
13 Tura wear, imiaamtikiar yajá chichakmatai núja̱i̱ yajauch títiai tusar Pariséu shuarnasha, Erutisa nemari̱n shuarnasha akatar Jesusan akuptukarmiayi.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Túram Nin jeariar chicharainiak: “Uuntá, aents nakitiainiai̱ṉ tuke nekas chicham páchitsuk chichaame, nu nékaji. Aents pátatek iiyatsme, antsu nekas Yusa jinti̱ unuiniame. ¿Waritia enentáimiam, ii kuitri̱ uunt Sesar súsatin péṉkerkait. Susattajik. Suritkiattajik? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
14 Chegando, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e não te importas com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens; antes, segundo a verdade, ensinas o caminho de Deus; é lícito pagar tributo a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Tura Jesus ni yajauch enentáimmiari̱n nekara “¿Urukamtai Winia yajauch titi tusarum wakerutarum? Kuit itiatarum, Wi íistaj” tímiayi.
15 Mas Jesus, percebendo-lhes a hipocrisia, respondeu: Por que me experimentais? Trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Tutai kuítian itiariarmiayi.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes: De quem é esta efígie e inscrição? Responderam: De César.
17 Nuyá Jesus tímiayi “Uunt Sésarna ana nu susatarum; túrarum Yúsnaka Yus susatarum” tímiayi. Tura ni áimkiamuri̱n antukar ti enentáimprarmiayi.
17 Disse-lhes, então, Jesus: Dai a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E muito se admiraram dele.
18 Nui̱sha Satuséu aents, jakamunmaya̱ nantaktin peṉké atsawai tiniu armia nu, Jesusan tariarmiayi. Taar Jesusan chicharainiak:
18 Então, os saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se dele e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Uuntá, Muisais ju̱na áatrampramiaji:
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém e deixar mulher sem filhos, seu irmão a tome como esposa e suscite descendência a seu irmão.
20 Wats, siati yachi ármiayi. Iwiairi̱ nuwa̱n nuatak yajutmatsuk jakamiayi.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência;
21 Ni yachi̱ waje̱n akinkiamiayi. Nusha núnisaṉ yajutmatsuk jakamiayi. Nuna yachi̱sha núnisaṉ tura nuna yachi̱sha núnisaṉ túramiayi.
21 o segundo desposou a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 Tura ashí siati patai̱nmaṉ, patai̱nmaṉ nu nuwa̱n nuátkarmiayi. Yajutmatsuk, yajutmatsuk jíiniawarmiayi. Tura ukunam nuwa̱sha jakamiayi.
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nuiṉkia nantaktin tsawantai̱, nantakiarmatai, ¿yana nua̱ri̱ṉ ati? Ashí siati nuátkacharmaka” tiarmiayi.
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será ela a esposa? Porque os sete a desposaram.
24 Tutai Jesus tímiayi ““Jakamunmaya̱ nantaktin atsawai” tátsurmek. Yusa chichame̱ tura Yusa kakarmari̱ nékachu asarum awajiarme, tímiayi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Não provém o vosso erro de não conhecerdes as Escrituras, nem o poder de Deus?
25 Iimiatarum, aents jakamunmaya̱ nantakiarmatai, nuatnaikiatin atsuttawai, antsu nayaimpinmaya̱ suntara núnisaraṉ pujusartatui.
25 Pois, quando ressuscitarem de entre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento; porém, são como os anjos nos céus.
26 Tura jakamunmaya̱ nantaktiniapitia tusarum nu nekaatin nekas wakerakrumka Muisais aarmia nu enentáimtustarum. Yuska numichinmaya̱ Muisaisan chicharuk “Wikia Apraáma Isaaka tura Jakupu Yúsri̱ntjai” Yus tímiayi.
26 Quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou:
27 Yaunchu jákaru aiṉ, Yus nuna taku, aya̱shnium jakayat iwiaaku pujuinia nuna Yusri̱ntjai, tawai. Nekas jaka ainia nuna Yusri̱nchuiti. Nantaktin atsawai tau asarum awajirurme” tímiayi Jesus.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Laborais em grande erro.
28 Jesussha Satuséusha áujmatnainian Israer-shuara jintinniuri̱ taa anturkamiayi. Anturak, Jesus ti peṉker áimkiui, niisha Jesusan ju̱na aniasmiayi: “¿Yus akupkamu tuá imiá péṉkerait?’ tímiayi.
28 Chegando um dos escribas, tendo ouvido a discussão entre eles, vendo como Jesus lhes houvera respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Tutai Jesus tímiayi “Jú̱iti Yus akupkamu imiá péṉker: Antukta Israer shuará. Ii Yusri̱ úuntaiti, tura Niṉki nekas Yúsaiti.
29 Respondeu Jesus: O principal é:
30 Tuma asamtai, tuke enentáimja̱i̱ ti enentáimsam Uunt Yus aneeta. Túram ame iwiaakmarmesha, kakarmarmesha Yus íiktusta. Núiti nekas péṉker akupkamu, tímiayi.
30 Amarás, pois, o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de toda a tua força.
31 Nuya̱sha chikichcha awai, “ame aya̱shim aneamna tímiatrusmek ame írutramurmesha aneeta.” Chíkich nu naṉkaamas péṉker akupkamu atsawai’ tímiayi.
31 O segundo é:
32 Tutai jintintin tímiayi “Ee, péṉkeraiti, Uunta. Nékasmek tame. Chikichík Yus awai, chíkichkia atsawai.
32 Disse-lhe o escriba: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que ele é o único, e não há outro senão ele,
33 Tura tuke enentáiji̱a̱i̱ ti enentáimsar, ii kakarmari̱sha Yus íiktusar Nin aneakrikia, ii aya̱shi̱ aneajnia núnik ii írutramuri̱sha aneatniuitji. Nusha ashí Yus sutai ana nuja̱i̱ naṉkaamas péṉkeraiti’ tímiayi.
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e de toda a força, e amar ao próximo como a si mesmo excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nuna tiniu asamtai Jesus ni péṉker áimkian nekáa “Ameja Yus akupeamunam pachiinkiatin ishichik táasume” tímiayi. Tura nuyá chíkich shuar Jesusan aniastinian arantukarmiayi.
34 Vendo Jesus que ele havia respondido sabiamente, declarou-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém mais ousava interrogá-lo.
35 Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n unuiniak pujumiayi. Tura chichaak “¿Urukamtai ii jintinniuri̱ “Yus anaikiamu Krístun Tawitia shuari̱” tuinia?”
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 Tawit, antsu, Yusa Wakaní aarta tutai, Yus-Papinium ju̱na áarmiayi:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 Kame Tawitkia, Krístun áujmatuk, “winia Uuntru” taisha, ¿itiura ní shuari̱sha átiṉkⁱ?” tímiayi Jesus. Tuma asamtai untsurí̱ shuar nui̱ matsamarmia nu ti shiir antukarmiayi.
37 O mesmo Davi chama-lhe Senhor; como, pois, é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesus unuiniak tímiayi, “Israer-shuara jintinniuri̱ ainia nuja̱i̱ aneartarum. Niisha waantu enentáimtumasar, esaram pushin entsarar wekasatajtsar wakeruiniawai. Péprunmasha shuar shiir áujtusarat tusa wakeruiniawai.
38 E, ao ensinar, dizia ele: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e das saudações nas praças;
39 Israer-shuar iruntainiam peṉkeri̱ pujutainium pujustinian wakeruiniawai. Nampernumsha peṉkeri̱ pujutainium pujustinniasha wakeruiniawai.
39 e das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares nos banquetes;
40 Tura wajé̱ je̱e̱ncha atantainiawai. Túrawar aents nekaracharat tusar ti esaram chichamja̱i̱ Yúsan áujainiawai. Nincha chikichja̱i̱ naṉkaamas Yus asutiawartatui” tímiayi.
40 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n kuit eṉketainiam naka pujus áents kuítri̱n chumpian wáinkiamiayi. Untsurí̱ kúitrintin núkap eṉkeawarmiayi.
41 Assentado diante do gazofilácio, observava Jesus como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Nuyá wa̱je̱ kuítrincha taa jimiará uchich kuítian, reara áantsaṉ, eṉkeamiayi.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, depositou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Jesuska unuiniamuri̱n untsuk “Nekas tájarme, ju̱ waje̱ kuítrinchaitiat, ashí eṉkeena nú naṉkaamas núkap eṉkeayi.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta viúva pobre depositou no gazofilácio mais do que o fizeram todos os ofertantes.
44 Iis, kuítrinniusha nii ampirma nuna eṉkeenawai, tura antsu ju̱ nuwa̱ kuítrinchaitiat, ampirmatsuk ni yurumatniuri̱n takurmakman ashí eṉkeayi” tímiayi.
44 Porque todos eles ofertaram do que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo quanto possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.