Marcos 12

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesus ju̱ métek-taku chichaman unuiniamiayi: “Shuar uwa ajan ajam wenuimiai. Nuyá uwa nekeetain najanamai. Tura kumpin je̱a̱n najanamai. Najana takartusti tusa shuáran ikiuak niṉkia jeachat wémai.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Neretai tsawant jeamtai, ni takarniuri̱n júukman akankat tusa akupkamai.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Tura ajanam takau arma nu, nu takarniun achik, katsumkar, áyatik awaiṉkiarmai.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Ataksha chíkich takarniun akupkamai, tura nunasha kayaja̱i̱ tukurar, múuknum katsumkar, katsekar awaiṉkiarmai.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Tuma aiṉ ataksha chíkichan akupkamai, tura nunasha máawarmai. Ti untsurí̱n akupramai. Chikichnasha katsumkarmai, chikichan máawarmai.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Tura niiji̱a̱i̱ chikichik tuke ámiayi, nuka ni aneamu uchiri̱. Nu uchincha ukunam akupkamai. Akupeak “Winia uchirnaka shiir awajsartatui” tímiai.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Tura ni uchiri̱ winian wáinkiar, takau shuar nuámtak chichainiak “Ju̱ka ajá nérenniu uchirí̱nti. Wátsek, maatai; túramka ájaka iiniu átatui” tiarmai.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Túsar achikiar máawarmai. Aya̱shincha ajanmaya̱ ajapawarmai” tímiayi.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Tura nuyá aniasmiayi, “¿Wats, warí enentáimsarum; ajá nérenniuri̱ itiurkattawa? Jeashtanmayá taa, ajá takainia nú shuaran amuktatui. Ni ajarí̱ncha chikichan ikiastatui.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Ju̱, Yus-Papinium aarma ana nu áujsachukaitrum:
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Nusha Yus túramuiti. Iisha íisar ti enentáimtaji.
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Tura nú metek-taku chichamja̱i̱ nin áujmatma asa achiktai tusar chichaman jurusarmiayi. Túmainiayat shuáran ashamainiak Jesusan ikiuiniak wearmiayi.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Tura wear, imiaamtikiar yajá chichakmatai núja̱i̱ yajauch títiai tusar Pariséu shuarnasha, Erutisa nemari̱n shuarnasha akatar Jesusan akuptukarmiayi.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Túram Nin jeariar chicharainiak: “Uuntá, aents nakitiainiai̱ṉ tuke nekas chicham páchitsuk chichaame, nu nékaji. Aents pátatek iiyatsme, antsu nekas Yusa jinti̱ unuiniame. ¿Waritia enentáimiam, ii kuitri̱ uunt Sesar súsatin péṉkerkait. Susattajik. Suritkiattajik? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Tura Jesus ni yajauch enentáimmiari̱n nekara “¿Urukamtai Winia yajauch titi tusarum wakerutarum? Kuit itiatarum, Wi íistaj” tímiayi.
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Tutai kuítian itiariarmiayi.
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Nuyá Jesus tímiayi “Uunt Sésarna ana nu susatarum; túrarum Yúsnaka Yus susatarum” tímiayi. Tura ni áimkiamuri̱n antukar ti enentáimprarmiayi.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nui̱sha Satuséu aents, jakamunmaya̱ nantaktin peṉké atsawai tiniu armia nu, Jesusan tariarmiayi. Taar Jesusan chicharainiak:
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Uuntá, Muisais ju̱na áatrampramiaji:
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Wats, siati yachi ármiayi. Iwiairi̱ nuwa̱n nuatak yajutmatsuk jakamiayi.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ni yachi̱ waje̱n akinkiamiayi. Nusha núnisaṉ yajutmatsuk jakamiayi. Nuna yachi̱sha núnisaṉ tura nuna yachi̱sha núnisaṉ túramiayi.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Tura ashí siati patai̱nmaṉ, patai̱nmaṉ nu nuwa̱n nuátkarmiayi. Yajutmatsuk, yajutmatsuk jíiniawarmiayi. Tura ukunam nuwa̱sha jakamiayi.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Nuiṉkia nantaktin tsawantai̱, nantakiarmatai, ¿yana nua̱ri̱ṉ ati? Ashí siati nuátkacharmaka” tiarmiayi.
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Tutai Jesus tímiayi ““Jakamunmaya̱ nantaktin atsawai” tátsurmek. Yusa chichame̱ tura Yusa kakarmari̱ nékachu asarum awajiarme, tímiayi.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Iimiatarum, aents jakamunmaya̱ nantakiarmatai, nuatnaikiatin atsuttawai, antsu nayaimpinmaya̱ suntara núnisaraṉ pujusartatui.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Tura jakamunmaya̱ nantaktiniapitia tusarum nu nekaatin nekas wakerakrumka Muisais aarmia nu enentáimtustarum. Yuska numichinmaya̱ Muisaisan chicharuk “Wikia Apraáma Isaaka tura Jakupu Yúsri̱ntjai” Yus tímiayi.
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Yaunchu jákaru aiṉ, Yus nuna taku, aya̱shnium jakayat iwiaaku pujuinia nuna Yusri̱ntjai, tawai. Nekas jaka ainia nuna Yusri̱nchuiti. Nantaktin atsawai tau asarum awajirurme” tímiayi Jesus.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Jesussha Satuséusha áujmatnainian Israer-shuara jintinniuri̱ taa anturkamiayi. Anturak, Jesus ti peṉker áimkiui, niisha Jesusan ju̱na aniasmiayi: “¿Yus akupkamu tuá imiá péṉkerait?’ tímiayi.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Tutai Jesus tímiayi “Jú̱iti Yus akupkamu imiá péṉker: Antukta Israer shuará. Ii Yusri̱ úuntaiti, tura Niṉki nekas Yúsaiti.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Tuma asamtai, tuke enentáimja̱i̱ ti enentáimsam Uunt Yus aneeta. Túram ame iwiaakmarmesha, kakarmarmesha Yus íiktusta. Núiti nekas péṉker akupkamu, tímiayi.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Nuya̱sha chikichcha awai, “ame aya̱shim aneamna tímiatrusmek ame írutramurmesha aneeta.” Chíkich nu naṉkaamas péṉker akupkamu atsawai’ tímiayi.
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Tutai jintintin tímiayi “Ee, péṉkeraiti, Uunta. Nékasmek tame. Chikichík Yus awai, chíkichkia atsawai.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Tura tuke enentáiji̱a̱i̱ ti enentáimsar, ii kakarmari̱sha Yus íiktusar Nin aneakrikia, ii aya̱shi̱ aneajnia núnik ii írutramuri̱sha aneatniuitji. Nusha ashí Yus sutai ana nuja̱i̱ naṉkaamas péṉkeraiti’ tímiayi.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Nuna tiniu asamtai Jesus ni péṉker áimkian nekáa “Ameja Yus akupeamunam pachiinkiatin ishichik táasume” tímiayi. Tura nuyá chíkich shuar Jesusan aniastinian arantukarmiayi.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n unuiniak pujumiayi. Tura chichaak “¿Urukamtai ii jintinniuri̱ “Yus anaikiamu Krístun Tawitia shuari̱” tuinia?”
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Tawit, antsu, Yusa Wakaní aarta tutai, Yus-Papinium ju̱na áarmiayi:
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Kame Tawitkia, Krístun áujmatuk, “winia Uuntru” taisha, ¿itiura ní shuari̱sha átiṉkⁱ?” tímiayi Jesus. Tuma asamtai untsurí̱ shuar nui̱ matsamarmia nu ti shiir antukarmiayi.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Jesus unuiniak tímiayi, “Israer-shuara jintinniuri̱ ainia nuja̱i̱ aneartarum. Niisha waantu enentáimtumasar, esaram pushin entsarar wekasatajtsar wakeruiniawai. Péprunmasha shuar shiir áujtusarat tusa wakeruiniawai.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Israer-shuar iruntainiam peṉkeri̱ pujutainium pujustinian wakeruiniawai. Nampernumsha peṉkeri̱ pujutainium pujustinniasha wakeruiniawai.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Tura wajé̱ je̱e̱ncha atantainiawai. Túrawar aents nekaracharat tusar ti esaram chichamja̱i̱ Yúsan áujainiawai. Nincha chikichja̱i̱ naṉkaamas Yus asutiawartatui” tímiayi.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n kuit eṉketainiam naka pujus áents kuítri̱n chumpian wáinkiamiayi. Untsurí̱ kúitrintin núkap eṉkeawarmiayi.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Nuyá wa̱je̱ kuítrincha taa jimiará uchich kuítian, reara áantsaṉ, eṉkeamiayi.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jesuska unuiniamuri̱n untsuk “Nekas tájarme, ju̱ waje̱ kuítrinchaitiat, ashí eṉkeena nú naṉkaamas núkap eṉkeayi.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Iis, kuítrinniusha nii ampirma nuna eṉkeenawai, tura antsu ju̱ nuwa̱ kuítrinchaitiat, ampirmatsuk ni yurumatniuri̱n takurmakman ashí eṉkeayi” tímiayi.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.