Marcos 11

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wésar Jerusaréṉnum tura Petpajái péprusha Petania péprusha Uriwiu naint íṉkiuasmak ámanum jeawar, Jesus jimiará unuiniamuri̱n ujuikimiayi.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ujuiak tímiayi “Aatunini̱ pépruchiniam werum nuiṉ umpuuru uchich jiṉkiamu wáinkiattarme. Nu umpuuruka tuke entsamprukchamuiti. Nu atiarum utitiarum.
2 com a seguinte ordem:
3 Tura “¿Urukamtia áitkiarum?” turamainiakuisha, “ii Uuntri̱ wakerawai” titiarum” tímiayi.
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Tutai wearmiayi. Tura umpuurun wáitiniam aani jiṉkiamun, jintiá yantamnum wajan wáinkiar atiawarmiayi.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Nui̱ pujuarmia nu “¿Warí áitkiarum. Urukamtai umpuuru atíarum?” tiarmiayi.
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Takui, niisha Jesus timia nu ujakam suritkiacharmiayi.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Tura umpuurun Jesusan itiariar pushiri̱n umpuurunam awantkarmiayi. Túram Jesus entsamkamiayi.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Tura untsurí̱ shuarsha pushiri̱n jintianam ayapar áinkiarmiayi. Chíkichcha jintiá yantamnumia̱n nukan juuk jintianam áintrarmiayi.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Eem wearmia nusha, uku winiarmia nusha warainiak “Jusanna” untsumkarmiayi. “Yusa náarí̱i̱n winiana nu imiá péṉkeraiti.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 Ii uuntri̱ Tawitia akupeamuri̱ tátatna nu imiá peṉker atí. Ii Yusri̱ naari̱ shiir ati.” Tu untsumki wearmiayi.
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Tura Jesus Jerusaréṉnum jeamiayi. Jeá, Yusa Uunt Je̱e̱n waya̱miayi. Tura ashí iiyasua amik, kintiampra̱i̱j tusa ni tuse unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ tíjiu̱ch Petania péprunam wearmiayi.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Kashin tsawa̱r, Petanianmaya̱ jintia wesa, Jesus tsukammiayi.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tura arant wajan iikiu numiri̱n núkenniun wáiniak, nereatsuash tusa iyumiayi. Tura nereshtairi̱n asamtai neren peṉké wáinkiachmiayi.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Nuyá iikiu numin yumiṉkeak: “Ame nere̱m peṉké yunaashti” tímiayi. Ni unuiniamuri̱sha nuna táman antukarmiayi.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Nuyá atak Jerusaréṉnum jeawarmiayi. Nui̱ Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n wayá suruktai tusar pujuarmia nuna ji̱i̱ki akupkatasa naṉkammiayi. Kuítian yapaji̱n armia nuna misari̱n tura yampitsan súrin armia nuna kutaṉkri̱ncha ayanturmiayi. Iiku numiri̱n wáiniak iyumiayi.|src="ABS 68 Figs" size="span" ref="11.15"
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Tura káarak entsaki Yusa Uunt Je̱e̱n naṉkaamaktinian suritkiarmiayi.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Nuyá “Yus áujsatai tusar ashí shuar Yusa je̱e̱n waya̱mnia átatui” tú aarchamukait Yusa Papiri̱i̱n. Antsu átumka Yusa je̱e̱ kasa matsamtaiya nútikiarme” tímiayi.
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Aents nui̱ matsamarmia nu Jesusa chichame̱n antukar ti enentáimprarmiayi. Tuma asamtai Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, nuna nekaawar, Jesusan ashamainiak mantamnati tusar chichaman jurusarmiayi.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Nuyá kia̱kui Jesus Jerusaréṉnumia̱ jiinkimiayi.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Kashin káshik naṉkaamainiak iikiu numin kaṉkaptuk jaka wajan wáinkiarmiayi.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tura Pítiur enentáimias Jesusan tímiayi “Uunta, iista, iikiu Ame yumiṉkramam nu kaṉkaptuk káarchaik.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Tutai Jesus tímiayi “Yus nekas enentáimtustarum.
22 Jesus respondeu:
23 Iis, nekas tátsujrumek, shuar “Yus nekas túratpiash” tútsuk, tura “wi tájana nuna Yus nekas túrattawai” tu enentáimsar, ju̱ náintian “jiinki nayaantsanam iniáṉtí” tákuiṉkia, páchitsuk iniaṉtatui, tímiayi.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Tuma asamtai tájarme, ashí Yus áujkuram searmena nuna suramsattarme. “Wi seajna nuna yamái takakjai” tu enentáimkiurmeka, wáinkiáttarme.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Tura Yus áujkuram pujarmena nu, kajernaiyamuram ákuiṉkia tsaṉkurnáiratarum. Atumí Aparí̱ nayaimpiniam pujana nu atumí tunaari̱n tsaṉkurturti tusarum túratarum.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Atumsha tsaṉkurnáiyachkurminkia, núnisaṉ atumí Aparí̱ nayaimpiniam pujana nu atumí tunaari̱n tsaṉkurtámprashtatrume” tímiayi Jesus.
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ataksha Jerusaréṉnum waketkiarmiayi. Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n wekai̱, Israer-patri̱ úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, Israer-shuara iruntai-je̱e̱ úuntri̱sha Nin káutkarmiayi.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Káutkar Jesusan tiarmiayi “¿Yana kakarmari̱ji̱a̱i̱ ju̱ túram. Ame túramna nuna ya tsaṉkatrama?” tiarmiayi.
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Tuiniakui Jesus tímiayi, “Chikichkiniak aniastatjarme. Áirkatarum. Túrakrumniṉkia Wisha winia takastinian tsaṉkatrukmia nuna ujaktatjarme.
29 Jesus respondeu:
30 Wats, turutiarum, ¿ya Juaṉ imiaitniun tsaṉkatkama? ¿Shuar tsaṉkatkamka? ¿Yus tsaṉkatkamka? Áirkatarum” tímiayi.
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Tura niisha enentáimprar “Yus akupkaiti” tákurninkia, “¿urukamtia umirkachuram?” turamchattajik.
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Antsu “shuar tsaṉkatkaiti” tákurkia, ashí shuar ashamaji” tunainiarmiayi. Ashí aents Juaṉ nekas Yúsnan etserniuiti, tu enentáimainiakui ashammiarmiayi.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Nuyá Jesusan tiarmiayi “Iikia nékatsji.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.