Lucas 7
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT
1 Jesus áentsun unuiniasua amik Kapernáum péprunam wémiayi.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Nui̱ Rúmanmaya̱ suntara kapitiántri̱ pujumiayi. Nu kapitiáni̱ takarniuri̱, ti aneamuri̱, jakamnia jaamiayi.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Tura Jesusan pachis áujmatainian antuk, ame shuarum Jesusan itiartiti tura winia takarniun tsuárturti tusa Israer-shuara úuntri̱n akupkamiayi.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Niisha Jesusan weriar, umirtukat tusa ti seainiak tiarmiayi “Ju̱ kapitián nekas yáiṉtin péṉkeraiti.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Niisha yajaya̱ apachitiat in shiir enentáimturmaji. Tura iruntai je̱a̱n jeamtinniasha niṉki chicharkaiti, tura ya̱ya̱wai.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Nuyá Jesus niiji̱a̱i̱ wémiayi. Tura ni je̱e̱n jeastatuk jatemsamtai kapitiáncha ni amikri̱n akatar ju̱ titiarum tusa Jesusan akuptukarmiayi. Niisha Jesusan chicharuk ju̱na tiarmiayi “Uuntá, ántram waya̱taj tu enentáimsaip. Ame ti naṉkaamaku asam winia je̱a̱rui̱ waya̱chminiaitme.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Tuma asakmin imia wiki Ami̱i̱n jeatniun arantukjame. Ayatik “péṉker ajastí” tákumin winia takarniusha péṉker ajatrustatui.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Wi nékajai. Winia úuntur winia akuptuiniawai. Tura wisha suntaran akupenajai. Nunasha wi “wetá” takui wéawai. Tura chikichnasha “winitiá” tutai winiawai. Tura winia takartinian “ju̱ túratá” tutai umíawai.” Tu tímiayi.
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jesus nuna antuk ti enentáimias ni nemarainian tímiayi “Nekas tájarme Israer-shuar Yúsan tímiatrus enentáimtinian wáinchaitjai.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Tura kapitiani̱ akatramuri̱ je̱á waketkiar, takarniuri̱ péṉker ajasun wáinkiarmiayi.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Nuyá ukunam chíkich pepru Naín tutainium ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ tura chíkich untsurí̱ aentsja̱i̱ Jesus wémiayi.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Tura péprunam nuntumas jakaan iwiarsatai tusar juínian wáinkiamiayi. Jakáa nukuri̱ wáje̱yayi, tura uchiri̱ jakamia núchikiiyayi. Tura ti untsurí̱ nu peprunmaya̱ nin nemarsarmiayi.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Jesus nu wajen wáiniak tura waitnentar “úutip” tímiayi.
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Nuiṉkia Jesus jakaa eṉkerman tarunt antiṉmiayi; nuna juíniasha wajasarmiayi. Nuiṉkia Jesus jakaan chicharuk “Umpa nantaktia, tájame” tímiayi.
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 Tutai niisha nantaki pujus chichaamiayi. Tura Jesus ni nukuri̱n “Ju̱jú̱ uchiram” tímiayi.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Tura matsamiarmia nu, nuna wáinkiar ashamkarmiayi. Tura Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi. Tura chichainiak, “Yúsnan etserniuchukait Niisha. Ataksha Yúsnan etserin uunt ana nu tarutramji” tiarmiayi. Tura “Israer-shuarti Niiniu ájinia nuna yáinmaktai tusa Yus tarutramji” tiarmiayi.
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Tura ashí Jutía nuṉkanmaya̱sha tura ni írutkamu nuṉka ármia nuya̱sha Jesus túramia nuna nekaawarmiayi.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Juaṉ ni írutkamuri̱ ujakam Jesus túramun nekaamiayi. Nekáa ni írutkamurí̱n jímiaran untsukmiayi.
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 Tura Jesusai̱ akupkarmiayi. “Atumsha Jesus aniastarum. ¿Amesha nekas Kristu Yus akupkamu tátinia núkaitiam. Kame chikichak nákastatajⁱ? titiarum. Nu nekáa ikiuutarum’ tímiayi.
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Tutai niisha Jesusan werí jeariar tiarmiayi “Incha imiakratin Juaṉ akatar akuptamkaji. ¿Amesha nekas tátinia núkaitiam. Chikichak nákastatajⁱ? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Wats, nii jeawarmia nui̱ Jesus untsurí̱ jaan tsuártasa pujurmiayi. Iwianchrukuncha iwianchri̱n ji̱i̱rki akupkatasa pujurmiayi. Tura kusuruncha íimtikmiayi.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Tuma asa Jesus akatramun ju̱na tímiayi: “Waketkirum ashí átum antukurmena nusha, wáinkiarumna nusha ujaktarum. Kusurusha wáinmainiawai; shutuap ainia nu péṉker wekainiawai; tunamarusha tsuámainiawai; empekusha ántuiniawai; jakaasha atak iwiaaku ajainiawai; tura kuítrinchanumsha uwempratin chicham ujakmaiti. Juaṉ nu ujaktarum.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Yawe̱tsuk Winia tuke shiir enentáimturna nú shuar shiir átatui” tímiayi Jesus.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Waketkiarmatai Jesus Juáṉkan pachis áujmatman antuk shuar matsamarmia nui̱ ju̱na tímiayi: “Shuar atsamunmasha ¿warí werimiarum. Pintiu nase umpúam atúu we ju̱ní we ajana nu iistai tusarmek wémarum? Juaṉ núnischaiti.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Nuikia ¿warí werimiarum. Shuar péṉker iwiarmampra íistai tusarmek wémarum? Warí, péṉker iwiarmampraka uunt akupniu je̱e̱n pujuiniatsuk.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Nuiṉkia ¿warí werimiarum. Yúsnan etserniuk werimiarum? Maa, nú naṉkaamas wáinkiarme.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Yaunchu Yus-Chichamnum ju̱ áarmaiti:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Nekasan tájarme, Yúsnan etserin imiakratin Juaṉja̱i̱ naṉkaamas uunt atsuwiti. Túmaitiat Yus akupeamunam páchinia nu shuarka nekas imianchaitiat, Juaṉja̱i̱ naṉkaamas átatui” tímiayi.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Peṉké shuarsha, kuítian-juusha, Juaṉ imiaimiuja̱i̱ imianiarmia nu, Jesus timian antukar Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Túrasha Pariséusha Israer-shuara jintinniuri̱sha Yus yáiṉtaj támaitiat Juaṉ imiaamuja̱i̱ imiancha ásar nakitrarmiayi.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Nuiṉkia Uunt Jesus tímiayi “Yamaiya̱ áentstiram, wariji̱a̱i̱ṉ métek árum nuna paant títiatjarme.
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Uchiji̱a̱i̱ métek árume. Ni ai̱ji̱a̱i̱ iruntrar nakurustaj tukamá tuíniawai “Námpera áinis nakurustaitsar peem umpuarji, túrasha jantsemáchurme. Nuyá iwiarsatniua áinis nakurustaitsar íwiareakur kantamtai kantamáaji, túrasha átum úutcharme.” Tu tuíniawai.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Atumsha núnisaitrume. Kame Juaṉ núkap yurumtsuk úmutsuk wekaimiayi. Túmakui átumka “iwianchrukuiti” tímiarme.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Nuyá Wisha Aents Ajasan támajai. Tura yurumá úmakuisha “ti yurumin tura ti nampenaiti; kame ashí yajauch shuaran tura kuítian-juu amikrinti” túrutrume.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Wats, nekas neka ainia nu, Yusa nekatairi̱n iniakmainiawai.” Tu tímiayi.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 “Winí yurumáitia” tusa Pariséu Jesusan ipiaamiayi. Tutai Jesus ni je̱e̱n werí misanam pujusmiayi.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Nuiṉkia nu péprunmaya̱ yajauch nuwa̱, Jesus Pariséu je̱e̱n yurumáttsa weyi táman antuk, kayá mutinium kunkuin asuiti áimkiamun takukí jearmiayi.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Tura úutki Jesusa nawen pujuras ne̱ajki̱ji̱a̱i̱ niji̱armiayi. Tura intiashi̱ji̱a̱i̱ japirmiayi; nuyá nawenam mukuta kuṉkuinian ni nawe̱n ukatramiayi.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Pariséu Jesusan ipiaamia nu, nuna wáiniak ju̱na enentáimsamiayi: “Ju̱ nekas Yúsnan etserniuitkiuṉka, ju̱ yajauch nuwa̱ ántiana nuna nekaawainti. Warí, niisha netse nuwa̱chukait” tu enentáimsamiayi.
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Nuiṉkia Jesus Pariséun chicharuk tímiayi “Semuṉká, ámin titiaj tusan wakerajai.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Tutai Jesus tímiayi “Kuítian ikiamniun jimiará áishmaṉ tumashmakarmiayi. Chíkich kiniantus (500) tura chíkichka aya seṉkuentak tumashmakmiayi.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Akiktin tsawant jeamtai mái-metek takakcha ármiayi. Tuma asamtai kuítian ikiamin ni tumashri̱n mái-metek asakátrarmiayi. Wats, turuttiá ¿tú áishmaṉka ikiamniun nekas aneamia?” tímiayi.
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Tutai Semuṉ tímiayi “Enta, núkap tumashri̱n tsaṉkuramia nu.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Tutai Jesus tímiayi “Nekas tame.” Nuiṉkia nu nuwa̱n iis Semuṉkan tímiayi “Ju̱ nuwa̱ wáintsumek. Ame je̱e̱mi̱i̱n waya̱mtai winia nawer nijiartin entsa suruschamame; antsu ju̱ nuwa̱ka nawerun neajki̱ji̱a̱i̱ nijiarturai, tura intiashi̱ji̱a̱i̱ japirturai.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Mukutam áujtuschamame; antsu niṉkia nawerun tuke mukutui.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Winia muukarui̱sha asuiti ikiurtuschamame; antsu niṉkia nawerui̱ kuṉkuin asuitin ukatrurai.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Nu tuma asamtai tájame, niisha Winia ti anentu asamtai ni tunaari̱ untsurí̱ ana nu tsaṉkuramuiti. Tura tunaar ishichik awai tau tsaṉkuramu ana nuka ishichik aneṉkratniuiti.” Tu tímiayi Jesus.
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Nuiṉkia nuwa̱n tímiayi “Ame tunaarum tsaṉkuramuitme.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Tura chíkich ipiaamu Jesusja̱i̱ misanam pujuarmiania nu “¿Ju̱sha ya asaṉ tunaancha tsaṉkurea?” nuamtak tunainiarmiayi.
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Tura Jesus nuwa̱n chicharuk ““Uwemtikiartiniaiti” tu enentáimturu asam uwempraitme. Shiir wetá” tímiayi.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.