Lucas 7

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jesus áentsun unuiniasua amik Kapernáum péprunam wémiayi.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nui̱ Rúmanmaya̱ suntara kapitiántri̱ pujumiayi. Nu kapitiáni̱ takarniuri̱, ti aneamuri̱, jakamnia jaamiayi.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Tura Jesusan pachis áujmatainian antuk, ame shuarum Jesusan itiartiti tura winia takarniun tsuárturti tusa Israer-shuara úuntri̱n akupkamiayi.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Niisha Jesusan weriar, umirtukat tusa ti seainiak tiarmiayi “Ju̱ kapitián nekas yáiṉtin péṉkeraiti.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Niisha yajaya̱ apachitiat in shiir enentáimturmaji. Tura iruntai je̱a̱n jeamtinniasha niṉki chicharkaiti, tura ya̱ya̱wai.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Nuyá Jesus niiji̱a̱i̱ wémiayi. Tura ni je̱e̱n jeastatuk jatemsamtai kapitiáncha ni amikri̱n akatar ju̱ titiarum tusa Jesusan akuptukarmiayi. Niisha Jesusan chicharuk ju̱na tiarmiayi “Uuntá, ántram waya̱taj tu enentáimsaip. Ame ti naṉkaamaku asam winia je̱a̱rui̱ waya̱chminiaitme.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Tuma asakmin imia wiki Ami̱i̱n jeatniun arantukjame. Ayatik “péṉker ajastí” tákumin winia takarniusha péṉker ajatrustatui.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Wi nékajai. Winia úuntur winia akuptuiniawai. Tura wisha suntaran akupenajai. Nunasha wi “wetá” takui wéawai. Tura chikichnasha “winitiá” tutai winiawai. Tura winia takartinian “ju̱ túratá” tutai umíawai.” Tu tímiayi.
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesus nuna antuk ti enentáimias ni nemarainian tímiayi “Nekas tájarme Israer-shuar Yúsan tímiatrus enentáimtinian wáinchaitjai.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Tura kapitiani̱ akatramuri̱ je̱á waketkiar, takarniuri̱ péṉker ajasun wáinkiarmiayi.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Nuyá ukunam chíkich pepru Naín tutainium ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ tura chíkich untsurí̱ aentsja̱i̱ Jesus wémiayi.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Tura péprunam nuntumas jakaan iwiarsatai tusar juínian wáinkiamiayi. Jakáa nukuri̱ wáje̱yayi, tura uchiri̱ jakamia núchikiiyayi. Tura ti untsurí̱ nu peprunmaya̱ nin nemarsarmiayi.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Jesus nu wajen wáiniak tura waitnentar “úutip” tímiayi.
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nuiṉkia Jesus jakaa eṉkerman tarunt antiṉmiayi; nuna juíniasha wajasarmiayi. Nuiṉkia Jesus jakaan chicharuk “Umpa nantaktia, tájame” tímiayi.
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Tutai niisha nantaki pujus chichaamiayi. Tura Jesus ni nukuri̱n “Ju̱jú̱ uchiram” tímiayi.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Tura matsamiarmia nu, nuna wáinkiar ashamkarmiayi. Tura Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi. Tura chichainiak, “Yúsnan etserniuchukait Niisha. Ataksha Yúsnan etserin uunt ana nu tarutramji” tiarmiayi. Tura “Israer-shuarti Niiniu ájinia nuna yáinmaktai tusa Yus tarutramji” tiarmiayi.
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Tura ashí Jutía nuṉkanmaya̱sha tura ni írutkamu nuṉka ármia nuya̱sha Jesus túramia nuna nekaawarmiayi.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Juaṉ ni írutkamuri̱ ujakam Jesus túramun nekaamiayi. Nekáa ni írutkamurí̱n jímiaran untsukmiayi.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Tura Jesusai̱ akupkarmiayi. “Atumsha Jesus aniastarum. ¿Amesha nekas Kristu Yus akupkamu tátinia núkaitiam. Kame chikichak nákastatajⁱ? titiarum. Nu nekáa ikiuutarum’ tímiayi.
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Tutai niisha Jesusan werí jeariar tiarmiayi “Incha imiakratin Juaṉ akatar akuptamkaji. ¿Amesha nekas tátinia núkaitiam. Chikichak nákastatajⁱ? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Wats, nii jeawarmia nui̱ Jesus untsurí̱ jaan tsuártasa pujurmiayi. Iwianchrukuncha iwianchri̱n ji̱i̱rki akupkatasa pujurmiayi. Tura kusuruncha íimtikmiayi.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Tuma asa Jesus akatramun ju̱na tímiayi: “Waketkirum ashí átum antukurmena nusha, wáinkiarumna nusha ujaktarum. Kusurusha wáinmainiawai; shutuap ainia nu péṉker wekainiawai; tunamarusha tsuámainiawai; empekusha ántuiniawai; jakaasha atak iwiaaku ajainiawai; tura kuítrinchanumsha uwempratin chicham ujakmaiti. Juaṉ nu ujaktarum.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Yawe̱tsuk Winia tuke shiir enentáimturna nú shuar shiir átatui” tímiayi Jesus.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Waketkiarmatai Jesus Juáṉkan pachis áujmatman antuk shuar matsamarmia nui̱ ju̱na tímiayi: “Shuar atsamunmasha ¿warí werimiarum. Pintiu nase umpúam atúu we ju̱ní we ajana nu iistai tusarmek wémarum? Juaṉ núnischaiti.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Nuikia ¿warí werimiarum. Shuar péṉker iwiarmampra íistai tusarmek wémarum? Warí, péṉker iwiarmampraka uunt akupniu je̱e̱n pujuiniatsuk.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Nuiṉkia ¿warí werimiarum. Yúsnan etserniuk werimiarum? Maa, nú naṉkaamas wáinkiarme.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Yaunchu Yus-Chichamnum ju̱ áarmaiti:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Nekasan tájarme, Yúsnan etserin imiakratin Juaṉja̱i̱ naṉkaamas uunt atsuwiti. Túmaitiat Yus akupeamunam páchinia nu shuarka nekas imianchaitiat, Juaṉja̱i̱ naṉkaamas átatui” tímiayi.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Peṉké shuarsha, kuítian-juusha, Juaṉ imiaimiuja̱i̱ imianiarmia nu, Jesus timian antukar Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Túrasha Pariséusha Israer-shuara jintinniuri̱sha Yus yáiṉtaj támaitiat Juaṉ imiaamuja̱i̱ imiancha ásar nakitrarmiayi.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Nuiṉkia Uunt Jesus tímiayi “Yamaiya̱ áentstiram, wariji̱a̱i̱ṉ métek árum nuna paant títiatjarme.
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Uchiji̱a̱i̱ métek árume. Ni ai̱ji̱a̱i̱ iruntrar nakurustaj tukamá tuíniawai “Námpera áinis nakurustaitsar peem umpuarji, túrasha jantsemáchurme. Nuyá iwiarsatniua áinis nakurustaitsar íwiareakur kantamtai kantamáaji, túrasha átum úutcharme.” Tu tuíniawai.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Atumsha núnisaitrume. Kame Juaṉ núkap yurumtsuk úmutsuk wekaimiayi. Túmakui átumka “iwianchrukuiti” tímiarme.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Nuyá Wisha Aents Ajasan támajai. Tura yurumá úmakuisha “ti yurumin tura ti nampenaiti; kame ashí yajauch shuaran tura kuítian-juu amikrinti” túrutrume.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Wats, nekas neka ainia nu, Yusa nekatairi̱n iniakmainiawai.” Tu tímiayi.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 “Winí yurumáitia” tusa Pariséu Jesusan ipiaamiayi. Tutai Jesus ni je̱e̱n werí misanam pujusmiayi.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Nuiṉkia nu péprunmaya̱ yajauch nuwa̱, Jesus Pariséu je̱e̱n yurumáttsa weyi táman antuk, kayá mutinium kunkuin asuiti áimkiamun takukí jearmiayi.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Tura úutki Jesusa nawen pujuras ne̱ajki̱ji̱a̱i̱ niji̱armiayi. Tura intiashi̱ji̱a̱i̱ japirmiayi; nuyá nawenam mukuta kuṉkuinian ni nawe̱n ukatramiayi.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Pariséu Jesusan ipiaamia nu, nuna wáiniak ju̱na enentáimsamiayi: “Ju̱ nekas Yúsnan etserniuitkiuṉka, ju̱ yajauch nuwa̱ ántiana nuna nekaawainti. Warí, niisha netse nuwa̱chukait” tu enentáimsamiayi.
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Nuiṉkia Jesus Pariséun chicharuk tímiayi “Semuṉká, ámin titiaj tusan wakerajai.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Tutai Jesus tímiayi “Kuítian ikiamniun jimiará áishmaṉ tumashmakarmiayi. Chíkich kiniantus (500) tura chíkichka aya seṉkuentak tumashmakmiayi.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Akiktin tsawant jeamtai mái-metek takakcha ármiayi. Tuma asamtai kuítian ikiamin ni tumashri̱n mái-metek asakátrarmiayi. Wats, turuttiá ¿tú áishmaṉka ikiamniun nekas aneamia?” tímiayi.
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Tutai Semuṉ tímiayi “Enta, núkap tumashri̱n tsaṉkuramia nu.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Tutai Jesus tímiayi “Nekas tame.” Nuiṉkia nu nuwa̱n iis Semuṉkan tímiayi “Ju̱ nuwa̱ wáintsumek. Ame je̱e̱mi̱i̱n waya̱mtai winia nawer nijiartin entsa suruschamame; antsu ju̱ nuwa̱ka nawerun neajki̱ji̱a̱i̱ nijiarturai, tura intiashi̱ji̱a̱i̱ japirturai.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Mukutam áujtuschamame; antsu niṉkia nawerun tuke mukutui.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Winia muukarui̱sha asuiti ikiurtuschamame; antsu niṉkia nawerui̱ kuṉkuin asuitin ukatrurai.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Nu tuma asamtai tájame, niisha Winia ti anentu asamtai ni tunaari̱ untsurí̱ ana nu tsaṉkuramuiti. Tura tunaar ishichik awai tau tsaṉkuramu ana nuka ishichik aneṉkratniuiti.” Tu tímiayi Jesus.
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Nuiṉkia nuwa̱n tímiayi “Ame tunaarum tsaṉkuramuitme.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Tura chíkich ipiaamu Jesusja̱i̱ misanam pujuarmiania nu “¿Ju̱sha ya asaṉ tunaancha tsaṉkurea?” nuamtak tunainiarmiayi.
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Tura Jesus nuwa̱n chicharuk ““Uwemtikiartiniaiti” tu enentáimturu asam uwempraitme. Shiir wetá” tímiayi.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.