Lucas 7

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesus áentsun unuiniasua amik Kapernáum péprunam wémiayi.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Nui̱ Rúmanmaya̱ suntara kapitiántri̱ pujumiayi. Nu kapitiáni̱ takarniuri̱, ti aneamuri̱, jakamnia jaamiayi.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Tura Jesusan pachis áujmatainian antuk, ame shuarum Jesusan itiartiti tura winia takarniun tsuárturti tusa Israer-shuara úuntri̱n akupkamiayi.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Niisha Jesusan weriar, umirtukat tusa ti seainiak tiarmiayi “Ju̱ kapitián nekas yáiṉtin péṉkeraiti.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Niisha yajaya̱ apachitiat in shiir enentáimturmaji. Tura iruntai je̱a̱n jeamtinniasha niṉki chicharkaiti, tura ya̱ya̱wai.”
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Nuyá Jesus niiji̱a̱i̱ wémiayi. Tura ni je̱e̱n jeastatuk jatemsamtai kapitiáncha ni amikri̱n akatar ju̱ titiarum tusa Jesusan akuptukarmiayi. Niisha Jesusan chicharuk ju̱na tiarmiayi “Uuntá, ántram waya̱taj tu enentáimsaip. Ame ti naṉkaamaku asam winia je̱a̱rui̱ waya̱chminiaitme.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 Tuma asakmin imia wiki Ami̱i̱n jeatniun arantukjame. Ayatik “péṉker ajastí” tákumin winia takarniusha péṉker ajatrustatui.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Wi nékajai. Winia úuntur winia akuptuiniawai. Tura wisha suntaran akupenajai. Nunasha wi “wetá” takui wéawai. Tura chikichnasha “winitiá” tutai winiawai. Tura winia takartinian “ju̱ túratá” tutai umíawai.” Tu tímiayi.
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesus nuna antuk ti enentáimias ni nemarainian tímiayi “Nekas tájarme Israer-shuar Yúsan tímiatrus enentáimtinian wáinchaitjai.”
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Tura kapitiani̱ akatramuri̱ je̱á waketkiar, takarniuri̱ péṉker ajasun wáinkiarmiayi.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Nuyá ukunam chíkich pepru Naín tutainium ni unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ tura chíkich untsurí̱ aentsja̱i̱ Jesus wémiayi.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Tura péprunam nuntumas jakaan iwiarsatai tusar juínian wáinkiamiayi. Jakáa nukuri̱ wáje̱yayi, tura uchiri̱ jakamia núchikiiyayi. Tura ti untsurí̱ nu peprunmaya̱ nin nemarsarmiayi.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Jesus nu wajen wáiniak tura waitnentar “úutip” tímiayi.
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Nuiṉkia Jesus jakaa eṉkerman tarunt antiṉmiayi; nuna juíniasha wajasarmiayi. Nuiṉkia Jesus jakaan chicharuk “Umpa nantaktia, tájame” tímiayi.
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Tutai niisha nantaki pujus chichaamiayi. Tura Jesus ni nukuri̱n “Ju̱jú̱ uchiram” tímiayi.
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Tura matsamiarmia nu, nuna wáinkiar ashamkarmiayi. Tura Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi. Tura chichainiak, “Yúsnan etserniuchukait Niisha. Ataksha Yúsnan etserin uunt ana nu tarutramji” tiarmiayi. Tura “Israer-shuarti Niiniu ájinia nuna yáinmaktai tusa Yus tarutramji” tiarmiayi.
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Tura ashí Jutía nuṉkanmaya̱sha tura ni írutkamu nuṉka ármia nuya̱sha Jesus túramia nuna nekaawarmiayi.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Juaṉ ni írutkamuri̱ ujakam Jesus túramun nekaamiayi. Nekáa ni írutkamurí̱n jímiaran untsukmiayi.
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 Tura Jesusai̱ akupkarmiayi. “Atumsha Jesus aniastarum. ¿Amesha nekas Kristu Yus akupkamu tátinia núkaitiam. Kame chikichak nákastatajⁱ? titiarum. Nu nekáa ikiuutarum’ tímiayi.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Tutai niisha Jesusan werí jeariar tiarmiayi “Incha imiakratin Juaṉ akatar akuptamkaji. ¿Amesha nekas tátinia núkaitiam. Chikichak nákastatajⁱ? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Wats, nii jeawarmia nui̱ Jesus untsurí̱ jaan tsuártasa pujurmiayi. Iwianchrukuncha iwianchri̱n ji̱i̱rki akupkatasa pujurmiayi. Tura kusuruncha íimtikmiayi.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Tuma asa Jesus akatramun ju̱na tímiayi: “Waketkirum ashí átum antukurmena nusha, wáinkiarumna nusha ujaktarum. Kusurusha wáinmainiawai; shutuap ainia nu péṉker wekainiawai; tunamarusha tsuámainiawai; empekusha ántuiniawai; jakaasha atak iwiaaku ajainiawai; tura kuítrinchanumsha uwempratin chicham ujakmaiti. Juaṉ nu ujaktarum.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Yawe̱tsuk Winia tuke shiir enentáimturna nú shuar shiir átatui” tímiayi Jesus.
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Waketkiarmatai Jesus Juáṉkan pachis áujmatman antuk shuar matsamarmia nui̱ ju̱na tímiayi: “Shuar atsamunmasha ¿warí werimiarum. Pintiu nase umpúam atúu we ju̱ní we ajana nu iistai tusarmek wémarum? Juaṉ núnischaiti.
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Nuikia ¿warí werimiarum. Shuar péṉker iwiarmampra íistai tusarmek wémarum? Warí, péṉker iwiarmampraka uunt akupniu je̱e̱n pujuiniatsuk.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Nuiṉkia ¿warí werimiarum. Yúsnan etserniuk werimiarum? Maa, nú naṉkaamas wáinkiarme.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Yaunchu Yus-Chichamnum ju̱ áarmaiti:
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Nekasan tájarme, Yúsnan etserin imiakratin Juaṉja̱i̱ naṉkaamas uunt atsuwiti. Túmaitiat Yus akupeamunam páchinia nu shuarka nekas imianchaitiat, Juaṉja̱i̱ naṉkaamas átatui” tímiayi.
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Peṉké shuarsha, kuítian-juusha, Juaṉ imiaimiuja̱i̱ imianiarmia nu, Jesus timian antukar Yusa náari̱n shiir awajsarmiayi.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Túrasha Pariséusha Israer-shuara jintinniuri̱sha Yus yáiṉtaj támaitiat Juaṉ imiaamuja̱i̱ imiancha ásar nakitrarmiayi.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Nuiṉkia Uunt Jesus tímiayi “Yamaiya̱ áentstiram, wariji̱a̱i̱ṉ métek árum nuna paant títiatjarme.
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 Uchiji̱a̱i̱ métek árume. Ni ai̱ji̱a̱i̱ iruntrar nakurustaj tukamá tuíniawai “Námpera áinis nakurustaitsar peem umpuarji, túrasha jantsemáchurme. Nuyá iwiarsatniua áinis nakurustaitsar íwiareakur kantamtai kantamáaji, túrasha átum úutcharme.” Tu tuíniawai.
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Atumsha núnisaitrume. Kame Juaṉ núkap yurumtsuk úmutsuk wekaimiayi. Túmakui átumka “iwianchrukuiti” tímiarme.
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Nuyá Wisha Aents Ajasan támajai. Tura yurumá úmakuisha “ti yurumin tura ti nampenaiti; kame ashí yajauch shuaran tura kuítian-juu amikrinti” túrutrume.
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Wats, nekas neka ainia nu, Yusa nekatairi̱n iniakmainiawai.” Tu tímiayi.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 “Winí yurumáitia” tusa Pariséu Jesusan ipiaamiayi. Tutai Jesus ni je̱e̱n werí misanam pujusmiayi.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Nuiṉkia nu péprunmaya̱ yajauch nuwa̱, Jesus Pariséu je̱e̱n yurumáttsa weyi táman antuk, kayá mutinium kunkuin asuiti áimkiamun takukí jearmiayi.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Tura úutki Jesusa nawen pujuras ne̱ajki̱ji̱a̱i̱ niji̱armiayi. Tura intiashi̱ji̱a̱i̱ japirmiayi; nuyá nawenam mukuta kuṉkuinian ni nawe̱n ukatramiayi.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Pariséu Jesusan ipiaamia nu, nuna wáiniak ju̱na enentáimsamiayi: “Ju̱ nekas Yúsnan etserniuitkiuṉka, ju̱ yajauch nuwa̱ ántiana nuna nekaawainti. Warí, niisha netse nuwa̱chukait” tu enentáimsamiayi.
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Nuiṉkia Jesus Pariséun chicharuk tímiayi “Semuṉká, ámin titiaj tusan wakerajai.”
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Tutai Jesus tímiayi “Kuítian ikiamniun jimiará áishmaṉ tumashmakarmiayi. Chíkich kiniantus (500) tura chíkichka aya seṉkuentak tumashmakmiayi.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Akiktin tsawant jeamtai mái-metek takakcha ármiayi. Tuma asamtai kuítian ikiamin ni tumashri̱n mái-metek asakátrarmiayi. Wats, turuttiá ¿tú áishmaṉka ikiamniun nekas aneamia?” tímiayi.
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Tutai Semuṉ tímiayi “Enta, núkap tumashri̱n tsaṉkuramia nu.”
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Tutai Jesus tímiayi “Nekas tame.” Nuiṉkia nu nuwa̱n iis Semuṉkan tímiayi “Ju̱ nuwa̱ wáintsumek. Ame je̱e̱mi̱i̱n waya̱mtai winia nawer nijiartin entsa suruschamame; antsu ju̱ nuwa̱ka nawerun neajki̱ji̱a̱i̱ nijiarturai, tura intiashi̱ji̱a̱i̱ japirturai.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Mukutam áujtuschamame; antsu niṉkia nawerun tuke mukutui.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Winia muukarui̱sha asuiti ikiurtuschamame; antsu niṉkia nawerui̱ kuṉkuin asuitin ukatrurai.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Nu tuma asamtai tájame, niisha Winia ti anentu asamtai ni tunaari̱ untsurí̱ ana nu tsaṉkuramuiti. Tura tunaar ishichik awai tau tsaṉkuramu ana nuka ishichik aneṉkratniuiti.” Tu tímiayi Jesus.
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Nuiṉkia nuwa̱n tímiayi “Ame tunaarum tsaṉkuramuitme.”
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Tura chíkich ipiaamu Jesusja̱i̱ misanam pujuarmiania nu “¿Ju̱sha ya asaṉ tunaancha tsaṉkurea?” nuamtak tunainiarmiayi.
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Tura Jesus nuwa̱n chicharuk ““Uwemtikiartiniaiti” tu enentáimturu asam uwempraitme. Shiir wetá” tímiayi.
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.