Lucas 6

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ayampratin tsawantai̱ Jesussha unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ araamunam wekasar, unuiniamuri̱sha trikiu neren maju̱rkutak wekainiarmiayi; tura tishisar neren yuawarmiayi.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Nuna túruiniakui Pariséu tiarmiayi “Maaj, atumsha ayampratin tsawantai̱ takaschatniua nui̱, ¿urukamtai takaarum?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Takui Jesus aya̱k tímiayi “Yaunchu uunt akupin Tawitcha tura nemarniusha tsukamainiak túrawarmia nu ántichukaitrum.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Tawit Yusa Je̱e̱n wayá, Yus iniaktusma tantan yuámiayi; tura nemarniuncha ajamsamiayi. Tura nu tantancha aya Israer-shuara Pátriri̱ yúatin ármiayi. Tuma aiṉ Tawitcha yajauchin túrutsuk achikmiayi, tímiayi.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Wisha Aents Ajasuitkiun ayampratin tsawantan Nérenniuri̱ntjai” tímiayi Jesus.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Chíkich ayampratin tsawantai̱ Israer-shuar iruntai je̱a̱nam Jesus wayá unuiniartasa naṉkamamiayi. Nui̱ shuar uweje̱ untsuuri̱a nu jakaa pujumiayi.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tura Israer-shuara jintinniuri̱sha, Pariséusha Jesusan “yajauch túrayi” titiai tusar wakeruiniak, “ju̱ ayampratin tsawantai̱ nu shuaran tsuartimpiash” tusar ii pujuarmiayi.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Túrasha Jesuska ni enentáimmiari̱n nekariarmiayi. Túmayat uweje̱ jakaan chicharuk “Jui̱ ajapén wajasta” tímiayi. Tutai áishmaṉ ajapén wajasmiayi.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Nuiṉkia iruniarmiania nuna Jesus tímiayi “Enentáimpratarum. Ayampratin tsawantai̱ yajauch túratin, péṉker túratniuja̱i̱ ¿tuá péṉkerait? ¿Uwemtikratin, máatniuja̱i̱sha tuá péṉkerait?” tímiayi.
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Nuyá téntakarmia nuna iis áishmaṉkan tímiayi “Uwejem takuitia.” Áishmaṉsha uwején takuimtai nú chichamaik péṉker ajasmiayi.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Tura chíkichkia ti kajerkarmiayi. Túrawar “Jesus warí itiurkamniakit” tusar aniniaisarmiayi.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Nuyá Jesus Yúsan áujsataj tusa náinnium wakamiayi. Tura nu kashi Yúsan au-aujkua tsawa̱rmiayi.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Tsawa̱rmatai unuiniamuri̱n ikiankar tuse anaikiamiayi. “Winia akatramuruitrume” tímiayi.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ju̱ ármiayi: Emka, Semuṉ chíkich naari̱ Pítiur apujtusmia nu; tura nuyá ni yachi̱ Antres, Jakupusha, Juaṉsha, Jiripisha, Parturumísha,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Mateusha, Tumassha, Arpeu uchiri̱ Jakupusha, Ásump Semuṉsha,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Jakupu yachi̱ Jútassha, tura Jútas Iskariúti Jesusan ukunam surukmia nu. Nu tuse achikma ármiayi.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Niiji̱a̱i̱ Jesus náinniumia̱ pakanam taawarmiayi. Nui̱ pujusarmiayi. Nui̱sha untsurí̱ unuiniamuri̱sha, tura Jutía nuṉkanmaya̱, tura Jerusaréṉnumia̱ tura nayaantsanam aya̱mach Tiru, tura Setuṉ péprunmaya̱ ti untsurí̱ aents antuktaitsar pujuarmiayi. Jesus tsuarati tusar káunkarmiayi.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Iwianchrukusha tsuámararmiayi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Jesus tsuártinian tujinkiachu asamtai ashi shuar antiṉtaj tusar wakeriarmiayi.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Ni unuiniamuri̱n Jesus iis ju̱na tímiayi: ““Yusan atsumajai” tárumna nu, Yus akupeamunam páchitkiaitrume; tuma asamtai warasminiaitrume.’
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ‘Yamái tsukamarmena nu ukunam ejemartatrume. Tuma asamtai warasminiaitrume. Yamái úutrumna nu, ukunmaṉka wishirtatrume. Tuma asamtai warasminiaitrume.’
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ‘Atumin nakitramprarmatai, ajapramawarmataisha, tura Winia Aents Ajasu tutaiya nú shuar ajasuiti tusar tsanumprutmak katsekkramkarmataisha warasminiaitrume.’
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 ‘Túramtai nayaimpiniam ti shiir ana nu núkap sunastin átatui tu enentáimsarum ti warastarum. Warí, ju̱ shuara uuntri̱ yaunchu Yúsnan etserniun nútiksaraṉ yajauch awajsacharmakia.’
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ‘Tura kuítrinniutiram atumsha atumí waratairi̱ aya yamaik waintrume. Ukunmaṉka waraschattarme.’
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ‘Atsumatsjai, tu enentáimprumna nu, ukunmaṉka atsumattarme. Nuiṉkia waraschattarme. Yamái wishíarmena nu, ukunmaṉka wáitiakrum úuttiatrume. Nuiṉkia waraschattarme.’
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ‘Ashí aents atumin shiir awajtamkurmin aneartarum. Nuja̱i̱ waraschatniuitrume. Warí nuna uuntri̱ ántar-yusnan etseri̱n armia nuna nútiksaraṉ yaunchu shiir awajsarmiayi.’
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ‘Winia anturtarmena nuna ju̱na tájarme: Ame nemasrum aneata, nakitramainia nusha shiir awajsata;
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 yajauch chichartamainia nusha shiir enentáimtusarta; katsekramainia nusha Yus áujtusarta.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Ame yapimin ijiutmamtai áatú yapirui̱sha ijiuti tusam iniaktusta; ame pushirmin jurutramkitiaj tuíniakuisha sákurmencha jukiti tusam iniaisata.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Seatmana nu susata, tura áminiun jurutramainiakuisha ataksha awaṉturkitia tiip.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Chíkich winia túrutati tusam wakeramna nútiksamek chikichcha túrata.’
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ‘Iista, aya atumin anenmainia nuke aneakmesha, ¿nusha warí péṉkera túrarum? Yajauch shuarsha nuna túrin áiniawai.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Tura atumniasha péṉker awajtamainia nuke péṉker awajkurmesha ¿nusha warí péṉkera túrarum? Yajauch shuarsha nuna túrin áiniawai.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Awaṉturkimniaiti tu enentáimtarum nuke íkiakrumsha ¿nusha warí péṉkera túrarum? Yajauch shuar nuamtak yajauch shuarja̱i̱ awaṉturkimniaiti tu enentáimsar ikianainiawai.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Tura atumsha nemasrum aneatniuitrume, tura péṉker túratniuitrume, tura awaṉturkittiawai tu enentáimtsuk ikiastiniaitrume. Túrakrumniṉkia Uunt Yus péṉker akirmaktatrume; tura ni uchirí̱ntjai tu iniakmastatrume. Yuska, “yumiṉsajme” ticha nunasha tura yajauch shuarnasha shiir awajeawai.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Ii Aparí̱ waitnentramniua nútiksarmek atumsha waitnentratarum.’
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ‘Chikicha túramuri̱ ti enentáimtusairap. Núnisaṉ Yuska atumí tunaari̱n iirtamsashtatui. Chikicha tunaari̱n “nuke asutniatniuiti” tiirap. Núnisaṉ Yus atumin sumamtikramashtatrume. Tsaṉkurnairatarum. Núnisaṉ Yus tsaṉkurtamprattawai.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Chikichcha susata. Núnisaṉ Yus atumin suramsattarme. Niisha péṉker nekapma, tura núkap ati tusa teeka awajas tura patas núkap enkea emetsai̱ amastatui. Atum chíkich túrarmena nútiksaṉ atumniasha túrutmattarme.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Tura nuya̱sha ju̱na métek-taku chichaman ujakarmiayi: “Ji̱i̱ kusurusha ¿itiurak chíkich kusuruncha jukimniait. Mai metek wa̱a̱nam iniaashtatuak?
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Unuiniamua nu unuiniana nuna naṉkaamas áchatniuiti. Túrasha niisha ti unuimiatar unuiniana nuja̱i̱ métek nekaamniaiti.’
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 ‘¿Itiurtsuk atumi ji̱i̱n numi eṉketna auk íitskesha atumí̱ yachí̱ ji̱i̱n tsuat eṉketusha iiyarum?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ame ji̱i̱mi̱i̱n numi tuke eṉketaisha ¿itiurtsuk ame yatsumi ji̱i̱ya̱ tsuátan jurustajme tame? ¡Ántraitrume! Emka ame ji̱i̱mi̱i̱n numi eṉketna nu jusata. Nuiṉkia paant wáinkiattame yatsumi ji̱i̱n tsuat eṉketna nu jurustin.’
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ‘Péṉker numi yajauchin nereatsui; tura yajauch numi péṉkeran nereatsui.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Numisha ni nere̱n nékanui. Tsachikniumia̱sha kushiṉkiap júukchamniaiti. Tura naranmaya̱ shuinia júukchamniaiti.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Núnisaṉ péṉker shuar ni enentái̱ péṉker asamtai péṉkeran chichaawai; tura yajauch shuar, enentái̱ yajauch asamtai yajauchin chichaawai. Páantchakait. Enentáin pimiutkamu ana nuyaṉ ni wene̱ja̱i̱ chichaawai.’
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ‘Wi tájana nu túrachiatrumsha ¿urukamtai Winia, Uunta, túrutrum?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Shuar winia chichamprun ántuinia nu je̱a̱ jeammaja̱i̱ métekete. Winia anturtuk umíana nu ju̱ja̱i̱ métekete:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Shuar je̱a̱n jeamuk emka init taur kayanam ukurmai. Tura yumi ti yutuk, entsa nujaṉkrua tukummaitiat pukukachmai kayanam ukuamu asa.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Antsu Winia anturtukiat umiatsna nuka ju̱ja̱i̱ métekete: Shuar je̱a̱n jeamuk aya naikminiam jeammai. Tura entsa nujaṉkrua tukumpram nu je̱a̱ka pukukamai. Tura mash sáantramai.” Tu unuiniamiayi Jesus.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.