Lucas 6
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB
1 Ayampratin tsawantai̱ Jesussha unuiniamuri̱ji̱a̱i̱ araamunam wekasar, unuiniamuri̱sha trikiu neren maju̱rkutak wekainiarmiayi; tura tishisar neren yuawarmiayi.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Nuna túruiniakui Pariséu tiarmiayi “Maaj, atumsha ayampratin tsawantai̱ takaschatniua nui̱, ¿urukamtai takaarum?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Takui Jesus aya̱k tímiayi “Yaunchu uunt akupin Tawitcha tura nemarniusha tsukamainiak túrawarmia nu ántichukaitrum.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Tawit Yusa Je̱e̱n wayá, Yus iniaktusma tantan yuámiayi; tura nemarniuncha ajamsamiayi. Tura nu tantancha aya Israer-shuara Pátriri̱ yúatin ármiayi. Tuma aiṉ Tawitcha yajauchin túrutsuk achikmiayi, tímiayi.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Wisha Aents Ajasuitkiun ayampratin tsawantan Nérenniuri̱ntjai” tímiayi Jesus.
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 Chíkich ayampratin tsawantai̱ Israer-shuar iruntai je̱a̱nam Jesus wayá unuiniartasa naṉkamamiayi. Nui̱ shuar uweje̱ untsuuri̱a nu jakaa pujumiayi.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tura Israer-shuara jintinniuri̱sha, Pariséusha Jesusan “yajauch túrayi” titiai tusar wakeruiniak, “ju̱ ayampratin tsawantai̱ nu shuaran tsuartimpiash” tusar ii pujuarmiayi.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Túrasha Jesuska ni enentáimmiari̱n nekariarmiayi. Túmayat uweje̱ jakaan chicharuk “Jui̱ ajapén wajasta” tímiayi. Tutai áishmaṉ ajapén wajasmiayi.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Nuiṉkia iruniarmiania nuna Jesus tímiayi “Enentáimpratarum. Ayampratin tsawantai̱ yajauch túratin, péṉker túratniuja̱i̱ ¿tuá péṉkerait? ¿Uwemtikratin, máatniuja̱i̱sha tuá péṉkerait?” tímiayi.
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Nuyá téntakarmia nuna iis áishmaṉkan tímiayi “Uwejem takuitia.” Áishmaṉsha uwején takuimtai nú chichamaik péṉker ajasmiayi.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 Tura chíkichkia ti kajerkarmiayi. Túrawar “Jesus warí itiurkamniakit” tusar aniniaisarmiayi.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 Nuyá Jesus Yúsan áujsataj tusa náinnium wakamiayi. Tura nu kashi Yúsan au-aujkua tsawa̱rmiayi.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Tsawa̱rmatai unuiniamuri̱n ikiankar tuse anaikiamiayi. “Winia akatramuruitrume” tímiayi.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Ju̱ ármiayi: Emka, Semuṉ chíkich naari̱ Pítiur apujtusmia nu; tura nuyá ni yachi̱ Antres, Jakupusha, Juaṉsha, Jiripisha, Parturumísha,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Mateusha, Tumassha, Arpeu uchiri̱ Jakupusha, Ásump Semuṉsha,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Jakupu yachi̱ Jútassha, tura Jútas Iskariúti Jesusan ukunam surukmia nu. Nu tuse achikma ármiayi.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Niiji̱a̱i̱ Jesus náinniumia̱ pakanam taawarmiayi. Nui̱ pujusarmiayi. Nui̱sha untsurí̱ unuiniamuri̱sha, tura Jutía nuṉkanmaya̱, tura Jerusaréṉnumia̱ tura nayaantsanam aya̱mach Tiru, tura Setuṉ péprunmaya̱ ti untsurí̱ aents antuktaitsar pujuarmiayi. Jesus tsuarati tusar káunkarmiayi.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Iwianchrukusha tsuámararmiayi.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Jesus tsuártinian tujinkiachu asamtai ashi shuar antiṉtaj tusar wakeriarmiayi.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Ni unuiniamuri̱n Jesus iis ju̱na tímiayi: ““Yusan atsumajai” tárumna nu, Yus akupeamunam páchitkiaitrume; tuma asamtai warasminiaitrume.’
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 ‘Yamái tsukamarmena nu ukunam ejemartatrume. Tuma asamtai warasminiaitrume. Yamái úutrumna nu, ukunmaṉka wishirtatrume. Tuma asamtai warasminiaitrume.’
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 ‘Atumin nakitramprarmatai, ajapramawarmataisha, tura Winia Aents Ajasu tutaiya nú shuar ajasuiti tusar tsanumprutmak katsekkramkarmataisha warasminiaitrume.’
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 ‘Túramtai nayaimpiniam ti shiir ana nu núkap sunastin átatui tu enentáimsarum ti warastarum. Warí, ju̱ shuara uuntri̱ yaunchu Yúsnan etserniun nútiksaraṉ yajauch awajsacharmakia.’
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 ‘Tura kuítrinniutiram atumsha atumí waratairi̱ aya yamaik waintrume. Ukunmaṉka waraschattarme.’
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 ‘Atsumatsjai, tu enentáimprumna nu, ukunmaṉka atsumattarme. Nuiṉkia waraschattarme. Yamái wishíarmena nu, ukunmaṉka wáitiakrum úuttiatrume. Nuiṉkia waraschattarme.’
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 ‘Ashí aents atumin shiir awajtamkurmin aneartarum. Nuja̱i̱ waraschatniuitrume. Warí nuna uuntri̱ ántar-yusnan etseri̱n armia nuna nútiksaraṉ yaunchu shiir awajsarmiayi.’
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 ‘Winia anturtarmena nuna ju̱na tájarme: Ame nemasrum aneata, nakitramainia nusha shiir awajsata;
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 yajauch chichartamainia nusha shiir enentáimtusarta; katsekramainia nusha Yus áujtusarta.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 Ame yapimin ijiutmamtai áatú yapirui̱sha ijiuti tusam iniaktusta; ame pushirmin jurutramkitiaj tuíniakuisha sákurmencha jukiti tusam iniaisata.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Seatmana nu susata, tura áminiun jurutramainiakuisha ataksha awaṉturkitia tiip.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Chíkich winia túrutati tusam wakeramna nútiksamek chikichcha túrata.’
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 ‘Iista, aya atumin anenmainia nuke aneakmesha, ¿nusha warí péṉkera túrarum? Yajauch shuarsha nuna túrin áiniawai.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Tura atumniasha péṉker awajtamainia nuke péṉker awajkurmesha ¿nusha warí péṉkera túrarum? Yajauch shuarsha nuna túrin áiniawai.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Awaṉturkimniaiti tu enentáimtarum nuke íkiakrumsha ¿nusha warí péṉkera túrarum? Yajauch shuar nuamtak yajauch shuarja̱i̱ awaṉturkimniaiti tu enentáimsar ikianainiawai.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Tura atumsha nemasrum aneatniuitrume, tura péṉker túratniuitrume, tura awaṉturkittiawai tu enentáimtsuk ikiastiniaitrume. Túrakrumniṉkia Uunt Yus péṉker akirmaktatrume; tura ni uchirí̱ntjai tu iniakmastatrume. Yuska, “yumiṉsajme” ticha nunasha tura yajauch shuarnasha shiir awajeawai.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Ii Aparí̱ waitnentramniua nútiksarmek atumsha waitnentratarum.’
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 ‘Chikicha túramuri̱ ti enentáimtusairap. Núnisaṉ Yuska atumí tunaari̱n iirtamsashtatui. Chikicha tunaari̱n “nuke asutniatniuiti” tiirap. Núnisaṉ Yus atumin sumamtikramashtatrume. Tsaṉkurnairatarum. Núnisaṉ Yus tsaṉkurtamprattawai.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Chikichcha susata. Núnisaṉ Yus atumin suramsattarme. Niisha péṉker nekapma, tura núkap ati tusa teeka awajas tura patas núkap enkea emetsai̱ amastatui. Atum chíkich túrarmena nútiksaṉ atumniasha túrutmattarme.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Tura nuya̱sha ju̱na métek-taku chichaman ujakarmiayi: “Ji̱i̱ kusurusha ¿itiurak chíkich kusuruncha jukimniait. Mai metek wa̱a̱nam iniaashtatuak?
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Unuiniamua nu unuiniana nuna naṉkaamas áchatniuiti. Túrasha niisha ti unuimiatar unuiniana nuja̱i̱ métek nekaamniaiti.’
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 ‘¿Itiurtsuk atumi ji̱i̱n numi eṉketna auk íitskesha atumí̱ yachí̱ ji̱i̱n tsuat eṉketusha iiyarum?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Ame ji̱i̱mi̱i̱n numi tuke eṉketaisha ¿itiurtsuk ame yatsumi ji̱i̱ya̱ tsuátan jurustajme tame? ¡Ántraitrume! Emka ame ji̱i̱mi̱i̱n numi eṉketna nu jusata. Nuiṉkia paant wáinkiattame yatsumi ji̱i̱n tsuat eṉketna nu jurustin.’
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ‘Péṉker numi yajauchin nereatsui; tura yajauch numi péṉkeran nereatsui.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Numisha ni nere̱n nékanui. Tsachikniumia̱sha kushiṉkiap júukchamniaiti. Tura naranmaya̱ shuinia júukchamniaiti.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Núnisaṉ péṉker shuar ni enentái̱ péṉker asamtai péṉkeran chichaawai; tura yajauch shuar, enentái̱ yajauch asamtai yajauchin chichaawai. Páantchakait. Enentáin pimiutkamu ana nuyaṉ ni wene̱ja̱i̱ chichaawai.’
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 ‘Wi tájana nu túrachiatrumsha ¿urukamtai Winia, Uunta, túrutrum?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Shuar winia chichamprun ántuinia nu je̱a̱ jeammaja̱i̱ métekete. Winia anturtuk umíana nu ju̱ja̱i̱ métekete:
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Shuar je̱a̱n jeamuk emka init taur kayanam ukurmai. Tura yumi ti yutuk, entsa nujaṉkrua tukummaitiat pukukachmai kayanam ukuamu asa.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Antsu Winia anturtukiat umiatsna nuka ju̱ja̱i̱ métekete: Shuar je̱a̱n jeamuk aya naikminiam jeammai. Tura entsa nujaṉkrua tukumpram nu je̱a̱ka pukukamai. Tura mash sáantramai.” Tu unuiniamiayi Jesus.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.