Lucas 4

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesusa enentái̱n Yusa Wakaní̱ pimiutkamiayi. Jesussha Jurtaṉ entsanmaya̱ waketkimtai Yusa Wakaní̱ aents atsamunam jukimiayi.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Tura nui̱sha kuarenta tsawant pujusmiayi. Tura íwianch Nin tunaanum aju̱araintiajtai tusa pujurmiayi. Nu kuarenta tsawantin Jesus yurumtsuk pujá asa ti tsukammiayi.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Nuiṉkia íwianch chicharuk “Amesha nekas Yusa Uchirí̱ntkiumka ju̱ kaya apatuk najanata” tímiayi.
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Tutai Jesus tímiayi “Yus-Papí tawai:
4 Jesus respondeu:
5 Tura nuyá íwianch naint yakí wájakmanum jukí, ashí nuṉka ainia nuna ju̱ chichamaik iniaktusmiayi.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 — ausente —
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 — ausente —
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Tutai Jesus tímiayi “Yus-Papí tawai:
8 Jesus respondeu:
9 Ataksha íwianch Jesusan Jerusaréṉ péprunam jukimiayi. Tura Yusa Uunt Je̱e̱ yakiini iwiak tímiayi:
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 “Yus-Papí tatsuk:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Kayanam ajintra̱i̱ṉ tusa weṉkurmaktatui.”
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Tutai Jesus áimiuk tímiayi “Yus-Papí ju̱nasha tawai:
12 Então Jesus respondeu:
13 Tuma asamtai íwianch peṉké tujintiak ishichik tsawant Jesusan iniaisamiayi.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Jesus ni enentái̱n Yusa Wakaní̱ kakarmari̱ pimiutkamu ajas Kariréa nuṉkanam waketkimiayi. Nu nuṉkanam naṉkaamantu túramuri̱n áujmatiarmiayi.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Nu nuṉkanam ashí péprunam Israer-shuar iruntai je̱a̱ armia nui̱ unuiniarmiayi. Tura anturkarmia nuka ni náari̱n shiir awajsarmiayi.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Ni tsakarmari̱i̱n Nasarétnum Jesus wémiayi. Tura Israer-shuar ayampratin tsawantin iruntai je̱a̱nam waya̱miayi, tuke turin asa. Tura wayá Yus-Papin áujsataj tusa wajakmiayi.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Nui̱ṉkia Yúsnan etserin Isayasa áarmari̱n súsarmiayi. Nuna urak, nui̱ ju̱na áarman wáinkiamiayi:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 Yusa Wakaní̱ winí pujurtawai. Shuar warainiachun shiir chichaman ujaktinian anaitiukuiti. Kúntuts enentáimiar wake mesek pujuinian tsuártinian akuptukuiti. Tura ji̱i̱ kusuruncha íimtiktinian, tura yajauch awajsamu ainia nuna péṉker awajsatniuncha,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 tura Uunt Yus, shuáran yaiṉtin tsawantri̱ jeán etserkatniuncha akuptukuiti.
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Nu áarman aujsua amik papin nukukmiayi. Tura iruntai je̱a̱nam yáimin pujan susa iniais Niṉkia etserkataj tusa pujusmiayi. Tura ashí shuar pujuarmia nu émamkes ii pujuarmiayi.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Jesussha chicharuk tímiayi “Yus-Chicham yamái antukurmena nu yamái tsawantin túrunayi.”
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Jesusan ashí péṉker áujmatiarmiayi. Tura Jesus ti shiir chichaakui ti enentáimprar “Juka Jusé uchirí̱nchukait” tiarmiayi.
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Tu enentáimiainiakui, Jesus chicharuk “Atumsha shuar tuke tuinia núnisrumek, “tsuákratniuitkiumka amek tsuámarta,” turuttiatrume. Kapernáum péprunam aentsti túrachmin túramamna núnismek ju̱i̱sha túrata tusarum nu turuttiatrume.
23 Então Jesus disse:
24 Túrasha nekas tájarme, Yúsnan etserniun ni nuṉke̱nkikia nii tana nuna anturainiatsui.
24 E continuou:
25 Nuya̱sha tájarme, Irías pujumia nú tsawantin, menaintiú uwí naṉkaamas yumi yutukcha asamtai ashí Israer núṉkanam ti tsuka amia nui̱ ti untsurí̱ waje̱ irunmiayi.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Tuma aiṉ nu waje̱n yaiṉti tusa Yus Iríasan akuptukchamiayi. Antsu chíkich nuṉkanmaya̱ waje̱n Sarepta péprunam pujumia nuna yaiṉti tusa akuptukmiayi. Sarepta pepru Sitiún péprunam tíjiu̱ch pujawai.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Núnisaṉ ii nuṉke̱sha Iriséu pujumia nu tsawantin ti untsurí̱ tunamaru iruniarmiayi. Tura núnaka tsuárcharmiayi. Antsu chíkich nuṉka, Sírianmaya̱ Naamaṉkan tsuármiayi” tímiayi Jesus.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Israer-shuarsha iruntai je̱e̱n pujuarmia nu, nuna antukar ti kajerkarmiayi.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Tura wajatkiar Jesusan ji̱i̱ki péprunmaya̱ akupkarmiayi. Tura pepru amia nui̱ naint yakí náṉkatkamunam, nuyá akaki aju̱atai tusar júkiarmiayi.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Túrasha Jesuska irunar matsatainiamunmaṉ etempraktak jiinki wémiayi. Pepru amia nui̱ nain yakí náṉkatkamunam, nuyá akaki aju̱a̱tai tusar Jesusan júkiarmiayi.|src="ABS 64 City on brow of hill" size="span" ref="4.30"
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Nuyá Jesus Kariréa nuṉkanam Kapernáum pepru amia nui̱ wémiayi. Tura Israer-shuara ayampratin tsawantri̱i̱n tuke etserki wémiayi.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Yusa kakarmari̱n takaku asa nuja̱i̱ etserkamiayi. Tuma asamtai “Yusa kakarmari̱ji̱a̱i̱ unuitiamtsujik” tiar ti enentáimprarmiayi.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Chíkich tsawantai̱ áishmaṉ iwianchruku Israer-shuar iruntai je̱a̱nam pujumia nu untsumuk tímiayi,
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 “Inikiartusta. Iikia Áminkia pachistin nakitiaji. ¿Warí, incha amukratkataj tusam táchamek? Wikia nékajme. Ámeka ti peṉker Tunaarincha núitme” tímiayi.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Tutai Jesus iwianchin kakantar chicharuk “Takamatsata. Ju̱ áishmaṉ ikiuktia” tímiayi.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ashí pujuarmiania nu ti enentáimiar mai tunai ajarmiayi. “¿Ju̱sha warí chichamait? Ju̱ áishmaṉ Yusa kakarmari̱ji̱a̱i̱ iwianchin ji̱i̱ki awematsuk” tiarmiayi.
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Tura ashí nú nuṉkanam Jesusa túramuri̱n áujmatiarmiayi.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Jesussha Israer-shuara iruntai je̱e̱nia̱ jiinki Semuṉka je̱e̱n wémiayi. Semuṉka tsatsari̱ tsue̱r ti jáamiayi. Ti jaakui Jesusan “tsuárturtá” tiarmiayi.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Jesussha jaa tepan tsuntsumprua tsue̱mun “michatrata” tímiayi. Tutai nú chichamaik nuwa̱sha michatramiayi. Nú chichamaik nantaki nincha ayurawarmiayi.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Etsa akaikin ai̱ ni shuari̱ náṉkamas sunkurja̱i̱ jaarmia nuna Jesusan ikiaatkarmiayi. Jesussha jáinian chikichkiniak chikichkiniak uwejé̱ja̱i̱ antiṉkiar tsuárarmiayi.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Ti untsurí̱ iwianchruku armia nunasha iwianchri̱n jí̱i̱rkiarmiayi. Jíinkiar íwianchkia untsumainiak “Ámeka Yusa Uchirí̱nme” Jesusan tiarmiayi. Tura niisha “Jesuska Yusa anaikiamuri̱nti” tu nékainiakui Jesus kakantar chicharak itiatmamtikiarmiayi.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Kashin káshik tsawa̱a̱k Jesus péprunmaya̱ jiinki atsamunam Niṉki wémiayi. Tura shuarsha e̱a̱kiar ni pujamunam jeariarmiayi. Tura iiji̱a̱i̱ tuke pujusat tusar emetataitsar wakeriarmiayi.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Túmaiṉ Jesus tímiayi “Yus ii enentái̱n akupkatajtsa wakera nú shiir chichaman chíkich péprunam matsatainia nunasha ujaktiniaitjai. Nu túrata tusa akupkamuitjai” tímiayi.
43 Mas Jesus disse:
44 Tuma asamtai Kariréa nuṉkanam Israer-shuar iruntai je̱a̱nam Jesus tuke etserki wémiayi.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.