Lucas 20
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Yusa Uunt Je̱e̱n Jesus uwempratin chichaman unuiniak pujai̱ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, Israer-shuara úuntri̱sha táarmiayi.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Taar Jesusan chicharainiak “¿Yana chichame̱ja̱i̱ ju̱ túram? ¿Ya ju̱ túratniuncha akuptamkait?” tiarmiayi.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Tutai Jesus tímiayi “Wisha aniastajrum tusan wakerajrume.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿Ya Juáṉnasha imiakrattia tusa akupkamia? ¿Yusak? ¿Aentsuk? Turuttiarum” tímiayi.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Tútaisha niisha nuamtak warintiajik mai tunai ajarmiayi. ““Yus akupkaiti” tákurniṉkia, “¿urukamtai enentáimtuscharum?” turamtatji.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Túrasha “aents akupkaiti” tákurnisha ashí aents kayaja̱i̱ tukurmar mantamattaji. Warí “Juaṉ Yúsnan etserniuiti” tuíniatsuk” tiarmiayi.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Nuiṉkia Jesusan áiniak “Iisha nékatsji, Juaṉ imiakratinniasha yátsuk akupkamia” tiarmiayi.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Tutai Jesus tímiayi “Wisha núnisnak winia akuptukua nuna tíchattajrume” tímiayi.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Nuyá Jesus ju̱ métek-taku chichamja̱i̱ aentsun jintintiamiayi:
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Tura júuktin tsawant jeamtai juukman akanak jurumkit tusa takarniuri̱n takau shuari̱i̱n akuptukmai. Tura takarniuri̱ncha katsumkar áyatik awaiṉkiarmai.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Nuyá nérentin chíkich takarniuri̱n akupkamai; tura nunasha núnisaṉ katsekkar, awatiar, sútsuk akupkarmai.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Nuyá ataksha chikichan akupkamai. Tura nunasha takau shuar katsumkar akupkarmai.’
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 ‘Nuyá ukunam ajá nérenniuri̱ “Itiurkatjak, timiai. Winia aneamu uchirun akupkattajai. Nin wáinkiar shiir enentáimtuschartimpiash” timiai.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 ‘Túrasha takau shuar nuna wáinkiar, nuamtak chichainiak “Ju̱ka ajá nérenniuri̱ ajastatui. Maatai. Nuikia aja iiniu átatui” tiarmai.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Nuna tuíniak ajanmaya̱ ji̱i̱ki máawarmai.’
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Niisha taa, nu takau shuáran máawartatui. Tura núṉkanka chikichan susattawai” tímiayi.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Tura Jesus nin émamkes íisar tímiayi “¿Nuikia Yus-Papinium áarma nu warintiua? Ju̱ áarmaiti:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Nu kayan tukumainia nuka kupintrattawai. Tura nu kaya shuarnum iniarka nu shuaran tsai tsai awajsattawai. Tu áarmaiti.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Israer-patri uuntri̱ tura Israer-shuara jintinniuri̱sha “nu métek-taku chichamja̱i̱ in túramji” tu nekaawar nuikⁱ Jesusan achikiar emetatai tusar wakeriarmiayi. Tura untsurí̱ shuar Jesusan wakeruiniakui, ashamainiak túracharmiayi.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Tura Kapitiánnium suruktai tusar wakeruiniak mamikmau shuaran Jesusan akuptukarmiayi. Nu shuar péṉker shuara núnisaṉ jeariar, Jesus nékatsuk yajauch chichakat tusar, aniastaj tusar wearmiayi. Ni chichakmari̱ji̱a̱i̱ uuntnum suruktai tusar túrawarmiayi.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Tu enentáimsar tíarmiayi “Uuntá, ame tuke nekas chicham chichaame, nu nékaji. Aents pátatek íiyatsme, antsu nekas Yusa jinti̱ jintintiame.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Wats turuttia, ¿Rúmanmaya̱ uunt akupin ii kuitri̱ akiktin péṉkerkait? ¿Akiktinkiait? ¿Suritkiatniukait? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Tura Jesuska ni yajauch enentáimsamuri̱n nekáa chicharainiak,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Kuit itiatarum. ¿Yana yapi tura yana naari̱ ju̱i̱ áarmait?” tímiayi.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Tutai Jesus tímiayi “uunt akupniunu átinia nu uunt akupin susatarum. Tura Yusna átinia nu, Yus susatarum.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Aents ántamunam ni chichakmari̱ji̱a̱i̱ achiktinian peṉké tujinkiarmiayi. Antsu aya íimprarmiayi tura takamtak pujusarmiayi.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Nuyá Satuséu “jakamunmaya̱ peṉké nantakchamniaiti” tuinia nu, Jesusan aniastai tusar tariarmiayi.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Aniiniak tiarmiayi “Uuntá, Muisáis ju̱na áartampramiaji: “Áishmaṉ ni nua̱rí̱ júreatsa̱i̱ṉ jakamtaiṉkia ni yachi̱ nu waje̱n nuátkatí, yachi̱n yajutmatratsa.” Tu áarmaiti, tiarmiayi.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Wats, siati yachi ármai, tiarmiayi. Iwiai̱ri nuwa̱n nuatak yajutmatsuk jakamai.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Ni yachi̱ waje̱n akintiak, nuátak, niisha yajutmatsuk jakamai.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Nuna yachi̱sha núnisaṉ nu waje̱n nuátkamai; tura núnisaṉ ashí siati nuna patai̱ṉkⁱ nuátkarmai. Yajutmatsuk yajutmatsuk kajiṉkiarmai.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Tura ukunam nuwa̱sha jakamai.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nantaktin tsawanta̱i̱, nantakiarmatai, ¿yana nua̱ri̱ṉ ati? Ashí siati nuátkacharmaka” tiarmiayi.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Tutai Jesus tímiayi “Ju̱ nuṉkanmaṉ nuatnaikiatin awai.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Tura nantakiar atak iwiaaku ámin ainia nuka nuatnaikiachartatui.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Warí, jákashtin áiniatsuk. Nayaimpinmaya̱ suntara áintsaṉ ajasartatui. Tura nantakiaru ásar Yusa uchiri̱ ajasartatui.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Tura jákaru nantakiartin ainia nuna imia Muisáis jintíamiayi. Warí, numichiniam ji wajái keamunan Yus niiji̱a̱i̱ chichaamun, Yus-Papinium Muisaiska áarmiayi. Nú áarmanum Uunt Yus Apraáma, Isaka tura Jakupu Yúsri̱nti, tímiayi. Nú áishmaṉ yaunchu jákaru aiṉ “ni Yúsri̱nti” tímiayi. Nuna taku nantaktin awai tu jintíamiayi.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Kame jaka meṉkakatniunam pujuinia nuna Yúsri̱nchuiti. Tuma asamtai jakáa Yúsri̱nti tíchamniaiti. Antsu iwiaaku ainia nuna Yúsri̱nti. Ashi Niiniun iwiaarkainiawai” tímiayi.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Nuna antukar Israer-shuara jintinniuri̱ “péṉker tame, Uuntá” tiarmiayi.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Tura nuyánka aniastinian arantukarmiayi.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Nuyá Jesus tímiayi “Yus anaikiamu Kristu tutaisha, ¿itiura “Aya Tawit weeaiti” tárum?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Warí, Sarmu papinium Tawit niṉki ju̱na tátsuk:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Ame nemasrumin núpeteatsa̱i̱ṉ nui̱ pujustá” tímiayi.” Tú áarmaiti.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Kame Tawitkia, Krístun chicharuk, “winia Úuntur” ta̱i̱sha, ¿itiurak Kristu tutai Tawitia pampaṉmarí̱ átiṉkⁱ?” Tú tímiayi Jesus.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Ashí aents Nin anturkatasa pujuiniai̱ ni unuiniamuri̱n Jesus ju̱na tímiayi:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Israer-shuaran jintintin ainia nuyá aneartarum. Niisha esaram pushin entsarar wekasataitsar wakeruiniawai. Tura jintiá ti shiir áujtusarat tusar wakeruiniawai; tura iruntai je̱a̱nam peṉkeri̱ pujutainium pujustinian wakeruiniawai. Tura nampernumsha uunt pujutainium pujustaj tusa wakeruiniawai.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Túrasha wajé̱ je̱e̱ncha atantainiawai. Túrawar aents nekaracharat tusar ti esaram chichamja̱i̱ Yúsan áujainiawai. Nincha chíkichja̱i̱ naṉkaamas Yus asutiáwartatui.” Aya núchiniak takurmakman ampirmatsuk ashí eṉkeayi.|src="ABS 11 The widow’s offering" size="span" ref="20.47"
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.