Lucas 20
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Yusa Uunt Je̱e̱n Jesus uwempratin chichaman unuiniak pujai̱ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, Israer-shuara úuntri̱sha táarmiayi.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 Taar Jesusan chicharainiak “¿Yana chichame̱ja̱i̱ ju̱ túram? ¿Ya ju̱ túratniuncha akuptamkait?” tiarmiayi.
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Tutai Jesus tímiayi “Wisha aniastajrum tusan wakerajrume.
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Ya Juáṉnasha imiakrattia tusa akupkamia? ¿Yusak? ¿Aentsuk? Turuttiarum” tímiayi.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Tútaisha niisha nuamtak warintiajik mai tunai ajarmiayi. ““Yus akupkaiti” tákurniṉkia, “¿urukamtai enentáimtuscharum?” turamtatji.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Túrasha “aents akupkaiti” tákurnisha ashí aents kayaja̱i̱ tukurmar mantamattaji. Warí “Juaṉ Yúsnan etserniuiti” tuíniatsuk” tiarmiayi.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Nuiṉkia Jesusan áiniak “Iisha nékatsji, Juaṉ imiakratinniasha yátsuk akupkamia” tiarmiayi.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Tutai Jesus tímiayi “Wisha núnisnak winia akuptukua nuna tíchattajrume” tímiayi.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Nuyá Jesus ju̱ métek-taku chichamja̱i̱ aentsun jintintiamiayi:
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Tura júuktin tsawant jeamtai juukman akanak jurumkit tusa takarniuri̱n takau shuari̱i̱n akuptukmai. Tura takarniuri̱ncha katsumkar áyatik awaiṉkiarmai.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Nuyá nérentin chíkich takarniuri̱n akupkamai; tura nunasha núnisaṉ katsekkar, awatiar, sútsuk akupkarmai.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Nuyá ataksha chikichan akupkamai. Tura nunasha takau shuar katsumkar akupkarmai.’
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 ‘Nuyá ukunam ajá nérenniuri̱ “Itiurkatjak, timiai. Winia aneamu uchirun akupkattajai. Nin wáinkiar shiir enentáimtuschartimpiash” timiai.’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 ‘Túrasha takau shuar nuna wáinkiar, nuamtak chichainiak “Ju̱ka ajá nérenniuri̱ ajastatui. Maatai. Nuikia aja iiniu átatui” tiarmai.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Nuna tuíniak ajanmaya̱ ji̱i̱ki máawarmai.’
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Niisha taa, nu takau shuáran máawartatui. Tura núṉkanka chikichan susattawai” tímiayi.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Tura Jesus nin émamkes íisar tímiayi “¿Nuikia Yus-Papinium áarma nu warintiua? Ju̱ áarmaiti:
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 Nu kayan tukumainia nuka kupintrattawai. Tura nu kaya shuarnum iniarka nu shuaran tsai tsai awajsattawai. Tu áarmaiti.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Israer-patri uuntri̱ tura Israer-shuara jintinniuri̱sha “nu métek-taku chichamja̱i̱ in túramji” tu nekaawar nuikⁱ Jesusan achikiar emetatai tusar wakeriarmiayi. Tura untsurí̱ shuar Jesusan wakeruiniakui, ashamainiak túracharmiayi.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Tura Kapitiánnium suruktai tusar wakeruiniak mamikmau shuaran Jesusan akuptukarmiayi. Nu shuar péṉker shuara núnisaṉ jeariar, Jesus nékatsuk yajauch chichakat tusar, aniastaj tusar wearmiayi. Ni chichakmari̱ji̱a̱i̱ uuntnum suruktai tusar túrawarmiayi.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Tu enentáimsar tíarmiayi “Uuntá, ame tuke nekas chicham chichaame, nu nékaji. Aents pátatek íiyatsme, antsu nekas Yusa jinti̱ jintintiame.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Wats turuttia, ¿Rúmanmaya̱ uunt akupin ii kuitri̱ akiktin péṉkerkait? ¿Akiktinkiait? ¿Suritkiatniukait? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Tura Jesuska ni yajauch enentáimsamuri̱n nekáa chicharainiak,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Kuit itiatarum. ¿Yana yapi tura yana naari̱ ju̱i̱ áarmait?” tímiayi.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Tutai Jesus tímiayi “uunt akupniunu átinia nu uunt akupin susatarum. Tura Yusna átinia nu, Yus susatarum.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Aents ántamunam ni chichakmari̱ji̱a̱i̱ achiktinian peṉké tujinkiarmiayi. Antsu aya íimprarmiayi tura takamtak pujusarmiayi.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Nuyá Satuséu “jakamunmaya̱ peṉké nantakchamniaiti” tuinia nu, Jesusan aniastai tusar tariarmiayi.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 Aniiniak tiarmiayi “Uuntá, Muisáis ju̱na áartampramiaji: “Áishmaṉ ni nua̱rí̱ júreatsa̱i̱ṉ jakamtaiṉkia ni yachi̱ nu waje̱n nuátkatí, yachi̱n yajutmatratsa.” Tu áarmaiti, tiarmiayi.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Wats, siati yachi ármai, tiarmiayi. Iwiai̱ri nuwa̱n nuatak yajutmatsuk jakamai.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Ni yachi̱ waje̱n akintiak, nuátak, niisha yajutmatsuk jakamai.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Nuna yachi̱sha núnisaṉ nu waje̱n nuátkamai; tura núnisaṉ ashí siati nuna patai̱ṉkⁱ nuátkarmai. Yajutmatsuk yajutmatsuk kajiṉkiarmai.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Tura ukunam nuwa̱sha jakamai.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Nantaktin tsawanta̱i̱, nantakiarmatai, ¿yana nua̱ri̱ṉ ati? Ashí siati nuátkacharmaka” tiarmiayi.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Tutai Jesus tímiayi “Ju̱ nuṉkanmaṉ nuatnaikiatin awai.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Tura nantakiar atak iwiaaku ámin ainia nuka nuatnaikiachartatui.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Warí, jákashtin áiniatsuk. Nayaimpinmaya̱ suntara áintsaṉ ajasartatui. Tura nantakiaru ásar Yusa uchiri̱ ajasartatui.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Tura jákaru nantakiartin ainia nuna imia Muisáis jintíamiayi. Warí, numichiniam ji wajái keamunan Yus niiji̱a̱i̱ chichaamun, Yus-Papinium Muisaiska áarmiayi. Nú áarmanum Uunt Yus Apraáma, Isaka tura Jakupu Yúsri̱nti, tímiayi. Nú áishmaṉ yaunchu jákaru aiṉ “ni Yúsri̱nti” tímiayi. Nuna taku nantaktin awai tu jintíamiayi.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Kame jaka meṉkakatniunam pujuinia nuna Yúsri̱nchuiti. Tuma asamtai jakáa Yúsri̱nti tíchamniaiti. Antsu iwiaaku ainia nuna Yúsri̱nti. Ashi Niiniun iwiaarkainiawai” tímiayi.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Nuna antukar Israer-shuara jintinniuri̱ “péṉker tame, Uuntá” tiarmiayi.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 Tura nuyánka aniastinian arantukarmiayi.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Nuyá Jesus tímiayi “Yus anaikiamu Kristu tutaisha, ¿itiura “Aya Tawit weeaiti” tárum?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Warí, Sarmu papinium Tawit niṉki ju̱na tátsuk:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 Ame nemasrumin núpeteatsa̱i̱ṉ nui̱ pujustá” tímiayi.” Tú áarmaiti.
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Kame Tawitkia, Krístun chicharuk, “winia Úuntur” ta̱i̱sha, ¿itiurak Kristu tutai Tawitia pampaṉmarí̱ átiṉkⁱ?” Tú tímiayi Jesus.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Ashí aents Nin anturkatasa pujuiniai̱ ni unuiniamuri̱n Jesus ju̱na tímiayi:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Israer-shuaran jintintin ainia nuyá aneartarum. Niisha esaram pushin entsarar wekasataitsar wakeruiniawai. Tura jintiá ti shiir áujtusarat tusar wakeruiniawai; tura iruntai je̱a̱nam peṉkeri̱ pujutainium pujustinian wakeruiniawai. Tura nampernumsha uunt pujutainium pujustaj tusa wakeruiniawai.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 Túrasha wajé̱ je̱e̱ncha atantainiawai. Túrawar aents nekaracharat tusar ti esaram chichamja̱i̱ Yúsan áujainiawai. Nincha chíkichja̱i̱ naṉkaamas Yus asutiáwartatui.” Aya núchiniak takurmakman ampirmatsuk ashí eṉkeayi.|src="ABS 11 The widow’s offering" size="span" ref="20.47"
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.