Lucas 20
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT
1 Yusa Uunt Je̱e̱n Jesus uwempratin chichaman unuiniak pujai̱ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, Israer-shuara úuntri̱sha táarmiayi.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Taar Jesusan chicharainiak “¿Yana chichame̱ja̱i̱ ju̱ túram? ¿Ya ju̱ túratniuncha akuptamkait?” tiarmiayi.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Tutai Jesus tímiayi “Wisha aniastajrum tusan wakerajrume.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Ya Juáṉnasha imiakrattia tusa akupkamia? ¿Yusak? ¿Aentsuk? Turuttiarum” tímiayi.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Tútaisha niisha nuamtak warintiajik mai tunai ajarmiayi. ““Yus akupkaiti” tákurniṉkia, “¿urukamtai enentáimtuscharum?” turamtatji.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Túrasha “aents akupkaiti” tákurnisha ashí aents kayaja̱i̱ tukurmar mantamattaji. Warí “Juaṉ Yúsnan etserniuiti” tuíniatsuk” tiarmiayi.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Nuiṉkia Jesusan áiniak “Iisha nékatsji, Juaṉ imiakratinniasha yátsuk akupkamia” tiarmiayi.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Tutai Jesus tímiayi “Wisha núnisnak winia akuptukua nuna tíchattajrume” tímiayi.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Nuyá Jesus ju̱ métek-taku chichamja̱i̱ aentsun jintintiamiayi:
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Tura júuktin tsawant jeamtai juukman akanak jurumkit tusa takarniuri̱n takau shuari̱i̱n akuptukmai. Tura takarniuri̱ncha katsumkar áyatik awaiṉkiarmai.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Nuyá nérentin chíkich takarniuri̱n akupkamai; tura nunasha núnisaṉ katsekkar, awatiar, sútsuk akupkarmai.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Nuyá ataksha chikichan akupkamai. Tura nunasha takau shuar katsumkar akupkarmai.’
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 ‘Nuyá ukunam ajá nérenniuri̱ “Itiurkatjak, timiai. Winia aneamu uchirun akupkattajai. Nin wáinkiar shiir enentáimtuschartimpiash” timiai.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 ‘Túrasha takau shuar nuna wáinkiar, nuamtak chichainiak “Ju̱ka ajá nérenniuri̱ ajastatui. Maatai. Nuikia aja iiniu átatui” tiarmai.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Nuna tuíniak ajanmaya̱ ji̱i̱ki máawarmai.’
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Niisha taa, nu takau shuáran máawartatui. Tura núṉkanka chikichan susattawai” tímiayi.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Tura Jesus nin émamkes íisar tímiayi “¿Nuikia Yus-Papinium áarma nu warintiua? Ju̱ áarmaiti:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Nu kayan tukumainia nuka kupintrattawai. Tura nu kaya shuarnum iniarka nu shuaran tsai tsai awajsattawai. Tu áarmaiti.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Israer-patri uuntri̱ tura Israer-shuara jintinniuri̱sha “nu métek-taku chichamja̱i̱ in túramji” tu nekaawar nuikⁱ Jesusan achikiar emetatai tusar wakeriarmiayi. Tura untsurí̱ shuar Jesusan wakeruiniakui, ashamainiak túracharmiayi.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Tura Kapitiánnium suruktai tusar wakeruiniak mamikmau shuaran Jesusan akuptukarmiayi. Nu shuar péṉker shuara núnisaṉ jeariar, Jesus nékatsuk yajauch chichakat tusar, aniastaj tusar wearmiayi. Ni chichakmari̱ji̱a̱i̱ uuntnum suruktai tusar túrawarmiayi.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Tu enentáimsar tíarmiayi “Uuntá, ame tuke nekas chicham chichaame, nu nékaji. Aents pátatek íiyatsme, antsu nekas Yusa jinti̱ jintintiame.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Wats turuttia, ¿Rúmanmaya̱ uunt akupin ii kuitri̱ akiktin péṉkerkait? ¿Akiktinkiait? ¿Suritkiatniukait? Nu nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Tura Jesuska ni yajauch enentáimsamuri̱n nekáa chicharainiak,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Kuit itiatarum. ¿Yana yapi tura yana naari̱ ju̱i̱ áarmait?” tímiayi.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Tutai Jesus tímiayi “uunt akupniunu átinia nu uunt akupin susatarum. Tura Yusna átinia nu, Yus susatarum.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Aents ántamunam ni chichakmari̱ji̱a̱i̱ achiktinian peṉké tujinkiarmiayi. Antsu aya íimprarmiayi tura takamtak pujusarmiayi.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Nuyá Satuséu “jakamunmaya̱ peṉké nantakchamniaiti” tuinia nu, Jesusan aniastai tusar tariarmiayi.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Aniiniak tiarmiayi “Uuntá, Muisáis ju̱na áartampramiaji: “Áishmaṉ ni nua̱rí̱ júreatsa̱i̱ṉ jakamtaiṉkia ni yachi̱ nu waje̱n nuátkatí, yachi̱n yajutmatratsa.” Tu áarmaiti, tiarmiayi.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Wats, siati yachi ármai, tiarmiayi. Iwiai̱ri nuwa̱n nuatak yajutmatsuk jakamai.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ni yachi̱ waje̱n akintiak, nuátak, niisha yajutmatsuk jakamai.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Nuna yachi̱sha núnisaṉ nu waje̱n nuátkamai; tura núnisaṉ ashí siati nuna patai̱ṉkⁱ nuátkarmai. Yajutmatsuk yajutmatsuk kajiṉkiarmai.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Tura ukunam nuwa̱sha jakamai.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nantaktin tsawanta̱i̱, nantakiarmatai, ¿yana nua̱ri̱ṉ ati? Ashí siati nuátkacharmaka” tiarmiayi.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Tutai Jesus tímiayi “Ju̱ nuṉkanmaṉ nuatnaikiatin awai.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Tura nantakiar atak iwiaaku ámin ainia nuka nuatnaikiachartatui.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Warí, jákashtin áiniatsuk. Nayaimpinmaya̱ suntara áintsaṉ ajasartatui. Tura nantakiaru ásar Yusa uchiri̱ ajasartatui.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Tura jákaru nantakiartin ainia nuna imia Muisáis jintíamiayi. Warí, numichiniam ji wajái keamunan Yus niiji̱a̱i̱ chichaamun, Yus-Papinium Muisaiska áarmiayi. Nú áarmanum Uunt Yus Apraáma, Isaka tura Jakupu Yúsri̱nti, tímiayi. Nú áishmaṉ yaunchu jákaru aiṉ “ni Yúsri̱nti” tímiayi. Nuna taku nantaktin awai tu jintíamiayi.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Kame jaka meṉkakatniunam pujuinia nuna Yúsri̱nchuiti. Tuma asamtai jakáa Yúsri̱nti tíchamniaiti. Antsu iwiaaku ainia nuna Yúsri̱nti. Ashi Niiniun iwiaarkainiawai” tímiayi.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Nuna antukar Israer-shuara jintinniuri̱ “péṉker tame, Uuntá” tiarmiayi.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Tura nuyánka aniastinian arantukarmiayi.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Nuyá Jesus tímiayi “Yus anaikiamu Kristu tutaisha, ¿itiura “Aya Tawit weeaiti” tárum?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Warí, Sarmu papinium Tawit niṉki ju̱na tátsuk:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Ame nemasrumin núpeteatsa̱i̱ṉ nui̱ pujustá” tímiayi.” Tú áarmaiti.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Kame Tawitkia, Krístun chicharuk, “winia Úuntur” ta̱i̱sha, ¿itiurak Kristu tutai Tawitia pampaṉmarí̱ átiṉkⁱ?” Tú tímiayi Jesus.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ashí aents Nin anturkatasa pujuiniai̱ ni unuiniamuri̱n Jesus ju̱na tímiayi:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Israer-shuaran jintintin ainia nuyá aneartarum. Niisha esaram pushin entsarar wekasataitsar wakeruiniawai. Tura jintiá ti shiir áujtusarat tusar wakeruiniawai; tura iruntai je̱a̱nam peṉkeri̱ pujutainium pujustinian wakeruiniawai. Tura nampernumsha uunt pujutainium pujustaj tusa wakeruiniawai.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Túrasha wajé̱ je̱e̱ncha atantainiawai. Túrawar aents nekaracharat tusar ti esaram chichamja̱i̱ Yúsan áujainiawai. Nincha chíkichja̱i̱ naṉkaamas Yus asutiáwartatui.” Aya núchiniak takurmakman ampirmatsuk ashí eṉkeayi.|src="ABS 11 The widow’s offering" size="span" ref="20.47"
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.