Lucas 19
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Nuyá Jirikiú péprunam wayá nui̱ wekaikini ajamiayi.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Nui̱ kuítrintin áishmaṉ ni naari̱ Sakíu pujumiayi. Nu Sakíu kuítian-juu úuntri̱yayi.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Aents ti káunkámtai, Sakíu ti sútarach asa, Jesusan íistaj tukamá tujinkiamiayi.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Tuma asa Jesus nuke naṉkaamaktin asamtai, eemki tsékiṉki sikiumuru numi wajamunam wakamiayi iistaj tusa.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Jesus nui̱ naṉkaamak paṉkái̱ íimias chicharuk “Sakíu wárik akáikitiá. Ame je̱e̱mi̱i̱n yamái kanartiniaitjai” tímiayi.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Tutai Sakíusha wárik akaiki, shiir enentáimias Jesusan itiaamiayi.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ashí aents nuna wáinkiar “Maaj, Jesus tunáa áishmaṉka je̱e̱n pujawai” tusa mai tunaim ajarmiayi.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Nuyá Sakíu wajaki Jesusan chicharuk “Íistá Uuntá, wi takakjana ju̱na jímiapetek nakakan kuítrincha ainia nuna susartatjai. Tura wáitruan chikichan kasarkaitkiuncha menaintiu patatsan awaiṉkittiajai” tímiayi.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Tutai Jesus tímiayi “Ju̱ áishmaṉ Apraáma shuárintiat yamái niisha níiniuja̱i̱ uwempra asa nekas Apraáma shuari̱ ajasuiti.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Wisha Aents Ajasu asan meṉkakaru ainia nuna e̱a̱kan uwemtikrartaj tusan táwitjai.” Tu tímiayi.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Nu aents Jesusan anturkarmia nu “Jerusaréṉnum jeawakrin Nii, Yus anaikiamu asa, wárik akupin ajastatui” tu enentáimsarmiayi. Tuma asamtai wésar Jerusaréṉnum nuntumsarai̱, nuna enentáimsarái̱ṉ tusa Jesus ju̱na métek-takun chichasmiayi:
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Áishmaṉ peṉkeri̱ amai. Nu áishmaṉsha jeachat chíkich núṉkanam kapitián náamkan tátaj tusa wemai.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Tura wétsuk ni takarniuri̱n tias armia nuna untsukarmai. Tura aṉkant aṉkant kuit kuriji̱a̱i̱ naṉkaamas péṉker armia nuna suíniak “Ju̱ kuitja̱i̱ wi táatsa̱i̱ṉ takakmá ajatarum” timiai.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 ‘Tura ni nuṉké̱nia̱ shuarka nakitiarmai. Túmainiak “nu áishmaṉ ii kapitiántri̱ ajasa̱i̱ṉ tusar nakitiaji” nu titiá tusar áishmaṉkan akatrar akuptukarmai.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 ‘Tuma ai̱ṉ kapitián náamak ni nuṉké̱n waketki tamai. Taa “winia kuítruja̱i̱ warí túrarum” títiaj tusa ni takarniuri̱n kuitia súsarmia nuna untsukarmai.’
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 ‘Ni takarniuri̱ emka chikichik taa “ame kuítrumja̱i̱ takakmasan tias patasan achikmajai” timiai.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 ‘Tutai kapitián chichaak “Péṉker túrame. Ishichik susamjamna núja̱i̱ṉkⁱ wi tímiajna tímiatrusmek túrame. Tuma asakmin tias péprun akupin awajsattajme” timiai.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 ‘Chíkich taa “Íistá Uuntá, ame kuítrumja̱i̱ takakmasan seṉku patasan achikjai” timiai.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 ‘Nunasha chicharuk “Amincha seṉku péprun akupin awajsattajme” timiai.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 ‘Nuyá chíkich taa “Uuntá, ame kuítrumin paniiji̱a̱i̱ ijian ikiusmajai.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Amesha kakaram chichau asakmin, ikiuschiatam achin asakmin tura arakmachiatam juu asakmin ashamkamjame” timiai.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 ‘Tutai kapitián timiai “Maaj, amesha ti yajauchiitme. Ame támena nuke makurmawai. Wi kakaram chichau ai̱sha, ikiuschiatan achin ai̱sha tura araknasha arakmachiatan juu ai̱sha,
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 nuiṉkia ¿urukamtia kuit-ikiutainiam ikiuschamam? Nuiṉkia wi atak táakun patasan achikia̱a̱jna” timiai.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Tura nui̱ wajarmia nuna chicharuk “Kuítian takakmari̱ juruktiarum; túrarum tias takakna nú shuar susatarum” timiai.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 ‘Tura niisha chichainiak “túrasha Uuntá, tias takakja” tiarmai.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 ‘Tutai kapitián chichaak “Takakna nuja̱i̱ takaakuiṉkia patatnastatui tájarme. Tura takakna nuja̱i̱ takaachkuiṉkia ishichik takakkuisha jurunkittiawai.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Tura winia nemasur kapitián ajasa̱i̱ṉ tusar nakitrurarmania nu itiatarum. Tura wisha íimiaiṉ máatárum” timiai.” Tu tímiayi Jesus.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Nuna tuasua amik Jesus Jerusaréṉnumaani̱ wémiayi.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Petpajái pepru tura Petania péprusha Uriwiu náinnium tíjiuchiyi; nui̱ jeastatuk ajatemas ni unuiniamuri̱n jímiaran chicharuk,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Tíjiu̱ch péprunam wetarum. Túrarum nui̱ umpuuruch ekemtukchamu jiṉkiamu wajá wáinkiattarme. Nu atíarum itiatarum.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Tura “¿urukamtai atíarum?” turamainiakuisha, “ii uuntri̱ wakerawai” títiarum” tímiayi.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Tutai unuiniamuri̱ wear, Jesus timia ímiatrusaṉ wáinkiarmiayi
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Tura umpuuruchin atíakui nérentin chichainiak “¿Urukamtai umpuuruchsha atíarum?” tiarmiayi.
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Tutai unuiniamusha “Ii uuntri̱ wakerawai” tiarmiayi.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Tura umpuuruchin Jesusan itiariarmiayi. Túrawar ni pushiri̱n umpuuruchiniam awantkar Jesusan ekenkarmiayi.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Tura Jesus wétinnium ni pushiri̱n jintianam ayapa̱rar áintrarmiayi.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Tura Uriwiu naint awaṉkénamunam tíjiu̱ch ajasarmatai untsurí̱ aents Jesusan nemariarmia nu warainiak kakantar untsumainiak aents tujintiamun untsurí̱ túran wáinkiaru ásar Yusa náari̱n uunt awajsarmiayi.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Yusa náarí̱i̱n winiana ju̱ ii uunt Akupniuiti. Nincha Yus shiir awajsati. Nayaimpiniam pujuinia nu shiir enentáimsar Yusa náari̱n uunt awajsarti” tiarmiayi.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Tura Pariséu aents nui̱ páchitra pujuarmia nu Jesusan chicharainiak “Uuntá, nemartamainia nu “takamatsata” tiarta” tiarmiayi.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Tutai Jesus tímiayi “Nuiṉkia ju̱ takamatsarmataiṉkia, kayasha untsumkarainti. Nuna paant tájarme” tímiayi.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Jerusaréṉnum tíjiu̱ch ajatemas péprun wáiniak úutuk jú̱nis tímiayi:
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Jerusaréṉnumia̱ shuártiram, ju̱ tsawantinkesha shiir pujustintrum nekaarmeka maak. Túrasha yamaikia nekaatin naṉkaamasai.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Kame ti itiurchat tsawant jeartamtatrume. Atumí nemasri̱ nuṉkaja̱i̱ aa-tanishan tanishmarar téntatramkattarme. Mesetan najatramattarme, tura áatusha ju̱nisha mash árenmaktatrume.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Túrutma nuṉká ajuṉmartatrume. Tura atumi̱i̱n pujuinia nuna máawartatui. Tura ashí emesrarmatai ishichkisha kaya irumpramusha peṉké atsuttawai. Wi Yusa anaikiamuri̱n tarijrumna nu nekaachu asakrumin túrutmattarme.” Tu tímiayi.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nuyá Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n wayá suruktasa pujuarmia nuna sumaktasa pujuarmia nunasha ji̱i̱ki awemarmiayi.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Túrak ju̱na tímiayi:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Tuke tsawantin Yusa Uunt Je̱e̱n Jesus uwempratin chichaman unuiniak pujai̱ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, tura pepru úuntri̱sha, itiur máamniakit tusar ti enentáimsarmiayi.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Túrasha ashí aents émamkes anturainiakui máatniun tujinkiarmiayi.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.