Lucas 19
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Nuyá Jirikiú péprunam wayá nui̱ wekaikini ajamiayi.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Nui̱ kuítrintin áishmaṉ ni naari̱ Sakíu pujumiayi. Nu Sakíu kuítian-juu úuntri̱yayi.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Aents ti káunkámtai, Sakíu ti sútarach asa, Jesusan íistaj tukamá tujinkiamiayi.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Tuma asa Jesus nuke naṉkaamaktin asamtai, eemki tsékiṉki sikiumuru numi wajamunam wakamiayi iistaj tusa.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Jesus nui̱ naṉkaamak paṉkái̱ íimias chicharuk “Sakíu wárik akáikitiá. Ame je̱e̱mi̱i̱n yamái kanartiniaitjai” tímiayi.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Tutai Sakíusha wárik akaiki, shiir enentáimias Jesusan itiaamiayi.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ashí aents nuna wáinkiar “Maaj, Jesus tunáa áishmaṉka je̱e̱n pujawai” tusa mai tunaim ajarmiayi.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Nuyá Sakíu wajaki Jesusan chicharuk “Íistá Uuntá, wi takakjana ju̱na jímiapetek nakakan kuítrincha ainia nuna susartatjai. Tura wáitruan chikichan kasarkaitkiuncha menaintiu patatsan awaiṉkittiajai” tímiayi.
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Tutai Jesus tímiayi “Ju̱ áishmaṉ Apraáma shuárintiat yamái niisha níiniuja̱i̱ uwempra asa nekas Apraáma shuari̱ ajasuiti.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Wisha Aents Ajasu asan meṉkakaru ainia nuna e̱a̱kan uwemtikrartaj tusan táwitjai.” Tu tímiayi.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Nu aents Jesusan anturkarmia nu “Jerusaréṉnum jeawakrin Nii, Yus anaikiamu asa, wárik akupin ajastatui” tu enentáimsarmiayi. Tuma asamtai wésar Jerusaréṉnum nuntumsarai̱, nuna enentáimsarái̱ṉ tusa Jesus ju̱na métek-takun chichasmiayi:
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “Áishmaṉ peṉkeri̱ amai. Nu áishmaṉsha jeachat chíkich núṉkanam kapitián náamkan tátaj tusa wemai.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Tura wétsuk ni takarniuri̱n tias armia nuna untsukarmai. Tura aṉkant aṉkant kuit kuriji̱a̱i̱ naṉkaamas péṉker armia nuna suíniak “Ju̱ kuitja̱i̱ wi táatsa̱i̱ṉ takakmá ajatarum” timiai.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 ‘Tura ni nuṉké̱nia̱ shuarka nakitiarmai. Túmainiak “nu áishmaṉ ii kapitiántri̱ ajasa̱i̱ṉ tusar nakitiaji” nu titiá tusar áishmaṉkan akatrar akuptukarmai.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 ‘Tuma ai̱ṉ kapitián náamak ni nuṉké̱n waketki tamai. Taa “winia kuítruja̱i̱ warí túrarum” títiaj tusa ni takarniuri̱n kuitia súsarmia nuna untsukarmai.’
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 ‘Ni takarniuri̱ emka chikichik taa “ame kuítrumja̱i̱ takakmasan tias patasan achikmajai” timiai.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 ‘Tutai kapitián chichaak “Péṉker túrame. Ishichik susamjamna núja̱i̱ṉkⁱ wi tímiajna tímiatrusmek túrame. Tuma asakmin tias péprun akupin awajsattajme” timiai.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 ‘Chíkich taa “Íistá Uuntá, ame kuítrumja̱i̱ takakmasan seṉku patasan achikjai” timiai.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 ‘Nunasha chicharuk “Amincha seṉku péprun akupin awajsattajme” timiai.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 ‘Nuyá chíkich taa “Uuntá, ame kuítrumin paniiji̱a̱i̱ ijian ikiusmajai.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Amesha kakaram chichau asakmin, ikiuschiatam achin asakmin tura arakmachiatam juu asakmin ashamkamjame” timiai.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 ‘Tutai kapitián timiai “Maaj, amesha ti yajauchiitme. Ame támena nuke makurmawai. Wi kakaram chichau ai̱sha, ikiuschiatan achin ai̱sha tura araknasha arakmachiatan juu ai̱sha,
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 nuiṉkia ¿urukamtia kuit-ikiutainiam ikiuschamam? Nuiṉkia wi atak táakun patasan achikia̱a̱jna” timiai.
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Tura nui̱ wajarmia nuna chicharuk “Kuítian takakmari̱ juruktiarum; túrarum tias takakna nú shuar susatarum” timiai.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 ‘Tura niisha chichainiak “túrasha Uuntá, tias takakja” tiarmai.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 ‘Tutai kapitián chichaak “Takakna nuja̱i̱ takaakuiṉkia patatnastatui tájarme. Tura takakna nuja̱i̱ takaachkuiṉkia ishichik takakkuisha jurunkittiawai.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Tura winia nemasur kapitián ajasa̱i̱ṉ tusar nakitrurarmania nu itiatarum. Tura wisha íimiaiṉ máatárum” timiai.” Tu tímiayi Jesus.
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Nuna tuasua amik Jesus Jerusaréṉnumaani̱ wémiayi.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Petpajái pepru tura Petania péprusha Uriwiu náinnium tíjiuchiyi; nui̱ jeastatuk ajatemas ni unuiniamuri̱n jímiaran chicharuk,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Tíjiu̱ch péprunam wetarum. Túrarum nui̱ umpuuruch ekemtukchamu jiṉkiamu wajá wáinkiattarme. Nu atíarum itiatarum.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Tura “¿urukamtai atíarum?” turamainiakuisha, “ii uuntri̱ wakerawai” títiarum” tímiayi.
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Tutai unuiniamuri̱ wear, Jesus timia ímiatrusaṉ wáinkiarmiayi
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Tura umpuuruchin atíakui nérentin chichainiak “¿Urukamtai umpuuruchsha atíarum?” tiarmiayi.
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Tutai unuiniamusha “Ii uuntri̱ wakerawai” tiarmiayi.
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Tura umpuuruchin Jesusan itiariarmiayi. Túrawar ni pushiri̱n umpuuruchiniam awantkar Jesusan ekenkarmiayi.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Tura Jesus wétinnium ni pushiri̱n jintianam ayapa̱rar áintrarmiayi.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Tura Uriwiu naint awaṉkénamunam tíjiu̱ch ajasarmatai untsurí̱ aents Jesusan nemariarmia nu warainiak kakantar untsumainiak aents tujintiamun untsurí̱ túran wáinkiaru ásar Yusa náari̱n uunt awajsarmiayi.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 “Yusa náarí̱i̱n winiana ju̱ ii uunt Akupniuiti. Nincha Yus shiir awajsati. Nayaimpiniam pujuinia nu shiir enentáimsar Yusa náari̱n uunt awajsarti” tiarmiayi.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Tura Pariséu aents nui̱ páchitra pujuarmia nu Jesusan chicharainiak “Uuntá, nemartamainia nu “takamatsata” tiarta” tiarmiayi.
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Tutai Jesus tímiayi “Nuiṉkia ju̱ takamatsarmataiṉkia, kayasha untsumkarainti. Nuna paant tájarme” tímiayi.
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jerusaréṉnum tíjiu̱ch ajatemas péprun wáiniak úutuk jú̱nis tímiayi:
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 “Jerusaréṉnumia̱ shuártiram, ju̱ tsawantinkesha shiir pujustintrum nekaarmeka maak. Túrasha yamaikia nekaatin naṉkaamasai.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Kame ti itiurchat tsawant jeartamtatrume. Atumí nemasri̱ nuṉkaja̱i̱ aa-tanishan tanishmarar téntatramkattarme. Mesetan najatramattarme, tura áatusha ju̱nisha mash árenmaktatrume.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Túrutma nuṉká ajuṉmartatrume. Tura atumi̱i̱n pujuinia nuna máawartatui. Tura ashí emesrarmatai ishichkisha kaya irumpramusha peṉké atsuttawai. Wi Yusa anaikiamuri̱n tarijrumna nu nekaachu asakrumin túrutmattarme.” Tu tímiayi.
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Nuyá Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n wayá suruktasa pujuarmia nuna sumaktasa pujuarmia nunasha ji̱i̱ki awemarmiayi.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Túrak ju̱na tímiayi:
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Tuke tsawantin Yusa Uunt Je̱e̱n Jesus uwempratin chichaman unuiniak pujai̱ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, tura pepru úuntri̱sha, itiur máamniakit tusar ti enentáimsarmiayi.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Túrasha ashí aents émamkes anturainiakui máatniun tujinkiarmiayi.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.