Lucas 19
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT
1 Nuyá Jirikiú péprunam wayá nui̱ wekaikini ajamiayi.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Nui̱ kuítrintin áishmaṉ ni naari̱ Sakíu pujumiayi. Nu Sakíu kuítian-juu úuntri̱yayi.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Aents ti káunkámtai, Sakíu ti sútarach asa, Jesusan íistaj tukamá tujinkiamiayi.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tuma asa Jesus nuke naṉkaamaktin asamtai, eemki tsékiṉki sikiumuru numi wajamunam wakamiayi iistaj tusa.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Jesus nui̱ naṉkaamak paṉkái̱ íimias chicharuk “Sakíu wárik akáikitiá. Ame je̱e̱mi̱i̱n yamái kanartiniaitjai” tímiayi.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Tutai Sakíusha wárik akaiki, shiir enentáimias Jesusan itiaamiayi.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ashí aents nuna wáinkiar “Maaj, Jesus tunáa áishmaṉka je̱e̱n pujawai” tusa mai tunaim ajarmiayi.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Nuyá Sakíu wajaki Jesusan chicharuk “Íistá Uuntá, wi takakjana ju̱na jímiapetek nakakan kuítrincha ainia nuna susartatjai. Tura wáitruan chikichan kasarkaitkiuncha menaintiu patatsan awaiṉkittiajai” tímiayi.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Tutai Jesus tímiayi “Ju̱ áishmaṉ Apraáma shuárintiat yamái niisha níiniuja̱i̱ uwempra asa nekas Apraáma shuari̱ ajasuiti.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Wisha Aents Ajasu asan meṉkakaru ainia nuna e̱a̱kan uwemtikrartaj tusan táwitjai.” Tu tímiayi.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Nu aents Jesusan anturkarmia nu “Jerusaréṉnum jeawakrin Nii, Yus anaikiamu asa, wárik akupin ajastatui” tu enentáimsarmiayi. Tuma asamtai wésar Jerusaréṉnum nuntumsarai̱, nuna enentáimsarái̱ṉ tusa Jesus ju̱na métek-takun chichasmiayi:
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Áishmaṉ peṉkeri̱ amai. Nu áishmaṉsha jeachat chíkich núṉkanam kapitián náamkan tátaj tusa wemai.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Tura wétsuk ni takarniuri̱n tias armia nuna untsukarmai. Tura aṉkant aṉkant kuit kuriji̱a̱i̱ naṉkaamas péṉker armia nuna suíniak “Ju̱ kuitja̱i̱ wi táatsa̱i̱ṉ takakmá ajatarum” timiai.’
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 ‘Tura ni nuṉké̱nia̱ shuarka nakitiarmai. Túmainiak “nu áishmaṉ ii kapitiántri̱ ajasa̱i̱ṉ tusar nakitiaji” nu titiá tusar áishmaṉkan akatrar akuptukarmai.’
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 ‘Tuma ai̱ṉ kapitián náamak ni nuṉké̱n waketki tamai. Taa “winia kuítruja̱i̱ warí túrarum” títiaj tusa ni takarniuri̱n kuitia súsarmia nuna untsukarmai.’
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 ‘Ni takarniuri̱ emka chikichik taa “ame kuítrumja̱i̱ takakmasan tias patasan achikmajai” timiai.’
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 ‘Tutai kapitián chichaak “Péṉker túrame. Ishichik susamjamna núja̱i̱ṉkⁱ wi tímiajna tímiatrusmek túrame. Tuma asakmin tias péprun akupin awajsattajme” timiai.’
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 ‘Chíkich taa “Íistá Uuntá, ame kuítrumja̱i̱ takakmasan seṉku patasan achikjai” timiai.’
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 ‘Nunasha chicharuk “Amincha seṉku péprun akupin awajsattajme” timiai.’
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 ‘Nuyá chíkich taa “Uuntá, ame kuítrumin paniiji̱a̱i̱ ijian ikiusmajai.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Amesha kakaram chichau asakmin, ikiuschiatam achin asakmin tura arakmachiatam juu asakmin ashamkamjame” timiai.’
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 ‘Tutai kapitián timiai “Maaj, amesha ti yajauchiitme. Ame támena nuke makurmawai. Wi kakaram chichau ai̱sha, ikiuschiatan achin ai̱sha tura araknasha arakmachiatan juu ai̱sha,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 nuiṉkia ¿urukamtia kuit-ikiutainiam ikiuschamam? Nuiṉkia wi atak táakun patasan achikia̱a̱jna” timiai.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Tura nui̱ wajarmia nuna chicharuk “Kuítian takakmari̱ juruktiarum; túrarum tias takakna nú shuar susatarum” timiai.’
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 ‘Tura niisha chichainiak “túrasha Uuntá, tias takakja” tiarmai.’
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 ‘Tutai kapitián chichaak “Takakna nuja̱i̱ takaakuiṉkia patatnastatui tájarme. Tura takakna nuja̱i̱ takaachkuiṉkia ishichik takakkuisha jurunkittiawai.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Tura winia nemasur kapitián ajasa̱i̱ṉ tusar nakitrurarmania nu itiatarum. Tura wisha íimiaiṉ máatárum” timiai.” Tu tímiayi Jesus.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Nuna tuasua amik Jesus Jerusaréṉnumaani̱ wémiayi.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Petpajái pepru tura Petania péprusha Uriwiu náinnium tíjiuchiyi; nui̱ jeastatuk ajatemas ni unuiniamuri̱n jímiaran chicharuk,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Tíjiu̱ch péprunam wetarum. Túrarum nui̱ umpuuruch ekemtukchamu jiṉkiamu wajá wáinkiattarme. Nu atíarum itiatarum.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Tura “¿urukamtai atíarum?” turamainiakuisha, “ii uuntri̱ wakerawai” títiarum” tímiayi.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Tutai unuiniamuri̱ wear, Jesus timia ímiatrusaṉ wáinkiarmiayi
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Tura umpuuruchin atíakui nérentin chichainiak “¿Urukamtai umpuuruchsha atíarum?” tiarmiayi.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Tutai unuiniamusha “Ii uuntri̱ wakerawai” tiarmiayi.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Tura umpuuruchin Jesusan itiariarmiayi. Túrawar ni pushiri̱n umpuuruchiniam awantkar Jesusan ekenkarmiayi.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Tura Jesus wétinnium ni pushiri̱n jintianam ayapa̱rar áintrarmiayi.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Tura Uriwiu naint awaṉkénamunam tíjiu̱ch ajasarmatai untsurí̱ aents Jesusan nemariarmia nu warainiak kakantar untsumainiak aents tujintiamun untsurí̱ túran wáinkiaru ásar Yusa náari̱n uunt awajsarmiayi.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “Yusa náarí̱i̱n winiana ju̱ ii uunt Akupniuiti. Nincha Yus shiir awajsati. Nayaimpiniam pujuinia nu shiir enentáimsar Yusa náari̱n uunt awajsarti” tiarmiayi.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tura Pariséu aents nui̱ páchitra pujuarmia nu Jesusan chicharainiak “Uuntá, nemartamainia nu “takamatsata” tiarta” tiarmiayi.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Tutai Jesus tímiayi “Nuiṉkia ju̱ takamatsarmataiṉkia, kayasha untsumkarainti. Nuna paant tájarme” tímiayi.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jerusaréṉnum tíjiu̱ch ajatemas péprun wáiniak úutuk jú̱nis tímiayi:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “Jerusaréṉnumia̱ shuártiram, ju̱ tsawantinkesha shiir pujustintrum nekaarmeka maak. Túrasha yamaikia nekaatin naṉkaamasai.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Kame ti itiurchat tsawant jeartamtatrume. Atumí nemasri̱ nuṉkaja̱i̱ aa-tanishan tanishmarar téntatramkattarme. Mesetan najatramattarme, tura áatusha ju̱nisha mash árenmaktatrume.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Túrutma nuṉká ajuṉmartatrume. Tura atumi̱i̱n pujuinia nuna máawartatui. Tura ashí emesrarmatai ishichkisha kaya irumpramusha peṉké atsuttawai. Wi Yusa anaikiamuri̱n tarijrumna nu nekaachu asakrumin túrutmattarme.” Tu tímiayi.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Nuyá Jesus Yusa Uunt Je̱e̱n wayá suruktasa pujuarmia nuna sumaktasa pujuarmia nunasha ji̱i̱ki awemarmiayi.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Túrak ju̱na tímiayi:
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Tuke tsawantin Yusa Uunt Je̱e̱n Jesus uwempratin chichaman unuiniak pujai̱ Israer-patri úuntri̱sha, Israer-shuara jintinniuri̱sha, tura pepru úuntri̱sha, itiur máamniakit tusar ti enentáimsarmiayi.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Túrasha ashí aents émamkes anturainiakui máatniun tujinkiarmiayi.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.