Lucas 18
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA
1 Shuar yawe̱tsuk Yúsan tuke áujsatniua nuna unuiniartaj tusa Jesus ju̱ métek-taku chichaman tímiayi:
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 “Chíkich péprunam shuaran akupin amai. Nú áishmaṉ Yúsnasha ashamchauyi; shuárnasha péṉker enentáimtichuyi.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Tura nú péprunam waje̱ amai. Niisha shuáran akupniun chicharuk “Áishmaṉ winia yajauch awajtusmania nu íirtusta” tusa tuke waketrú pujuyi.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Yámankamtaikkia nin anturkatniun nakitmiai. Tura ukunam enentáimias “Wisha Yúsan ashamachiatnak shuárnasha péṉker enentáimtichuitiatnak ju̱ waje̱ tana nuna túrattajai.
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 Warí niisha tuke taa itit awajtatsuk. Tuma asamtai nin kajerka̱i̱j tusan wárik túrattajai” timiai” tímiayi.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Nuyá uunt Jesus tímiayi “Shuaran akupin yajauchiitiat nuna timiai.
6 Então o Senhor disse:
7 Tura Yus ti péṉker asa, ni achikmarin tsawai̱sha, káshisha untsuamka nú naṉkaamas anturkashtatuak. ¿Ya̱i̱tsuk meṉkakatuak?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Atsá, wárik yáinkiartatui, tájarme. Tura Wi Aents Ajasuitjiana ju̱ atak támatai, ¿shuaran tuke Winia nekas enentáimturainia nuna wáinkiatjash?” tímiayi Jesus. Jimiará áishmaṉ uunt Yus-je̱a̱nam Yus áujsatai tusar wearmiayi.|src="ABS 16 The Pharisee and the publican" size="span" ref="18.8"
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 “Péṉkeraitjai” tu enentáimtumainiak chikichnaka yajauch enentáimtiarmia nuna Jesus nekapmá chichasmiayi. Ju̱na tímiayi:
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Jimiará áishmaṉ Yusa Uunt Je̱e̱n Yus áujsatai tusar wearmai. Chíkichkia Pariséuuyi, chíkichkia kuítian-juuyi.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Pariséusha wajaki Yúsan áujuk jú̱nis tímiayi: “Yusrú, chíkich áishmaṉ kasa, yajauch, tsanirmau ainia nuja̱i̱ métekcha asan yumiṉsajme. Tura ju̱ kuítian-juu wajana jú̱ja̱i̱sha métekchaitjai.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Warí, Ame akupkamna nuna iniaṉkasan wisha chikichík semanatiniṉ jimiará tsawant ijiarman áujeajai; tura wi achiajna nuna tiásnumia̱ chikichkiniak Yúsnaiti tusan akankan súajai.” Tu tímiai.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 ‘Tura kuítian-juusha arant wajas, nayaimpinmaani̱ pankái̱ íimsatniunkesha natsa̱a̱mak, tsuntsuma, ni netsepen awatí “Yusá, ti tunaitjai. Waitnéntrurtá” timiai.’
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 ‘Wats tájarme, nu kuítian-juu shuar Yus íimmianum ni enentái̱ péṉker awajnas ni je̱e̱n waketkimiai. Tura Pariséuka tamia núnisaṉ waketkimiai. Nekaatarum. Shuar naṉkaamantu enentáimtumana nuka péejchach awajnastatui. Tura antsu péejchach enentáimtumana nu, naṉkaamantu awajnastatui” tímiayi Jesus.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Jesus antiṉkiarat tusar uchin itiariarmiayi. Tura Jesusa unuiniamuri̱sha nuna wáinkiar suritkiarmiayi.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Tura Jesus nin untsukar tímiayi “Uchi Winí winitin tsaṉkamkatarum, surimkiairap. Enentáimsatarum. Uchichia áintsaṉ enentáimtumana nú shuárak Yus ni enentáin akupin ajasminiaiti.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Uchi ni úuntri̱n umira núnisaṉ shuar Yúsan umíachkunka Yus ni enentái̱n akupin ajaschamniaiti.” Tu tímiayi Jesus.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Shuara uuntri̱ Jesusan tarí áujsamiayi. “Uuntá, amesha péṉkeraitme. Tuma asam, turuttia, ¿warinia túrakna tuke iwiaaku átataj?” tímiayi.
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Tutai Jesus, “¿Urukamtia Winia, péṉkeraitme, túrutam? Aents péṉkerka atsawai. Aya Yusak péṉkeraiti.
19 Jesus respondeu:
20 Tura Yus akupkamu ana nu péṉker nékame. Tsanirmawairap, mankartuawairap, kasamkairap, tsanumprurairap, ame apasha, nukusha shiir enentáimtustarum. Nusha nékame” tímiayi.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Tutai áishmaṉ tímiayi “Uuntá, úchichik mash umiki tsakaruitjai.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Jesus nuna antuk “Chikichik taatramsai, tímiayi. Ame takakmena nu ashí surukam kuítrincha ainia nu susarta. Nuiṉkia nayaimpiniam kuítrum átatui. Túram nemartustaj tusam winitia.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Tura nuna antuk, nu áishmaṉ ti kuítrintin asa ti kuntuts enentáimpramiayi.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Tura kúntuts enentáimpramtai Jesus nuna nekáa “Kuítrintin ainia nu Yus akupeamunam pachiinkiatin ti iturchataiti, tímiayi.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Kamiriuka, uunt ana nu, auja ji̱i̱n waya̱tin itiurchataiti. Tura shuar kuítri̱n ti enentáimtana nu Yus akupeamunam pachiinkiatin nú naṉkaamas itiurchataiti.” Tu tímiayi.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Tura nuna antukarmia nu tiarmiayi “¿Nuiṉkia yaki uwempramniait?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Tutai Jesus tímiayi “Aents tujintiainia nuna Yuska páchitsuk túramniaiti.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 Nuyá Pítiur Nin chicharuk tímiayi “Uuntá, iikia Ámin nemarsataj tusar ii takakmaaka ikiukji.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 — ausente —
29 Jesus lhes respondeu:
30 — ausente —
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Jesus ni tuse unuiniamuri̱n akanki ikiaanak ju̱na tímiayi:
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Apachnium surutkartatui. Túrawar wishikrurar, katsekrukar usukruawartatui.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Awatiar mantuáwartatui. Túramaitiatnak menaintiú tsawa̱ntai̱ nantaktiatjai” tímiayi.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Tura Nii tímiania nuna nekas túrunattawai, tícharmiayi. Wariniak ta tusar nekaacharmiayi.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Jesus Jirikiú péprunam nuntumsai̱, nui̱ áishmaṉ ji̱i̱ kusuru, kuítian surusarat tusa jintiá pujumiayi.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Untsurí̱ aents naṉkaamainian antuk “¿wariṉkit?” tímiayi.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Tutai, “Nasarétnumia̱ Jesus naṉkaamawai” tiarmiayi.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Kusurusha nuna antuk untsumuk “Jesusá, Uunt Kapitián Tawit weeachukaitiam. Tátiniuya núchakaitiam. Winiaja waitnentrurta” tímiayi.
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Eemak wearmiania nu chicharainiak “takamatsata” tiarmiayi.
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Nuiṉkia Jesus wajas “itiatarum” tímiayi. Tura nii támatai,
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “¿Warí itiurtukat tusamea wakerutam?” tímiayi.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 Tutai Jesus chichaak “Iimtia. Winia nekas enentáimtursa asam péṉker ajasume” tímiayi.
42 Jesus lhe disse:
43 Nu chichamaik kusuru íimmiayi. Tura Yusa naari̱ uunt awajki Jesusan nemarmiayi. Tura ashí aents nuna wáinkiarmia nusha Yusa náari̱n uunt awajsarmiayi.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.