Lucas 16
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Ju̱ métek-taku chichamnasha Jesus ni unuiniamu7 ‘Tura nii chichaak “Ame yátsri̱n unuiniamiayi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 ‘Nuna antuk ni wáinniuri̱n untsuk “¿Warinia ju̱sha turamainia? timiai. Yamaikia winia wáinniur áchattame. Tuma asamtai winia kuítruja̱i̱ itiurkamea nu iniaktursata” timiai.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 ‘Tutai takatan wáinin enentáimsamai. “Maaj, wisha itiurkatjak, timiai. Nuṉka táurtinniasha jeatsjai. “Kuit surusta” títinniasha natsa̱majai.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Winia takatur atsakui yurumkan ajamprusarat tusan túratajna nuna nekajai” tu enentáimsamai.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Nuyá nérenniun tumashmaku armia nuna aṉkant aṉkant untsukarmai. Emka tamia nuna chicharuk “¿Winia úuntur urutma tumashmakuitiam?” timiai.’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 ‘Niisha áimiuk “Asuitin siaṉ taru tumashiitjai” timiai.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 ‘Nuyá chíkich tumashmaku támatai “¿Amesha urutmá tumashiitiam?” timiai.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 ‘Nuyá takata wáinniu uuntri̱ nuna nekáa “Nii yajauch túriniaitiat imiá enentáimniuiti” timiai’ tímiayi.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 ‘Ju̱ nuṉkanam anaṉkatin átsuk. Tura kuitsha aya ju̱ nuṉkanmaya̱ṉkete. Tuma asamtai atumsha kuitrumja̱i̱ “shuaran yaiṉtaj” tu enentáimsatarum. Kuitja̱i̱ yaiṉtin amuukamtai atumsha amuicha je̱a̱nam ipiaamu átaj tusarum túratarum.”
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 ‘Shuar ishichik takakna nuja̱i̱ péṉker túrakka, núkap takakna nuja̱i̱sha péṉker túrattawai. Tura ishichik takakna nuja̱i̱ péṉker túrachkuṉka, núkap takakna nuja̱i̱sha péṉker túrashtatui.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Tuma asamtai ju̱ nuṉkanmaya̱ anaṉkartin kuitja̱i̱ péṉker túrachkurmeka, tuke átin ana nuja̱i̱ takastincha ¿itiur takastarumek?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Takakme nuna Yus ikiatmasuiti. Nuja̱i̱ péṉker túrachkurminkia, atumnia átinia nuna ¿itiurak suramsatⁱ?’
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 ‘Takarniuri̱ jimiará úuntrintin ajastinian tujintiawai. Warí, chikichnaka aneak chikichnaka nakitrashta túrattawai. Turya seṉkuentachik aarta” timiaituak. Chikichan umiruk chikichnaka umirkashtatui. Yussha kuitcha mái-metek enentáimtuschamniaitrume” tímiayi Jesus.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Pariséusha kuítian anen armia nu, ashí ni táman antukar Jesusan wishikrarmiayi.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Túmakui Jesus nin tímiayi “Atumsha aents íimmianum péṉker awajmamprume. Túrasha atumí enentái̱ncha Yus péṉker nékawai. Kame winia “naṉkaamantuiti” turutit tusa wakera nuna Yuska nakitiawai.’
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 ‘Juaṉ étsertsai̱ṉ Muisáis aar akupkamia nunasha tura Yúsnan etserin unuiniarmia nunasha antuktin ármiayi. Tura yamaisha tímianiai̱ ti shiir chicham awai. Yus akupeana nui̱ urukukit nuka paant etserkamuiti. Tura ashí shuar nui̱ pachiinkiataj tusar ni kakarmari̱ji̱a̱i̱ṉ ti takainiawai.’
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 ‘Túrasha yaunchu akupkamu ashí chicham uminkiatniuiti. Nu chicham uminkiashtinkia nayaimpisha nuṉkasha amukatniuja̱i̱ naṉkaamas itiurchataiti.’
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 ‘Áishmaṉ nua̱ri̱n ajapa chikichan nuátkuṉka tsanirmawai. Tura nuwa̱ ajapamu niiniurtakka nusha núnisaṉ tsanirmawai.’
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 ‘Áishmaṉ kuítrintin ámai. Niisha imiá shiir pushin ti kuit ainia nuja̱i̱ iwiarmamniuyi. Tura tuke tsawant yurumak ti kuit amia nuja̱i̱ namperan najanniuyi.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Tura kuítrincha ámai ni naari̱ Rásaru. Niisha kuchapruku tunamaruyi. Tuke tsawant kuítrinniu wáitiri̱i̱n pujuyi.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Ti tsukamak kuítrinniu misarinia̱ kakekan yuattsa wakerimiai. Tura yawa̱sha ni kuchapri̱n nukatiarmai.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Kuítrincha jakamai. Jakamtai jaka shiir pujutainium, Apraám pujumia nui̱ nayaimpinmaya̱ suntar júkiarmai. Kuítrinniusha jakamai. Jakamtai iwiarsarmai.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Jaka pujutainium wáitias pujus, paṉkái íimias, Rásarun Apraámja̱i̱ pujuinian wáinkiamai.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Wáiniak untsumuk “Apawá Apraamá wáitnentrurta, timiai. Rásaruka tsara uweje̱ja̱i̱ entsan uchupir winia iniairun imichturat akupturkata. Wisha ju̱i̱ jinium pujusan ti waitiajai” timiai.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 ‘Tutai Apraám timiai “Uchirú enentáimpratá. Ame nuṉká iwiaaku pujusam ti shiir pujumame. Antsu Rásaruka nui̱ ti yajauch pujumai. Tura niisha yamaikia ju̱i̱ áyamui tura ámeka wáitiame.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Tura nú arant nánata ti uunt awai. Tuma asamtai ju̱yá ai̱ wétinian wakeruiniayat tujintiainiawai. Tura ai̱ya̱ ju̱i̱ tátinian wakeruinia nusha tujintiainiawai.”’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 ‘Nuiṉkia kuítrintin timiai “Nuiṉkia apawá Apraamá, ju̱na seajme. Winia aparu je̱e̱n Rasaru akupturkata.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Nui̱sha winia yatsur seṉku matsatainiawai. Niisha ju̱ wáitsatniunam tácharat tusa ujákartí, tájame” timiai.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 ‘Tutai Apraám timiai “Muisáis áarman tura Yúsnan etserin áarman takakainiawai. Nuna umikiarti.”’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 ‘Tutai kuítrintin áimkiamai “Túrasha apawa Apraamá, antsu jakamunmaya̱ nantaki, shuar we ujakam enentái̱n yapaji̱áwarainti.”’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 ‘Tura Apraám timiai “Muisáis áarman tura Yúsnan etserin áarman anturainiachkuṉka jaka nantaki we ujakmasha antukchartatui” timiai.” Tu áujmatsamiayi Jesus.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.