Lucas 14

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ayampratin tsawantai̱ Pariséu uuntri̱ je̱e̱n Jesus yurumáttsa wémiayi. Tura chíkich Pariséu wariniak túrat tusar ii pujuarmiayi.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Nui̱ áishmaṉ eaak-jaa Jesus pujamunam naka pujumiayi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Jintinniuncha Pariséuncha Jesus aniasmiayi “¿Warí tárum? ¿Ayampratin tsawantai̱ jaa tsuárminkiait. Tsuárchamniakait?” tímiayi.
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Tura niisha áimtsuk pujuarmiayi. Nuiṉkia jaan antiṉ tsuármiayi. Tura “shiir wetá” tímiayi.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Nuyá Pariséun chicharuk, “Atumí umpuurari̱sha, waakari̱sha wa̱a̱ táurmanum akaiki iniamtai, ayampratin tsawant aiṉ nu chichamaik júatsrumek” tímiayi.
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Takui áimkiatniun peṉké tujinkiarmiayi.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Ipiaamusha peṉkeri̱ pujutainium pujustaitsar ti wakeruiniakui, Jesus nuna wáiniak ju̱na jintintramiayi:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Nuátnaikiatin nampernum peṉkeri̱ pujutainium pujusaip. Nui̱ pujakminkia, chíkich ámiji̱a̱i̱ naṉkaamas peṉkéri̱ táchatpiash.’
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 ‘Tura ipiatmania nu chichartamuk “Chikich iiktusta” turamchatpiash. Nui̱ṉkia chíkich náṉkatkamu pujutainium wéakum natsa̱rtatme.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Antsu ipiatmakmin, náṉkatkamu pujutainium pujustá. Nuiṉkia ipiatmamnia nu chichartamuk “Amikru, ámeka ju̱i̱ peṉkeri̱ pujutainium pujustá” turamtatui. Nuja̱i̱ chíkich ipiaamu ainia nu, “nekas peṉkerinti” turamartatui.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Iimiata, “peṉkerintjai” tu enentáimtuma nuka péejchach awajnastatui. Tura ímianchach enentáimtúmana nuka waantu ajastiniaiti.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Nuyá Nin ipiaamua nuna chicharuk tímiayi “Amesha yurumáití tusam untsuktajtsam wakerakmeka, ame amikrumsha, yatsumsha, ame shuarumsha, írutramuram kuítrintin ainia nusha ipiaawaip. Nii ipiaamka, ataksha íksaṉ ámin ipiatmashtatuak. Nuja̱i̱ akikma átatme.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Antsu yurumáití tusam untsuktajtsam wakerakmeka, kuítrincha, wekaicha, shutuapsha, kusurusha ipiaawarta.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Niisha akirmaktinian tujintiainiawai. Péṉker shuar nantakiartatna nui̱ akinkiattame. Nu tuma asamtai warastatme” tímiayi.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Nu misanam pujuarmia nuya̱, chikichik Jesus chichaamun antuk, Jesusan tímiayi “Yus akupeamunam pachiiniak, yurumkuṉka ti shiir ainti.”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Nuna takui Jesus ju̱na jintintiamiayi: “Áishmaṉ namperan nájanuk, untsurí̱ shuaran taartí tusa akatar akupkamai.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Yurumátin jeamtai “Winitiarum, yurumátin jeayi” tu tiarta tusa ni takarniuri̱n akupkamai.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Tura winichminiaitji tusar ashí ujakarmai. Chíkich timiai “Nuṉkan yamái sumarmakjai. Iyutaj tusa wéakun winishtatjai. Tsaṉkurturti” timiai.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Tura chíkich chichaak “Wisha tias waakan sumarmakjai. Nekapsatsan wakerajai. Tuma asan winishtatjai. Tsaṉkurturti” timiai.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Tura chíkich chichaak “Yamái nuatnaikiajai. Tuma asan winishtatjai” timiai.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Takarin waketki ni úuntri̱n ashí nuna ujakmai. Nuna antuk niisha kajekmiayi. Tura ni takarniuri̱n timiai “Ju̱ péprunam péṉker jintianmasha tura uchich jintiachinmasha weme, kuítrincha tura wekaichasha, shutuapsha, kusurusha itiaarta.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Nuyá ukunam ni takarniuri̱ taa chicharuk “Uuntá, ame turutmiamna nútiksanak túramjai; túrasha tuke aṉkant awai” timiai.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 ‘Tutai ni uuntri̱ chichaak “Jintianam weme, chíkich jintiachiniam weme, wáinmena nu ashí awaya̱warta. Winia jearui̱ piakat tusan wakerajai.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Emka ipiaawarmajnia nuka peṉké chikichkíksha winiṉkia yurumáchartatui, tajarme’ tímiayi.” Suntar winiana nuna nupetkaintjash tusa enentáimsashtatuak.|src="ABS OT Archer on tower" size="span" ref="14.24"
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Untsurí̱ aents Jesusja̱i̱ irunki wearmiayi. Niisha nuna apaja̱s iis ju̱na tímiayi:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Shuar ni aparí̱ncha, ni nukurí̱ncha, nua̱rí̱ncha uchirí̱ncha, yachi̱ncha, umai̱ncha Wiji̱a̱i̱ naṉkaamas enentáimtakka, tura shiir pujustinian wakerak Winí winitniun nakitiakka winia unuiniamur ajaschamniaiti.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Ni wakeramuri̱n ajakeak ni krusri̱ yanaki̱ nemartatsna nu winia unuiniamur ajaschamniaiti.’
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 ‘Je̱a̱ yakí jeamtaj tusam wakerakmeka, kuítian urutmak ajapawaintiaj tusam tura urutmaja̱i̱ṉkⁱ amukaintiaj tusam emka enentáimsashtatmek.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Túrutsuk aya ukura iniaisam amuktin tujinkiakmiṉkia, nuna wáiniainia nu, wishikiainiak ju̱na tiartatui:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 “Iiskua. Nu shuar jeamtinian naṉkamamiayi. Túrasha amuktinian tujinkiamiayi.”’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 ‘Tura uunt kapitián chíkich kapitiánja̱i̱ mesetan najanatin áchatpiash. Emka, niisha pujus, tias mir (10.000) suntarja̱i̱ painti mir (20.000) suntar winiana nuna nupetkaintjash tusa enentáimsashtatuak.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Tujintiakka, chíkich kapitián jeachat pujaanak, nawamnaikiatai tusa akatar akupkashtatuak.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Wats, “Kristu unuiniamuri̱ ajastinja̱i̱, wi takakjana ju̱na warí winia itiurtawa” tu enentáimsatniuitrume. Túrachkurmeka winia unuiniamur ajastin tujinkiarme.’
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 ‘Weeka jeaku péṉkeraiti. Tura michumarka ¿itiurak atak péṉker ati?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Wee michumarka araakmatniunmasha yaya̱a̱tsui. Tura tsuatnum ikiusmasha ántraiti. Aya ajapatniukete. Kuishim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi. Siaṉ murikiunmaya̱ chikichik meṉkakamtai meṉkaka nuna ti e̱a̱kchattawak.|src="ABS OT The lost sheep" size="span" ref="14.35"
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.