Lucas 14
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARC
1 Ayampratin tsawantai̱ Pariséu uuntri̱ je̱e̱n Jesus yurumáttsa wémiayi. Tura chíkich Pariséu wariniak túrat tusar ii pujuarmiayi.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Nui̱ áishmaṉ eaak-jaa Jesus pujamunam naka pujumiayi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Jintinniuncha Pariséuncha Jesus aniasmiayi “¿Warí tárum? ¿Ayampratin tsawantai̱ jaa tsuárminkiait. Tsuárchamniakait?” tímiayi.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Tura niisha áimtsuk pujuarmiayi. Nuiṉkia jaan antiṉ tsuármiayi. Tura “shiir wetá” tímiayi.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Nuyá Pariséun chicharuk, “Atumí umpuurari̱sha, waakari̱sha wa̱a̱ táurmanum akaiki iniamtai, ayampratin tsawant aiṉ nu chichamaik júatsrumek” tímiayi.
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Takui áimkiatniun peṉké tujinkiarmiayi.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Ipiaamusha peṉkeri̱ pujutainium pujustaitsar ti wakeruiniakui, Jesus nuna wáiniak ju̱na jintintramiayi:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Nuátnaikiatin nampernum peṉkeri̱ pujutainium pujusaip. Nui̱ pujakminkia, chíkich ámiji̱a̱i̱ naṉkaamas peṉkéri̱ táchatpiash.’
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 ‘Tura ipiatmania nu chichartamuk “Chikich iiktusta” turamchatpiash. Nui̱ṉkia chíkich náṉkatkamu pujutainium wéakum natsa̱rtatme.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Antsu ipiatmakmin, náṉkatkamu pujutainium pujustá. Nuiṉkia ipiatmamnia nu chichartamuk “Amikru, ámeka ju̱i̱ peṉkeri̱ pujutainium pujustá” turamtatui. Nuja̱i̱ chíkich ipiaamu ainia nu, “nekas peṉkerinti” turamartatui.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Iimiata, “peṉkerintjai” tu enentáimtuma nuka péejchach awajnastatui. Tura ímianchach enentáimtúmana nuka waantu ajastiniaiti.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nuyá Nin ipiaamua nuna chicharuk tímiayi “Amesha yurumáití tusam untsuktajtsam wakerakmeka, ame amikrumsha, yatsumsha, ame shuarumsha, írutramuram kuítrintin ainia nusha ipiaawaip. Nii ipiaamka, ataksha íksaṉ ámin ipiatmashtatuak. Nuja̱i̱ akikma átatme.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Antsu yurumáití tusam untsuktajtsam wakerakmeka, kuítrincha, wekaicha, shutuapsha, kusurusha ipiaawarta.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Niisha akirmaktinian tujintiainiawai. Péṉker shuar nantakiartatna nui̱ akinkiattame. Nu tuma asamtai warastatme” tímiayi.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Nu misanam pujuarmia nuya̱, chikichik Jesus chichaamun antuk, Jesusan tímiayi “Yus akupeamunam pachiiniak, yurumkuṉka ti shiir ainti.”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Nuna takui Jesus ju̱na jintintiamiayi: “Áishmaṉ namperan nájanuk, untsurí̱ shuaran taartí tusa akatar akupkamai.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Yurumátin jeamtai “Winitiarum, yurumátin jeayi” tu tiarta tusa ni takarniuri̱n akupkamai.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Tura winichminiaitji tusar ashí ujakarmai. Chíkich timiai “Nuṉkan yamái sumarmakjai. Iyutaj tusa wéakun winishtatjai. Tsaṉkurturti” timiai.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Tura chíkich chichaak “Wisha tias waakan sumarmakjai. Nekapsatsan wakerajai. Tuma asan winishtatjai. Tsaṉkurturti” timiai.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Tura chíkich chichaak “Yamái nuatnaikiajai. Tuma asan winishtatjai” timiai.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Takarin waketki ni úuntri̱n ashí nuna ujakmai. Nuna antuk niisha kajekmiayi. Tura ni takarniuri̱n timiai “Ju̱ péprunam péṉker jintianmasha tura uchich jintiachinmasha weme, kuítrincha tura wekaichasha, shutuapsha, kusurusha itiaarta.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Nuyá ukunam ni takarniuri̱ taa chicharuk “Uuntá, ame turutmiamna nútiksanak túramjai; túrasha tuke aṉkant awai” timiai.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 ‘Tutai ni uuntri̱ chichaak “Jintianam weme, chíkich jintiachiniam weme, wáinmena nu ashí awaya̱warta. Winia jearui̱ piakat tusan wakerajai.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Emka ipiaawarmajnia nuka peṉké chikichkíksha winiṉkia yurumáchartatui, tajarme’ tímiayi.” Suntar winiana nuna nupetkaintjash tusa enentáimsashtatuak.|src="ABS OT Archer on tower" size="span" ref="14.24"
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Untsurí̱ aents Jesusja̱i̱ irunki wearmiayi. Niisha nuna apaja̱s iis ju̱na tímiayi:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Shuar ni aparí̱ncha, ni nukurí̱ncha, nua̱rí̱ncha uchirí̱ncha, yachi̱ncha, umai̱ncha Wiji̱a̱i̱ naṉkaamas enentáimtakka, tura shiir pujustinian wakerak Winí winitniun nakitiakka winia unuiniamur ajaschamniaiti.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Ni wakeramuri̱n ajakeak ni krusri̱ yanaki̱ nemartatsna nu winia unuiniamur ajaschamniaiti.’
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 ‘Je̱a̱ yakí jeamtaj tusam wakerakmeka, kuítian urutmak ajapawaintiaj tusam tura urutmaja̱i̱ṉkⁱ amukaintiaj tusam emka enentáimsashtatmek.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Túrutsuk aya ukura iniaisam amuktin tujinkiakmiṉkia, nuna wáiniainia nu, wishikiainiak ju̱na tiartatui:
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 “Iiskua. Nu shuar jeamtinian naṉkamamiayi. Túrasha amuktinian tujinkiamiayi.”’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 ‘Tura uunt kapitián chíkich kapitiánja̱i̱ mesetan najanatin áchatpiash. Emka, niisha pujus, tias mir (10.000) suntarja̱i̱ painti mir (20.000) suntar winiana nuna nupetkaintjash tusa enentáimsashtatuak.
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tujintiakka, chíkich kapitián jeachat pujaanak, nawamnaikiatai tusa akatar akupkashtatuak.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Wats, “Kristu unuiniamuri̱ ajastinja̱i̱, wi takakjana ju̱na warí winia itiurtawa” tu enentáimsatniuitrume. Túrachkurmeka winia unuiniamur ajastin tujinkiarme.’
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 ‘Weeka jeaku péṉkeraiti. Tura michumarka ¿itiurak atak péṉker ati?
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Wee michumarka araakmatniunmasha yaya̱a̱tsui. Tura tsuatnum ikiusmasha ántraiti. Aya ajapatniukete. Kuishim ákuiṉkia antuktarum” tímiayi. Siaṉ murikiunmaya̱ chikichik meṉkakamtai meṉkaka nuna ti e̱a̱kchattawak.|src="ABS OT The lost sheep" size="span" ref="14.35"
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.