Lucas 11
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ACF
1 Chíkich tsawantai̱ Jesus Yúsan áujsataj tusa atsamunam pujumiayi. Áujsua amikmatai ni unuiniamuri̱ chikichik Nin tímiayi “Uuntá, imiakratin Juaṉ ni unuiniamuri̱n unuiniamia núnismek Yus áujsatin unuitiurta.”
1 E aconteceu que, estando ele a orar num certo lugar, quando acabou, lhe disse um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Tutai Jesus tímiayi “Yus áujkuram ju̱ titiarum:
2 E ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai nosso, que estás nos céus, santificado seja o teu nome; venha o teu reino; seja feita a tua vontade, assim na terra, como no céu.
3 Aparú, ii yurumkari̱ ashí tsawant amasta.
3 Dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Tura winia nemasrun tsaṉkurajna núnismek, Aparú, winia tunaaru tumashri̱sha tsaṉkurturta. Tunáa wakeruktin tsaṉkatrukaip. Antsu ashí tunaanumia̱ uwemtikrurta.”
4 E perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a qualquer que nos deve, e não nos conduzas à tentação, mas livra-nos do mal.
5 — ausente —
5 Disse-lhes também: Qual de vós terá um amigo, e, se for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 — ausente —
6 Pois que um amigo meu chegou a minha casa, vindo de caminho, e não tenho que apresentar-lhe;
7 Tura nii init pujusaṉ chichaak “Warí, wáitisha epenmiaiti, tura winia uchirsha wiji̱a̱i̱ ashí tepeenawai. Itiur nantakniak amastaj. Itit awajtipia” turamchanpiash.
7 Se ele, respondendo de dentro, disser: Não me importunes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para tos dar;
8 Wats, paant tájarme, niisha amikrum asa, nantaki ikiatmastinian nakitiayat, itit awajtiṉ tusa nantaki ashí wakeramna nuna suramsattawai.
8 Digo-vos que, ainda que não se levante a dar-lhos, por ser seu amigo, levantar-se-á, todavia, por causa da sua importunação, e lhe dará tudo o que houver mister.
9 Tuma asamtai tájarme: Yus seatarum; túrakrumin suramsattarme. E̱a̱krumka wáinkiattarme. “Winiajai” tákurmin awa̱intiamattarme.
9 E eu vos digo a vós: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Seana núnaka suíniatsuk. E̱a̱na nuka wáintsuk. “Winiajai” tuinia núnaka awa̱iniatsuk.’
10 Porque qualquer que pede recebe; e quem busca acha; e a quem bate abrir-se-lhe-á.
11 ‘Wats, átum uchirtintiram, ame uchiram apatkun seatmakui ¿kayaash súsaintiam? Namakan seatmakui ¿napíash súsaintiam?
11 E qual o pai de entre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, também, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Nujintian seatmakuisha ¿titiṉkiash súsaintiam?
12 Ou, também, se lhe pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Warí, átum imiá yajauchitirmesha atumí uchiri̱ péṉker ana nu tuke súchakaitrum. Atumí Apari̱ nayaimpiniam pujana nu, seakrumniṉkia nú naṉkaamas ni Wakani̱n suramsattawai.” Tu unuiniamiayi.
13 Pois se vós, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Shuar iwianchruku asa chichachu ámiayi. Nuna enentái̱yan nu iwianchin Jesus ji̱i̱ki akupkamiayi. Íwianch jiinkimtai chichachu chichasmiayi. Túramtai shuar nui̱ pujuarmia nu ti enentáimprarmiayi.
14 E estava ele expulsando um demônio, o qual era mudo. E aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e maravilhou-se a multidão.
15 Tura chíkich tiarmiayi “Ju̱ka iwianchi̱ kapitiántri̱ Satanásan, ni chíkich naari̱ Pirsepún umirniuiti. Tuma asa nuna kakarmari̱ji̱a̱i̱ iwianchin ji̱i̱ki akupeawai.”
15 Mas alguns deles diziam: Ele expulsa os demônios por Belzebu, príncipe dos demônios.
16 Tura chíkichkia, nekas Yúsnumia̱ taawashit tusar “Nayaimpinmaya̱ kakaram ana nu iniakmasam aents tujintiamu túrata” Jesusan tiarmiayi.
16 E outros, tentando-o, pediam-lhe um sinal do céu.
17 Tura Jesus tu enentáimiainian neka asa tímiayi “Núu nuṉkanmaya̱n shuar nuamtak kajernaiyakuiṉkia nú nuṉka wárik meserchattawak; nuamtak shuarsha ni shuari̱ji̱a̱i̱ kajernaiyaksha amunaikchartatuak.
17 Mas, conhecendo ele os seus pensamentos, disse-lhes: Todo o reino, dividido contra si mesmo, será assolado; e a casa, dividida contra si mesma, cairá.
18 Wíniaka “Pirsepú iwianchi kakarmari̱ji̱a̱i̱ iwianchin ji̱i̱ki akupeawai” túruttsurmek. Tuma asamtai tájarme, uunt iwianch Satanás naartin, ni suntari̱ji̱a̱i̱ kajernaiyaksha ¿itiur tuke kakaram átinkⁱ?
18 E, se também Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Tura Wi Pirsepú kakarmari̱ji̱a̱i̱ iwianchin ji̱i̱ki akupeakuiṉkia, atumi shuari̱sha ¿yana kakarmariji̱a̱i̱ṉ iwianchin ji̱i̱ki akupena? Niisha “iwianchi kakarmari̱ji̱a̱i̱ túrichuitji” tuiniai̱sha ¿itiura Winiasha, “iwianchi kakarmari̱ji̱a̱i̱ túraiti” turutminiaitrum?
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Eles, pois, serão os vossos juízes.
20 Wikia Yusa kakarmari̱ji̱a̱i̱ iwianchin ji̱i̱kin akupeajai. Nu nekaarum Yus atumi̱ enentái̱n akupin ajasuana nu nékarme.’
20 Mas, se eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente a vós é chegado o reino de Deus.
21 ‘Kakaram áishmaṉ kíishtumaktajtsa iwiarnar wajas je̱e̱n wáinkiui, ni wariri̱ init ana nusha tímiatrusaṉ áiniawai.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança está tudo quanto tem;
22 Antsu niiji̱a̱i̱ naṉkaamas kakaram ana nu winiakka nupetkashtatuak. Tura kíishtumaktinian iwiar takakman jurawai. Tura kasamkámun ni amikri̱n súawai. Kakaram áishmaṉ iwianchin nakumeawai. Tura nuja̱i̱ naṉkaamas kakaram áishmaṉ Winia nakumprawai.
22 Mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a sua armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Iista. Winia nemartatsna nu winia nemasruiti. Núnisaṉ Winia yáintsuna nuka aya itiurchat nájateawai.’
23 Quem não é comigo é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Nuyá Jesus ju̱na tímiayi: ‘Shuara enentáiya̱ íwianch jiinki ayamprataj tusa yumi peṉké yútatsna nui̱ wéawai. Tura ayampratniun wáincha asa ataksha waketkitniun enentáimui. “Wi jíinkimiaj nui̱ṉ waketkitjai” tawai.
24 Quando o espírito imundo tem saído do homem, anda por lugares secos, buscando repouso; e, não o achando, diz: Tornarei para minha casa, de onde saí.
25 Tura waketki péṉker iwiaramun tura aṉkant aan wáiniui.
25 E, chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Nuna wáiniak, ni a̱in siati iwianchin niiji̱a̱i̱ naṉkaamas yajaunchin itiá eṉkemáwartatui. Túrunamtai nu shuar nuiki nuna naṉkaamas yajauch ajastatui.” Tu tímiayi Jesus.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem é pior do que o primeiro.
27 Shuar iruniarmia nui̱ Jesus nuna chichaa pujai̱, nuwa̱ untsumuk “Ame nukun Yus ti yáiṉkiai. Ni ampujé̱n ame pujuschamkam. Ámin amuntstamachmakam” tímiayi.
27 E aconteceu que, dizendo ele estas coisas, uma mulher dentre a multidão, levantando a voz, lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que mamaste.
28 Tutai Jesus tímiayi “Antsu ni chichame̱n antukar umirainia nuna, nukurja̱i̱ naṉkaamas Yus ti yáiṉkiaru áiniawai, tajai” tímiayi.
28 Mas ele disse: Antes bemaventurados os que ouvem a palavra de Deus e a guardam.
29 Shuar untsurí̱ Ni̱i̱n káunkarmatai Jesus tímiayi “Yamaiya̱ shuarka yajauch áiniawai. Yajauch ásar, chichartuiniak “Nekas Yúsnumia̱itkiumka aents tujintiamua nu túram Yusa kakarmari̱ iniakmasta” turutainiawai. Túrasha áyatik yaunchu Junas túrunamuja̱i̱ iniakmasmia nuja̱i̱ṉ nekaatin áiniawai.
29 E, ajuntando-se a multidão, começou a dizer: Maligna é esta geração; ela pede um sinal; e não lhe será dado outro sinal, senão o sinal do profeta Jonas;
30 Kame Junas túrunamuja̱i̱ Níniwi péprunmaya̱ shuaran yaunchu Yus ni kakarmari̱n iniakmasmia núnisaṉ yamaisha Aents Ajasu tutainjiana nu Wi túrunamuja̱i̱ Yuska ni kakarmari̱n iniakturmastatrume.
30 Porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, assim o Filho do homem o será também para esta geração.
31 Yaunchu Sarumún uunt akupin pujai̱ Sepa núṉkanmaya̱ nuwa̱ akupin Sarumuṉka chichame̱n nekaataj tusa ti jeashtanmaya̱ támiayi. Tura yamaikia Sarumuṉja̱i̱ naṉkaamas pujai̱ átumka anturtatsrume. Tuma asamtai Wi tájarme, Yus ashí shuaran nekapsattana nu tsawant jeamtai nu nuwa̱, akupniun péṉker anturka asamtai, Yus íimianum péṉker átatui. Antsu atumsha Winia anturtukcha asakrumin Yus íimianum yajauch átatrume.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; pois até dos confins da terra veio ouvir a sabedoria de Salomão; e eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Tura Yúsnan etserin Junas Níniwi péprunmaya̱ shuarnum Yus Chichaman etserkamtai nu shuar ni tunaari̱n enentáimtusar enentái̱n yapaji̱áwarmiayi. Tura ju̱i̱ yamái Junasja̱i̱ naṉkaamas etserin pujajai. ¡Tuma asamtai nekapsatin tsawant jeamtai Níniwinmaya̱ shuar yamaiya̱ shuar árumna nuna sumamtikramattarme!’
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; pois se converteram com a pregação de Jonas; e eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 ‘¿Shirikip ekeemakar ú̱u̱ktinkiait? Pitiaknumsha eṉkeashtiniaiti. Antsu shuar je̱á waya̱na nu paant íimsat tusar yakí ekensatniuiti.
33 E ninguém, acendendo uma candeia, a põe em oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Ame jí̱i̱miji̱a̱i̱ wáinkiam nuja̱i̱ wekasatin nekaattame. Tuma asamtai ame ji̱i̱miji̱a̱i̱ péṉker ana nu wáinkiumka péṉker wekasattame; antsu ame ji̱i̱miji̱a̱i̱ yajauch ana nu wáinkiumka, kiritniunam wekasatniua núnisaṉ yajauchiniam wekasattame.
34 A candeia do corpo é o olho. Sendo, pois, o teu olho simples, também todo o teu corpo será luminoso; mas, se for mau, também o teu corpo será tenebroso.
35 Anearta. Enentáimin tsáapin ana nu kiritin ajaschati tusam anearam wekasata.
35 Vê, pois, que a luz que em ti há não sejam trevas.
36 Ame aya̱shmi̱i̱n kirit ajatsuk aya tsáapniniaitkiuiṉkia, shirikip paant awajea núnisaṉ ashí paant wáinkiattame” tímiayi.
36 Se, pois, todo o teu corpo é luminoso, não tendo em trevas parte alguma, todo será luminoso, como quando a candeia te ilumina com o seu resplendor.
37 Jesus chichasua amikmatai Pariséu shuar, winia jearui̱ yurumáitia tusa untsukmiayi. Tutai Jesus wa̱yá misanam pujusmiayi.
37 E, estando ele ainda falando, rogou-lhe um fariseu que fosse jantar com ele; e, entrando, assentou-se à mesa.
38 Tura Israer-shuar ikijmiartin ana nuna túrutsuk aya pujakui Pariséusha nuna wáiniak “maa ¿urukamtia tura?” tu enentáimsamiayi.
38 Mas o fariseu admirou-se, vendo que não se lavara antes de jantar.
39 Tura Uunt Jesus tímiayi “Pariséutirmeka atumí yurumtairi̱ aya pátatek nijiaktin ti wakeriniaitrume. Atumsha nu yurumtaiji̱a̱i̱ méteketrume. Pátatek péṉker túrarme. Tura atumí enentái̱nkia kasamkatniusha tura yajauchia nusha piakuiti.
39 E o Senhor lhe disse: Agora vós, os fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 ¡Enentáimcha! Warí, ashí pátatek wáiniajⁱ nuna Yus najanachmakia; tura init paantcha ana nunasha Yúsak najanachmakia.
40 Loucos! Quem fez o exterior não fez também o interior?
41 — ausente —
41 Antes dai esmola do que tiverdes, e eis que tudo vos será limpo.
42 — ausente —
42 Mas ai de vós, fariseus, que dizimais a hortelã, e a arruda, e toda a hortaliça, e desprezais o juízo e o amor de Deus. Importava fazer estas coisas, e não deixar as outras.
43 ‘Tura aneartarum Pariséutirmesha. Yus áujtai je̱a̱nam peṉkeri̱ pujutainium pujustin wakerarme. Tura jintiá aents íimiainiamunam ti shiir áujtusarat tusarum wakerarme.’
43 Ai de vós, fariseus, que amais os primeiros assentos nas sinagogas, e as saudações nas praças.
44 ‘Jintinniutirmesha, Pariséutirmesha mái-metek aneartarum. ¡Antar shiir chichamtinia! Iwiarsamu paantcha núniniaitrume. Shuar nu naṉkaamaksha nájamiat nékatsui. Núnisaṉ shuar atumi̱ chichame̱ antukar yajauchia nuna nekartamtsurme.”
44 Ai de vós, escribas e fariseus, hipócritas! que sois como as sepulturas que não aparecem, e os homens que sobre elas andam não o sabem.
45 Nuikia Israer-shuara jintinniuri̱ chikichik Jesusan chicharuk tímiayi “Uuntá, nu tákum incha yajauch chichareame.”
45 E, respondendo um dos doutores da lei, disse-lhe: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Tutai Jesus tímiayi “Atumsha jintinniutiram aneartarum. Atumi̱ akupkamuri̱ji̱a̱i̱ káarak ti kijin entsakchamnia súarme. Tura átumka yáiṉtaj tusarum atumí uweje̱ja̱i̱sha peṉké ántiatsrume.’
46 E ele lhe disse: Ai de vós também, doutores da lei, que carregais os homens com cargas difíceis de transportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais essas cargas.
47 ‘Aneartarum tájarme. Yaunchu atumí uuntri̱ Yúsnan étserniun máawarmia nuna iwiarsamuri̱ átum jeamniuitrume nu etserin ti péṉker ásarmatai kajinmatkishtin.
47 Ai de vós que edificais os sepulcros dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Nu túrakrum atumí uuntri̱ túrawarmia nu, “yajauchichuiti” tarume. Warí, niisha máawarmiayi, tura atumsha máawarai táyatrum niiji̱a̱i̱ méteketrume. Warí, Yúsnan etserniu iwiarsamuri̱n jeamkuram atumek sumamarme.’
48 Bem testificais, pois, que consentis nas obras de vossos pais; porque eles os mataram, e vós edificais os seus sepulcros.
49 ‘Atumí túramuri̱n nekáa Yus ju̱na yaunchu tímiayi: “Winia etserturniun tura winia akatramurnasha ni̱i̱n akuptukartatjai. Túramtai chikichnaka máawartatui, tura chikichnaka pataatukartatui.”
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Tuma asamtai ashí ni etserniuri̱n maamu ainia nuna, yamaiya̱ áentstirmin Yus sumamtikramattarme. Nuṉka najanamunmaya̱ jukí
50 Para que desta geração seja requerido o sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 yamái ímiajai̱ maamu ainia nuna, kame Apir maamunmaya̱ jukí yamái Sakarías maamua tímiajai̱ anintrustatui. Namaṉ maar Yus sutai ámanum tura Yus-je̱a̱ ámanum ajapén atenkamunam máawarmia nú Sakaríasan tajai. Nu tuma asamtai tájarme, ni etserniuri̱ maantamnawarmia nuna yamái matsatrumna nútirmin aninmasartatui.’
51 Desde o sangue de Abel, até ao sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o templo; assim, vos digo, será requerido desta geração.
52 ‘Jintinniutiram aneartarum. Waiti asakatniua núnisrumek nekas nekaatin surimiarme. Atumkesha nékatsrume. Tura nekaataj tana nusha suritiarme” tímiayi.
52 Ai de vós, doutores da lei, que tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes os que entravam.
53 — ausente —
53 E, dizendo-lhes ele isto, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a fazê-lo falar acerca de muitas coisas,
54 — ausente —
54 Armando-lhe ciladas, e procurando apanhar da sua boca alguma coisa para o acusarem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.