Lucas 10
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Nuyá ukunam chíkich unuiniamuri̱n setenta anaikiarmiayi Jesus. Tura jímiar jímiaran apatak émkitiarum tusa ashí péprunam ashí nuṉkanam ni wétin amia nui̱ akupkamiayi.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Akupeak tímiayi “Nekas tájarme, Yus-Chicham étserkum, júuktinia núnisaṉ, aents Yus-shuar awajsatin ti awai. Tura ¿yaki júukat, aya ishichik takainiasha? Tuma asamtai ni takarniuri̱ akupkat tusarum Nerentin seatarum.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Wetarum. Átumka murikiua núninaitrume. Uunt yawa̱ yujamua núninnium tsuumai ámunam akupeajrume.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Yurumkasha, kuitcha, sapatcha júkiirap; shuarja̱i̱ jintiá áujmamsatai tusarum wajasairap.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Je̱a̱ waya̱krum emka ju̱ titiarum: “Ju̱ je̱a̱nam pujuinia nuna Yus shiir awajsarti.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Nérentin “Ee, nuna wakerajai” tákuiṉkia túrunattawai. Tura “Atsá, wakeratsjai” tákuiṉkia, “nuiṉkia túrunashti” titiarum.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Je̱á waya̱ttarmena nú je̱a̱nmaṉ pujustarum. Tura ajampramsattarmena nu yuatarum. Warí, takaana nu akinkiashtinkiait. Chíkich je̱a̱nam nui̱ werum nui̱ werum ajairap.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 Awa̱intiamawartatna nú peprunam jearmeka ajampramsartatna nu yuatarum.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Jaa ainia nu tsuártarum. Túrarum “Yus ju̱ nuṉkanam akupin ajastin ishichik ajatemsai” nu peprunmaya̱ shuar titiarum.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Íksarmek itiaarmachartatna nú peprunam jearum, jintiá wajasrum ju̱ titiarum,
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Yusna nakitra asakrumin, atumi péprurinia̱ nuṉka ii nawe̱n peema japirar akakekji. Túrasha ju̱ paant nekaatarum: Yus ju̱ nuṉkanam akupkatin ishichik ajatemsai.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Yusa nekapsatin tsawantri̱ jeamtai nu peprunmaya̱ shuaran ti asutiáttawai. Yaunchu Sutumanmaya̱ shuaran asutiámia nuja̱i̱ naṉkaamas asutiáttawai. Núnaka paant tájarme tímiayi.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 ‘Wáinkiatá, Kurasín péprunmaya̱tiram. Wáinkiatá Petsaitia péprunmaya̱tirmesha. Atumí pépruri̱i̱n aents tujintiamun ti túraitjai. Warí, yaunchu Tiru péprunmasha, Setuṉ péprunmasha nu tujintiamu túramuitkuiṉkia yaunchu ni enentái̱n yapaji̱áwara̱a̱yi. Túrawar kúntuts pujutai pushin entsarar yuṉkunim ajakiara̱a̱yi.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Tura atumsha aents tujintiamu túramu wáiniatrum yapaji̱achu asakrumin Tirunmaya̱ tura Setuṉnumia̱ aentsja̱i̱ naṉkaamas asutniáttarme.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 Tura atumsha Kapernáumnumia̱tirmesha, “ti naṉkaamantu ajasar nayaimpiniam jeattaji” tu enentáimtsurmek. Maaj, antsu jaka matsamtainium jeattarme, auka” tímiayi.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Tura Jesus ni unuiniamuri̱n ju̱nasha tímiayi: “Atumin anturtamainiakka Winiasha anturtuiniawai; atumin nakitramainiakka Winiasha nakitruiniawai; tura nú arant, Winia nakitrakka Winia akuptukua nunasha nakitiawai.” Tú áujas Jesus nin akupkarmiayi.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Ukunam nu setenta unuiniamu warasar waketki táarmiayi. Tura chichainiak “Uuntá, ame náarmi̱i̱n íwianch ji̱i̱ki akupeam umirtamkamji” tiarmiayi.
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Tutai Jesus tímiayi “Ee, Wisha nayaimpinmaya̱ peem peetna núnisaṉ, uunt iwianch Satanásan akaiki iniaan wáinkiamjai.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Atumniaka winia kakarmarun susamjarme, napi najarmasha titiṉ najarmasha yajauch awajtamsa̱i̱rum tusan; tura ii nemasri̱ kakarmari̱ nupetkatniuncha susamjarme.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Túrasha íwianch umirtamkui nu enentáimsam warasairap. Antsu atumí naari̱ nayaimpiniam aarma aa asamtai warastarum” tímiayi Jesus.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Nuiṉkia ni enentái̱n Yusa Wakaní̱ waramtiksam Jesus ju̱na tímiayi: “Aparú, ashí nayaimpiji̱a̱i̱ nuṉka Úuntrinme; tuma asam ju̱ túrunamu ti unuimiaru enentáimtumainia nuyá ú̱u̱kuitme; antsu uchichia núnis naṉkaamantuchu enentáimtumainia nú shuar paant awajtusuitme. Ee, Aparú, núnik wakerichmakum. Tuma asamtai shiir enentáimtajme, Aparú” tímiayi.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Winia Apar ashí surusuiti. Wisha ni Uchiri̱ asamtai Winia nékarui. Tura chíkich Winia nekas nekarainiatsui. Yus Apancha Wiki nékajai. Tura Wi wakeraj nú shuaran winia Aparun paant awajtajai. Nú shuarsha winia Aparun nékainiawai.” Tu tímiayi Jesus.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 — ausente —
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 — ausente —
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Nuyá akupkamun jintinkiartin Jesus warintiak chichakat tusa wajatki werimiayi. Werí iniimiayi “Uuntá, wi tuke iwiaaku átaj takun ¿warinia túratniuitiaj?” tímiayi.
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Tutai Jesus aya̱k “¿Yús-Papinium Muisáis áarmanum waritia áarmait. Waritia enentáimiam?” tímiayi.
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Akupkamun jintinkiartin aya̱k tímiayi “Ju̱na tawai: Ti enentáimsam, tuke enentáimja̱i̱ Uunt Yus aneeta. Ame kakarmaram, iwiaakmarmesha Yus íiktusta. Tura ame aya̱shim aneamna núnismek ame írutramurmesha aneeta. Núchakait” tímiayi.
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Tutai Jesus tímiayi “Péṉker áimsame. Nu túrakmeka tuke iwiaaku átatme.”
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Tutai akupkamun jintinkiartin ni anintramun kíishtumaktajtsa wakerak “Winia írutramursha ¿ya ainia?” tímiayi.
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Takui Jesus tímiayi “Jerusaréṉnumia̱ jintia Jirikiú péprunam jeana nú jintianam áishmaṉ wean, kasa áishmaṉ tariar ni wariri̱n, pushiri̱ncha kasarkarmiayi. Tura katsumkar mayái̱ ashirak aju̱antar ikiukiarmiayi.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Tura Israer-shuar Patri ukunmaṉ winis nu áishmaṉkan wáiniak aya íikiaṉ iis ikiukmiayi.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Nuyá ukunam Patri yáintri̱sha nu jintianam wesa, nu áishmaṉkan wáiniak, áyatik iis ikiuak wémiayi.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Tura nuyá Samaria nuṉkanmaya̱ áishmaṉsha nu jintianmaṉ wesa, nu áishmaṉkan wáiniak ní shuárinchunak wáitnéntramiayi.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Nuyá nu áishmaṉkan weantuk ni numpamnamuri̱n asuitiji̱a̱i̱ tura wíniuja̱i̱ tsuar jaanchji̱a̱i̱ penuarmiayi. Tura ni kawairi̱i̱n ekenak jukimiayi. Tura írar kanutainiam jukí ejé nu áishmaṉkan péṉker wáinkiamiayi.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Tura kashin tsawa̱rmatai Samarianmaya̱ áishmaṉ weak jimiará kuítian jusa je̱á nérenniuri̱n susamiayi. Susa tímiayi “Ju̱ áishmaṉ péṉker wáitrukta. Tura wi amaajna ju̱ táasmataisha wi wáketkun akiktajme” tímiayi.
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Ayu, ámiji̱a̱i̱sha, nu menaintiu áiniana nu, ¿tuá imiá nekas katsumkamun waitnentramia?” tímiayi Jesus.
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Takui akupkamun jintinkiartin chichaak “Entá, katsumkamun wáitnentramia núa” tímiayi.
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Nuyá Jesus jintiá wesa chíkich péprunam jeamiayi. Nu péprunmaya̱ nuwa̱ naari̱ Marta ni je̱e̱n itiaamiayi.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Marta kai̱ ámiayi ni naari̱ Marí. Marisha unuiniamun anturkataj tusa Jesusa nawe̱n pujursamiayi.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Tura Mártaka ni takatri̱n ti enentáimtak Jesusan weantuk tímiayi “Uuntá Jesusá, ¿winia kai̱r takatan winiak íiktursainia nuka enentáimtsumek? Winia yáiṉtá turuttia” tímiayi.
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Tutai Jesus tímiayi “Maaj Martá, untsurí̱ túratin ana nu ti enentáimsam itit awajtamui.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Tura aya chikichik nekas túratniuiti. Marikia nekas péṉker ana nuna achikiai. Nusha peṉké jurunkishtatui” tímiayi.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.