Atos 8
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 — ausente —
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 — ausente —
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Sáuruka Yus-shuaran kajerak ti pataat wémiayi. Túmak nui̱ je̱á wayá, nui̱ wayá áishmaṉnasha nuwa̱ncha wáinkiaṉka japiki jukí sepunam eṉkeataj tusa túrimiayi. Tumakui Yus-shuar Jerusaréṉnumia̱ pisarar Jutía nuṉkanam, tura Samaria nuṉkanmasha jeawarmiayi. Jesusa akatramuri̱ṉkia antsu Jerusaréṉnumaṉ juakarmiayi.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 Túrasha Jerusaréṉnumia̱ aents pisararmia nu, arant wénaksha tuke Yusa chichame̱n etserkini yujarmiayi.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Tura Jiripi Jerusaréṉnumia̱ we tura chíkich péprunam Samaria núṉkanam ámiania nui̱ jeá, chichaak “Yus anaikiamu ana nu Jesusaiti” tu etsermiayi.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 Túrakui aents iruntrar chikichík enentáiji̱a̱i̱ Jiripi étsereamun titiú pujusar antukarmiayi. Yusa kakarmari̱n nekaawarat tusa aentsti túrachminian túrimia nunasha wáiniarmiayi.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 Ti untsurí̱ aents iwianchruku ármia nuna Jiripi nu iwianchin ji̱i̱rki akuptiarmiayi. Tura íwianch jíiniainiak kakantar charáa tiar jíiniarmiayi. Tura ti untsurí̱ emearusha shutuapsha péṉker ajasarmiayi.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Tuma asamtai nú péprunmaya̱ṉka ashí shuar ti warasar pujuarmiayi.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Tura nú nuṉkanam uwishin Semuṉ pujumiayi. Nuikkia wi ímianaitjai tusa Samarianmaya̱ aentsun anaṉniuyayi.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 Tuma asamtai ashí aents úmamkesar uchichisha, uuntcha, nin anturiarmiayi. Tura tiarmiayi “Ju̱ Semuṉsha Yusa kakarmari̱ji̱a̱i̱ áitkiawai.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Tura ti untsurí̱ uwí wawekratmari̱ji̱a̱i̱ anaṉkarta asamtai, umirkarmiayi nu aents.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Túrasha Jiripi Yusa akupeamuri̱n, tura Jesukrístununcha shiir chichaman etserkamiayi. Tura, nuna antukar nuwa̱sha áishmaṉsha umikiar imian wearmiayi.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 Semuṉsha imia uwishniuitiat Yus-Chichaman enentáimtus imianmiayi. Tura Jiripiji̱a̱i̱ tsaniṉ wekaimiayi. Yusa kakarmari̱n shuar nekaawarat tusa Jiripikia aentsti túrachminian túrimiayi. Nuna wáiniak Semuṉ ti enentáimsamiayi.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 Tura Jesusa akatramuri̱sha Jerusaréṉnum pujuarmia nui̱ Samarianmaya̱ aents Yusa chichame̱n umirainiawai taman nekaawarmiayi. Tuma asamtai Pitruncha Juáṉnasha nekáa ikiuutarum tusa akupkarmiayi.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 — ausente —
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 — ausente —
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Tura áujsua umikiar Pítiur Juaṉja̱i̱ ni uwejé̱n nú Yus-shuaran awantsarmiayi. Nuiṉkia Yusa Wakaní̱ taramiayi.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Jesusa akatramuri̱ uweje̱ awa̱smanum Yusa Wakaní̱ taramtai, Semuṉsha nuna wáiniak, kuitja̱i̱ nu kakarman sumaktaj, tímiayi.
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 Tura Jesusa akatramuri̱n chicharuk tímiayi “Winiasha kuitja̱i̱ surustarum nu kakaram. Wisha nútiksanak náṉkamas aentsnum winia uwejur awantsam Yusa Wakaní̱ tarurat tusan tajai” tímiayi.
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Tutai Pítiur tímiayi Semuṉkan “Ámeka kuítrumja̱i̱ métek meṉkakatniuitme. Warí, Yus amaana nu ¿kuitja̱i̱ sumaktinkiait?
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Yus esetram enentáimtachu asam nu túramu pachistincha peṉké tujinkiame, tímiayi.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Enentáimprata. Túram Yus seata. Enentáimtamna nuna Yus tsaṉkurtamprashtimpiash.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 Nékajme, tsaaṉkea áintsaṉ yapá enentáimin pimiutramkaiti. Tura tunaarmi̱i̱n jinkiámua núniniaitme” tímiayi.
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 Tutai Semuṉ áimkiamiayi “Uunt Yus aujtursatarum. Túrutrumna nuna túrunawa̱i̱j tusan tajai” tímiayi.
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 Nuya̱sha Jesusa akatramuri̱ Jesusa túramuri̱n nú áentsun ujakarmiayi. Tura wésar Samaria nuṉkanam pepru ámunmaṉka Yus-Chichaman nui̱ etserkiar, nui̱ etserkiar Jerusaréṉnum waketkiarmiayi.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Tura Yus ni suntari̱n nayaimpinmaya̱n Jiripincha akuptukmiayi. Niisha chicharuk tímiayi “Wátskea. Juya̱ jiinkim Jerusaréṉnumia̱ jintia Eṉkasa péprunam wea nuní weme, anaraani̱ wetá. Nú jíntiaka atsamu nuṉkanam naṉkaamawai’ tímiayi.
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Tutai Jiripisha wémiayi. Jintiá wesa Itiupianmaya̱ áishmaṉkan wáinkiamiayi. Nú áishmaṉsha Itiupia nuṉka akupniuri̱n, ni naari̱ Kantasen takarniuyayi. Kantaseka núwa̱uyayi. Tura nu áishmaṉ ti neka asa nuna kuítri̱n íirniuyayi. Nú áishmaṉsha Yúsan áujsataj tusa Jerusaréṉnum wéu wáketmiayi.
27 — ausente —
28 Karetanam eṉkemar wesa, Yusa etserniuri̱ Isayas aarmia nuna aujki wémiayi.
28 — ausente —
29 Wats, Jiripi nú jintianam wéakui, Yusa Wakaní̱ nin tímiayi “Nú kareta amayáṉta.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Tura Jiripisha amayáṉ, Yusa etserniuri̱ Isayasa áarmari̱n áujun antuk, chicharuk “¿Aujeamna nu nékamek?” tímiayi.
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Tutai nú áishmaṉ tímiayi “¿Itiurak nekaataj? ¿Yaki jintintruat?” tímiayi. Tura antsu iiji̱a̱i̱ wetái tusa, Jiripincha eṉker jukimiayi karetanam.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 Nu papí áarman áujmia nu jú̱uyayi: “Murikiua áitkiasaṉ jákatniunam júkiarmiayi. Tura uchich murik, ure̱ tsúpiram chichaatsna núnisaṉ niisha chichakchamiayi.
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Nincha iniatsárarmiayi. Túrasha peṉké chichamnaka tútsuk tsaṉkamakmiayi. Niisha nuṉkanam iwiaaku pujá maamu asamtai, ¿yaki nuna áujmatkatⁱ?” Nuní aarma ámiayi. Murik ure̱ tsúpiram chichaatsna núnisaṉ nisha chichakchamiayi.|src="ABS 21 Shearing a sheep" size="span" ref="8.33"
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Kantase takarniuri̱ Jiripin aniasmiayi “Waitneasam turuttia, tu aarma nusha, ¿yana ta? ¿Yusa etserniuri̱ níṉkik túmama? ¿Chikichnash ta?” tímiayi.
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 Nuyá Jiripi nu aarman áujtus “Ju̱ka Jesusnan tawai” tímiayi. Tura nú arantcha Yus-Chichaman ujakmiayi.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Nuyá entsa ámanum naṉkaamak áishmaṉ Jiripin chicharuk “Jui̱ entsá jeaji. Wikia ju̱i̱ imianchamniakaitiaj” tímiayi.
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 Tutai Jiripisha tímiayi “Tuke enentáimja̱i̱ Jesus nekas enentáimtakminkia túramniaitjame.”
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Tura, karetan awajas mai jíinkiar entsá wearmiayi. Nu̱i̱ Jiripikia Kantase takarniuri̱n imiaimiayi.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Tura kukar jíinkiarmatai Uunt Yusa Wakaní̱ Jiripinkia jukimiayi. Tuma asamtai Kantase takarniuri̱sha Jiripin wáinkiachmiayi. Túrasha niṉkia waras wémiayi.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Jiripisha jeachat Asutu péprunam wantinkiamiayi. Tura nuyá jiinki péprunam nuí̱ wayá, nuí̱ wayá Yus-Chichaman etserki we, Sesaria peprunam jeamiayi.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.