Atos 7
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA
1 Tuma wáiniak Israer-patri uuntri̱ Estepaṉkan aniasmiayi “¿Ju̱ tuinia nu nekaskait?” tímiayi.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Tutai niisha áimkiamiayi “Winia úuntrutirmesha, yatsurtirmesha anturtuktarum. Ii Waantu Yusri̱ ii úuntrí̱n Apraáman wantintiukmiayi. Apraámka Misiuputámia-Kartea nuṉkanam puja̱i̱, Aran nuṉkanam wéatsa̱i̱ṉ, nui̱ wantintiukmiayi.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Tura wantintiuk tímiayi “Ame nuṉkemsha áminiurmesha ikiukim nuṉka Wi iniaktustatjamena nui̱ wetá” tímiayi Yus.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tutai Apraám Misiuputámia-Kartea nuṉkan ikiuki Aran nuṉkanam pujustaj tusa wémiayi. Nuyá ni aparí̱ jakamtai “Arant wetá” tímiayi Yus. Nuna taku ju̱ nuṉkan ii pujajnia ju̱i pujsamiayi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Túrayat nuṉkan ishichkisha súsachmiayi ju̱ nuṉkanam. Antsu “Ukunam amastatjai. Ame jakakmin ame uchirmin susattajai” tímiayi. Tura Apraama uchirí̱ peṉké atsan nuní tímiayi Yus.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Nuya̱sha Yus tímiayi “Ame uchirmesha írara núnisaraṉ chíkich nuṉkanam pujusartatui. Nui̱sha emetamu itit awajtai pujuartatui. Kuatru siáṉtu (400) uwí, tímianu uwí wáitsartatui, tímiayi.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Túrasha, Wi asutiáttajai ame shuárumin wáitkia núnaka, tímiayi. Túram nuyá nú nuṉkanmaya̱ shiákartatui. Tura Winia enentáimtursartatui jú̱ nuṉkanam’ tímiayi.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Yus tuke Apraámnasha chicharuk ‘Yamaikia Wíi-shuar asarum tsupirnaktiniaitrume. Tuma asam amesha uchiram áishmaṉkach akiiniamtai, Wi tímiajna núnismek, sirkunsisiúṉ tutai, shunichiri̱ nuape̱ tsupirkata, tímiayi. Tura chícham Wi yamaikia ámiji̱a̱i̱ najanaj nu nekas uminkatniuiti tusam nusha túrata” tímiayi Yus. Tuma asamtai ni uchirí̱ Isak akiiniamtai, uchu tsawant naṉkaamasmatai, Apraám nin tsupirkamiayi. Tura Isaksha ukunam ni tuse (12) uchiri̱n ii uuntri̱ armia nunasha nútiksaṉ túramiayi.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Tura niisha ni yachi̱n Jusen suiir íiyarmiayi. Túmainiak Ejiptu nuṉkanam júkiarat tusar surukarmiayi. Túrasha Yus némarkauyayi.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Tuma asa, ashí ni itiurchatri̱i̱nia̱ uwemtikramiayi. Tura waitnenkartutairi̱ncha nekatairi̱ncha susamiayi. Tuma asamtai Ejiptunam uunt akupin Paraún Ejiptu nuṉkaa akupniuri̱ ajasat tura ni je̱e̱n wáinniuri̱ ajasat tusa anaikiamiayi.”
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ‘Tímiatam tsuka tura itiurchatcha ámiayi Ejiptu núṉkanam. Tura ju̱i̱ Kanaaṉ nuṉkanmasha núnisaṉ ámiayi. Tuma asamtai ii uuntri̱ yurumkan peṉké wáincharmiayi.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Tura Jakup, Ejiptunam yurumak ikiusma awai taman antuk ni uchirí̱n akupkarmiayi. Túrasha wekaicha wearmiayi. Wats, ii úuntri̱niun ujaajrume.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Tura ii uuntri̱ atak Ejiptunam wéenak Jusesha, wíitjai takui ni yachi̱ Jusen nekaawarmiayi. Tura Jusé “Yatsur áiniawai” takui Parauṉ, antuk “au shuarapitia” tímiayi.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Nuya̱ṉka Jusé ni yachi̱n chicharuk “Apar itiatarum uchirtuk” tímiayi. Nu shuarsha untsurí̱, setenta seṉku (75) matsamarmiayi.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Nuní tutai Jakupsha ni shuari̱ji̱a̱i̱ Ejiptunam pujustai tusar wearmiayi. Tura ukunam nú nuṉkanmaṉ jakamiayi. Tura ni uchiri̱sha ii uuntri̱ ainia nu, núnisaraṉ nú nuṉkanmaṉ jákarmiayi.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Tura atak ukunam ni shuari̱ Sikiam nuṉkanam ni ukunchi̱n júkiar iwiarsarmiayi. Kame Sikiam nuṉkanam Apraámka yaunchu játsuk Amura uchirí̱ nuṉke̱n sumakmiayi. Túramtai nui̱ iwiarsarmiayi’ tímiayi.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ‘Yus, Apraáman chicharuk “Nekas wi susattajme” tímiania nú tsawant jeatemamtai, Ejiptu nuṉkanam Israer-aents pampaṉki ti kaweṉkarmiayi.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Nu tsawantincha Ejiptunam chíkich akupin naamka ámiayi, tura Jusen nekaachmiayi nii.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Nu akupin ii yaunchu úuntri̱n anaṉkawar yajauch awajiarmiayi. “Atumí uchirí̱ kuírchich ana nu ajapa ikiuktiarum” tu wémiayi. Pampaṉkara̱i̱ṉ tusa tímiayi.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Tiri iniaisamunam Muisais akiiniamiayi. Muisaisnaka Yus shiir enentáimtimiai. Tura ni nukurí̱ menaintiu nantu takusmiayi.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Tura nuyá ajapa ikiuktin jeamtai entsá apujsamiayi. Uunt Parauṉka nawantri̱ Muisaisan wainiak jukimiayi. Achik, ni uchiri̱nia tímiatrusaṉ jukí tsakatmarmiayi.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tuma asa Muisais unuimiátrauyayi ashí Ejiptu aents nékarmia nuna. Túramuri̱sha chichame̱sha kakarmauyayi.’
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Estepaṉ tuke étseruk juna tímiayi: ‘Nuyá Muisais kuarenta (40) uwí takaku asa Israer áentsun iyutaj tusa wakerimiayi, ni shuari̱ asamtai.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Nuyá we Ejiptunmaya̱ áishmaṉ ni shuari̱n máatasa pujurun wáinkiamiayi. Tura Muisais ni shuari̱n ayamprak Ejiptunmaya̱ áishmaṉkan máamiayi.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Wíi turamuja̱i̱ Yuska Israer-aentsun uwemtikrattawai, tu nekaamiayi Muisais, Yus timia asamtai. Tura Israer-aencha áintsaraṉ nékainiawai tu enentáimsamiayi. Túrasha niṉkia nekaacharmiayi.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kashin tsawa̱r Muisais ni shuari̱ jímiar maani pujuinian wáinkiamiayi. Tura nawamnaikiarat tusa “¿Urukamtai nuamtak yatsumja̱i̱sha yajauch awajniarum?” tímiayi.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Tutai emka naṉkaama nu Muisaisan kárut shitiá “¿Ya amincha ii akuptamin tura ii chichartamin anaitiamkamam?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Winiasha maantuátaj tusam wakeramek, ya̱u̱ Ejiptunmaya̱ áishmaṉ máamamna nútiksamkea?” tímiayi.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Nuna antuk Muisaiska Matiaṉ nuṉkanam pisar, nú nuṉkanam kuarenta (40) uwí yajaya̱ áintsaṉ pujumiayi. Nú nuṉkanam pujus, nuatak, jimiará uchin yajutmarmiayi.’ Numi uchich ukat ukatin keamunam Yusa suntari̱ Muisaisan wantintiukmiayi.|src="ABS OT Burning bush" size="span" ref="7.29"
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ‘Kuarenta uwí naṉkaamas, nu atsamu nuṉkanam Senai náinnium tíji̱u̱ch Yusa suntari̱ nayaimpinmaya̱ taa Muisaisan wantintiukmiayi. Numi uchich ukat-ukatin keamunam wantinkiamiayi.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Muisais, nuna kean wainiak ashamkamiayi. Tura weantuk iistaj tukamá Uunt Yusa chichame̱n antukmiayi.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Yus tímiayi “Wiitjai Yus. Ame úuntrumi̱ Apraáma Isaka, Jakupa Yúsri̱ntjai” tímiayi. Tutai antuk Muisaiska ti kuraimiayi sapijin. Tura íistinian tujinmiayi.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Nuyá Uunt Yus tímiayi “Úuntrun shiir awajsataj tusam, ame sapatrum ukuiṉkiam ikiuktia, wajamna nui̱ Wi pujakui.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nuyá nekaata, tímiayi. Wíi-aents Ejiptunam wáitias pujuinia nuna wáinkiajai. Tura úutainia nunasha antukjai. Tuma asamtai uwemtikrataj tusan tarajai. Wats, akupkatjame ámin. Ejiptunam waketkitia” Yus tímiayi Muisaisan.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Estepaṉ tuke étseruk: ‘Ju̱ Muisaisan ni shuari̱ “¿Ya amincha ii akuptamin tura ii chichartamin átinniasha anaitiamkamam?” tiarmia nuna Yuska akupniun anaik uwemtikrarat tusa awaiṉki akupkamiayi. Numiniam ni suntari̱ wantintiukmia nuna chichame̱ja̱i̱ Yuska Muisaisan akupkamiayi, tímiayi.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Muisaisaiti Israer-aentsun Ejiptunmaya̱n uwemtikramia nu. Yusa kakarmari̱n nekaawarat tusa, aentsti túrachminian untsurí̱n túramiayi Ejiptu nuṉkanam. Nuyá Kapa̱a̱ntin Nayaantsanmasha, tura nuyá kuarenta (40) uwitin atsamunam pujuiniai̱sha ti kakarman iniaktusmiayi.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Jú̱ Muisaisak Israer-shuaran chicharuk “Atumí̱i̱nia̱nak etserniun Yus ukunam anaikiattawai, winia anaitiukma áintsaṉ. Tuma asamtai nu shuarsha umirkamniuram” tímiayi.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Jú̱ Muisais Israer-aentsja̱i̱ atsamunam pujumiayi. Senái nainnium Yusa suntari̱ níiji̱a̱i̱sha pujumiayi. Tura Muisaiska ii úuntri̱ji̱a̱i̱ pujumiayi. Níiyaiti iwiaaku pujustin chichaman sunasmia nu. In ujatmaktinian sunasmiayi.’
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ‘Túrasha ii yaunchu uuntri̱ Muisaisan umirkatniun nakitiarmiayi. Áaniuk imiá umirtaint tusar Ejiptunam waketkitniun wakeriarmiayi.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Túmainiak Muisais Yusja̱i̱ chichastajtsa murá wématai nu shuar Muisaisa yachi̱n Aruṉkan tiarmiayi “Ii yusri̱ najanatá, ii nemarsatin. Áaniusha Muisaissha Ejiptunmaya̱ in juramkiyatcha tútsuk weruma” tiarmiayi.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Nuyá wáakachia áaniun najanawarmiayi. Túrawar, jú̱iti ii yusri̱ tusar, kuntinian maantuawarmiayi, nu susatai tusar. Tura ni uweje̱ja̱i̱ najanamun íisar ti wararsarmiayi.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Nuna túruinian wáiniak Yus, iniaisajai taku, niiya̱ kanakmiayi. Nii wakerak yaan tikishmatrarti, tímiayi. Tuma asamtai, yaunchu Yusa etserniuri̱ ju̱ní áarmiayi:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Antsu, Muruk naartin ántar-yusa pujamuri̱n jukimiarme. Tura chíkich ántar-yussha, ni naari̱ Rempaṉ, yaa áanin najanarum nusha jukimiarme. Júkin asakrumin atumí nuṉke̱ya̱ jukin, tímia̱i̱ Papirúnia nuṉkan naṉkaiki akupkatjarme” tímiayi Yus.”
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Estepaṉ tuke étseruk: ‘Yus Muisaisan tímiayi “Wi akupeamu chicham ikiunsatin je̱á áaniun Wi iniaktusjamna tímiatrusmek atsamunam najánatá” tímiayi. Tutai Muisais Yus tímianak umikmiayi. Nu je̱a̱n ii uuntri̱ yaunchu takaku ármiayi.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Nu je̱a̱n ni uchiri̱ akintkiar akintkiar wearmiayi. Ukunam, jú̱ nuṉka achiktin jeamtai, Yuska kapitián Jusueja̱i̱ jú̱ nuṉkanmaya̱ aentsun ji̱i̱ki akupkarmiayi. Tura ii uuntri̱ kapitián Jusueja̱i̱ winiarmia nu, nu je̱a̱ncha jú̱ nuṉkanam itiarmiayi. Tura Tawit uunt akupin náamtsa̱i̱ṉ, ii úuntri̱sha nu je̱a̱n takaku ármiayi.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Kame Yus Tawitian yájau enentáimtichmiayi. Tuma asamtai Tawit Yus shiir pujustinian je̱a̱n jeamtinian seamiayi.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Túrasha antsu Tawitia uchirí̱ Sarumúṉ Yusa je̱e̱n jeammiayi.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Túrasha aents jeammanumaṉ Uunt Yus pujuschamniaiti. Jes, yaunchu Yusa etserniuri̱ Yus tímia nuna áarchamkia.
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Ju̱na áarmiayi:
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Wiki winia uwejruja̱i̱ṉ ashí najanachmakiaj” tímiayi.’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Estepaṉ tuke étseruk: ‘Tura átumka Israer-shuartirmeka atumí enentái̱ji̱a̱i̱ tuke umichuitrume. Atumí kuishi̱sha weaktsui tura Yus nékachua núniniaitrume. Yusa Wakaní̱ji̱a̱i̱sha tuke nemasnaikiaitrume. Tura atumí yaunchu úuntri̱ji̱a̱i̱ métek túrarme’ tímiayi.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 ‘Iisia, atumí úuntri̱sha Yusa etserniuri̱n tuke kajerin ármiayi, tímiayi. Tura nú arant atumí úuntri̱sha Tunaarincha tátatui tu etseru wekaan, máacharmakia. Jes, nútiksarmek yamaisha, Tunaarincha támania nusha atumek anaṉkarum máachmakuram, tímiayi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Tura Yusa suntari̱ nayaimpinmaya̱ Yusa chichame̱n susamuitiatrum atumsha peṉké umikchamarme” tímiayi Estepaṉ. Máawartai tusar kayaja̱i̱ tukurarmiayi Estepaṉkan.|src="ABS 118 The stoning of Stephen" size="span" ref="7.53"
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Israer-aencha Estepaṉ tu chichaamu antukar imiá kajerkar nain kátetete awajiarmiayi.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Tura Estepaṉsha imiá Yusa Wakaní̱ pimiutkamuyayi. Tuma asa nayaimpinmaani íimias, Yusa winchari̱n, tura Yusa untsuuri̱ni̱ni̱ Jesusan wajan wáinkiamiayi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Tumá wáiniak Israer-áentsun tímiayi “Núá íiskua, nayaimp uranniun wáinjai. Tura Jesusan, Aents Ajasu tutaiya nuna Yusa untsuuri̱ni̱ni̱ wajan wáinjai” tímiayi.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Támaitiat niisha kuishi̱n akiriarmiayi, tura achiktai tusar charáa tiar ashí wajatkiarmiayi.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Túrawar, péprunmaya̱ arant júkiarmiayi. Tura antuk etserkarmia nu pushiri̱n áikiar, natsa Sauru wajamunam au iisti tusar áeprusarmiayi. Tura máawartai tusar kayaja̱i̱ tukurarmiayi Estepaṉkan.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tura Estepaṉka tukamaitiat Yúsan áujsamiayi. Tura áujuk “Uuntru Jesusá, winia wakantrusha jurutkitia” tímiayi.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tura tikishmar aujuk “Uunta, ju̱ winia túrutainiana ju̱ makuip” tímiayi. Tura nuna ti̱ iniais, jakamiayi.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.