Atos 28
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Tura ashí iwiaakuk jíintrar, nu nuṉka Marta naartin nekaamiaji.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Tura nui̱ matsamin armia nu, shiir awajtamsarmiaji. Tuma asamtai iisha tsetsema asakrin, tura yumisha yútakui, uunt jinia ikiapárarmiayi. Tura “anamaitiarum” turammaji.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pápruka jinia kukarun ikiaanak jinium pataamiayi. Túmawai̱ napi tsuéran ashamak jiinki, Papru uwejé̱n nemaramiayi.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Tura nú nuṉkanmaya̱ aents, Papru uwejé̱n napi nemaran wáinkiar “Ju̱ áishmaṉsha shuáran mai̱chuashit, tiarmiayi. Nayaantsanmaya̱ uwempraitiataṉ ni yusri̱ iwiaaku átinian suritiawai” tiarmiayi.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Páprusha ni uwejé̱n pe̱ar napin jinium awaṉmiayi. Tura peṉkesha yajauch ajaschamiayi.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Tura niisha eárchatpiash tusar ii pujuarmiayi. “Túmatskesha jaka inianchatpiash” tiarmiayi. Túrasha ti núkap pujussha peṉké najawe̱achmiayi. Túrunamtai, nuiṉkia nusháa enentáimprar “Pápruka yúschashit” tiarmiayi.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Nú nuṉkanam aentsu peṉkeri̱ ámiayi ni naari̱ Pupriu. Nú Pupriu ni je̱e̱n in itiaarmamiaji. Tura menaintiú tsawant yurumkancha suramsarmiaji.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Tura nui̱ pujarin Pupriu apari̱ tsue̱r, numpaja̱i̱ ijiarki jáamiayi. Túmakui Papru werí iyumiayi. Tura Yúsan áujtus amik uwejé̱n nin awantkamiayi. Túram péṉker ajasmiayi.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Nu túramun nekaawar, nú nuṉkanmaya̱ aents jaa armia nu tariar, niisha péṉker ajasarmiayi.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Túram incha ti shiir enentáimturmasar núkap ajampramsamiaji. Túram ukunam ii wétin jeamtai ashí ii atsumamun suramsarmiaji.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ii wétsuk nú nuṉkanam menaintiú nantu pujusmiaji. Tura nuyá chíkich kanunam eṉkempramiaji. Nu kanusha Arijiántrianmaya̱ yaunchu tau menaintiú nantu yumi yútakui nui̱ pujumiayi. Nú kanu nuji̱i̱n numi-yus najankamu jímiar ekemiarmiayi, ni náariṉkia Kástur tura Púruks.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Iisha nui̱ eṉkemprar weri Serakúsa péprunam jeamiaji. Nui̱ menaintiú tsawant pujusarmiaji.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tura jíinkir nuya̱ṉka nayaantsa aya̱mach weri Rijiu péprunam jeamiaji. Nui̱ kanarmiaji. Tura kashin anaria̱ nase suut umpuunti támiayi. Tuma asamtai nú kashinkia Putiuri péprunam jeamiaji.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Nui̱ jeawakrin Yus-shuar pujuarmia nu, ni je̱e̱n juramkimiaji. Tuma asamtai nui̱ṉ chikichkí tumiṉ pujusmiaji. Tura nuya̱ṉka nuṉkaṉ Rúmanmaani wémiaji.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Tura Rúmanmaya̱ Yus-shuar, ii jeatniuri̱n neka ásar jintiá iṉkiunmaktai tusar winiarmiayi. Chíkichkia Apiu pepru támanum táarmiayi, tura chíkichkia, Menaintiu Je̱a̱ tutainium táarmiayi. Nuna káunkan wáiniak Papru shiir enentáimias Yúsan yumiṉsamiayi.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Tura ii Rúmanam jeawakrin kapitián Juriu achikia yarumman Rúmanmaya̱ uunt kapitiánin ejetimiayi. Túrasha, Pápruka je̱a̱ ikiamas niisháa pujustí, tiarmiayi. Tura Páprun íisat tusa chikichík suntarnak ni je̱e̱n apujtusarmiayi.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Nuyá menaintiú tsawant naṉkaamasmatai Pápruka Rúmanmaya̱ Israer-aentsu peṉkeri̱n untsuk ikiaanak “Yatsurtiram antuktarum. Wisha Israer-áentsun yajauchin peṉké túrachmiajai. Tura ii uuntri̱ akupkarmia nunasha yajauch chicharkachmiajai. Tuma aiṉ Jerusaréṉnum winia achirkar Rúmanmaya̱ áentsnum surutkarmiayi.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Tura nu aencha winia anintsar, akupkatai, turutiarmiayi, wisha peṉké yajauchin, mantamnamnia tímianu túrachu asamtai.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Túrasha Israer-shuarka “Atsá, akupkairap” turutiarmiayi. Nu tuma asamtai, “antsu uunt akupin nekarati” tímiajai. Wikia wíi shuara tunaari̱n kapitiánin ujaktinian táchaitjai.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Tuma asamtai, yatsurtirmin, atumin untsukjarme chichastaj tusan. Yusa anaikiamuri̱, Israer-shuarti nákajnia nu táwiti wi tu étserkui, ju̱i̱ achikiar jiṉkiámu pujajai” tímiayi Papru.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Tutai niisha tiarmiayi “Iisha Jutía nuṉkanmaya̱ aentsti, ame yajauch túramu papí peṉké wáinkiachuitji. Tura ii shuar nuyá táarainia nusha “au yajauch túraiti” tu ujatmakcharmaji.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Túrasha ashí nuṉkanam yamaram chichaman jintinian yajauch chicharainiawai tama antukji. Tuma asamtai amesha nu warintia enentáimtam nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Nú tsawantai̱ iruntrami tiarmia nú tsawant jeamtai, ti untsuri̱ aents Papru pujamunam iruntrarmiayi. Papru jintintiainiak Muisais yaunchu aar akupkamia nuja̱i̱ tura chíkich Yúsnan etserniu aarmari̱ji̱a̱i̱sha, Jesus nekas Yusa Anaikiamuri̱nti tusa paant jintintiawarmiayi. Nuna tura káshik naṉkaama Yus akupeamunam pachiinkiatniun étse-étserkua ki̱arai̱ iniaisamiayi.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Tura Papru táman antukarmia nu, chíkichkia, nekasaiti tusar umikiarmiayi. Tura antsu chíkichkia, nekaschaiti tusar umikcharmiayi.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Chikichkí enentaikⁱ enentáimsatin atsá asamtai, jiinki weartasa pujuarmiayi. Túmainiakui Papru chichaak “Nékaseṉ Yusa Wakaní̱ yaunchu Yúsnan etserniu, Isayas naartin áarmari̱ji̱a̱i̱ ii úuntri̱n chicharuk ju̱na tímiayi:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 “Ame weme au aents ju̱ titia:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Warí, au shuara enentái̱ katsua̱rai;
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Tuma asamtai, nekaatarum. Yamaikia Yusai̱ uwempratin ana nuna Israer-shuarsha susamuiti. Tura niṉkia nekas umikiartatui” tímiayi.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Tura Papru nuna ti̱ iniaisamtai Israer-shuar nuamtak núkap chicharnaiyasua wearmiayi.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Tura Pápruka nui̱ṉ je̱a̱ ikiamsamunam jimiará uwí pujusmiayi. Tura ashí aents nin iyutaj tusa wearmia nuna ni je̱e̱n itiaamiayi.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Tuma asamtai Papru arantutsuk urukuk Yus akupeamunam ati, Uunt Jesukrístu túramuri̱ncha ashí etserkamiayi. Nútiksaṉ etserkatniuncha Páprun peṉké suritkiacharmiayi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.