Atos 28

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Tura ashí iwiaakuk jíintrar, nu nuṉka Marta naartin nekaamiaji.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Tura nui̱ matsamin armia nu, shiir awajtamsarmiaji. Tuma asamtai iisha tsetsema asakrin, tura yumisha yútakui, uunt jinia ikiapárarmiayi. Tura “anamaitiarum” turammaji.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pápruka jinia kukarun ikiaanak jinium pataamiayi. Túmawai̱ napi tsuéran ashamak jiinki, Papru uwejé̱n nemaramiayi.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Tura nú nuṉkanmaya̱ aents, Papru uwejé̱n napi nemaran wáinkiar “Ju̱ áishmaṉsha shuáran mai̱chuashit, tiarmiayi. Nayaantsanmaya̱ uwempraitiataṉ ni yusri̱ iwiaaku átinian suritiawai” tiarmiayi.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Páprusha ni uwejé̱n pe̱ar napin jinium awaṉmiayi. Tura peṉkesha yajauch ajaschamiayi.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Tura niisha eárchatpiash tusar ii pujuarmiayi. “Túmatskesha jaka inianchatpiash” tiarmiayi. Túrasha ti núkap pujussha peṉké najawe̱achmiayi. Túrunamtai, nuiṉkia nusháa enentáimprar “Pápruka yúschashit” tiarmiayi.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Nú nuṉkanam aentsu peṉkeri̱ ámiayi ni naari̱ Pupriu. Nú Pupriu ni je̱e̱n in itiaarmamiaji. Tura menaintiú tsawant yurumkancha suramsarmiaji.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Tura nui̱ pujarin Pupriu apari̱ tsue̱r, numpaja̱i̱ ijiarki jáamiayi. Túmakui Papru werí iyumiayi. Tura Yúsan áujtus amik uwejé̱n nin awantkamiayi. Túram péṉker ajasmiayi.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Nu túramun nekaawar, nú nuṉkanmaya̱ aents jaa armia nu tariar, niisha péṉker ajasarmiayi.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Túram incha ti shiir enentáimturmasar núkap ajampramsamiaji. Túram ukunam ii wétin jeamtai ashí ii atsumamun suramsarmiaji.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ii wétsuk nú nuṉkanam menaintiú nantu pujusmiaji. Tura nuyá chíkich kanunam eṉkempramiaji. Nu kanusha Arijiántrianmaya̱ yaunchu tau menaintiú nantu yumi yútakui nui̱ pujumiayi. Nú kanu nuji̱i̱n numi-yus najankamu jímiar ekemiarmiayi, ni náariṉkia Kástur tura Púruks.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Iisha nui̱ eṉkemprar weri Serakúsa péprunam jeamiaji. Nui̱ menaintiú tsawant pujusarmiaji.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Tura jíinkir nuya̱ṉka nayaantsa aya̱mach weri Rijiu péprunam jeamiaji. Nui̱ kanarmiaji. Tura kashin anaria̱ nase suut umpuunti támiayi. Tuma asamtai nú kashinkia Putiuri péprunam jeamiaji.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Nui̱ jeawakrin Yus-shuar pujuarmia nu, ni je̱e̱n juramkimiaji. Tuma asamtai nui̱ṉ chikichkí tumiṉ pujusmiaji. Tura nuya̱ṉka nuṉkaṉ Rúmanmaani wémiaji.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Tura Rúmanmaya̱ Yus-shuar, ii jeatniuri̱n neka ásar jintiá iṉkiunmaktai tusar winiarmiayi. Chíkichkia Apiu pepru támanum táarmiayi, tura chíkichkia, Menaintiu Je̱a̱ tutainium táarmiayi. Nuna káunkan wáiniak Papru shiir enentáimias Yúsan yumiṉsamiayi.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Tura ii Rúmanam jeawakrin kapitián Juriu achikia yarumman Rúmanmaya̱ uunt kapitiánin ejetimiayi. Túrasha, Pápruka je̱a̱ ikiamas niisháa pujustí, tiarmiayi. Tura Páprun íisat tusa chikichík suntarnak ni je̱e̱n apujtusarmiayi.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Nuyá menaintiú tsawant naṉkaamasmatai Pápruka Rúmanmaya̱ Israer-aentsu peṉkeri̱n untsuk ikiaanak “Yatsurtiram antuktarum. Wisha Israer-áentsun yajauchin peṉké túrachmiajai. Tura ii uuntri̱ akupkarmia nunasha yajauch chicharkachmiajai. Tuma aiṉ Jerusaréṉnum winia achirkar Rúmanmaya̱ áentsnum surutkarmiayi.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Tura nu aencha winia anintsar, akupkatai, turutiarmiayi, wisha peṉké yajauchin, mantamnamnia tímianu túrachu asamtai.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Túrasha Israer-shuarka “Atsá, akupkairap” turutiarmiayi. Nu tuma asamtai, “antsu uunt akupin nekarati” tímiajai. Wikia wíi shuara tunaari̱n kapitiánin ujaktinian táchaitjai.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Tuma asamtai, yatsurtirmin, atumin untsukjarme chichastaj tusan. Yusa anaikiamuri̱, Israer-shuarti nákajnia nu táwiti wi tu étserkui, ju̱i̱ achikiar jiṉkiámu pujajai” tímiayi Papru.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Tutai niisha tiarmiayi “Iisha Jutía nuṉkanmaya̱ aentsti, ame yajauch túramu papí peṉké wáinkiachuitji. Tura ii shuar nuyá táarainia nusha “au yajauch túraiti” tu ujatmakcharmaji.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Túrasha ashí nuṉkanam yamaram chichaman jintinian yajauch chicharainiawai tama antukji. Tuma asamtai amesha nu warintia enentáimtam nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Nú tsawantai̱ iruntrami tiarmia nú tsawant jeamtai, ti untsuri̱ aents Papru pujamunam iruntrarmiayi. Papru jintintiainiak Muisais yaunchu aar akupkamia nuja̱i̱ tura chíkich Yúsnan etserniu aarmari̱ji̱a̱i̱sha, Jesus nekas Yusa Anaikiamuri̱nti tusa paant jintintiawarmiayi. Nuna tura káshik naṉkaama Yus akupeamunam pachiinkiatniun étse-étserkua ki̱arai̱ iniaisamiayi.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Tura Papru táman antukarmia nu, chíkichkia, nekasaiti tusar umikiarmiayi. Tura antsu chíkichkia, nekaschaiti tusar umikcharmiayi.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Chikichkí enentaikⁱ enentáimsatin atsá asamtai, jiinki weartasa pujuarmiayi. Túmainiakui Papru chichaak “Nékaseṉ Yusa Wakaní̱ yaunchu Yúsnan etserniu, Isayas naartin áarmari̱ji̱a̱i̱ ii úuntri̱n chicharuk ju̱na tímiayi:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 “Ame weme au aents ju̱ titia:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Warí, au shuara enentái̱ katsua̱rai;
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Tuma asamtai, nekaatarum. Yamaikia Yusai̱ uwempratin ana nuna Israer-shuarsha susamuiti. Tura niṉkia nekas umikiartatui” tímiayi.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Tura Papru nuna ti̱ iniaisamtai Israer-shuar nuamtak núkap chicharnaiyasua wearmiayi.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Tura Pápruka nui̱ṉ je̱a̱ ikiamsamunam jimiará uwí pujusmiayi. Tura ashí aents nin iyutaj tusa wearmia nuna ni je̱e̱n itiaamiayi.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Tuma asamtai Papru arantutsuk urukuk Yus akupeamunam ati, Uunt Jesukrístu túramuri̱ncha ashí etserkamiayi. Nútiksaṉ etserkatniuncha Páprun peṉké suritkiacharmiayi.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.