Atos 28
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARA
1 Tura ashí iwiaakuk jíintrar, nu nuṉka Marta naartin nekaamiaji.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Tura nui̱ matsamin armia nu, shiir awajtamsarmiaji. Tuma asamtai iisha tsetsema asakrin, tura yumisha yútakui, uunt jinia ikiapárarmiayi. Tura “anamaitiarum” turammaji.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pápruka jinia kukarun ikiaanak jinium pataamiayi. Túmawai̱ napi tsuéran ashamak jiinki, Papru uwejé̱n nemaramiayi.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Tura nú nuṉkanmaya̱ aents, Papru uwejé̱n napi nemaran wáinkiar “Ju̱ áishmaṉsha shuáran mai̱chuashit, tiarmiayi. Nayaantsanmaya̱ uwempraitiataṉ ni yusri̱ iwiaaku átinian suritiawai” tiarmiayi.
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Páprusha ni uwejé̱n pe̱ar napin jinium awaṉmiayi. Tura peṉkesha yajauch ajaschamiayi.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Tura niisha eárchatpiash tusar ii pujuarmiayi. “Túmatskesha jaka inianchatpiash” tiarmiayi. Túrasha ti núkap pujussha peṉké najawe̱achmiayi. Túrunamtai, nuiṉkia nusháa enentáimprar “Pápruka yúschashit” tiarmiayi.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Nú nuṉkanam aentsu peṉkeri̱ ámiayi ni naari̱ Pupriu. Nú Pupriu ni je̱e̱n in itiaarmamiaji. Tura menaintiú tsawant yurumkancha suramsarmiaji.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Tura nui̱ pujarin Pupriu apari̱ tsue̱r, numpaja̱i̱ ijiarki jáamiayi. Túmakui Papru werí iyumiayi. Tura Yúsan áujtus amik uwejé̱n nin awantkamiayi. Túram péṉker ajasmiayi.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Nu túramun nekaawar, nú nuṉkanmaya̱ aents jaa armia nu tariar, niisha péṉker ajasarmiayi.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Túram incha ti shiir enentáimturmasar núkap ajampramsamiaji. Túram ukunam ii wétin jeamtai ashí ii atsumamun suramsarmiaji.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Ii wétsuk nú nuṉkanam menaintiú nantu pujusmiaji. Tura nuyá chíkich kanunam eṉkempramiaji. Nu kanusha Arijiántrianmaya̱ yaunchu tau menaintiú nantu yumi yútakui nui̱ pujumiayi. Nú kanu nuji̱i̱n numi-yus najankamu jímiar ekemiarmiayi, ni náariṉkia Kástur tura Púruks.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Iisha nui̱ eṉkemprar weri Serakúsa péprunam jeamiaji. Nui̱ menaintiú tsawant pujusarmiaji.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Tura jíinkir nuya̱ṉka nayaantsa aya̱mach weri Rijiu péprunam jeamiaji. Nui̱ kanarmiaji. Tura kashin anaria̱ nase suut umpuunti támiayi. Tuma asamtai nú kashinkia Putiuri péprunam jeamiaji.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Nui̱ jeawakrin Yus-shuar pujuarmia nu, ni je̱e̱n juramkimiaji. Tuma asamtai nui̱ṉ chikichkí tumiṉ pujusmiaji. Tura nuya̱ṉka nuṉkaṉ Rúmanmaani wémiaji.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Tura Rúmanmaya̱ Yus-shuar, ii jeatniuri̱n neka ásar jintiá iṉkiunmaktai tusar winiarmiayi. Chíkichkia Apiu pepru támanum táarmiayi, tura chíkichkia, Menaintiu Je̱a̱ tutainium táarmiayi. Nuna káunkan wáiniak Papru shiir enentáimias Yúsan yumiṉsamiayi.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Tura ii Rúmanam jeawakrin kapitián Juriu achikia yarumman Rúmanmaya̱ uunt kapitiánin ejetimiayi. Túrasha, Pápruka je̱a̱ ikiamas niisháa pujustí, tiarmiayi. Tura Páprun íisat tusa chikichík suntarnak ni je̱e̱n apujtusarmiayi.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Nuyá menaintiú tsawant naṉkaamasmatai Pápruka Rúmanmaya̱ Israer-aentsu peṉkeri̱n untsuk ikiaanak “Yatsurtiram antuktarum. Wisha Israer-áentsun yajauchin peṉké túrachmiajai. Tura ii uuntri̱ akupkarmia nunasha yajauch chicharkachmiajai. Tuma aiṉ Jerusaréṉnum winia achirkar Rúmanmaya̱ áentsnum surutkarmiayi.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Tura nu aencha winia anintsar, akupkatai, turutiarmiayi, wisha peṉké yajauchin, mantamnamnia tímianu túrachu asamtai.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Túrasha Israer-shuarka “Atsá, akupkairap” turutiarmiayi. Nu tuma asamtai, “antsu uunt akupin nekarati” tímiajai. Wikia wíi shuara tunaari̱n kapitiánin ujaktinian táchaitjai.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Tuma asamtai, yatsurtirmin, atumin untsukjarme chichastaj tusan. Yusa anaikiamuri̱, Israer-shuarti nákajnia nu táwiti wi tu étserkui, ju̱i̱ achikiar jiṉkiámu pujajai” tímiayi Papru.
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Tutai niisha tiarmiayi “Iisha Jutía nuṉkanmaya̱ aentsti, ame yajauch túramu papí peṉké wáinkiachuitji. Tura ii shuar nuyá táarainia nusha “au yajauch túraiti” tu ujatmakcharmaji.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Túrasha ashí nuṉkanam yamaram chichaman jintinian yajauch chicharainiawai tama antukji. Tuma asamtai amesha nu warintia enentáimtam nekaatai tusar wakeraji” tiarmiayi.
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Nú tsawantai̱ iruntrami tiarmia nú tsawant jeamtai, ti untsuri̱ aents Papru pujamunam iruntrarmiayi. Papru jintintiainiak Muisais yaunchu aar akupkamia nuja̱i̱ tura chíkich Yúsnan etserniu aarmari̱ji̱a̱i̱sha, Jesus nekas Yusa Anaikiamuri̱nti tusa paant jintintiawarmiayi. Nuna tura káshik naṉkaama Yus akupeamunam pachiinkiatniun étse-étserkua ki̱arai̱ iniaisamiayi.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Tura Papru táman antukarmia nu, chíkichkia, nekasaiti tusar umikiarmiayi. Tura antsu chíkichkia, nekaschaiti tusar umikcharmiayi.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Chikichkí enentaikⁱ enentáimsatin atsá asamtai, jiinki weartasa pujuarmiayi. Túmainiakui Papru chichaak “Nékaseṉ Yusa Wakaní̱ yaunchu Yúsnan etserniu, Isayas naartin áarmari̱ji̱a̱i̱ ii úuntri̱n chicharuk ju̱na tímiayi:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 “Ame weme au aents ju̱ titia:
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Warí, au shuara enentái̱ katsua̱rai;
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Tuma asamtai, nekaatarum. Yamaikia Yusai̱ uwempratin ana nuna Israer-shuarsha susamuiti. Tura niṉkia nekas umikiartatui” tímiayi.
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Tura Papru nuna ti̱ iniaisamtai Israer-shuar nuamtak núkap chicharnaiyasua wearmiayi.
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Tura Pápruka nui̱ṉ je̱a̱ ikiamsamunam jimiará uwí pujusmiayi. Tura ashí aents nin iyutaj tusa wearmia nuna ni je̱e̱n itiaamiayi.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Tuma asamtai Papru arantutsuk urukuk Yus akupeamunam ati, Uunt Jesukrístu túramuri̱ncha ashí etserkamiayi. Nútiksaṉ etserkatniuncha Páprun peṉké suritkiacharmiayi.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.