Atos 16
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC
1 Papru Sérasja̱i̱ Tirpi pepru íirkutak Ristra péprunam jeawarmiayi. Tura nui̱ Rístranam Yus-shuaran wáinkiarmiayi, ni naari̱ Timiutéu. Ni nukurí̱ṉkia Israer-shuar Yus-shuarauyayi. Tura ni aparí̱ṉkia Kriaku áentsuyayi.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Tura Ristra péprunmaya̱ Ikiuniu péprunmayasha Yus-shuar ármia nu, Timiutéu péṉker wekaawai, tiarmiayi.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Kame Pápruka Timiutéun uyuuntusat tusa wakera asa, Timiutéu apari̱ Kriaku-apachin nekaawarmatai Israer-shuar nui̱ pujuarmia nu yajauch enentáimprara̱i̱ṉ tusa tsupirmamtikiamiayi.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Tura nuyá Papru Timiutéuja̱i̱ ashí péprunam nui̱ sétur nui̱ sétur wéenak Jesusa akatramuri̱sha Yus-shuaran wáinniusha Jerusaréṉnum nuik jintintian umiktarum tusa ujarkutak wearmiayi.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Tu ujamu ásar Yus-shuar nú arant Yúsan enentáimturar kakararmiayi. Tura ashí tsawant kaweṉki wearmiayi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Tura Yusa Wakaní̱kia Páprun Yus-Chichaman Asia nuṉkanam ujaktinian tsaṉkatkachmiayi. Tuma asamtai Pirijia nuṉkanam tura Karasea nuṉkanam ai̱rkutak,
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia nuṉka jeatniunam jeawarmiayi. Túrunawar “Pitinia nuṉkanam wetai” tiarmiayi. Túrasha Yusa Wakaní̱ nui̱sha wétinian suritkiarmiayi.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tuma asamtai Misia nuṉkanam menantki Truas péprunam pachiniawarmiayi.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Nui̱ jeawar Papru kashi iimiarmiayi. Masetúnia nuṉkanmaya̱ áishmaṉkan wajan wáinmiayi. Nu áishmaṉ Páprun chicharuk “Winitritia. Yáiṉtkiamnium” tímiayi.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Nuya̱ṉka tu iimiarmatai, wisha Pápruja̱i̱ wetai tusar iwiarnarmiaji. Tura Yus incha nú nuṉkanam ni chichame̱ etserkat tusa ti nekas untsurmakrin wéaji, tímiaji.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Tura nuyaṉka kanunam eṉkemprar Truas péprunmaya̱ jíinkir Samutrásia nuṉkanam jeamiaji. Tura kashin tsawa̱r nuya̱ṉka kati̱arar Niápuris péprunam jeamiaji.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Tura Niápurisnumia̱ náwek Jiripiusnum jeamiaji. Nui̱ Jiripius péprunmanka Rúmanmaya̱ aents matsamsa ármiayi. Tura nú péprusha Masetúnia nuṉkanam nekas uunt pepruyayi. Tura nui̱sha seturmaji.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Nuyá sáwartin tsawa̱rmatai pepru ikiukir entsá supichik wémiaji. Yus áujsatniun iruntrarmia nui̱ pujusar, nuwa̱ iruntrarmia nu Yus-Chicham ujakarmiaji.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Nui̱ Tiatira péprunmaya̱ nuwa̱, ni naari̱ Ritia wáinkiamiaji. Niisha tarach yamakain péṉkeran súriniuyayi. Yúsnasha shiir awajniuyayi. Yus-Chichaman Papru etserkamia nuna niisha péṉker anturkamiayi. Túman, Uunt Yus Papru chichaamun umirkat tusa ni enentái̱n takasmiayi.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Túruna nú nuwa̱ níiniuri̱ji̱a̱i̱ imianmiayi. Tura nuya̱sha chichaak “Yus-shuar nekas ajasai túrutkurmeka winia je̱a̱rui̱ winitiarum” tímiayi. Tura nui̱ jeawakrin setumtikrampramiaji.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Tura nuyá ukunam Yus aujsatai tusar wekaamar nuwa̱ch nekaamin-iwianch eṉkemtuamu iṉkiunmakmiaji. Nu nuwa̱chikia misatkauyayi. Niisha nékamkui nérenniuri̱sha ti kuitriniawarmiayi.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Tura nú nuwa̱ch incha Pápruncha pataaturmamiaji. Tura kakantar untsumuk “Ju̱ áishmaṉsha nekas Uunt Yúsan umirkaru áiniawai. Tuma asa niisha atumin uwempratin chichaman ujatmarme” tímiayi.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Tura nú nuwa̱chisha ti núkap tsawant tu wekaimiayi. Titmakui, Papru ayanmar iwianchin chicharuk “Jesukristu naari̱ji̱a̱i̱ tájame: jíinkitiá ni enentái̱ya̱” tímiayi. Tutai íwianchkia nú chichamaik jiinkimiayi. Sepunam pujuiniak Papru Sérasja̱i̱ Yusa áujuiniak kantampriarmiayi.|src="ABS 123 Paul and Silas in prison" size="span" ref="16.18"
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Tura nuwa̱chi nérenniuri̱sha, íwianch ji̱i̱ki awematniun nekaawar, Páprun Sérasnasha kajerak achikiar pepru uuntri̱ íisarat tusar ajapén júkiarmiayi.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Tura pepru úuntri̱i̱n ejeniar tiarmiayi “Ju̱ áishmaṉ Israer-shuar áiniawai. Tura in páchim enentáimtikramainiaji.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Tura iisha Rúmanmaya̱ aents árin, ii túrachminian, iikia asumprachman jintintramainiaji” tiarmiayi.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Tura nuya̱ṉka ashí aents Páprun Sérasnasha kajerkarmiayi. Túramtai pepru uuntri̱ chichainiak “Pushiri̱ áitkiarum numiji̱a̱i̱ asutiátarum” tiarmiayi.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Tura nuyá ti asutsua amikiar sepunam eṉkeawarmiayi. Tura sepú-iinian chicharuk “Ti péṉker iistá pisarara̱i̱ṉ” tiarmiayi.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Nu chichaman antuk, sepú-iin ti init awayámiayi, tura nawe̱n numi najanamuja̱i̱ tee chanuntamiayi. Tú tura ikiukmiayi.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Tura kashi ajapéṉ Papru Sérasja̱i̱ Yusan áujainiak kantampriarmiayi. Tura chíkich eṉkeamusha nuna antúu pujuarmiayi.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Tu pujuinia̱i̱ aya aneachma ti kakantar u̱u̱rkamiayi. Tura sepusha muchitramiayi. Túrunamtai sepú wáitiri̱sha ashí urantrarmiayi. Tura aents jiruja̱i̱ eṉkekar jiṉkiamusha mash atiniakarmiayi.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Túrunamtai sepú-iin shintiarmiayi. Tura wáitisha mash uranar aan wáiniak, eṉkeamusha jiiniar shiákchariash tusa ni puniariniak ukuiniak máamattsa pujumiayi.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Tura Papru untsuak “Amek yajauch awajmamsaip. Ashí pujuiniaji” tímiayi.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Tutai sepú-iincha jinia ekeemak tsékeṉki waya̱miayi. Tura Papru Sérasja̱i̱ pujamunam kuraṉki jearmiayi.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Tura a̱a̱ ji̱i̱ki aniasmiayi “Uunta, ¿warí itiurkattaj uwemprataj tusana?” tímiayi.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Tutai niisha tiarmiayi “Uunt Jesukrístu nekas enentáimtustá. Túrakmeka amesha, tura áminiurmesha uwemprattarme” tiarmiayi.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Tura nuyá ashí ni je̱e̱n pujuarmia nunasha Yus-Chichaman ujakarmiayi.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Tura tsawant iraṉka̱i̱ sepú-iincha Páprun Sérasja̱i̱ numpamnamuri̱n nijiararmiayi. Túramtai nuya̱sha sepú-iincha nua̱ri̱ji̱a̱i̱ uchiri̱ji̱a̱i̱ imianiarmiayi.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Túramtai nuya̱sha ni je̱e̱n júkiarmiayi. Tura nui̱sha ayurawarmiayi. Tura sepú-iincha niiniuri̱ji̱a̱i̱ Yus-shuar ajasu ásar ti shiir warasarmiayi.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Kashin tsawa̱r pepru uuntri̱, Páprun Sérasja̱i̱ akupkata tusar suntaran sepú-iinian akuptukarmiayi.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Tura nuya̱ṉka sepú-iin Páprun tímiayi “Yamaikia pepru uuntri̱ chichaman akupturmakai, átum wétinian. Tuma asamtai yamaikia péṉkerak jíinkitiarum” tímiayi.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Túrasha Papru suntaran chicharuk tímiayi “Warí, iisha Ruma aents áriniṉ, niisha chichaman iwiartsuk ashí shuar íimiainiai̱ṉ asutiámamji. Túrawar sepunam eṉketmamji. Tura ¿urukamtai yamaikia u̱u̱k akuptamkataj tusa wakeruinia? Atsá. Antsu uuntcha niṉki taar ji̱i̱rmaktiai” tímiayi.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Tutai suntarsha waketkiar nuna ujakarmiayi pepru úuntri̱n. Tutai niisha ti ashamkarmiayi Ruma aentsun nekaawar.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Túmak ashamainiak Páprun Sérasan weriarmiayi tsaṉkurturtarum titiai tusar. Nuya̱sha sepunmaya̱ jí̱i̱kiar “Yamaikia wáitneasrum wetarum” tiarmiayi.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Papru Sérasja̱i̱ nuyá jíinkiar Ritia je̱e̱n wearmiayi. Tura Yus-shuaran ikiakárar ikiukiarmiayi.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.