Atos 16
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 Papru Sérasja̱i̱ Tirpi pepru íirkutak Ristra péprunam jeawarmiayi. Tura nui̱ Rístranam Yus-shuaran wáinkiarmiayi, ni naari̱ Timiutéu. Ni nukurí̱ṉkia Israer-shuar Yus-shuarauyayi. Tura ni aparí̱ṉkia Kriaku áentsuyayi.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Tura Ristra péprunmaya̱ Ikiuniu péprunmayasha Yus-shuar ármia nu, Timiutéu péṉker wekaawai, tiarmiayi.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Kame Pápruka Timiutéun uyuuntusat tusa wakera asa, Timiutéu apari̱ Kriaku-apachin nekaawarmatai Israer-shuar nui̱ pujuarmia nu yajauch enentáimprara̱i̱ṉ tusa tsupirmamtikiamiayi.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Tura nuyá Papru Timiutéuja̱i̱ ashí péprunam nui̱ sétur nui̱ sétur wéenak Jesusa akatramuri̱sha Yus-shuaran wáinniusha Jerusaréṉnum nuik jintintian umiktarum tusa ujarkutak wearmiayi.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Tu ujamu ásar Yus-shuar nú arant Yúsan enentáimturar kakararmiayi. Tura ashí tsawant kaweṉki wearmiayi.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Tura Yusa Wakaní̱kia Páprun Yus-Chichaman Asia nuṉkanam ujaktinian tsaṉkatkachmiayi. Tuma asamtai Pirijia nuṉkanam tura Karasea nuṉkanam ai̱rkutak,
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Misia nuṉka jeatniunam jeawarmiayi. Túrunawar “Pitinia nuṉkanam wetai” tiarmiayi. Túrasha Yusa Wakaní̱ nui̱sha wétinian suritkiarmiayi.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Tuma asamtai Misia nuṉkanam menantki Truas péprunam pachiniawarmiayi.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Nui̱ jeawar Papru kashi iimiarmiayi. Masetúnia nuṉkanmaya̱ áishmaṉkan wajan wáinmiayi. Nu áishmaṉ Páprun chicharuk “Winitritia. Yáiṉtkiamnium” tímiayi.
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Nuya̱ṉka tu iimiarmatai, wisha Pápruja̱i̱ wetai tusar iwiarnarmiaji. Tura Yus incha nú nuṉkanam ni chichame̱ etserkat tusa ti nekas untsurmakrin wéaji, tímiaji.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Tura nuyaṉka kanunam eṉkemprar Truas péprunmaya̱ jíinkir Samutrásia nuṉkanam jeamiaji. Tura kashin tsawa̱r nuya̱ṉka kati̱arar Niápuris péprunam jeamiaji.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Tura Niápurisnumia̱ náwek Jiripiusnum jeamiaji. Nui̱ Jiripius péprunmanka Rúmanmaya̱ aents matsamsa ármiayi. Tura nú péprusha Masetúnia nuṉkanam nekas uunt pepruyayi. Tura nui̱sha seturmaji.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Nuyá sáwartin tsawa̱rmatai pepru ikiukir entsá supichik wémiaji. Yus áujsatniun iruntrarmia nui̱ pujusar, nuwa̱ iruntrarmia nu Yus-Chicham ujakarmiaji.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Nui̱ Tiatira péprunmaya̱ nuwa̱, ni naari̱ Ritia wáinkiamiaji. Niisha tarach yamakain péṉkeran súriniuyayi. Yúsnasha shiir awajniuyayi. Yus-Chichaman Papru etserkamia nuna niisha péṉker anturkamiayi. Túman, Uunt Yus Papru chichaamun umirkat tusa ni enentái̱n takasmiayi.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Túruna nú nuwa̱ níiniuri̱ji̱a̱i̱ imianmiayi. Tura nuya̱sha chichaak “Yus-shuar nekas ajasai túrutkurmeka winia je̱a̱rui̱ winitiarum” tímiayi. Tura nui̱ jeawakrin setumtikrampramiaji.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Tura nuyá ukunam Yus aujsatai tusar wekaamar nuwa̱ch nekaamin-iwianch eṉkemtuamu iṉkiunmakmiaji. Nu nuwa̱chikia misatkauyayi. Niisha nékamkui nérenniuri̱sha ti kuitriniawarmiayi.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 Tura nú nuwa̱ch incha Pápruncha pataaturmamiaji. Tura kakantar untsumuk “Ju̱ áishmaṉsha nekas Uunt Yúsan umirkaru áiniawai. Tuma asa niisha atumin uwempratin chichaman ujatmarme” tímiayi.
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Tura nú nuwa̱chisha ti núkap tsawant tu wekaimiayi. Titmakui, Papru ayanmar iwianchin chicharuk “Jesukristu naari̱ji̱a̱i̱ tájame: jíinkitiá ni enentái̱ya̱” tímiayi. Tutai íwianchkia nú chichamaik jiinkimiayi. Sepunam pujuiniak Papru Sérasja̱i̱ Yusa áujuiniak kantampriarmiayi.|src="ABS 123 Paul and Silas in prison" size="span" ref="16.18"
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Tura nuwa̱chi nérenniuri̱sha, íwianch ji̱i̱ki awematniun nekaawar, Páprun Sérasnasha kajerak achikiar pepru uuntri̱ íisarat tusar ajapén júkiarmiayi.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Tura pepru úuntri̱i̱n ejeniar tiarmiayi “Ju̱ áishmaṉ Israer-shuar áiniawai. Tura in páchim enentáimtikramainiaji.
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 Tura iisha Rúmanmaya̱ aents árin, ii túrachminian, iikia asumprachman jintintramainiaji” tiarmiayi.
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Tura nuya̱ṉka ashí aents Páprun Sérasnasha kajerkarmiayi. Túramtai pepru uuntri̱ chichainiak “Pushiri̱ áitkiarum numiji̱a̱i̱ asutiátarum” tiarmiayi.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Tura nuyá ti asutsua amikiar sepunam eṉkeawarmiayi. Tura sepú-iinian chicharuk “Ti péṉker iistá pisarara̱i̱ṉ” tiarmiayi.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Nu chichaman antuk, sepú-iin ti init awayámiayi, tura nawe̱n numi najanamuja̱i̱ tee chanuntamiayi. Tú tura ikiukmiayi.
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Tura kashi ajapéṉ Papru Sérasja̱i̱ Yusan áujainiak kantampriarmiayi. Tura chíkich eṉkeamusha nuna antúu pujuarmiayi.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Tu pujuinia̱i̱ aya aneachma ti kakantar u̱u̱rkamiayi. Tura sepusha muchitramiayi. Túrunamtai sepú wáitiri̱sha ashí urantrarmiayi. Tura aents jiruja̱i̱ eṉkekar jiṉkiamusha mash atiniakarmiayi.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Túrunamtai sepú-iin shintiarmiayi. Tura wáitisha mash uranar aan wáiniak, eṉkeamusha jiiniar shiákchariash tusa ni puniariniak ukuiniak máamattsa pujumiayi.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Tura Papru untsuak “Amek yajauch awajmamsaip. Ashí pujuiniaji” tímiayi.
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Tutai sepú-iincha jinia ekeemak tsékeṉki waya̱miayi. Tura Papru Sérasja̱i̱ pujamunam kuraṉki jearmiayi.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Tura a̱a̱ ji̱i̱ki aniasmiayi “Uunta, ¿warí itiurkattaj uwemprataj tusana?” tímiayi.
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Tutai niisha tiarmiayi “Uunt Jesukrístu nekas enentáimtustá. Túrakmeka amesha, tura áminiurmesha uwemprattarme” tiarmiayi.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Tura nuyá ashí ni je̱e̱n pujuarmia nunasha Yus-Chichaman ujakarmiayi.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Tura tsawant iraṉka̱i̱ sepú-iincha Páprun Sérasja̱i̱ numpamnamuri̱n nijiararmiayi. Túramtai nuya̱sha sepú-iincha nua̱ri̱ji̱a̱i̱ uchiri̱ji̱a̱i̱ imianiarmiayi.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Túramtai nuya̱sha ni je̱e̱n júkiarmiayi. Tura nui̱sha ayurawarmiayi. Tura sepú-iincha niiniuri̱ji̱a̱i̱ Yus-shuar ajasu ásar ti shiir warasarmiayi.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Kashin tsawa̱r pepru uuntri̱, Páprun Sérasja̱i̱ akupkata tusar suntaran sepú-iinian akuptukarmiayi.
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Tura nuya̱ṉka sepú-iin Páprun tímiayi “Yamaikia pepru uuntri̱ chichaman akupturmakai, átum wétinian. Tuma asamtai yamaikia péṉkerak jíinkitiarum” tímiayi.
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Túrasha Papru suntaran chicharuk tímiayi “Warí, iisha Ruma aents áriniṉ, niisha chichaman iwiartsuk ashí shuar íimiainiai̱ṉ asutiámamji. Túrawar sepunam eṉketmamji. Tura ¿urukamtai yamaikia u̱u̱k akuptamkataj tusa wakeruinia? Atsá. Antsu uuntcha niṉki taar ji̱i̱rmaktiai” tímiayi.
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Tutai suntarsha waketkiar nuna ujakarmiayi pepru úuntri̱n. Tutai niisha ti ashamkarmiayi Ruma aentsun nekaawar.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Túmak ashamainiak Páprun Sérasan weriarmiayi tsaṉkurturtarum titiai tusar. Nuya̱sha sepunmaya̱ jí̱i̱kiar “Yamaikia wáitneasrum wetarum” tiarmiayi.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Papru Sérasja̱i̱ nuyá jíinkiar Ritia je̱e̱n wearmiayi. Tura Yus-shuaran ikiakárar ikiukiarmiayi.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.