Atos 16
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NAA
1 Papru Sérasja̱i̱ Tirpi pepru íirkutak Ristra péprunam jeawarmiayi. Tura nui̱ Rístranam Yus-shuaran wáinkiarmiayi, ni naari̱ Timiutéu. Ni nukurí̱ṉkia Israer-shuar Yus-shuarauyayi. Tura ni aparí̱ṉkia Kriaku áentsuyayi.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Tura Ristra péprunmaya̱ Ikiuniu péprunmayasha Yus-shuar ármia nu, Timiutéu péṉker wekaawai, tiarmiayi.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Kame Pápruka Timiutéun uyuuntusat tusa wakera asa, Timiutéu apari̱ Kriaku-apachin nekaawarmatai Israer-shuar nui̱ pujuarmia nu yajauch enentáimprara̱i̱ṉ tusa tsupirmamtikiamiayi.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Tura nuyá Papru Timiutéuja̱i̱ ashí péprunam nui̱ sétur nui̱ sétur wéenak Jesusa akatramuri̱sha Yus-shuaran wáinniusha Jerusaréṉnum nuik jintintian umiktarum tusa ujarkutak wearmiayi.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Tu ujamu ásar Yus-shuar nú arant Yúsan enentáimturar kakararmiayi. Tura ashí tsawant kaweṉki wearmiayi.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Tura Yusa Wakaní̱kia Páprun Yus-Chichaman Asia nuṉkanam ujaktinian tsaṉkatkachmiayi. Tuma asamtai Pirijia nuṉkanam tura Karasea nuṉkanam ai̱rkutak,
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Misia nuṉka jeatniunam jeawarmiayi. Túrunawar “Pitinia nuṉkanam wetai” tiarmiayi. Túrasha Yusa Wakaní̱ nui̱sha wétinian suritkiarmiayi.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Tuma asamtai Misia nuṉkanam menantki Truas péprunam pachiniawarmiayi.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Nui̱ jeawar Papru kashi iimiarmiayi. Masetúnia nuṉkanmaya̱ áishmaṉkan wajan wáinmiayi. Nu áishmaṉ Páprun chicharuk “Winitritia. Yáiṉtkiamnium” tímiayi.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Nuya̱ṉka tu iimiarmatai, wisha Pápruja̱i̱ wetai tusar iwiarnarmiaji. Tura Yus incha nú nuṉkanam ni chichame̱ etserkat tusa ti nekas untsurmakrin wéaji, tímiaji.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Tura nuyaṉka kanunam eṉkemprar Truas péprunmaya̱ jíinkir Samutrásia nuṉkanam jeamiaji. Tura kashin tsawa̱r nuya̱ṉka kati̱arar Niápuris péprunam jeamiaji.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Tura Niápurisnumia̱ náwek Jiripiusnum jeamiaji. Nui̱ Jiripius péprunmanka Rúmanmaya̱ aents matsamsa ármiayi. Tura nú péprusha Masetúnia nuṉkanam nekas uunt pepruyayi. Tura nui̱sha seturmaji.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Nuyá sáwartin tsawa̱rmatai pepru ikiukir entsá supichik wémiaji. Yus áujsatniun iruntrarmia nui̱ pujusar, nuwa̱ iruntrarmia nu Yus-Chicham ujakarmiaji.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Nui̱ Tiatira péprunmaya̱ nuwa̱, ni naari̱ Ritia wáinkiamiaji. Niisha tarach yamakain péṉkeran súriniuyayi. Yúsnasha shiir awajniuyayi. Yus-Chichaman Papru etserkamia nuna niisha péṉker anturkamiayi. Túman, Uunt Yus Papru chichaamun umirkat tusa ni enentái̱n takasmiayi.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Túruna nú nuwa̱ níiniuri̱ji̱a̱i̱ imianmiayi. Tura nuya̱sha chichaak “Yus-shuar nekas ajasai túrutkurmeka winia je̱a̱rui̱ winitiarum” tímiayi. Tura nui̱ jeawakrin setumtikrampramiaji.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Tura nuyá ukunam Yus aujsatai tusar wekaamar nuwa̱ch nekaamin-iwianch eṉkemtuamu iṉkiunmakmiaji. Nu nuwa̱chikia misatkauyayi. Niisha nékamkui nérenniuri̱sha ti kuitriniawarmiayi.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Tura nú nuwa̱ch incha Pápruncha pataaturmamiaji. Tura kakantar untsumuk “Ju̱ áishmaṉsha nekas Uunt Yúsan umirkaru áiniawai. Tuma asa niisha atumin uwempratin chichaman ujatmarme” tímiayi.
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Tura nú nuwa̱chisha ti núkap tsawant tu wekaimiayi. Titmakui, Papru ayanmar iwianchin chicharuk “Jesukristu naari̱ji̱a̱i̱ tájame: jíinkitiá ni enentái̱ya̱” tímiayi. Tutai íwianchkia nú chichamaik jiinkimiayi. Sepunam pujuiniak Papru Sérasja̱i̱ Yusa áujuiniak kantampriarmiayi.|src="ABS 123 Paul and Silas in prison" size="span" ref="16.18"
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Tura nuwa̱chi nérenniuri̱sha, íwianch ji̱i̱ki awematniun nekaawar, Páprun Sérasnasha kajerak achikiar pepru uuntri̱ íisarat tusar ajapén júkiarmiayi.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 Tura pepru úuntri̱i̱n ejeniar tiarmiayi “Ju̱ áishmaṉ Israer-shuar áiniawai. Tura in páchim enentáimtikramainiaji.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 Tura iisha Rúmanmaya̱ aents árin, ii túrachminian, iikia asumprachman jintintramainiaji” tiarmiayi.
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Tura nuya̱ṉka ashí aents Páprun Sérasnasha kajerkarmiayi. Túramtai pepru uuntri̱ chichainiak “Pushiri̱ áitkiarum numiji̱a̱i̱ asutiátarum” tiarmiayi.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Tura nuyá ti asutsua amikiar sepunam eṉkeawarmiayi. Tura sepú-iinian chicharuk “Ti péṉker iistá pisarara̱i̱ṉ” tiarmiayi.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Nu chichaman antuk, sepú-iin ti init awayámiayi, tura nawe̱n numi najanamuja̱i̱ tee chanuntamiayi. Tú tura ikiukmiayi.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Tura kashi ajapéṉ Papru Sérasja̱i̱ Yusan áujainiak kantampriarmiayi. Tura chíkich eṉkeamusha nuna antúu pujuarmiayi.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Tu pujuinia̱i̱ aya aneachma ti kakantar u̱u̱rkamiayi. Tura sepusha muchitramiayi. Túrunamtai sepú wáitiri̱sha ashí urantrarmiayi. Tura aents jiruja̱i̱ eṉkekar jiṉkiamusha mash atiniakarmiayi.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Túrunamtai sepú-iin shintiarmiayi. Tura wáitisha mash uranar aan wáiniak, eṉkeamusha jiiniar shiákchariash tusa ni puniariniak ukuiniak máamattsa pujumiayi.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Tura Papru untsuak “Amek yajauch awajmamsaip. Ashí pujuiniaji” tímiayi.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Tutai sepú-iincha jinia ekeemak tsékeṉki waya̱miayi. Tura Papru Sérasja̱i̱ pujamunam kuraṉki jearmiayi.
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Tura a̱a̱ ji̱i̱ki aniasmiayi “Uunta, ¿warí itiurkattaj uwemprataj tusana?” tímiayi.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 Tutai niisha tiarmiayi “Uunt Jesukrístu nekas enentáimtustá. Túrakmeka amesha, tura áminiurmesha uwemprattarme” tiarmiayi.
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 Tura nuyá ashí ni je̱e̱n pujuarmia nunasha Yus-Chichaman ujakarmiayi.
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 Tura tsawant iraṉka̱i̱ sepú-iincha Páprun Sérasja̱i̱ numpamnamuri̱n nijiararmiayi. Túramtai nuya̱sha sepú-iincha nua̱ri̱ji̱a̱i̱ uchiri̱ji̱a̱i̱ imianiarmiayi.
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 Túramtai nuya̱sha ni je̱e̱n júkiarmiayi. Tura nui̱sha ayurawarmiayi. Tura sepú-iincha niiniuri̱ji̱a̱i̱ Yus-shuar ajasu ásar ti shiir warasarmiayi.
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Kashin tsawa̱r pepru uuntri̱, Páprun Sérasja̱i̱ akupkata tusar suntaran sepú-iinian akuptukarmiayi.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Tura nuya̱ṉka sepú-iin Páprun tímiayi “Yamaikia pepru uuntri̱ chichaman akupturmakai, átum wétinian. Tuma asamtai yamaikia péṉkerak jíinkitiarum” tímiayi.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Túrasha Papru suntaran chicharuk tímiayi “Warí, iisha Ruma aents áriniṉ, niisha chichaman iwiartsuk ashí shuar íimiainiai̱ṉ asutiámamji. Túrawar sepunam eṉketmamji. Tura ¿urukamtai yamaikia u̱u̱k akuptamkataj tusa wakeruinia? Atsá. Antsu uuntcha niṉki taar ji̱i̱rmaktiai” tímiayi.
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Tutai suntarsha waketkiar nuna ujakarmiayi pepru úuntri̱n. Tutai niisha ti ashamkarmiayi Ruma aentsun nekaawar.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Túmak ashamainiak Páprun Sérasan weriarmiayi tsaṉkurturtarum titiai tusar. Nuya̱sha sepunmaya̱ jí̱i̱kiar “Yamaikia wáitneasrum wetarum” tiarmiayi.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Papru Sérasja̱i̱ nuyá jíinkiar Ritia je̱e̱n wearmiayi. Tura Yus-shuaran ikiakárar ikiukiarmiayi.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.