Apocalipse 9
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs NTLH
1 Nuyá suntar seṉkua nu, kachun umpuarmatai yaan nayaimpinmaya̱ nuṉká kákeran wainkiamjai. Tura nu yaan tunáa shuar jákaru matsamtai yawirí̱n susamuyi.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Tura uraimtai nu náṉkatkachu wáa̱nmaya̱ ti mukuint jiinmiai uunt jiniumia̱ áintsaṉ. Tura etsancha tee awajsamai, yuraṉmincha tee awajsamai.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Nuyá nu mukuintiunmaya̱ manchi jíintrar nuṉká ti yujaarmai. Tura ju̱ nuṉkanmaya̱ titiṉkia áinis najamin ajastinian susamu armai.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Chírichrincha ashí arakmancha ashí numincha yajauch awajsatin suritkiamuyi. Antsu áyatik shuar nijiai̱nium Yusa naari̱ áarar anujtukchamunak yajauch awajsatin armai.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Túrasha ajaktsuk seṉku (5) nántutin wáitkiastin susamu armai. Kame titiṉ, shuaran ijiú, najawe̱a núnis najawe̱atin susamu armai.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Nui̱ shuar wari jakataj tuíniayataṉ jákachartatui. Ti wakeruiniayataṉ jákatniun tujinkiartatui.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Manchisha íisam mesetnum weena nu kawaiya áinis armai. Kurí tawaspa áinis etseṉkraku armai. Yapi̱sha shuarna áinis armai.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Intiashí̱sha nuwa̱nua núnis armai. Nai̱sha úunt yawa̱ nai̱ya núnis armai.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Netsepé̱n namaka saepe̱a áinis jiru péeramu armai. Tura nanamenaksha kaway karu japiiniak mesetnum tsékeena núnisaṉ téter ajarmai.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ujuké̱sha titiṉki ujuke̱a áinis asa jaṉki ajakin armai. Nuja̱i̱ tuke seṉku nantu yujarsar shuaran íjiuar wáitkiastin armai.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Ni uuntri̱sha náṉkatkachu wa̱a̱ uraimia nuya̱iti. Nusha Israer-chichamja̱i̱ Apatúṉ tutainti. Tura Kriaku-chichamja̱i̱ṉkia Apuriúṉ tutainti. Nuka Yajauch Awajkartin tawai.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Ju̱ja̱i̱ emka wáitsatin naṉkaamasai. Túrasha tuke jímiar taasai.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Nuyá suntar saisa nu kachun umpuarmatai chichaman antukmajai. Yusai̱ naka kuṉkuin ekeemaka Yus-sutai kurimpramu amai. Tura ni kuatru yantame̱ kachu jiinmiai. Tura nuyá chichaak
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 suntar kachu takakun saisa nuna timiai “Kuatru suntar Eupratis kanusá pujuinia nu atiram akupkarta.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Túramtai nu kuatru suntar wear menaintiu nakakam untsurí̱ shuaran maatai tusar weriarmiayi. Kame nuna túrawarat tusar ikiusma armai. Tura nu uwitin, nu nantutin, nu tsawantin, tura nu úratin atíatin ikiusma armai.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Tura suntarnasha kawainium eketainian wainkiamjai. Tura timiá untsurí̱ nekapmarchamnia asamtai aya númiruri̱n antukmaja̱i̱. Nusha jimiará siaṉtu miyuṉ (200.000.000) armai.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Tura íimiamunam suntarnasha kawaincha jú̱nisan wainkiamjai: Eketainiaka netsepnum jirun entsaru armai. Nusha kapa̱a̱ku wiṉkia tura yaṉkú armai. Tura kawaisha úunt yawáa muuke̱ áinin armai. Tura ni wene̱ya̱sha jisha, mukuintiusha, asuprisha ti tsue̱r keá nu jíiniarmai.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Nu menaintiu ti yajauch wáitsamuja̱i̱ menaintiu nakakam shuar untsurí̱ jákarmai. Jiji̱a̱i̱sha, mukuintiuja̱i̱sha, asupriji̱a̱i̱sha jákarmai.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Nuja̱i̱ nu kaway ni wene̱ja̱i̱ shuáran wáitkiasarmai. Tura ni ujuké̱ napí múuke̱ya áinin ármai. Núja̱i̱sha shuaran wáitkiasarmai.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Tura nuja̱i̱sha jákacharmia nú shuar tuke tunáa túratniun iniaisacharmai. Tura yajauch wakanniasha tura ántar-yusnasha tikishmatratniun iniaisacharmai. Nu ántar-yus kuriji̱a̱i̱sha, kuítja̱i̱sha, jiru yaṉkutakuja̱i̱sha, kayaja̱i̱sha, numiji̱a̱i̱sha najanamu ásar wainmaktinniasha, antuktinniasha, tura wekasatniuncha tujintiainiawai.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Núnisaṉ maṉkartuatniuncha, wawekratatniuncha, tsanirmatniuncha, tura kasamkatniuncha iniaisacharmai.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.