Apocalipse 6
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs BKJ
1 Wi iyakui Murikkia chikichík anujtukman ja̱a̱kmai. Túramtai chikichík taṉku ipiamtaja̱i̱ métek kakantar untsumun antukmajai. “Winim iitiá” turutmiai.
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Túrutkui kaway pújun wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nu tíshimkiun takakuyi. Akuptai tawaspasha susamuyi. Tura tuke nupetmaktinian jíinkimiai.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Nuyá Murik anujtukma jímiaran jáa̱kmatai taṉku jímiara nu “Winim i̱itiá” turutmiai.
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Túrutkui chíkich kawai kapa̱a̱kun wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nuna puniá úuntan susamuyi. Nusha shiir pujuscharat tusa ashí jú̱ nuṉkanmaya̱ shuaran máanaimtikiatniun akupkamuyi.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nuyá Murik anujtukma menaintiun jáa̱kmatai taṉku menaintiua nu “Winim íitiá” turutmiai. Túrutkui kaway mukusan wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nusha kijin nekapmatain takakuyi.
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Tura kuatru taṉku ajapénia̱ chichaamun antukmajai. “Tsawant takamtsuk takaakmesha apatkuka peṉké ishichik sumakmin átatme. Tura núnisaṉ machasha nijiamchisha amuukacharat tusam péṉker wáinkiata.” Tu timiai.
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Nuyá Murik anujtukma kuátrun jáa̱kmatai taṉku kuatrua nu “Winim iitiá” turutmiai.
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Túrutkui kaway yaṉkun wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nusha Jákatin náartiniuyi. Tura nuna úkuri̱n Jatai nemarak winimiai. Nusha ashí nuṉkanmaya̱ shuar kuatru akankamunmaya̱ chikichkin máatniun akupkarmauyi. Nusha mesetja̱i̱sha tsukaja̱i̱sha suṉkurja̱i̱sha tura yajasmaja̱i̱ máawarmai.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Nuyá Murik anujtukma séṉkun jáa̱kmatai Yus-sutai kuṉkuin ekemtai wakenmaani̱ íismajai. Túran Yus-Chichaman etserainiakui máawarma wakani̱n wainkiamjai.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Nusha kakantar untsumainiak tiarmai “Uuntá, ti peṉker asam támena nu umíatsmek. ¿Urutiak nuṉká pujuinia nú shuar ii mantamnamunam yapajmi̱átruktam?” tiarmai.
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Tuíniakui pushí pújun susar tiarmai “Chikichcha Krístunun etserainiakui mantamnatin áiniawai. Nu nákakrum ishichik ayampratarum” tiarmai.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Nuyásha Murik anujtukma sáisan jáa̱kmatai ti ú̱u̱run wainkiamjai. Tsawai-nantusha itiurchat ajasua áintsaṉ mukusa ajasmai. Kashí-nantusha numpá áintsaṉ ajasmai.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Tura yaasha wampú nere̱ nase umpuim ti maju̱wa áintsaṉ kákekarmai.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Nayaimpisha papí penuara júamua áintsaṉ meṉkakamai. Tura naintcha yajá apujnasarmai. Tura nuṉkasha nayaantsanam ajapén atentrainia nusha yajá apujnasarmai.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Tura jú̱ nuṉkanam akupin ainia nusha náinnium wear kayá wáa̱nam uumkarmai. Niiji̱a̱i̱sha ashí shuar, uuntcha, kuítriniusha, suntara kapitiántri̱sha, ashí kakaram ainia nusha, tura takarniusha aṉkant ainia nuja̱i̱ náinnium wearmai.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 — ausente —
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 — ausente —
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.