Apocalipse 6
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARC
1 Wi iyakui Murikkia chikichík anujtukman ja̱a̱kmai. Túramtai chikichík taṉku ipiamtaja̱i̱ métek kakantar untsumun antukmajai. “Winim iitiá” turutmiai.
1 E, havendo o Cordeiro aberto um dos selos, olhei e ouvi um dos quatro animais, que dizia, como em voz de trovão: Vem e vê!
2 Túrutkui kaway pújun wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nu tíshimkiun takakuyi. Akuptai tawaspasha susamuyi. Tura tuke nupetmaktinian jíinkimiai.
2 E olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava assentado sobre ele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vitorioso e para vencer.
3 Nuyá Murik anujtukma jímiaran jáa̱kmatai taṉku jímiara nu “Winim i̱itiá” turutmiai.
3 E, havendo aberto o segundo selo, ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Túrutkui chíkich kawai kapa̱a̱kun wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nuna puniá úuntan susamuyi. Nusha shiir pujuscharat tusa ashí jú̱ nuṉkanmaya̱ shuaran máanaimtikiatniun akupkamuyi.
4 E saiu outro cavalo, vermelho; e ao que estava assentado sobre ele foi dado que tirasse a paz da terra e que se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Nuyá Murik anujtukma menaintiun jáa̱kmatai taṉku menaintiua nu “Winim íitiá” turutmiai. Túrutkui kaway mukusan wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nusha kijin nekapmatain takakuyi.
5 E, havendo aberto o terceiro selo, ouvi o terceiro animal, dizendo: Vem e vê! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que sobre ele estava assentado tinha uma balança na mão.
6 Tura kuatru taṉku ajapénia̱ chichaamun antukmajai. “Tsawant takamtsuk takaakmesha apatkuka peṉké ishichik sumakmin átatme. Tura núnisaṉ machasha nijiamchisha amuukacharat tusam péṉker wáinkiata.” Tu timiai.
6 E ouvi uma voz no meio dos quatro animais, que dizia: Uma medida de trigo por um dinheiro; e três medidas de cevada por um dinheiro; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Nuyá Murik anujtukma kuátrun jáa̱kmatai taṉku kuatrua nu “Winim iitiá” turutmiai.
7 E, havendo aberto o quarto selo, ouvi a voz do quarto animal, que dizia: Vem e vê!
8 Túrutkui kaway yaṉkun wainkiamjai. Nui̱ ekeemia nusha Jákatin náartiniuyi. Tura nuna úkuri̱n Jatai nemarak winimiai. Nusha ashí nuṉkanmaya̱ shuar kuatru akankamunmaya̱ chikichkin máatniun akupkarmauyi. Nusha mesetja̱i̱sha tsukaja̱i̱sha suṉkurja̱i̱sha tura yajasmaja̱i̱ máawarmai.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo; e o que estava assentado sobre ele tinha por nome Morte; e o inferno o seguia; e foi-lhes dado poder para matar a quarta parte da terra com espada, e com fome, e com peste, e com as feras da terra.
9 Nuyá Murik anujtukma séṉkun jáa̱kmatai Yus-sutai kuṉkuin ekemtai wakenmaani̱ íismajai. Túran Yus-Chichaman etserainiakui máawarma wakani̱n wainkiamjai.
9 E, havendo aberto o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que foram mortos por amor da palavra de Deus e por amor do testemunho que deram.
10 Nusha kakantar untsumainiak tiarmai “Uuntá, ti peṉker asam támena nu umíatsmek. ¿Urutiak nuṉká pujuinia nú shuar ii mantamnamunam yapajmi̱átruktam?” tiarmai.
10 E clamavam com grande voz, dizendo: Até quando, ó verdadeiro e santo Dominador, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Tuíniakui pushí pújun susar tiarmai “Chikichcha Krístunun etserainiakui mantamnatin áiniawai. Nu nákakrum ishichik ayampratarum” tiarmai.
11 E a cada um foi dada uma comprida veste branca e foi-lhes dito que repousassem ainda um pouco de tempo, até que também se completasse o número de seus conservos e seus irmãos que haviam de ser mortos como eles foram.
12 Nuyásha Murik anujtukma sáisan jáa̱kmatai ti ú̱u̱run wainkiamjai. Tsawai-nantusha itiurchat ajasua áintsaṉ mukusa ajasmai. Kashí-nantusha numpá áintsaṉ ajasmai.
12 E, havendo aberto o sexto selo, olhei, e eis que houve um grande tremor de terra; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua tornou-se como sangue.
13 Tura yaasha wampú nere̱ nase umpuim ti maju̱wa áintsaṉ kákekarmai.
13 E as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira lança de si os seus figos verdes, abalada por um vento forte.
14 Nayaimpisha papí penuara júamua áintsaṉ meṉkakamai. Tura naintcha yajá apujnasarmai. Tura nuṉkasha nayaantsanam ajapén atentrainia nusha yajá apujnasarmai.
14 E o céu retirou-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos do seu lugar.
15 Tura jú̱ nuṉkanam akupin ainia nusha náinnium wear kayá wáa̱nam uumkarmai. Niiji̱a̱i̱sha ashí shuar, uuntcha, kuítriniusha, suntara kapitiántri̱sha, ashí kakaram ainia nusha, tura takarniusha aṉkant ainia nuja̱i̱ náinnium wearmai.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os ricos, e os tribunos, e os poderosos, e todo servo, e todo livre se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas
16 — ausente —
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós e escondei-nos do rosto daquele que está assentado sobre o trono e da ira do Cordeiro,
17 — ausente —
17 porque é vindo o grande Dia da sua ira; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.