Apocalipse 10
Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs ARIB
1 Nuyá chíkich kakaram suntar nayaimpinmaya̱ táarun wainkiamjai. Nusha yuraṉkim amu̱ámu tura múuknum tuntíak téntakmauyi. Yapi̱sha etsaja̱i̱ métek wínchauyi. Tura kujapé̱sha ji keá áintsaṉkeyi.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Nusha papin urak takakauyi. Tura imiá uunt asamtai ni nawé̱ untsuurnumani̱ nayaantsanam tura menaari̱ni̱ kukar tarimias wajasmai.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Tura úunt yawa̱ kakar shiniak chicháa áinis ti kakaram untsumkamai. Nuja̱i̱ siati (7) ipiamtasha chichasarmai.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Nii chichasarmatai ni chichamen áartiniujai tura nayaimpinmaya̱ chichartak “Áaráip, túrutmiai. Ju̱ka nekanashti” túrutmiai.
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Tura nuyá, suntar nayaantsanmasha tura kukarsha tarimias wajama nu ni uwejé̱ untsuurí̱n nayaimpinmaani̱ takuimiai.
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 — ausente —
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 — ausente —
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Nayaimpinmaya̱ “áaráip” túrutmia nu ataksha chichartak turutmiai “Suntar nayaantsanam tura kukar tarimias wajana nu weritiá. Turam ni untsuuri̱ni̱ papin urak takakna nu achiktá” turutmiai.
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Nuyá túrutkui werin papichin seamjai.
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Nuyá papichin suntarnumia̱ jukin yuamjai. Tura nii turutmia núnisaṉ wenuruiṉkia ti yumin nekapramjai. Tura antsu yuan wakeruiṉkia yapampramjai.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Tura nuyá turutiarmai “Waketkim ataksha ashí nuṉkanmaya̱ shuaran tura ni kapitiántri̱ncha Yus tana nu ujakartiniaitme.” Tu túrutmiai.
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.