2 Coríntios 1

Yus Papí: Shuarja̱i̱ Yus Yamaram Chicham Najanamu (JIVNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wi Pápruitjai Jesukrístu akatramu. Yus nuna wakerakui ni akatramuri̱ anaikiamuitjai. Ii yachi̱ Timiutéuja̱i̱ Yus-shuar Kurintiu péprunam íruntrumna nuna áatjarme. Kame ashí Akaya nuṉkanam Yusna ajasurmena nunasha áatjarme.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Apa Yussha, ii Uuntri̱ Jesukrístusha shiir enentáimturma ásar imiatkinchanum tuke shiir pujustinian yáinmakarat tusan wakerajrume.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Ii Uuntri̱ Jesukrístu Apari̱, ii Yusri̱ ana nuna naari̱ uunt awajsatai. Niisha ii Aparí̱nti. In waitnentramaji. Tura Niisha ii Yúsri̱nti. Tuma asa in tuke atsaṉtamji.
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 Ii wáitiajnia nui̱ Yuska in atsaṉtamji. Tura in atsaṉtamjinia nútiksarik iisha chíkich shuar wáitiainia nuna atsaṉkrarat tusa túrutmaji.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Warí, Kristu wáitsamuri̱ núkap pachiinkiaitjinia núnisrik ni atsaṉkramuri̱n núkap pachiinkiaitji.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Tuma asamtai, wáitiajnia nu, Yusa uwemtikrampratniuri̱ tura ni atsaṉkratniuri̱ atumsha takustarum tusar wáitiaji. Tura Yus in atsaṉtampramjinia nu, Yusa uwemtikrampratniuri̱ tura ni atsaṉkratniuri̱ átum takustarum tusar atsaṉkramuitji. Wats, átum uwemtikramu tura atsaṉkramu asarum, ii wáitsajnia nútiksarmek wáitiayatrum shiir enentáimsarum katsuntramniaitrume.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Tura “túrattawai” tu enentáimtajrume. Warí, átum iiji̱a̱i̱ métek wáitsaitrume. Núnisaṉ iiji̱a̱i̱ métek Yus atsaṉtamtsurmek.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Yatsurtiram, iikia Asia nuṉkanam ti itiurchat wáinkiamjinia nu nekaatarum tusar wakeraji. Imiá itiurchat wáinkiar iikia katsuntratin jeachmaji.
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 Nu itiurchatnumia̱ “iwiaaku jíinkishtatji” tu enentáimsamji. Túrasha “iikia tujinchaitji” tu enentáimtumatsuk, antsu jakamunmaya̱n inianniua nú Yúsan enentáimtusarat tusa nu túrunamji.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 — ausente —
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 — ausente —
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Yatsurtiram, ju̱ nekaatarum tusar wakeraji. Ju̱ nuṉkanam pujusar tura nekaska atumja̱i̱ pujusar anaṉtsuk tura Yus umirkar wekaimji. Aya ii nekatairi̱ji̱a̱i̱ṉ wekaichamji. Antsu Yus in waitnentrama asa péṉker wekasatniun yainmakmaji. Nu nekaar shiir enentáimji.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 Áatjarmena nu páantaiti. Átum áujsarum nekaatin jearmena nunak aarjai. Chikichan nekaachminian aatsjai. Péṉker nekaatarum tusan wakerajrume.
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 Ishichik nékayatrumek nú núkap tuke nekaki wetarum tusan wakerajrume. Nuiṉkia Jesukrístu tátinia nú tsawantai̱ átum winia shiir enentáimtursattarme. Tura átum péṉker wekasa asakrumin shiir enentáimtustatjarme.
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Tura ii shiir enentaimtuniaj nuna nékakun ataksha Yusa̱ waitnenkartutairi̱ nekapsak tusan ataksha atumi̱i̱n irastinian wakerimjai.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Masetúnia nuṉkanmaani wéakun íirkuta naṉkaikitjiarum tusan enentáimmiajai. Tura wáketkuncha ataksha íistajrum tusan wakerimjai. Túramtai wi Jutía nuṉkanam weakui átum yáintkiatarum tusan atumin íistinian wakerimjai.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Nuiṉkia ¿urukamtai túrachmaj? ¿Péṉker enentáimtsukek “wetajai” tímiaj? ¿Wi Yus-shuarcha nunisaṉ, jimiará chichamtiniaiti, tú enentáimtursarumek?
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Núchaiti. Yus tana nuna tímiatrusaṉ umíana nútiksarik iikia ii chichame̱ umiktai tusar wakeraji. Jú̱ chichamaik, “Ee, atsá” tátsuji.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Wisha Serpanuja̱i̱ Timiutéuja̱i̱ Yusa Uchiri̱ Jesukristunun ujakmajrume. Niisha jú̱ chichamaik, “Ee, atsá” tíchaiti. Antsu nii tana nuna tuke umíawai.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Niiji̱a̱i̱sha Yus tana nu tímiatrusaṉ uminiui. Tuma asamtai Jesukrístu enentáimtakur “nii tana nuna nekas túrattawai” tu enentáimji. Tu enentáimsar Yusa naari̱ shiir awajeaji.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Atumniasha incha ikiakátmajnia nu Yúsaiti. Krístunu ajasu asakrin túrutmaji. Tura anaitiamak Niiniu awajtamji.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Tura ukunam ii achiktatjinia nuna, nekas amastatjai tusa Yus ni Wakani̱n ii enentái̱n apujturmaji. Nuja̱i̱ Níiniuitji tusar paant nékaji.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Atumí̱i̱n itiurchatan wáinkia̱i̱j tusan nakitiakun atumí pépruri̱n Kurintiunam jeachmajai. Wáitrakuiṉkia “Yus iirsati” tajai.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 “Aya wi tájana nútiksarmek Yus enentáimtustarum” waantu enentáimtumasar nu titin nakitiaji. Yus nekas enentáimtusmaaja̱i̱ kaka̱a̱rme. Antsu nekas warastarum tusar wakeraji.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.